Komentarz do Sota 8:4

וְאֵלּוּ שֶׁאֵין זָזִין מִמְּקוֹמָן. בָּנָה בַיִת וַחֲנָכוֹ, נָטַע כֶּרֶם וְחִלְּלוֹ, הַנּוֹשֵׂא אֶת אֲרוּסָתוֹ, הַכּוֹנֵס אֶת יְבִמְתּוֹ, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים כד), נָקִי יִהְיֶה לְבֵיתוֹ שָׁנָה אֶחָת. לְבֵיתוֹ, זֶה בֵּיתוֹ. יִהְיֶה, זֶה כַּרְמוֹ. וְשִׂמַּח אֶת אִשְׁתּוֹ, זוֹ אִשְׁתּוֹ. אֲשֶׁר לָקָח, לְהָבִיא אֶת יְבִמְתּוֹ. אֵינָן מַסְפִּיקִין מַיִם וּמָזוֹן וְאֵינָן מְתַקְּנִין אֶת הַדְּרָכִים:

Następni nie ruszają się ze swego miejsca: Ten, który zbudował nowy dom i poświęcił go, Ten, który zasadził winnicę i odkupił jej owoce, Ten, który poślubił swoją narzeczoną, Ten, który przyprowadził żonę swego zmarłego męża; Jak zostało powiedziane, „na jeden rok będzie zwolniony ze względu na swój dom [aby uszczęśliwić żonę]” (Powtórzonego Prawa 24: 5). „Jego domostwo” odnosi się do jego domu; „Będzie” odnosi się do jego winnicy; „Dać szczęście żonie” odnosi się do jego żony; „Ożenił się”, włączając żonę zmarłego brata. Nie dostarczają wody i pożywienia oraz naprawiają drogi.

Poznaj komentarz do Sota 8:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.