Sota 6

מִי שֶׁקִּנֵּא לְאִשְׁתּוֹ וְנִסְתְּרָה, אֲפִלּוּ שָׁמַע מֵעוֹף הַפּוֹרֵחַ, יוֹצִיא וְיִתֵּן כְּתֻבָּה, דִּבְרֵי רַבִּי אֱלִיעֶזֶר. רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ אוֹמֵר, עַד שֶׁיִּשְׂאוּ וְיִתְּנוּ בָהּ מוֹזְרוֹת בַּלְּבָנָה:

Ktoś, kto ostrzegł swoją żonę [przed zamknięciem się z pewnym mężczyzną], a potem odłączyła się [z nim], nawet jeśli on [jej mąż] usłyszał od trzepoczącego ptaka, rozwiódł się z nią i dał jej Ketubę [rozliczenie pieniężne należne zamężna kobieta w przypadku rozwodu lub śmierci męża]. To są słowa rabina Eliezera. Rabin Yehoshua mówi, że mówią o niej tylko kobiety, które skręcają przędzę na księżycu.

אָמַר עֵד אֶחָד, אֲנִי רְאִיתִיהָ שֶׁנִּטְמֵאת, לֹא הָיְתָה שׁוֹתָה. וְלֹא עוֹד אֶלָּא אֲפִלּוּ עֶבֶד, אֲפִלּוּ שִׁפְחָה, הֲרֵי אֵלּוּ נֶאֱמָנִין אַף לְפָסְלָהּ מִכְּתֻבָּתָהּ. חֲמוֹתָהּ וּבַת חֲמוֹתָהּ וְצָרָתָהּ וִיבִמְתָּהּ וּבַת בַּעְלָהּ, הֲרֵי אֵלּוּ נֶאֱמָנוֹת, וְלֹא לְפָסְלָהּ מִכְּתֻבָּתָהּ, אֶלָּא שֶׁלֹּא תִשְׁתֶּה:

[Jeśli] jeden ze świadków powiedział: „Widziałem ją, kiedy stała się nieczysta”, nie piła [gorzkich wód]. To nie wszystko - uważa się, że nawet niewolnica lub służąca dyskwalifikują ją z jej Ketub . [Jeśli] jej teściowa, synowa , współżona , Yevama [ żona brata zmarłego męża] lub córka jej męża [zeznają o popełnieniu przez nią cudzołóstwa], wierzy się, ale nie w celu zdyskwalifikowania ją z jej Ketuba , tylko z picia [gorzkich wód].

שֶׁהָיָה בְדִין, וּמָה אִם עֵדוּת רִאשׁוֹנָה שֶׁאֵין אוֹסַרְתָּהּ אִסּוּר עוֹלָם, אֵינָהּ מִתְקַיֶּמֶת בְּפָחוֹת מִשְּׁנַיִם, עֵדוּת אַחֲרוֹנָה שֶׁאוֹסַרְתָּהּ אִסּוּר עוֹלָם, אֵינוֹ דִין שֶׁלֹּא תִתְקַיֵּם בְּפָחוֹת מִשְּׁנָיִם, תַּלְמוּד לוֹמַר וְעֵד אֵין בָּהּ, כָּל עֵדוּת שֶׁיֵּשׁ בָּהּ. קַל וָחֹמֶר לָעֵדוּת הָרִאשׁוֹנָה מֵעַתָּה, וּמָה אִם עֵדוּת אַחֲרוֹנָה שֶׁאוֹסַרְתָּהּ אִסּוּר עוֹלָם, הֲרֵי הִיא מִתְקַיֶּמֶת בְּעֵד אֶחָד, עֵדוּת הָרִאשׁוֹנָה שֶׁאֵין אוֹסַרְתָּהּ אִסּוּר עוֹלָם, אֵינוֹ דִין שֶׁתִּתְקַיֵּם בְּעֵד אֶחָד, תַּלְמוּד לוֹמַר (דברים כד) כִּי מָצָא בָהּ עֶרְוַת דָּבָר, וּלְהַלָּן הוּא אוֹמֵר (שם יט), עַל פִּי שְׁנֵי עֵדִים יָקוּם דָּבָר, מַה לְּהַלָּן עַל פִּי שְׁנַיִם עֵדִים, אַף כָּאן עַל פִּי שְׁנַיִם עֵדִים:

A tak by było zgodnie z logiką: tak jak pierwsze świadectwo [ostrzeżenia], które nie zakazuje jej na zawsze [bycia z nim za mąż], jest ważne tylko przez dwóch [świadków], tak też ostatnie zeznanie [odosobnienia], to zabrania jej na zawsze - czy nie jest logiczne, że powinno obowiązywać tylko z dwoma [świadkami]? Tak więc werset zaczyna nauczać: „i nie było przeciwko niej żadnego świadka” (Lb 5:13) - żadnego świadectwa, które jest przeciwko niej. Jest z tego kal vachomer [logiczna indukcja od drobnego do dużego]! Podobnie jak ostatnie zeznanie zakazuje jej [od męża] na zawsze i jest ważne przez jednego świadka, pierwsze zeznanie, które nie zabrania jej na zawsze - czy nie jest logiczne, że powinno obowiązywać z jednym świadkiem? Tak więc werset zaczyna nauczać: (Powtórzonego Prawa 24: 1) „Kiedy znajdzie w niej coś niestosownego” (Powtórzonego Prawa 24: 1), a wcześniej mówi: „przez dwóch świadków będzie to potwierdzone” (Powtórzonego Prawa 19:15 ). Tak jak wcześniej to [zeznanie] jest przez dwóch świadków, tak i tutaj jest przez dwóch świadków.

עֵד אוֹמֵר נִטְמֵאת וְעֵד אוֹמֵר לֹא נִטְמֵאת, אִשָּׁה אוֹמֶרֶת נִטְמֵאת וְאִשָּׁה אוֹמֶרֶת לֹא נִטְמֵאת, הָיְתָה שׁוֹתָה. אֶחָד אוֹמֵר נִטְמֵאת וּשְׁנַיִם אוֹמְרִים לֹא נִטְמֵאת, הָיְתָה שׁוֹתָה. שְׁנַיִם אוֹמְרִים נִטְמֵאת וְאֶחָד אוֹמֵר לֹא נִטְמֵאת, לֹא הָיְתָה שׁוֹתָה:

[Jeśli] jeden świadek mówi, że „stała się nieczysta”, a [inny] świadek mówi, że „nie stała się nieczysta”; albo kobieta mówi „stała się nieczysta”, a [inna] kobieta mówi „nie stała się nieczysta”, piła [gorzkie wody]. [Jeśli] jeden [świadek] mówi, że „stała się nieczysta”, a dwóch [świadków] mówi, że „nie stała się nieczysta”, to ona piła [gorzkie wody]. [Jeśli] dwóch [świadków] powie, że „stała się nieczysta”, a jeden [świadek] mówi, że „nie stała się nieczysta”, nie piła [gorzkich wód].