Sota 9

עֶגְלָה עֲרוּפָה, בִּלְשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים כא) כִּי יִמָּצֵא חָלָל בָּאֲדָמָה וְגוֹ' וְיָצְאוּ זְקֵנֶיךָ וְשֹׁפְטֶיךָ, שְׁלשָׁה מִבֵּית דִּין הַגָּדוֹל שֶׁבִּירוּשָׁלַיִם הָיוּ יוֹצְאִין. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר חֲמִשָּׁה, שֶׁנֶּאֱמַר זְקֵנֶיךָ, שְׁנַיִם, וְשֹׁפְטֶיךָ, שְׁנַיִם, וְאֵין בֵּית דִּין שָׁקוּל, מוֹסִיפִין עֲלֵיהֶן עוֹד אֶחָד:

[Oświadczenie w sprawie] jałówki, której kark ma zostać złamany, musi być w świętym języku; jak jest powiedziane: „Jeśli znaleziono trupa zabitego na ziemi. . . wtedy twoi starsi i sędziowie wyjdą ”(Powtórzonego Prawa 21: 1-2) - trzej wychodzili z Sądu Najwyższego w Jerozolimie. Rabin Juda mówi: pięć, jak jest powiedziane: „Twoi starsi”—dwa, „i twoi sędziowie”—dwa i nie może być sądu o parzystej liczbie, więc dodają jeszcze jeden.

נִמְצָא טָמוּן בְּגַל, אוֹ תָלוּי בְּאִילָן, אוֹ צָף עַל פְּנֵי הַמַּיִם, לֹא הָיוּ עוֹרְפִין, שֶׁנֶּאֱמַר (שם) בָּאֲדָמָה, וְלֹא טָמוּן בְּגַל. נֹפֵל, וְלֹא תָלוּי בְּאִילָן. בַּשָּׂדֶה, וְלֹא צָף עַל פְּנֵי הַמָּיִם. נִמְצָא סָמוּךְ לַסְּפָר, אוֹ לְעִיר שֶׁרֻבָּהּ נָכְרִים, אוֹ לְעִיר שֶׁאֵין בָּהּ בֵּית דִּין, לֹא הָיוּ עוֹרְפִין. אֵין מוֹדְדִין אֶלָּא מֵעִיר שֶׁיֵּשׁ בָּהּ בֵּית דִּין. נִמְצָא מְכֻוָּן בֵּין שְׁתֵּי עֲיָרוֹת, שְׁתֵּיהֶן מְבִיאוֹת שְׁתֵּי עֲגָלוֹת, דִּבְרֵי רַבִּי אֱלִיעֶזֶר. וְאֵין יְרוּשָׁלַיִם מְבִיאָה עֶגְלָה עֲרוּפָה:

Gdyby [zwłoki] zostały znalezione zakopane pod stosem kamieni, zawieszone na drzewie lub unoszące się na powierzchni wody, nie pękłyby [jałówka's neck], jak mówi: „Na ziemi” —i nie pogrzebany pod stosem kamieni, „upadły”, nie zawieszony na drzewie; "W polu"—i nie unosi się na powierzchni wody. Gdyby został znaleziony w pobliżu granicy, miasta, w którym większość mieszkańców to nie-Żydzi, lub miasta, w którym nie ma sądu, nie łamaliby [jałówce karku]. Mierzą odległość tylko od miasta, w którym znajduje się sąd. Gdyby [zwłoki] znaleziono dokładnie między dwoma miastami, obydwa przyniosłyby dwie jałówki [między siebie], jak powiedział Rabbi Eliezer; A Jerozolima nie przyniesie jałówki, której kark ma zostać złamany.

נִמְצָא רֹאשׁוֹ בְּמָקוֹם אֶחָד וְגוּפוֹ בְּמָקוֹם אַחֵר, מוֹלִיכִין הָרֹאשׁ אֵצֶל הַגּוּף, דִּבְרֵי רַבִּי אֱלִיעֶזֶר. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, הַגּוּף אֵצֶל הָרֹאשׁ:

Jeśli głowa została znaleziona w jednym miejscu, a ciało w innym miejscu, przynoszą głowę do ciała, słowa rabina Eliezera. Rabin Akiva mówi: [przynoszą] ciało do głowy.

מֵאַיִן הָיוּ מוֹדְדִין. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, מִטִּבּוּרוֹ. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, מֵחָטְמוֹ. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר בֶּן יַעֲקֹב אוֹמֵר, מִמְּקוֹם שֶׁנַּעֲשֶׂה חָלָל, מִצַּוָּארוֹ:

Z jakiej części mierzą? Rabin Eliezer mówi: z pępka. Rabin Akiva mówi: z nosa. Rabin Eliezer ben Yaakov mówi: z miejsca, w którym został zabity, od szyi.

נִפְטְרוּ זִקְנֵי יְרוּשָׁלַיִם וְהָלְכוּ לָהֶן. זִקְנֵי אוֹתָהּ הָעִיר מְבִיאִין עֶגְלַת בָּקָר אֲשֶׁר לֹא עֻבַּד בָּהּ אֲשֶׁר לֹא מָשְׁכָה בְּעֹל (שם), וְאֵין הַמּוּם פּוֹסֵל בָּהּ, וּמוֹרִידִין אוֹתָהּ לְנַחַל אֵיתָן. וְאֵיתָן כְּמַשְׁמָעוֹ, קָשֶׁה. אַף עַל פִּי שֶׁאֵינוֹ אֵיתָן, כָּשֵׁר. וְעוֹרְפִין אוֹתָהּ בְּקוֹפִיץ מֵאֲחוֹרֶיהָ. וּמְקוֹמָהּ אָסוּר מִלִּזְרֹעַ וּמִלַּעֲבֹד, וּמֻתָּר לִסְרֹק שָׁם פִּשְׁתָּן וּלְנַקֵּר שָׁם אֲבָנִים:

Starsi Jerozolimy wyszli i odeszli. Starsi z tego miasta przynoszą „jałowicę, która nigdy nie była urabiana, która nigdy nie była zaprzęgnięta” (Powtórzonego Prawa 21: 3). A skaza tego nie dyskwalifikuje. Sprowadzają to do twardej (eitan) wadi—„ Eitan ” należy rozumieć w dosłownym znaczeniu „twardy”. Nawet jeśli nie jest „trudne”, jest ważne. Łamią mu kark siekierą od tyłu. A na jego miejscu nigdy nie wolno siać ani uprawiać roli, ale wolno tam czesać len i dłutować skały.

זִקְנֵי אוֹתָהּ הָעִיר רוֹחֲצִין אֶת יְדֵיהֶן בַּמַּיִם בִּמְקוֹם עֲרִיפָה שֶׁל עֶגְלָה, וְאוֹמְרִים, (שם) יָדֵינוּ לֹא שָׁפְכֻה אֶת הַדָּם הַזֶּה וְעֵינֵינוּ לֹא רָאוּ. וְכִי עַל דַּעְתֵּנוּ עָלְתָה, שֶׁזִּקְנֵי בֵית דִּין שׁוֹפְכֵי דָמִים הֵן, אֶלָּא שֶׁלֹּא בָא לְיָדֵינוּ וּפְטַרְנוּהוּ בְלֹא מָזוֹן, וְלֹא רְאִינוּהוּ וְהִנַּחְנוּהוּ בְלֹא לְוָיָה. וְהַכֹּהֲנִים אוֹמְרִים, (שם) כַּפֵּר לְעַמְּךָ יִשְׂרָאֵל אֲשֶׁר פָּדִיתָ ה' וְאַל תִּתֵּן דָּם נָקִי בְּקֶרֶב עַמְּךָ יִשְׂרָאֵל. לֹא הָיוּ צְרִיכִים לוֹמַר (שם) וְנִכַּפֵּר לָהֶם הַדָּם, אֶלָּא רוּחַ הַקֹּדֶשׁ מְבַשַּׂרְתָּן, אֵימָתַי שֶׁתַּעֲשׂוּ כָּכָה, הַדָּם מִתְכַּפֵּר לָהֶם:

Starsi tego miasta myją ręce wodą w miejscu, w którym skręcono szyję jałówki i mówią: „Ręce nasze nie przelały tej krwi, a nasze oczy jej nie widziały” (Powtórzonego Prawa 21: 7). Ale czy naprawdę myśleliśmy, że starsi dworu są przelewającymi krew! Raczej nie przyszedł do nas i odprawiliśmy go, nie dostarczając mu jedzenia, nie widzieliśmy go i pozwoliliśmy odejść bez eskorty. Wtedy kapłani wołają: „Rozgrzesz się, Panie, ludu Twój, Izraelu, którego odkupiłeś, i nie pozwól, aby wina za krew niewinnych pozostała wśród Twego ludu, Izraela” (w. 8). Nie musieli mówić: „I będą odpuszczeni z winy krwi” (tamże), raczej Duch Święty oznajmia im: „Kiedy postępujesz w ten sposób, krew jest wam odpuszczona”.

נִמְצָא הַהוֹרֵג עַד שֶׁלֹּא נֶעֶרְפָה הָעֶגְלָה, תֵּצֵא וְתִרְעֶה בָעֵדֶר. מִשֶּׁנֶּעֶרְפָה הָעֶגְלָה, תִּקָּבֵר בִּמְקוֹמָהּ, שֶׁעַל סָפֵק בָּאתָה מִתְּחִלָּתָהּ, כִּפְּרָה סְפֵקָהּ וְהָלְכָה לָהּ. נֶעֶרְפָה הָעֶגְלָה וְאַחַר כָּךְ נִמְצָא הַהוֹרֵג, הֲרֵי זֶה יֵהָרֵג:

Jeśli morderca został odkryty przed jałowicą'szyja była złamana, wypuszcza się i pasie razem ze stadem; Ale jeśli po jałówce'szyja była złamana, jest pochowana w tym miejscu, ponieważ przyszła tam od początku w związku z wątpliwością i zadośćuczyniła za wątpliwości, które teraz zniknęły. Jeśli jałówka'kark został złamany, a potem morderca zostaje odkryty, oto zostaje stracony.

עֵד אֶחָד אוֹמֵר רָאִיתִי אֶת הַהוֹרֵג, וְעֵד אֶחָד אוֹמֵר לֹא רָאִיתָ, אִשָּׁה אוֹמֶרֶת רָאִיתִי וְאִשָּׁה אוֹמֶרֶת לֹא רָאִית, הָיוּ עוֹרְפִין. עֵד אֶחָד אוֹמֵר רָאִיתִי, וּשְׁנַיִם אוֹמְרִים לֹא רָאִיתָ, הָיוּ עוֹרְפִין. שְׁנַיִם אוֹמְרִים רָאִינוּ וְאֶחָד אוֹמֵר לָהֶן לֹא רְאִיתֶם, לֹא הָיוּ עוֹרְפִין:

Jeden świadek mówi: „Widziałem mordercę”, a jeden świadek mówi: „Nie widzieliście go”; albo kobieta mówi „widziałam go”, a inna kobieta mówi „nie widziałaś go”, skręcają mu kark. Jeśli jeden ze świadków powie: „Widziałem go”, a dwóch: „Nie widzieliście go”, skręcają mu kark. Jeśli dwóch powie: „Widzieliśmy go”, a jeden im powie: „Nie widzieliście go”, nie skręcają mu karku.

מִשֶּׁרַבּוּ הָרַצְחָנִים, בָּטְלָה עֶגְלָה עֲרוּפָה, מִשֶּׁבָּא אֶלִיעֶזֶר בֶּן דִּינַאי, וּתְחִינָה בֶּן פְּרִישָׁה הָיָה נִקְרָא, חָזְרוּ לִקְרוֹתוֹ בֶּן הָרַצְחָן. מִשֶּׁרַבּוּ הַמְנָאֲפִים, פָּסְקוּ הַמַּיִם הַמָּרִים, וְרַבָּן יוֹחָנָן בֶּן זַכַּאי הִפְסִיקָן, שֶׁנֶּאֱמַר (הושע ד) לֹא אֶפְקוֹד עַל בְּנוֹתֵיכֶם כִּי תִזְנֶינָה וְעַל כַּלּוֹתֵיכֶם כִּי תְנָאַפְנָה כִּי הֵם וְגוֹ'. מִשֶּׁמֵּת יוֹסֵי בֶן יוֹעֶזֶר אִישׁ צְרֵדָה וְיוֹסֵי בֶן יוֹחָנָן אִישׁ יְרוּשָׁלַיִם, בָּטְלוּ הָאֶשְׁכּוֹלוֹת, שֶׁנֶּאֱמַר (מיכה ז) אֵין אֶשְׁכּוֹל לֶאֱכֹל בִּכּוּרָה אִוְּתָה נַפְשִׁי:

Kiedy mordercy się rozmnażali, [ceremonia] rozbicia jałówki'szyja ustała. Odkąd przybył Eliezer ben Dinai, zwany też Tehinah ben Perisha, a potem przemianowany na „syn mordercy”. Kiedy cudzołożnicy rozmnożyli się, ceremonia gorzkich wód ustała i to Rabban Yohanan ben Zakkai przerwał ją, jak to jest powiedziane: „Nie będę karać ich córek za cudzołóstwo ani ich synowych za cudzołóstwo, za nie samych siebie [odwracajcie się z nierządnicami i składajcie ofiary z prostytutkami] ”(Ozeasz 4:14). Kiedy Yose ben Yoezer z Zeredah i Yose ben Yohanan z Jeruzalem umarli, grona winogron ustały, jak jest powiedziane: „Nie ma grona [winogron] do jedzenia; nie pragnąłbym dojrzałej figi [pobożni zniknęli z ziemi, żaden prawy nie pozostał między ludźmi] ”(Micheasza 7: 1-2).

יוֹחָנָן כֹּהֵן גָּדוֹל הֶעֱבִיר הוֹדָיַת הַמַּעֲשֵׂר. אַף הוּא בִטֵּל אֶת הַמְעוֹרְרִין וְאֶת הַנּוֹקְפִין. עַד יָמָיו הָיָה פַטִּישׁ מַכֶּה בִירוּשָׁלַיִם. וּבְיָמָיו אֵין אָדָם צָרִיךְ לִשְׁאֹל עַל הַדְּמָאי:

Arcykapłan Yohanan zakończył spowiedź złożoną z dziesięciny. Zrezygnował również z czuwających i kołatek. Aż do jego dni młot bił w Jerozolimie, a za jego czasów nie było potrzeby pytać o wątpliwe dziesięciny.

מִשֶּׁבָּטְלָה סַנְהֶדְרִין, בָּטְלָה הַשִּׁיר מִבֵּית הַמִּשְׁתָּאוֹת, שֶׁנֶּאֱמַר (ישעיה כד) בַּשִּׁיר לֹא יִשְׁתּוּ יָיִן וְגוֹ':

Kiedy Sanhedryn skończył, śpiew ustał z miejsc uczt, jak jest powiedziane: „Piją swoje wino bez śpiewu” (Izajasz 24: 9).

מִשֶּׁמֵּתוּ נְבִיאִים הָרִאשׁוֹנִים, בָּטְלוּ אוּרִים וְתֻמִּים. מִשֶּׁחָרַב בֵּית הַמִּקְדָּשׁ, בָּטַל הַשָּׁמִיר וְנֹפֶת צוּפִים, וּפָסְקוּ אַנְשֵׁי אֲמָנָה, שֶׁנֶּאֱמַר (תהלים יב) הוֹשִׁיעָה ה' כִּי גָמַר חָסִיד וְגוֹ'. רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר מִשּׁוּם רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ, מִיּוֹם שֶׁחָרַב בֵּית הַמִּקְדָּשׁ, אֵין יוֹם שֶׁאֵין בּוֹ קְלָלָה, וְלֹא יָרַד הַטַּל לִבְרָכָה, וְנִטַּל טַעַם הַפֵּרוֹת. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, אַף נִטַּל שֹׁמֶן הַפֵּרוֹת:

Kiedy umarli dawni prorocy, Urim i Tummim ustały. Kiedy Świątynia została zniszczona, szamir i nopheth zufim przestali. A ludzie wiary przestali mówić, jak mówi: „Pomóż, Panie, bo już nie ma wiernych” (Psalm 12: 2). Rabban Szymon ben Gamaliel powiedział w imieniu rabina Jehoszua: od dnia zniszczenia świątyni nie ma dnia bez klątwy, rosa nie zstąpiła na błogosławieństwo, a smak zniknął z produktów. Rabin Yose mówi: tłuszcz został również usunięty z produktów.

רַבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן אֶלְעָזָר אוֹמֵר, הַטָּהֳרָה נָטְלָה אֶת הַטַּעַם וְאֶת הָרֵיחַ. הַמַּעַשְׂרוֹת נָטְלוּ אֶת שֹׁמֶן הַדָּגָן. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, הַזְּנוּת וְהַכְּשָׁפִים כִּלּוּ אֶת הַכֹּל:

Rabin Szimon ben Elazar mówi: [zaprzestanie przestrzegania] praw czystości usunęło smak i zapach, [zaprzestanie obserwacji] dziesięciny usunęły tłustość zboża. Ale Mędrcy mówią: rozwiązłość i czary zniszczyły wszystko.

בַּפֻּלְמוֹס שֶׁל אַסְפַּסְיָנוּס גָּזְרוּ עַל עַטְרוֹת חֲתָנִים, וְעַל הָאֵרוּס. בַּפֻּלְמוֹס שֶׁל טִיטוּס גָּזְרוּ עַל עַטְרוֹת כַּלּוֹת, וְשֶׁלֹא יְלַמֵּד אָדָם אֶת בְּנוֹ יְוָנִית. בַּפֻּלְמוֹס הָאַחֲרוֹן גָּזְרוּ שֶׁלֹּא תֵצֵא הַכַּלָּה בָּאַפִּרְיוֹן בְּתוֹךְ הָעִיר, וְרַבּוֹתֵינוּ הִתִּירוּ שֶׁתֵּצֵא הַכַּלָּה בָּאַפִּרְיוֹן בְּתוֹךְ הָעִיר:

W czasie wojny z Wespazjanem wydali dekret przeciw koronom oblubieńców i dzwonowi. Podczas wojny z Quietusem zadekretowali przeciwko koronom noszonym przez panny młode i nikt nie powinien uczyć ich greckiego dziecka. Podczas ostatniej wojny zadekretowali, że panna młoda nie powinna wychodzić w palankinie do miasta, ale nasi rabini zarządzili, że panna młoda może wychodzić w palankinie do miasta.

מִשֶּׁמֵּת רַבִּי מֵאִיר, בָּטְלוּ מוֹשְׁלֵי מְשָׁלִים. מִשֶּׁמֵּת בֶּן עַזַּאי, בָּטְלוּ הַשַּׁקְדָּנִים. מִשֶּׁמֵּת בֶּן זוֹמָא, בָּטְלוּ הַדַּרְשָׁנִים. מִשֶּׁמֵּת רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ, פָּסְקָה טוֹבָה מִן הָעוֹלָם. מִשֶּׁמֵּת רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל, בָּא גוֹבַי וְרַבּוּ צָרוֹת. מִשֶּׁמֵּת רַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה, פָּסַק הָעשֶׁר מִן הַחֲכָמִים. מִשֶּׁמֵּת רַבִּי עֲקִיבָא, בָּטַל כְּבוֹד הַתּוֹרָה. מִשֶּׁמֵּת רַבִּי חֲנִינָא בֶּן דּוֹסָא, בָּטְלוּ אַנְשֵׁי מַעֲשֶׂה. מִשֶּׁמֵּת רַבִּי יוֹסֵי קַטְנוּתָא, פָּסְקוּ חֲסִידִים. וְלָמָּה נִקְרָא שְׁמוֹ קַטְנוּתָא, שֶׁהָיָה קַטְנוּתָן שֶׁל חֲסִידִים. מִשֶּׁמֵּת רַבָּן יוֹחָנָן בֶּן זַכַּאי, בָּטַל זִיו הַחָכְמָה. מִשֶּׁמֵּת רַבָּן גַּמְלִיאֵל הַזָּקֵן, בָּטַל כְּבוֹד הַתּוֹרָה וּמֵתָה טָהֳרָה וּפְרִישׁוּת. מִשֶּׁמֵּת רַבִּי יִשְׁמָעֵאל בֶּן פָּאבִי, בָּטַל זִיו הַכְּהֻנָּה. מִשֶּׁמֵּת רַבִּי, בָּטְלָה עֲנָוָה וְיִרְאַת חֵטְא. רַבִּי פִנְחָס בֶּן יָאִיר אוֹמֵר, מִשֶּׁחָרַב בֵּית הַמִּקְדָּשׁ, בּוֹשׁוּ חֲבֵרִים וּבְנֵי חוֹרִין, וְחָפוּ רֹאשָׁם, וְנִדַּלְדְּלוּ אַנְשֵׁי מַעֲשֶׂה, וְגָבְרוּ בַעֲלֵי זְרוֹעַ וּבַעֲלֵי לָשׁוֹן, וְאֵין דּוֹרֵשׁ וְאֵין מְבַקֵּשׁ, וְאֵין שׁוֹאֵל, עַל מִי לָנוּ לְהִשָּׁעֵן, עַל אָבִינוּ שֶׁבַּשָּׁמָיִם. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר הַגָּדוֹל אוֹמֵר, מִיּוֹם שֶׁחָרַב בֵּית הַמִּקְדָּשׁ, שָׁרוּ חַכִּימַיָּא לְמֶהֱוֵי כְסָפְרַיָּא, וְסָפְרַיָּא כְּחַזָּנָא, וְחַזָּנָא כְּעַמָּא דְאַרְעָא, וְעַמָּא דְאַרְעָא אָזְלָא וְדַלְדְּלָה, וְאֵין מְבַקֵּשׁ, עַל מִי יֵשׁ לְהִשָּׁעֵן, עַל אָבִינוּ שֶׁבַּשָּׁמָיִם. בְּעִקְּבוֹת מְשִׁיחָא חֻצְפָּא יִסְגֵּא, וְיֹקֶר יַאֲמִיר, הַגֶּפֶן תִּתֵּן פִּרְיָהּ וְהַיַּיִן בְּיֹקֶר, וְהַמַּלְכוּת תֵּהָפֵךְ לְמִינוּת, וְאֵין תּוֹכֵחָה, בֵּית וַעַד יִהְיֶה לִזְנוּת, וְהַגָּלִיל יֶחֱרַב, וְהַגַּבְלָן יִשּׁוֹם, וְאַנְשֵׁי הַגְּבוּל יְסוֹבְבוּ מֵעִיר לְעִיר וְלֹא יְחוֹנָּנוּ, וְחָכְמַת סוֹפְרִים תִּסְרַח, וְיִרְאֵי חֵטְא יִמָּאֲסוּ, וְהָאֱמֶת תְּהֵא נֶעְדֶּרֶת. נְעָרִים פְּנֵי זְקֵנִים יַלְבִּינוּ, זְקֵנִים יַעַמְדוּ מִפְּנֵי קְטַנִּים. (מיכה ז) בֵּן מְנַבֵּל אָב, בַּת קָמָה בְאִמָּהּ, כַּלָּה בַּחֲמֹתָהּ, אֹיְבֵי אִישׁ אַנְשֵׁי בֵיתוֹ. פְּנֵי הַדּוֹר כִּפְנֵי הַכֶּלֶב, הַבֵּן אֵינוֹ מִתְבַּיֵּשׁ מֵאָבִיו. וְעַל מִי יֵשׁ לָנוּ לְהִשָּׁעֵן, עַל אָבִינוּ שֶׁבַּשָּׁמָיִם. רַבִּי פִנְחָס בֶּן יָאִיר אוֹמֵר, זְרִיזוּת מְבִיאָה לִידֵי נְקִיּוּת, וּנְקִיּוּת מְבִיאָה לִידֵי טָהֳרָה, וְטָהֳרָה מְבִיאָה לִידֵי פְרִישׁוּת, וּפְרִישׁוּת מְבִיאָה לִידֵי קְדֻשָּׁה, וּקְדֻשָּׁה מְבִיאָה לִידֵי עֲנָוָה, וַעֲנָוָה מְבִיאָה לִידֵי יִרְאַת חֵטְא, וְיִרְאַת חֵטְא מְבִיאָה לִידֵי חֲסִידוּת, וַחֲסִידוּת מְבִיאָה לִידֵי רוּחַ הַקֹּדֶשׁ, וְרוּחַ הַקֹּדֶשׁ מְבִיאָה לִידֵי תְחִיַּת הַמֵּתִים, וּתְחִיַּת הַמֵּתִים בָּא עַל יְדֵי אֵלִיָּהוּ זָכוּר לַטּוֹב, אָמֵן:

Kiedy umarł rabin Meir, twórcy bajek przestali. Kiedy Ben Azzai umarł, pilni uczniowie [Tory] przestali. Kiedy Ben Zoma umarł, wykładowcy przestali. Kiedy umarł rabin Jehoszua, dobroć przestała istnieć na świecie. Kiedy umarł rabban Szymon ben Gamaliel, nadeszła szarańcza i mnożyły się kłopoty. Kiedy umarł rabin Elazar ben Azaryah, mędrcy przestali być bogaci. Kiedy umarł rabin Akiba, chwała Tory ustała. Kiedy umarł rabin Hanina ben Dosa, ludzie dokonujący cudownych czynów ustali. Kiedy umarł rabin Yose Katnuta, pobożni ludzie (hasidim) przestali—i dlaczego nazywał się Katnuta? Ponieważ był najmłodszym z pobożnych mężczyzn. Kiedy umarł rabban Yohanan ben Zakkai, blask mądrości ustał. Kiedy zmarł Rabban Gamaliel, starszy, chwała Tory ustała, a czystość i odrębność zniknęły. Kiedy umarł rabin Ismael ben Fabi, blask kapłaństwa umarł. Kiedy umarł Rabbi, ustała pokora i strach przed grzechem. Rabin Phineas ben Yair mówi: kiedy Świątynia została zniszczona, uczeni i wolni ludzie wstydzili się i zakrywali głowy, ludzie cudownych czynów byli lekceważeni, a brutalni ludzie i głośni mówcy stawali się potężni. I nikt nie wyjaśnia, nikt nie szuka i nikt nie pyta. Na kim będziemy polegać? Na naszego ojca, który jest w niebie. Rabin Eliezer Wielki mówi: od dnia zniszczenia Świątyni mędrcy zaczęli być jak uczeni w Piśmie, uczeni w Piśmie jak synagogi, synagogi jak zwykli ludzie, a zwykli ludzie stawali się coraz bardziej poniżani. I nikt nie szuka. Na kim będziemy polegać? Na naszego ojca, który jest w niebie. Podążając śladami mesjasza zuchwalstwo (hucpa) wzrośnie, a koszty utrzymania znacznie wzrosną; winorośl wyda swój owoc, ale wino będzie drogie; rząd obróci się w herezję i nie będzie nikogo, kto by karcił; miejsce spotkań [uczonych] będzie wykorzystywane do rozwiązłości; Galilea zostanie zniszczona, Gablan spustoszony, a mieszkańcy pogranicza będą chodzić [żebrać] z miejsca na miejsce, bez litości nad nimi; mądrość uczonych zgnije, bojący się grzechu będą wzgardzeni i zabraknie prawdy; młodzieńcy zawstydzą starców, starzy staną przed młodymi: „Albowiem syn odrzuca ojca, córka przeciw matce, synowa przeciw teściowej—mężczyzna'jego domownicy są jego wrogami ”(Micheasza 7: 6). Twarz pokolenia będzie jak twarz psa, syn nie poczuje się zawstydzony przed ojcem. Na kim będziemy polegać? Na naszego ojca, który jest w niebie. R. Pinchas ben Yair mówi: Szybkość prowadzi do czystości, czystość prowadzi do czystości, czystość prowadzi do oddzielenia, oddzielenie prowadzi do świętości, świętość prowadzi do pokory, pokora prowadzi do lęku przed grzechem, lęk przed grzechem prowadzi do pobożności, pobożność prowadzi do Duch Święty. A Duch Święty prowadzi do wskrzeszenia umarłych, a wskrzeszenie zmarłych prowadzi do przyjścia Eliasza, niech będzie pamiętany na zawsze, Amen.