Sota 7

אֵלּוּ נֶאֱמָרִין בְּכָל לָשׁוֹן, פָּרָשַׁת סוֹטָה, וּוִדּוּי מַעֲשֵׂר, קְרִיאַת שְׁמַע, וּתְפִלָּה, וּבִרְכַּת הַמָּזוֹן, וּשְׁבוּעַת הָעֵדוּת, וּשְׁבוּעַת הַפִּקָּדוֹן:

W dowolnym języku wypowiadane są następujące słowa: paragraf Sota (Lb 5: 19-22), deklaracja dziesięciny (Powtórzonego Prawa 26:13), recytacja Szemy (Powtórzonego Prawa 6: 4-9), modlitwa, błogosławieństwo po posiłek, przysięga świadectwa i przysięga depozytu.

וְאֵלּוּ נֶאֱמָרִין בִּלְשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ. מִקְרָא בִכּוּרִים, וַחֲלִיצָה, בְּרָכוֹת וּקְלָלוֹת, בִּרְכַּת כֹּהֲנִים, וּבִרְכַּת כֹּהֵן גָּדוֹל, וּפָרָשַׁת הַמֶּלֶךְ, וּפָרָשַׁת עֶגְלָה עֲרוּפָה, וּמְשׁוּחַ מִלְחָמָה בְּשָׁעָה שֶׁמְּדַבֵּר אֶל הָעָם:

W świętym języku wypowiadane są następujące słowa: Recytacja za pierwociny (Księga Powtórzonego Prawa 26: 5-10), Halica [ceremonia odprawiona w celu uwolnienia wdowy po bezdzietnym mężczyźnie z małżeństwa ze szwagrem] (Powtórzonego Prawa 25: 7-8), błogosławieństwa i przekleństwa (Księga Powtórzonego Prawa 27-28), błogosławieństwo kapłanów (Lb 6: 24-26), błogosławieństwo arcykapłana, paragraf króla, paragraf Eglah Arufah [cielę zabity jako zadośćuczynienie za nierozwiązane morderstwo] (Powtórzonego Prawa 21: 7-8) i kapłan namaszczony na wojnę, kiedy miał przemawiać do narodu (Powtórzonego Prawa 20: 3-4).

מִקְרָא בִכּוּרִים כֵּיצַד, (דברים כו) וְעָנִיתָ וְאָמַרְתָּ לִפְנֵי ה' אֱלֹהֶיךָ, וּלְהַלָּן הוּא אוֹמֵר (שם כז) וְעָנוּ הַלְוִיִּם וְאָמְרוּ, מָה עֲנִיָּה הָאֲמוּרָה לְהַלָּן בִּלְשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ, אַף כָּאן בִּלְשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ:

Recytacja na pierwsze owoce: Jak to? [Mówi] (Devarim 26: 5) „będziesz recytować i mówić przed Panem, Bogiem twoim”, a później (Księga Powtórzonego Prawa 27:14) „a Lewici będą recytować i mówić”. Podobnie jak recytowanie i mówienie, że jest w świętym języku, tak tutaj jest w świętym języku.

חֲלִיצָה כֵּיצַד, (שם כה) וְעָנְתָה וְאָמְרָה, וּלְהַלָּן הוּא אוֹמֵר וְעָנוּ הַלְוִיִּם וְאָמְרוּ, מָה עֲנִיָּה הָאֲמוּרָה לְהַלָּן בִּלְשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ, אַף כָּאן בִּלְשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, וְעָנְתָה וְאָמְרָה כָּכָה, עַד שֶׁתֹּאמַר בַּלָּשׁוֹן הַזֶּה:

Halitzah : Jak to? [Mówi] (Powtórzonego Prawa 25: 9) „będzie recytować i mówić”, a później mówi (Powtórzonego Prawa 27:14), „a Lewici będą recytować i mówić”. Podobnie jak recytowanie i mówienie, że jest w świętym języku, tak tutaj jest w świętym języku. Rabin Jehuda mówi (Powtórzonego Prawa 25: 9) „będzie recytować i mówić: 'Tak ...'”; dopóki nie powie tego w tym języku.

בְּרָכוֹת וּקְלָלוֹת כֵּיצַד. כֵּיוָן שֶׁעָבְרוּ יִשְׂרָאֵל אֶת הַיַּרְדֵּן וּבָאוּ אֶל הַר גְּרִזִּים וְאֶל הַר עֵיבָל שֶׁבְּשׁוֹמְרוֹן שֶׁבְּצַד שְׁכֶם שֶׁבְּאֵצֶל אֵלוֹנֵי מֹרֶה, שֶׁנֶּאֱמַר (שם יא) הֲלֹא הֵמָּה בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן וְגוֹ', וּלְהַלָּן הוּא אוֹמֵר (בראשית יב) וַיַּעֲבֹר אַבְרָם בָּאָרֶץ עַד מְקוֹם שְׁכֶם עַד אֵלוֹן מוֹרֶה, מָה אֵלוֹן מוֹרֶה הָאָמוּר לְהַלָּן שְׁכֶם, אַף אֵלוֹן מוֹרֶה הָאָמוּר כָּאן שְׁכֶם. שִׁשָּׁה שְׁבָטִים עָלוּ לְרֹאשׁ הַר גְּרִזִּים וְשִׁשָּׁה שְׁבָטִים עָלוּ לְרֹאשׁ הַר עֵיבָל, וְהַכֹּהֲנִים וְהַלְוִיִּם וְהָאָרוֹן עוֹמְדִים לְמַטָּה בָאֶמְצַע, הַכֹּהֲנִים מַקִּיפִין אֶת הָאָרוֹן, וְהַלְוִיִּם אֶת הַכֹּהֲנִים, וְכָל יִשְׂרָאֵל מִכָּאן וּמִכָּאן, שֶׁנֶּאֱמַר (יהושע ח) וְכָל יִשְׂרָאֵל וּזְקֵנָיו וְשֹׁטְרָיו וְשֹׁפְטָיו עֹמְדִים מִזֶּה וּמִזֶּה לָאָרוֹן וְגוֹ'. הָפְכוּ פְנֵיהֶם כְּלַפֵּי הַר גְּרִזִּים וּפָתְחוּ בַבְּרָכָה, בָּרוּךְ הָאִישׁ אֲשֶׁר לֹא יַעֲשֶׂה פֶסֶל וּמַסֵּכָה, וְאֵלּוּ וָאֵלּוּ עוֹנִין אָמֵן. הָפְכוּ פְנֵיהֶם כְּלַפֵּי הַר עֵיבָל וּפָתְחוּ בַקְּלָלָה, (דברים כז) אָרוּר הָאִישׁ אֲשֶׁר יַעֲשֶׂה פֶסֶל וּמַסֵּכָה, וְאֵלּוּ וָאֵלּוּ עוֹנִין אָמֵן, עַד שֶׁגּוֹמְרִין בְּרָכוֹת וּקְלָלוֹת. וְאַחַר כָּךְ הֵבִיאוּ אֶת הָאֲבָנִים וּבָנוּ אֶת הַמִּזְבֵּחַ וְסָדוּהוּ בְסִיד, וְכָתְבוּ עָלָיו אֶת כָּל דִּבְרֵי הַתּוֹרָה בְּשִׁבְעִים לָשׁוֹן, שֶׁנֶּאֱמַר (שם) בַּאֵר הֵיטֵב, וְנָטְלוּ אֶת הָאֲבָנִים וּבָאוּ וְלָנוּ בִמְקוֹמָן:

Błogosławieństwa i przekleństwa: jak to? Pewnego razu Izrael przekroczył Jordan i dotarł do Mt. Gerizim i Mt. Ebal, którzy są w Samarii, obok Sychem, który jest obok terebintów Moreh, jak powiedziano: „Czyż nie są oni po drugiej stronie Jordanu [za zachodnią drogą, która jest w kraju Kananejczyków, którzy mieszkają w Arabah—niedaleko Gilgal, przy terebintach Moreh] (Pwt 11:30), a gdzie indziej jest napisane: „Abram przeszedł przez tę ziemię do miejsca Sychem do terebintetu More” (Rdz 12: 6)—tak jak terebint Morea wspomniany w tym ostatnim wersecie to Sychem, tak terebint Morea wspomniany w poprzednim wersecie to Sychem. Tam sześć plemion wstąpiło na Mt. Gerizim i sześć plemion weszło na Mt. Ebal, kapłani i lewici z arką stali na dole pośrodku, kapłani otaczający arkę, lewici [otaczający] kapłanów i cały Izrael po tej i po drugiej stronie, jak jest powiedziane: „I cały Izrael, wraz ze starszymi, urzędnikami i sędziami stali po obu stronach arki, naprzeciw kapłanów lewickich ”(Jozuego 8:33). Zwrócili twarze w stronę Mt. Garizim i otworzył z błogosławieństwem: Błogosławiony każdy, kto nie robi rzeźbionego ani odlewanego obrazu ”. A te i te odpowiadają amen. Następnie odwrócili twarze w kierunku Mt. Ebal i otworzył przekleństwem: „Przeklęty każdy, kto sporządzi rzeźbę lub odlewany obraz” (Pwt 27:15). A te i te odpowiadają amen. Dopóki nie wypełnią błogosławieństw i przekleństw. Potem przynieśli kamienie, zbudowali ołtarz i otynkowali go tynkiem i wypisali na nim wszystkie słowa Tory w siedemdziesięciu językach, jak to się mówi: „Najwyraźniej (bądź'er hetev). Potem wzięli kamienie, poszli i spędzili noc na ich miejscu.

בִּרְכַּת כֹּהֲנִים כֵּיצַד, בַּמְּדִינָה אוֹמְרִים אוֹתָהּ שָׁלשׁ בְּרָכוֹת, וּבַמִּקְדָּשׁ בְּרָכָה אֶחָת. בַּמִּקְדָּשׁ אוֹמֵר אֶת הַשֵּׁם כִּכְתָבוֹ, וּבַמְּדִינָה בְכִנּוּיוֹ. בַּמְּדִינָה כֹּהֲנִים נוֹשְׂאִים אֶת יְדֵיהֶן כְּנֶגֶד כִּתְפֵיהֶן, וּבַמִּקְדָּשׁ עַל גַּבֵּי רָאשֵׁיהֶן, חוּץ מִכֹּהֵן גָּדוֹל שֶׁאֵינוֹ מַגְבִּיהַּ אֶת יָדָיו לְמַעְלָה מִן הַצִּיץ. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף כֹּהֵן גָּדוֹל מַגְבִּיהַּ יָדָיו לְמַעְלָה מִן הַצִּיץ, שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא ט) וַיִּשָּׂא אַהֲרֹן אֶת יָדָיו אֶל הָעָם וַיְבָרְכֵם:

Błogosławieństwo kapłańskie: Jak to? W prowincji (poza świątynią) odmawiano to jako trzy błogosławieństwa, ale w świątyni jako jedno błogosławieństwo. W Świątyni wypowiada imię tak, jak jest napisane, ale w prowincji w jej zastępczej nazwie. W prowincji kapłani podnoszą ręce na wysokości ramion, ale w świątyni nad głowami, z wyjątkiem arcykapłana, który nie podnosi rąk wyżej niż opaska. Rabin Juda mówi: nawet arcykapłan podnosi ręce wyżej niż przepaska, jak jest napisane: „Aaron podniósł ręce w kierunku ludu i pobłogosławił go” (Kapłańska 9:22).

בִּרְכוֹת כֹּהֵן גָּדוֹל כֵּיצַד. חַזַּן הַכְּנֶסֶת נוֹטֵל סֵפֶר תּוֹרָה וְנוֹתְנָהּ לְרֹאשׁ הַכְּנֶסֶת, וְרֹאשׁ הַכְּנֶסֶת נוֹתְנָהּ לַסְּגָן, וְהַסְּגָן נוֹתְנָהּ לְכֹהֵן גָּדוֹל, וְכֹהֵן גָּדוֹל עוֹמֵד וּמְקַבֵּל וְקוֹרֵא עוֹמֵד, וְקוֹרֵא אַחֲרֵי מוֹת (שם טז), וְאַךְ בֶּעָשׂוֹר (שם כג). וְגוֹלֵל אֶת הַתּוֹרָה וּמַנִּיחָהּ בְּחֵיקוֹ וְאוֹמֵר, יוֹתֵר מִמַּה שֶּׁקָּרִיתִי לִפְנֵיכֶם כָּתוּב כָּאן. וּבֶעָשׂוֹר שֶׁבְּחֻמַּשׁ הַפִּקּוּדִים (במדבר כט) קוֹרֵא עַל פֶּה, וּמְבָרֵךְ עָלֶיהָ שְׁמֹנֶה בְרָכוֹת, עַל הַתּוֹרָה, וְעַל הָעֲבוֹדָה, וְעַל הַהוֹדָיָה, וְעַל מְחִילַת הֶעָוֹן, וְעַל הַמִּקְדָּשׁ, וְעַל יִשְׂרָאֵל, וְעַל הַכֹּהֲנִים, וְעַל שְׁאָר הַתְּפִלָּה:

Błogosławieństwa arcykapłana: Jak to? Kościelny synagogi bierze zwój Tory i podaje go szefowi synagogi, przewodniczący synagogi podaje go zastępcy [arcykapłana], zastępca podaje go najwyższemu kapłanowi, a arcykapłan stoi. , otrzymuje [zwój] i czyta [następujące fragmenty]: „Po śmierci” (Kapłańska 16: 1-34) i „Ale dziesiątego dnia” (Kapłańska 23: 26-32). Następnie przewraca Torę (zwój), umieszcza ją w piersi i woła: „Więcej niż przeczytałem, zanim cię tu napisałem!” „Dziesiątego dnia” (Lb 29: 7-11), który jest w Księdze Liczb, czyta na pamięć. I błogosławi na niej osiem błogosławieństw: „Za Torę”, „Za służbę w świątyni”, „Za dziękczynienie”, „Za odpuszczenie grzechów”, „Za świątynię”, „Za Izrael”, „Za kapłanów” i „Do końca modlitwy”.

פָּרָשַׁת הַמֶּלֶךְ כֵּיצַד. מוֹצָאֵי יוֹם טוֹב הָרִאשׁוֹן שֶׁל חָג, בַּשְּׁמִינִי בְּמוֹצָאֵי שְׁבִיעִית, עוֹשִׂין לוֹ בִימָה שֶׁל עֵץ בָּעֲזָרָה, וְהוּא יוֹשֵׁב עָלֶיהָ, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים לא) מִקֵּץ שֶׁבַע שָׁנִים בְּמֹעֵד וְגוֹ'. חַזַּן הַכְּנֶסֶת נוֹטֵל סֵפֶר תּוֹרָה וְנוֹתְנָהּ לְרֹאשׁ הַכְּנֶסֶת, וְרֹאשׁ הַכְּנֶסֶת נוֹתְנָהּ לַסְּגָן, וְהַסְּגָן נוֹתְנָהּ לְכֹהֵן גָּדוֹל, וְכֹהֵן גָּדוֹל נוֹתְנָהּ לַמֶּלֶךְ, וְהַמֶּלֶךְ עוֹמֵד וּמְקַבֵּל וְקוֹרֵא יוֹשֵׁב. אַגְרִיפָּס הַמֶּלֶךְ עָמַד וְקִבֵּל וְקָרָא עוֹמֵד, וְשִׁבְּחוּהוּ חֲכָמִים. וּכְשֶׁהִגִּיעַ (שם יז) לְלֹא תוּכַל לָתֵת עָלֶיךָ אִישׁ נָכְרִי, זָלְגוּ עֵינָיו דְּמָעוֹת. אָמְרוּ לוֹ, אַל תִּתְיָרֵא אַגְרִיפָּס, אָחִינוּ אָתָּה, אָחִינוּ אָתָּה, אָחִינוּ אָתָּה. וְקוֹרֵא מִתְּחִלַּת אֵלֶּה הַדְּבָרִים (דברים א) עַד שְׁמַע, וּשְׁמַע (שם ו), וְהָיָה אִם שָׁמֹעַ (שם יא), עַשֵּׂר תְּעַשֵּׂר (שם יד), כִּי תְכַלֶּה לַעְשֵׂר (שם כו), וּפָרָשַׁת הַמֶּלֶךְ (שם יז), וּבְרָכוֹת וּקְלָלוֹת (שם כח), עַד שֶׁגּוֹמֵר כָּל הַפָּרָשָׁה. בְּרָכוֹת שֶׁכֹּהֵן גָּדוֹל מְבָרֵךְ אוֹתָן, הַמֶּלֶךְ מְבָרֵךְ אוֹתָן, אֶלָּא שֶׁנּוֹתֵן שֶׁל רְגָלִים תַּחַת מְחִילַת הֶעָוֹן:

Fragment przeczytany przez króla: Jak to? Na zakończenie pierwszego dnia święta (Sukkot) w ósmym [roku], pod koniec siódmego roku, zrobili drewnianą platformę na dziedzińcu Świątyni, a on siada na niej, jak powiedziano: „ Pod koniec siedmiu lat, w wyznaczonym czasie ”itd. (Powtórzonego Prawa 31:10). Kościelny bierze zwój Tory i podaje go szefowi synagogi, przewodniczący synagogi podaje go zastępcy, który przekazuje go arcykapłanowi, a arcykapłan przekazuje go królowi, a król wstaje i przyjmuje ale czyta go siedząc. Król Agryppa wstał, przyjął go i czytał na stojąco, a mędrcy go chwalili. Kiedy dotarł do: „Nie postawisz nad sobą cudzoziemca” (tamże 17:15), jego oczy zaszły łzami. Powiedzieli mu: „Nie bój się, Agrypasa, jesteś naszym bratem, jesteś naszym bratem, jesteś naszym bratem!” Czyta od początku: „To są słowa” (tamże 1: 1) aż do Szemy (tamże 6: 4-9) i Szemy, i „Stanie się, jeśli usłyszysz” (tamże 11:13) -21) i „Na pewno będziesz dawał dziesięcinę” (tamże 14: 22-29) i „Kiedy skończysz dawać dziesięcinę” (tamże 26: 12-15) i część króla (tamże 17: 14-20) oraz błogosławieństwa i przekleństwa (tamże 28), aż skończy całą sekcję. Błogosławieństwa, które błogosławi arcykapłan, recytuje król, z wyjątkiem tego, że zastępuje święta zamiast jednego na odpuszczenie grzechów.