Sota 8

מְשׁוּחַ מִלְחָמָה, בְּשָׁעָה שֶׁמְּדַבֵּר אֶל הָעָם, בִּלְשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ הָיָה מְדַבֵּר, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים כ) וְהָיָה כְּקָרָבְכֶם אֶל הַמִּלְחָמָה וְנִגַּשׁ הַכֹּהֵן, זֶה כֹּהֵן מְשׁוּחַ מִלְחָמָה, וְדִבֶּר אֶל הָעָם, בִּלְשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ. וְאָמַר אֲלֵיהֶם (שם) שְׁמַע יִשְׂרָאֵל אַתֶּם קְרֵבִים הַיּוֹם לַמִּלְחָמָה עַל אֹיְבֵיכֶם, וְלֹא עַל אֲחֵיכֶם, לֹא יְהוּדָה עַל שִׁמְעוֹן, וְלֹא שִׁמְעוֹן עַל בִּנְיָמִין, שֶׁאִם תִּפְּלוּ בְיָדָם יְרַחֲמוּ עֲלֵיכֶם, כְּמָה שֶׁנֶּאֱמַר (דה"ב כח) וַיָּקֻמוּ הָאֲנָשִׁים אֲשֶׁר נִקְּבוּ בְשֵׁמוֹת וַיַּחֲזִיקוּ בַשִּׁבְיָה וְכָל מַעֲרֻמֵּיהֶם הִלְבִּישׁוּ מִן הַשָּׁלָל וַיַּלְבִּשֻׁם וַיַּנְעִלּוּם וַיַּאֲכִלוּם וַיַּשְׁקוּם וַיְסֻכוּם וַיְנַהֲלוּם בַּחֲמֹרִים לְכָל כּוֹשֵׁל וַיְבִיאוּם יְרֵחוֹ עִיר הַתְּמָרִים אֵצֶל אֲחֵיהֶם וַיָּשׁוּבוּ שֹׁמְרוֹן. עַל אוֹיְבֵיכֶם אַתֶּם הוֹלְכִים, שֶׁאִם תִּפְּלוּ בְיָדָם אֵין מְרַחֲמִין עֲלֵיכֶם. אַל יֵרַךְ לְבַבְכֶם אַל תִּירְאוּ וְאַל תַּחְפְּזוּ וְגוֹ' (דברים כ). אַל יֵרַךְ לְבַבְכֶם, מִפְּנֵי צָהֳלַת סוּסִים וְצִחְצוּחַ חֲרָבוֹת. אַל תִּירְאוּ, מִפְּנֵי הֲגָפַת תְּרִיסִין וְשִׁפְעַת הַקַּלְגַּסִּין. אַל תַּחְפְּזוּ, מִקּוֹל קְרָנוֹת. אַל תַּעַרְצוּ, מִפְּנֵי קוֹל צְוָחוֹת. כִּי ה' אֱלֹהֵיכֶם הַהֹלֵךְ עִמָּכֶם, הֵן בָּאִין בְּנִצְחוֹנוֹ שֶׁל בָּשָׂר וָדָם, וְאַתֶּם בָּאִים בְּנִצְחוֹנוֹ שֶׁל מָקוֹם. פְּלִשְׁתִּים בָּאוּ בְנִצְחוֹנוֹ שֶׁל גָּלְיָת, מֶה הָיָה סוֹפוֹ, לְסוֹף נָפַל בַּחֶרֶב וְנָפְלוּ עִמּוֹ. בְּנֵי עַמּוֹן בָּאוּ בְנִצְחוֹנוֹ שֶׁל שׁוֹבַךְ, מֶה הָיָה סוֹפוֹ, לְסוֹף נָפַל בַּחֶרֶב וְנָפְלוּ עִמּוֹ. וְאַתֶּם אִי אַתֶּם כֵּן. כִּי ה' אֱלֹהֵיכֶם הַהֹלֵךְ עִמָּכֶם לְהִלָּחֵם לָכֶם וְגוֹ', זֶה מַחֲנֵה הָאָרוֹן:

Namaszczony do bitwy, gdy rozmawiał z ludem, mówił w świętym języku, jak jest powiedziane: „A gdy zbliżysz się do bitwy, kapłan się zbliży” (Powtórzonego Prawa 20: 2)—odnosi się to do kapłana namaszczonego do walki. „I mów do ludu” (tamże) - w świętym języku. „Powie im:„ Słuchaj, Izraelu, masz zamiar przystąpić do bitwy ze swoim wrogiem ”(Powtórzonego Prawa 20: 3)— „Z twoim wrogiem”, ale nie przeciwko twojemu bratu, nie Juda przeciwko Szymonowi ani Szymon przeciwko Beniaminowi, jeśli wpadniesz w ich ręce, zlitują się nad tobą, jak jest powiedziane: „Wtedy ludzie wymienieni wyżej przystąpili do pojmania jeńców w ręku i łupem przyodziali wszystkich nagich pośród nich—ubierali ich, okutywali, dawali jeść i pić, namaścili ich i dawali osły wszystkim, którzy zawiedli, i przywieźli ich do Jerycha, miasta palm, z powrotem do ich krewnych. Potem wrócili do Samarii ”(II Kron. 28:15). Maszerujesz raczej przeciwko swoim wrogom, tak że jeśli wpadniesz w ich ręce, nie będą mieli dla ciebie litości. „Niech nie słabnie wasza odwaga, nie lękajcie się, nie drżajcie ani nie bójcie się ich” (Powtórzonego Prawa 20: 3). „Niech nie słabnie wasza odwaga” - rżenie koni i ostrzenie mieczy; „Nie bój się” - przy trzasku tarcz i włóczeniu się żołnierskich butów; „Nie drżyj” - na dźwięk trąb; „Albo się ich bać” - na dźwięk okrzyków bojowych. „Albowiem Pan, Bóg wasz, idzie z wami” - przychodzą [opierając się] na mocy ciała i krwi, a wy przychodzicie [polegając] na mocy Wszechobecnego. Filistyni przyszli [polegając] na mocy Goliata (1 Samuela 17: 4), ale co się z nim stało w końcu? W końcu padł od miecza, a oni upadli razem z nim. Ammonici przyszli [polegając] na mocy Szobacha (2 Samuela 10: 16-18), ale co się z nim w końcu stało? W końcu padł od miecza, a oni upadli razem z nim. Ale z wami tak nie jest: „Bo Pan, Bóg wasz, idzie z wami”—odnosi się to do obozu arki.

וְדִבְּרוּ הַשֹּׁטְרִים אֶל הָעָם לֵאמֹר מִי הָאִישׁ אֲשֶׁר בָּנָה בַיִת חָדָשׁ וְלֹא חֲנָכוֹ יֵלֵךְ וְיָשֹׁב לְבֵיתוֹ וְגוֹ' (שם). אֶחָד הַבּוֹנֶה בֵית הַתֶּבֶן, בֵּית הַבָּקָר, בֵּית הָעֵצִים, בֵּית הָאוֹצָרוֹת. אֶחָד הַבּוֹנֶה, וְאֶחָד הַלּוֹקֵחַ, וְאֶחָד הַיּוֹרֵשׁ, וְאֶחָד שֶׁנִּתַּן לוֹ מַתָּנָה. וּמִי הָאִישׁ אֲשֶׁר נָטַע כֶּרֶם וְלֹא חִלְּלוֹ וְגוֹ' (שם). אֶחָד הַנּוֹטֵעַ הַכֶּרֶם וְאֶחָד הַנּוֹטֵעַ חֲמִשָּׁה אִילָנֵי מַאֲכָל, וַאֲפִלּוּ מֵחֲמֵשֶׁת מִינִין. אֶחָד הַנּוֹטֵעַ, וְאֶחָד הַמַּבְרִיךְ, וְאֶחָד הַמַּרְכִּיב, וְאֶחָד הַלּוֹקֵחַ, וְאֶחָד הַיּוֹרֵשׁ, וְאֶחָד שֶׁנִּתַּן לוֹ מַתָּנָה. וּמִי הָאִישׁ אֲשֶׁר אֵרַשׂ אִשָּׁה וְגוֹ' (שם). אֶחָד הַמְאָרֵס אֶת הַבְּתוּלָה, וְאֶחָד הַמְאָרֵס אֶת הָאַלְמָנָה, אֲפִלּוּ שׁוֹמֶרֶת יָבָם, וַאֲפִלּוּ שָׁמַע שֶׁמֵּת אָחִיו בַּמִּלְחָמָה, חוֹזֵר וּבָא לוֹ. כֹּל אֵלּוּ שׁוֹמְעִין דִּבְרֵי כֹהֵן מֵעֶרְכֵי מִלְחָמָה וְחוֹזְרִין, וּמְסַפְּקִין מַיִם וּמָזוֹן וּמְתַקְּנִין אֶת הַדְּרָכִים:

„Wtedy oficerowie zwrócą się do ludu, mówiąc: 'Czy jest ktoś, kto zbudował nowy dom, ale go nie poświęcił? Pozwól mu wrócić do domu'”(Powtórzonego Prawa 20: 5). Jest tak samo, czy zbudował dom na słomę, dom dla bydła, dom na drewno czy magazyn; jest tak samo, czy zbudował, kupił, odziedziczył, czy też ktoś dał mu go w prezencie. „'Czy jest ktoś, kto zasadził winnicę, ale nigdy jej nie zebrał?'”(Powtórzonego Prawa 20: 6). To samo dotyczy tego, czy zasadził winnicę, czy pięć drzew owocowych, a nawet pięć różnych gatunków; Tak samo jest, niezależnie od tego, czy go zasadził, zgiął, zaszczepił, czy też kupił, odziedziczył lub ktoś mu go podarował. „'Czy jest ktoś, kto zaręczył kobietę [ale jeszcze jej nie poślubił]?'”(Powtórzonego Prawa 20: 7). Tak samo jest, niezależnie od tego, czy poślubił dziewicę, wdowę, czy nawet kobietę oczekującą na lewirat, a nawet jeśli mężczyzna usłyszał, że jego brat zginął w bitwie, wraca do domu. Wszyscy ci słyszą kapłana'słowa dotyczące bitew wojennych i powrotu do domu, a także zaopatrują w wodę i żywność oraz naprawiają drogi.

וְאֵלּוּ שֶׁאֵינָן חוֹזְרִין. הַבּוֹנֶה בֵית שַׁעַר, אַכְסַדְרָה, מִרְפֶּסֶת. הַנּוֹטֵעַ אַרְבָּעָה אִילָנֵי מַאֲכָל, וַחֲמִשָּׁה אִילָנֵי סְרָק. הַמַּחֲזִיר אֶת גְּרוּשָׁתוֹ. אַלְמָנָה לְכֹהֵן גָּדוֹל, גְּרוּשָׁה וַחֲלוּצָה לְכֹהֵן הֶדְיוֹט, מַמְזֶרֶת וּנְתִינָה לְיִשְׂרָאֵל, בַּת יִשְׂרָאֵל לְמַמְזֵר וּלְנָתִין, לֹא הָיָה חוֹזֵר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף הַבּוֹנֶה בַיִת עַל מְכוֹנוֹ, לֹא הָיָה חוֹזֵר. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, אַף הַבּוֹנֶה בֵית לְבֵנִים בַּשָּׁרוֹן, לֹא הָיָה חוֹזֵר:

Do domu nie wracają: Kto zbudował bramę, portyk lub ganek; Ten, który zasadził cztery drzewa owocowe lub pięć drzew, które nie rodzą owoców; Ten, który odebrał rozwiedzioną żonę. Jeśli arcykapłan poślubił wdowę lub zwykły ksiądz żonaty rozwódką lub kobietę, która została uwalnianego z lewirat lub Izraelita poślubił mamzeret lub netinah lub córką Izraelity poślubił mamzera lub natin roku nie wraca do domu. Rabin Juda mówi: nawet ten, kto buduje dom na jego [pierwotnych] fundamentach, nie wraca do domu. Rabin Eliezer mówi: nawet ten, kto buduje murowany dom w Szaronie, nie wraca do domu.

וְאֵלּוּ שֶׁאֵין זָזִין מִמְּקוֹמָן. בָּנָה בַיִת וַחֲנָכוֹ, נָטַע כֶּרֶם וְחִלְּלוֹ, הַנּוֹשֵׂא אֶת אֲרוּסָתוֹ, הַכּוֹנֵס אֶת יְבִמְתּוֹ, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים כד), נָקִי יִהְיֶה לְבֵיתוֹ שָׁנָה אֶחָת. לְבֵיתוֹ, זֶה בֵּיתוֹ. יִהְיֶה, זֶה כַּרְמוֹ. וְשִׂמַּח אֶת אִשְׁתּוֹ, זוֹ אִשְׁתּוֹ. אֲשֶׁר לָקָח, לְהָבִיא אֶת יְבִמְתּוֹ. אֵינָן מַסְפִּיקִין מַיִם וּמָזוֹן וְאֵינָן מְתַקְּנִין אֶת הַדְּרָכִים:

Następni nie ruszają się ze swego miejsca: Ten, który zbudował nowy dom i poświęcił go, Ten, który zasadził winnicę i odkupił jej owoce, Ten, który poślubił swoją narzeczoną, Ten, który przyprowadził żonę swego zmarłego męża; Jak zostało powiedziane, „na jeden rok będzie zwolniony ze względu na swój dom [aby uszczęśliwić żonę]” (Powtórzonego Prawa 24: 5). „Jego domostwo” odnosi się do jego domu; „Będzie” odnosi się do jego winnicy; „Dać szczęście żonie” odnosi się do jego żony; „Ożenił się”, włączając żonę zmarłego brata. Nie dostarczają wody i pożywienia oraz naprawiają drogi.

(שם כ) וְיָסְפוּ הַשֹּׁטְרִים לְדַבֵּר אֶל הָעָם וְאָמְרוּ מִי הָאִישׁ הַיָּרֵא וְרַךְ הַלֵּבָב יֵלֵךְ וְיָשֹׁב לְבֵיתוֹ. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, הַיָּרֵא וְרַךְ הַלֵּבָב, כְּמַשְׁמָעוֹ, שֶׁאֵינוֹ יָכוֹל לַעֲמֹד בְּקִשְׁרֵי הַמִּלְחָמָה וְלִרְאוֹת חֶרֶב שְׁלוּפָה. רַבִּי יוֹסֵי הַגְּלִילִי אוֹמֵר, הַיָּרֵא וְרַךְ הַלֵּבָב זֶהוּ הַמִּתְיָרֵא מִן הָעֲבֵרוֹת שֶׁבְּיָדוֹ, לְפִיכָךְ תָּלְתָה לוֹ הַתּוֹרָה אֶת כָּל אֵלּוּ, שֶׁיַּחֲזֹר בִּגְלָלָן. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, אַלְמָנָה לְכֹהֵן גָּדוֹל, גְּרוּשָׁה וַחֲלוּצָה לְכֹהֵן הֶדְיוֹט, מַמְזֶרֶת וּנְתִינָה לְיִשְׂרָאֵל, בַּת יִשְׂרָאֵל לְמַמְזֵר וּלְנָתִין, הֲרֵי הוּא הַיָּרֵא וְרַךְ הַלֵּבָב:

„Wtedy oficerowie przemówią do żołnierzy i powiedzą: 'Czy jest ktoś przerażony i zniechęcony, idź i wróć do jego domu'”(Powtórzonego Prawa 20: 8). Rabin Akiwa mówi: „przestraszony i zniechęcony” należy rozumieć dosłownie, że nie może on stać w szeregach bitewnych i widzieć wyciągniętego miecza. Rabin Yose the Galilean mówi: „przestraszony i zniechęcony”—to jest ten, który się boi z powodu popełnionych przestępstw; dlatego Tora połączyła z nim wszystkich, aby mógł wrócić do domu na ich rachunek. Rabin Yose mówi: arcykapłanem, który poślubił wdowę, zwykłego księdza, który poślubił kobietę rozwódką lub uwalnianego z lewirat, to prawdziwy Izraelita, który ożenił się z mamzeret lub netinah i córką Izraelity, który ożenił się z mamzera lub natin—oto ten jest „przestraszony i zniechęcony”.

(שם) וְהָיָה כְּכַלֹּת הַשֹּׁטְרִים לְדַבֵּר אֶל הָעָם וּפָקְדוּ שָׂרֵי צְבָאוֹת בְּרֹאשׁ הָעָם, וּבַעֲקֵבוֹ שֶׁל עָם. מַעֲמִידִין זְקִיפִין לִפְנֵיהֶם, וַאֲחֵרִים מֵאֲחוֹרֵיהֶם, וְכַשִּׁילִין שֶׁל בַּרְזֶל בִּידֵיהֶן, וְכָל הַמְבַקֵּשׁ לַחֲזֹר, הָרְשׁוּת בְּיָדוֹ לְקַפֵּחַ אֶת שׁוֹקָיו, שֶׁתְּחִלַּת נִיסָה נְפִילָה, שֶׁנֶּאֱמַר (שמואל א ד) נָס יִשְׂרָאֵל לִפְנֵי פְלִשְׁתִּים וְגַם מַגֵּפָה גְדוֹלָה הָיְתָה בָעָם, וּלְהַלָּן הוּא אוֹמֵר (שם לא) וַיָּנֻסוּ אַנְשֵׁי יִשְׂרָאֵל מִפְּנֵי פְלִשְׁתִּים וַיִּפְּלוּ חֲלָלִים וְגוֹ':

„A gdy sędziowie skończą mówić do ludu, wyznaczą dowódców zastępów na czele ludu” (Powtórzonego Prawa 20: 9). A na tyłach ludu stawiają przed sobą strażników, a za nimi innych, z żelaznymi toporami w rękach, a gdyby ktoś chciał uciekać, mają pozwolenie uderzać go w uda, ponieważ początek upadku [w bitwie] ucieka, jak jest powiedziane: „Izrael uciekł przed Filistynami, a lud również poniósł wielką rzeź” (1 Samuela 4:17), a gdzie indziej stwierdza: „A mężowie izraelscy uciekli przed Filistynami i padli zabici ”(I Samuela 31: 1).

בַּמֶּה דְבָרִים אֲמוּרִים, בְּמִלְחֶמֶת הָרְשׁוּת. אֲבָל בְּמִלְחֶמֶת מִצְוָה, הַכֹּל יוֹצְאִין, אֲפִלּוּ חָתָן מֵחֶדְרוֹ וְכַלָּה מֵחֻפָּתָהּ. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, בַּמֶּה דְבָרִים אֲמוּרִים, בְּמִלְחֶמֶת מִצְוָה. אֲבָל בְּמִלְחֶמֶת חוֹבָה, הַכֹּל יוֹצְאִין, אֲפִלּוּ חָתָן מֵחֶדְרוֹ וְכַלָּה מֵחֻפָּתָהּ:

Do czego to się odnosi? Na dobrowolną wojnę. Ale na wojnie nakazanej [przez Torę] wszyscy wychodzą, nawet oblubieniec ze swojego pokoju i oblubienica ze swojego baldachimu. Rabin Jehuda mówi: do czego to się odnosi? Na wojnę zarządzaną przez Torę, ale w wojnie obowiązkowej wszyscy wychodzą, nawet oblubieniec ze swojej komnaty i oblubienica z jej baldachimu.