Makkot 3

וְאֵלּוּ הֵן הַלּוֹקִין, הַבָּא עַל אֲחוֹתוֹ, וְעַל אֲחוֹת אָבִיו, וְעַל אֲחוֹת אִמּוֹ, וְעַל אֲחוֹת אִשְׁתּוֹ, וְעַל אֵשֶׁת אָחִיו, וְעַל אֵשֶׁת אֲחִי אָבִיו, וְעַל הַנִּדָּה, אַלְמָנָה לְכֹהֵן גָּדוֹל, גְּרוּשָׁה וַחֲלוּצָה לְכֹהֵן הֶדְיוֹט, מַמְזֶרֶת וּנְתִינָה לְיִשְׂרָאֵל, בַּת יִשְׂרָאֵל לְנָתִין וּלְמַמְזֵר. אַלְמָנָה וּגְרוּשָׁה, חַיָּבִין עָלֶיהָ מִשּׁוּם שְׁנֵי שֵׁמוֹת. גְּרוּשָׁה וַחֲלוּצָה, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא מִשֵּׁם אֶחָד בִּלְבָד:

I to są ci, którzy otrzymują paski [nie tylko "ci". Albowiem tanna uczy (tych) i pomija wielu, którzy otrzymują rany. Ale On uczy nas, którzy są skłonni do kareth, aby nas informowali, że u tych, którzy są podatni na kareth, pojawiają się pręgi. I uczy nas, rozwódkę, wdowę, aby nas powiadomiła, że ​​w tym przypadku istnieje odpowiedzialność z powodu dwóch napomnień. I uczy nas tevel i pierwszej dziesięciny, których terumah nie została oddzielona, ​​ponieważ ich napomnienie nie jest wyraźnie określone. Podobnie hekdesz (pokarm dedykowany), który nie został odkupiony. A ponieważ naucza hekdeszu, naucza drugiej dziesięciny, otrzymywania pasków z obojgiem z powodu braku odkupienia. Podobnie ze wszystkimi jest pewna nowość (o której się dowiadujemy)]: ktoś, kto mieszka z siostrą, z siostrą ojca, z siostrą matki, z siostrą żony, z żoną brata, z żoną brat jego ojca, z niddah (kobietą w stanie menstruacji), arcykapłanem mieszkającym z wdową, zwykłym księdzem mieszkającym z rozwódką lub chalucą, Izraelitą mieszkającym z mamzeretem (kwestia nielegalne związki) lub z Nethinah [potomkiem Giveonitów, (pokrewieństwo) narażone na karę z powodu (Powtórzonego Prawa 7: 3): „Nie zawieraj małżeństw z nimi”], iz Izraelitką, która mieszka z Nathinem lub mamzera. (Arcykapłan, który mieszka z) wdową-rozwódką, która owdowiała po innym mężczyźnie], jest narażona na skaleczenia z powodu dwóch napomnień, z których zarówno (rozwódka, jak i wdowa) są wymienione w Piśmie Świętym i obie są napominane. Cohein, który mieszka z) rozwodnikiem-chalucą [tj. Chalucą, który był po rozwodzie], może zostać dotknięty ranami tylko z powodu jednej zachęty. [Nie ponosi odpowiedzialności z powodu dwóch napomnień, ponieważ chaluca nie jest wyraźnie określona, ​​ale pochodzi z dodatku („i”), a mianowicie. (Kapłańska 21: 7): „Rozwiedziona kobieta”—To mówi mi tylko o rozwódce. Kiedy otrzymam chalucę (podobnie jak zakazana)? Od: „i kobieta rozwiodła się”]

הַטָּמֵא שֶׁאָכַל אֶת הַקֹּדֶשׁ, וְהַבָּא אֶל הַמִּקְדָּשׁ טָמֵא, וְהָאוֹכֵל חֵלֶב, וְדָם, וְנוֹתָר, וּפִגּוּל, וְטָמֵא, הַשּׁוֹחֵט וְהַמַּעֲלֶה בַחוּץ, וְהָאוֹכֵל חָמֵץ בְּפֶסַח, וְהָאוֹכֵל וְהָעוֹשֶׂה מְלָאכָה בְּיוֹם הַכִּפּוּרִים, וְהַמְפַטֵּם אֶת הַשֶּׁמֶן, וְהַמְפַטֵּם אֶת הַקְּטֹרֶת, וְהַסָּךְ בְּשֶׁמֶן הַמִּשְׁחָה, וְהָאוֹכֵל נְבֵלוֹת וּטְרֵפוֹת, שְׁקָצִים וּרְמָשִׂים. אָכַל טֶבֶל וּמַעֲשֵׂר רִאשׁוֹן שֶׁלֹּא נִטְּלָה תְרוּמָתוֹ, וּמַעֲשֵׂר שֵׁנִי וְהֶקְדֵּשׁ שֶׁלֹּא נִפְדּוּ. כַּמָּה יֹאכַל מִן הַטֶּבֶל וִיהֵא חַיָּב, רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר כָּל שֶׁהוּא, וַחֲכָמִים אוֹמְרִים כַּזַּיִת. אָמַר לָהֶם רַבִּי שִׁמְעוֹן, אֵין אַתֶּם מוֹדִים לִי בְּאוֹכֵל נְמָלָה כָּל שֶׁהוּא חַיָּב. אָמְרוּ לוֹ, מִפְּנֵי שֶׁהִיא כִבְרִיָּתָהּ. אָמַר לָהֶן, אַף חִטָּה אַחַת כִּבְרִיָּתָהּ:

(I to są ci, którzy otrzymują paski itp.) :) ten, który je hekdesh w stanie nieczystości, ten, który wchodzi do sanktuarium w stanie nieczystości, ten, który zjada zabronione tłuszcze, krew, nothar (pozostałe części ofiar poza wyznaczonym czasem jedzenia), pigul (ofiary unieważnione przez niewłaściwy zamiar) i nieczyste jedzenie, ten, który dokonuje rzezi lub składa ofiary (ofiara) na zewnątrz (Świątynia), ten, który zjada chametz na Pesach, ten, który je lub wykonuje pracę w Jom Kippur, ten, który miesza olej [tak, jak został sporządzony olej namaszczenia], ten, który miesza kadzidło (tak jak zostało sporządzone kadzidło świątynne), ten, który namaszcza się olejem namaszczenia [sporządzonym przez Mojżesza], ten, który je padlina, treifah, zabronione zwierzęta i gady, ten, kto je tevel (nieobrobiony pokarm) [Napomnienie pochodzi z (Kapłańska 22:15): „I nie będą zbezcześcić świętych rzeczy synów Izraela, które podniosą do L rd. ”Pismo mówi o tym, co zostanie podniesione (tj evel, z którego zostanie podniesiona terumah)] i pierwsza dziesięcina, której terumah nie została pobrana, [to również obejmuje odpowiedzialność za śmierć, a mianowicie. (Lb 18:27): „A wasze terumah będzie wam policzone jak zboże z klepiska, itd.”] Oraz druga dziesięcina i hekszesz, które nie zostały odkupione. [Nie można jeść drugiej dziesięciny, która stała się nieczysta, nawet jeśli jest w Jerozolimie, chyba że zostanie odkupiona. A jeśli ktoś je w Jerozolimie, zanim zostanie odkupiony, otrzyma chłostę. Jego napomnienie pochodzi z (Powtórzonego Prawa 26:14): „Nie zjadłem go w nieczystości”—czy byłem nieczysty i to było czyste, czy też byłem czysty i nieczysty. I skąd się bierze ta druga dziesięcina, która stała się nieczysta, została odkupiona w Jerozolimie? Z (Księga Powtórzonego Prawa 14:24): „że nie możesz widzieć”, „widzi” w odniesieniu do jedzenia, jak w (Rodzaju 43:34): „I wziął (pokarm) porcje (maasoth) przed nim. " („i hekszesz, który nie został odkupiony” :) Nie jest to wyraźnie powiedziane, ale jego napomnienie pochodzi z tożsamości: „grzech” (Księga Kapłańska 5:15) - grzech (tamże 22: 9), z terumah. I chociaż Pismo Święte wskazuje (tamże): „i umrą za to (terumah)”, a nie za me'ilah (nadużycie hekdeszu), to (me'ilah) jest wykluczone ze śmierci, ale nie z napomnienia .] Ile musi jeść tevel, aby być odpowiedzialnym? R. Shimon mówi: Dowolna kwota. Mędrcy mówią: Rozmiar oliwki. R. Szimon powiedział do nich: Czy nie przyznacie mi, że jeśli ktoś zje jakąkolwiek ilość mrówki, będzie on odpowiedzialny? [z powodu (Księga Kapłańska 11: 423): „… pełzające rzeczy pełzające po ziemi”, niezależnie od ich ilości] Powiedzieli mu: Ponieważ jest tak, jak jest stworzone. Powiedział im: jedno ziarno też jest stworzone! [Halacha nie jest zgodna z R. Szimonem, tylko coś, co ma (ożywiającą) duszę nazywaną „stworzeniem”].

הָאוֹכֵל בִּכּוּרִים עַד שֶׁלֹּא קָרָא עֲלֵיהֶן, קָדְשֵׁי קָדָשִׁים חוּץ לַקְּלָעִים, קָדָשִׁים קַלִּים וּמַעֲשֵׂר שֵׁנִי חוּץ לַחוֹמָה, הַשּׁוֹבֵר אֶת הַעֶצֶם בַּפֶּסַח הַטָּהוֹר, הֲרֵי זֶה לוֹקֶה אַרְבָּעִים. אֲבָל הַמּוֹתִיר בַּטָּהוֹר וְהַשּׁוֹבֵר בַּטָּמֵא, אֵינוֹ לוֹקֶה אַרְבָּעִים:

(„A to są ci, którzy otrzymują paski:”) jeden (Cohein), który je bikkurim (pierwociny), zanim zostanie nad nimi recytowane wezwanie [tzn. (Powtórzonego Prawa 26: 5): „Aramejczyk zniszczyłby mojego ojca itd.” Ale po wezwaniu nie otrzymuje pasków, jeśli je zjada, ponieważ są one (wtedy) własnością Cohein. To są słowa R. Akivy. Ale mędrcy utrzymują, że „umieszczenie” (w azarze) jest warunkiem wstępnym jedzenia bikkurim, ale nie jest to inwokacja; tak że jeśli je je po umieszczeniu w azarze, nawet jeśli wezwanie nie zostało jeszcze wyrecytowane, nie otrzyma chłostów. A halacha jest zgodna z mędrcami. Napomnienie pochodzi z (Księga Powtórzonego Prawa 12:17): „Nie będziecie mogli spożywać w swoich bramach dziesięciny ze swego zboża… i ofiary z rąk”, o której powiedział pan: „i ofiara (terumah) Twoje ręce"—to jest bikkurim. Bo jeśli terumah per se, to nie wymaga „przyprowadzenia na to miejsce (Jerozolima)”. A za jedzenie bikkurim również nie otrzymuje ran, chyba że zjadł je po tym, jak „ujrzeli oblicze Jerozolimy”, zanim został umieszczony w azarze. Ale jeśli zjadł je poza Jerozolimą, nie otrzyma chłosty], (i tego, który je) świętych ze świętych poza przegrodami (Świątyni) lub ofiar niższego rzędu i drugiej dziesięciny poza murem. [Zachęta do tego wszystkiego pochodzi z: „Nie będziecie mogli jeść w swoich bramach… i wszystkich ślubów, które przyrzekacie”. Każde bowiem jedzenie poza wyznaczonym miejscem nazywane jest „jedzeniem u bram”. („druga dziesięcina” :) Powyżej, jak wyjaśniliśmy, dowiedzieliśmy się o nieczystej, nie odkupionej drugiej dziesięcinie, a tutaj dowiadujemy się o czystej drugiej dziesięcinie, która była spożywana poza murem. I tylko wtedy, gdy zjadł go poza murem, po tym, jak „ujrzał oblicze Jerozolimy”, otrzymał bicze; ale jeśli ktoś spożywa drugą dziesięcinę poza Jerozolimą, nie otrzymuje batonów, gdyż jest napisane (tamże 18): „Przed świętem waszego Boga będziecie ją jeść”, a potem (tj. dopiero po tym tam pręgi z naruszeniem) „Nie będziesz mógł go zjeść w swoich bramach”]. Jeśli ktoś złamie kość czystej ofiary Pesach, otrzyma czterdzieści uderzeń, ale jeśli pozostawi czysty lub złamie kość nieczysty, nie otrzymuje ran. [(„jeśli wyjdzie” :) jest napisane (Wj 12:10): „I nie zostawiaj nic z tego aż do rana; a co zostanie z tego do rana, spalisz to w ogniu”. Pismo Święte podaje pozytywne przykazanie po negatywnym, mówiąc: Jeśli przekroczyłeś przykazanie negatywne, wypełnij to pozytywne, a nie otrzymasz kar. Również „i nie opuszczaj” jest przykazaniem negatywnym, nie obejmującym czynu, za który nie ma odpowiedzialności. („albo łamie kość nieczystej, itp.” :) jest napisane: (tamże. 46): „I kości nie złamiesz w tym”— w tym, który jest kaser, a nie w tym, który jest pasul (niezdolny)].

הַנּוֹטֵל אֵם עַל הַבָּנִים, רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, לוֹקֶה וְאֵינוֹ מְשַׁלֵּחַ. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, מְשַׁלֵּחַ וְאֵינוֹ לוֹקֶה. זֶה הַכְּלָל, כָּל מִצְוַת לֹא תַעֲשֶׂה שֶׁיֶּשׁ בָּהּ קוּם עֲשֵׂה, אֵין חַיָּבִין עָלֶיהָ:

Jeśli weźmie się matkę razem z pisklętami —R. Juda mówi: On otrzymuje rany i nie odsyła (matki). [R. Juda twierdzi, że (Księga Powtórzonego Prawa 22: 7): „Poślij, wyślesz” oznacza ab initio (tj. Jeśli go nie wziąłeś). I chociaż „Poślij, wyślesz” jest napisane po (tamże 6): „Nie bierz”, to nie ma konotacji: jeśli ją wziąłeś, odeślij, ale: Nie bierz; raczej odeślij. Aby nie było to przykazanie negatywne powiązane z przykazaniem pozytywnym (za które nie ma odpowiedzialności)]. A mędrcy mówią: On odprawia go i nie otrzymuje ran. [Uważają, że „odeślij to po zabraniu” jest konotowane, a więc jest to przykazanie negatywne powiązane z przykazaniem pozytywnym. Halacha jest zgodna z rabinami.] Taka jest zasada: Nie ma żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek przykazanie negatywne, któremu towarzyszy przykazanie pozytywne, [gdzie Tora mówi niejako: Jeśli przekroczyłeś przykazanie negatywne, wypełnij pozytywny, np .: „Nie bierz matki razem z pisklętami”—a jeśli tak, „wyślij, wyślesz itd.”; (Powtórzonego Prawa 24:10): „Nie wchodź do jego domu, aby domagać się jego zobowiązania”—a jeśli tak, (tamże. 13): „Zwróć mu zastaw”. We wszystkich takich przypadkach, jeśli spełni przykazanie pozytywne, nie otrzyma ran. Ale jeśli nie wypełni pozytywnego przykazania, jak wtedy, gdy weźmie matkę razem z pisklętami i zabije ją albo ona umiera; lub jeśli weźmie zastaw ze swojego domu i zostanie spalony, w którym to przypadku nie będzie mógł wypełnić pozytywnego przykazania, otrzyma chłostę.]

הַקּוֹרֵחַ קָרְחָה בְרֹאשׁוֹ, וְהַמַּקִּיף פְּאַת רֹאשׁוֹ, וְהַמַּשְׁחִית פְּאַת זְקָנוֹ, וְהַשּׂוֹרֵט שְׂרִיטָה אַחַת עַל הַמֵּת, חַיָּב. שָׂרַט שְׂרִיטָה אַחַת עַל חֲמִשָּׁה מֵתִים אוֹ חָמֵשׁ שְׂרִיטוֹת עַל מֵת אֶחָד, חַיָּב עַל כָּל אַחַת וְאֶחָת. עַל הָרֹאשׁ, שְׁתַּיִם, אַחַת מִכָּאן וְאַחַת מִכָּאן. עַל הַזָּקָן, שְׁתַּיִם מִכָּאן וּשְׁתַּיִם מִכָּאן וְאַחַת מִלְּמָטָּה. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, אִם נְטָלוֹ כֻלּוֹ כְאַחַת, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא אֶחָת. וְאֵינוֹ חַיָּב עַד שֶׁיִּטְּלֶנּוּ בְתָעַר. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, אֲפִלּוּ לִקְּטוֹ בְמַלְקֵט אוֹ בִרְהִיטְנִי, חַיָּב:

Ten, kto robi łysinę na głowie, ten, który zaokrągla kąciki głowy, ten, który niszczy kąciki brody i ten, który robi jedną ranę (na ciele) dla zmarłej osoby, jest narażony na pranie. [Są one przytaczane w naszej Misznie, ponieważ istnieje odpowiedzialność za każde łyse miejsce, każde cięcie i każdy róg, w przeciwieństwie do spożywania zakazanych tłuszczów jeden kawałek po drugim. Ale inne (przekroczenia) samych tylko negatywnych przykazań, gdzie nie ma nowości, nie są przytaczane. („łysy punkt” :) jak na zmarłą osobę, a mianowicie. (Powtórzonego Prawa 14: 1): „I nie róbcie łysiny między oczami umarłym”. I chociaż w odniesieniu do Cohanim (Kapłańska 21: 5), nie jest napisane „dla umarłych”, wynika to z tożsamości: „łysina” - „łysina”—Tak jak z Izraelitą, za umarłymi, tak z Cohanim, za umarłymi. A rozmiar „łysiny” jest jak garis (fasola). („ten, który zaokrągla kąciki głowy” :) wyrównując włosy na skroniach z włosami za uszami i na czole. Nawet za cięcie nożyczkami, gdzie nie ma „zniszczenia”, odpowiada się za kąciki głowy. Bo „zniszczenie” (hashchathah) jest zapisane tylko w odniesieniu do brody i uzyskuje się je tylko brzytwą. Ale jeśli chodzi o kąciki głowy, jest napisane „zaokrąglanie” (hakafah); jest odpowiedzialny za każdy sposób zaokrąglenia.] Jeśli ktoś zrobi jedno skaleczenie za pięć zmarłych lub pięć ran za jednego zmarłego, będzie on odpowiedzialny za każdego z osobna [jest napisane (Księga Kapłańska 19:28): „I zranienia dla (martwej) osoby nie będziesz robił, "co oznacza odpowiedzialność za każde zranienie i za każdą osobę, nawet jeśli było tylko jedno ostrzeżenie i wszystkie pięć ran szarpanych zostało zrobionych w tym samym czasie.] Bo (zaokrąglając rogi) głowa, jest podatny (na prążki) dwa razy, raz z jednej strony [z prawej], raz z drugiej [z lewej]. Za (niszczenie kącików) brody (jest podatny na prążki) dwa razy z jednej strony, dwa razy z drugiej i raz dla dołu. [połączenie podbródka i kości: jedno po prawej stronie brody, drugie po lewej stronie i czubek brody pośrodku—- trzy; i połączenia świątynne po obu stronach—pięć. Górna kość policzkowa przymocowana do skroni, a dolna kość policzkowa po prawej stronie; a górna i dolna kość policzkowa po lewej stronie— dwa po jednej stronie, dwa po drugiej, i czubek brody, z którego wystają włosy jak ucho (kukurydzy, łodygi, z tego powodu nazywa się to „paskami brody”) —pięć.] R. Eliezer mówi: Jeśli zdejmie to wszystko na raz, jest podatny (na pranie) tylko raz. [Ponieważ jest to tylko jedno przykazanie negatywne, to tak, jakby zjadał dwa rozmiary oliwek zakazanych tłuszczów za jednym ostrzeżeniem.] I nie ponosi odpowiedzialności, dopóki nie zgoli go brzytwą. [Odnosi się to do kącików brody, w odniesieniu do których jest napisane „golenie” i „zniszczenie”.] R. Eliezer mówi: Nawet jeśli zdjął ją szczypcami lub samolotem, jest narażony.

הַכּוֹתֵב כְּתֹבֶת קַעֲקַע, כָּתַב וְלֹא קִעֲקַע, קִעֲקַע וְלֹא כָתַב, אֵינוֹ חַיָּב, עַד שֶׁיִּכְתֹּב וִיקַעֲקֵעַ בִּדְיוֹ וּבִכְחֹל וּבְכָל דָּבָר שֶׁהוּא רוֹשֵׁם. רַבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן יְהוּדָה מִשּׁוּם רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, אֵינוֹ חַיָּב עַד שֶׁיִּכְתּוֹב שָׁם הַשֵּׁם, שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא יט) וּכְתֹבֶת קַעֲקַע לֹא תִתְּנוּ בָּכֶם אֲנִי ה':

Jeśli pisze się grawerunkiem (na skórze, czyli tatuowaniem), jeśli pisze [tuszem lub błękitem] na skórze, ale nie graweruje [nożem]; lub jeśli graweruje [nożem], ale nie pisze, [tj. nie wypełnia tego atramentem ani błękitem], nie ponosi odpowiedzialności. (Odpowiada) tylko wtedy, gdy pisze i graweruje: atramentem, błękitem lub czymkolwiek innym, co pozostawia wrażenie. [Stosuje się język Pisma Świętego, tj. (Kapłańska 19:28): „pismo wyryte”; najpierw pisanie, potem grawerowanie. Ale w praktyce najpierw grawerowanie, a potem pisanie. A werset sugeruje, że: „Pisząc (w środku) ryciny nie będziecie robić na sobie ryciny”.] R. Shimon ur. Juda mówi w imieniu R. Szimona: On nie ponosi odpowiedzialności, dopóki nie napisze tam imienia, gdy jest napisane: „A pisma, które jest wyryte, nie czyńcie na sobie; Ja jestem Lord”. [("dopóki nie napisze tam imienia" :) Gemara wyjaśnia, że ​​chodzi o imię bałwochwalstwa, a werset jest rozumiany w ten sposób: "Nie róbcie sobie imienia bałwochwalstwa, bo ja jestem Lrd"—Nie przyłączajcie innych do Mnie. Halacha nie jest zgodna z R. Szimonem.]

נָזִיר שֶׁהָיָה שׁוֹתֶה בַיַּיִן כָּל הַיּוֹם, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא אֶחָת. אָמְרוּ לוֹ אַל תִּשְׁתֶּה אַל תִּשְׁתֶּה וְהוּא שׁוֹתֶה, חַיָּב עַל כָּל אַחַת וְאֶחָת:

Jeśli nazirejczyk pił wino przez cały dzień, to jest on winny tylko raz [za to, co pił natychmiast po ostrzeżeniu. A gdyby było przed nim naczynie zawierające kilka rewitalizacji wina i powiedziano mu: „Nie pijcie z tego naczynia, które zawiera tak wiele (zakazanych) ilości (tj. Revi'ioth), dla was otrzyma tak wiele, a tak wiele chłostów, "odpowiada za każdą ilość, nawet jeśli otrzymał tylko jedno ostrzeżenie.] Jeśli powiedziano mu:" Nie pij, nie pij ", a pił, odpowiada za każdą jeden.

הָיָה מִטַּמֵּא לְמֵתִים כָּל הַיּוֹם, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא אֶחָת. אָמְרוּ לוֹ אַל תִּטַּמֵּא, אַל תִּטַּמֵּא, וְהָיָה מִטַּמֵּא, חַיָּב עַל כָּל אַחַת וְאֶחָת. הָיָה מְגַלֵּחַ כָּל הַיּוֹם, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא אֶחָת. אָמְרוּ לוֹ אַל תְּגַלֵּחַ אַל תְּגַלֵּחַ וְהוּא מְגַלֵּחַ, חַיָּב עַל כָּל אַחַת וְאֶחָת. הָיָה לָבוּשׁ בְּכִלְאַיִם כָּל הַיּוֹם, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא אֶחָת. אָמְרוּ לוֹ אַל תִּלְבָּשׁ אַל תִּלְבָּשׁ וְהוּא פוֹשֵׁט וְלוֹבֵשׁ, חַיָּב עַל כָּל אַחַת וְאֶחָת:

Jeśli ktoś przez cały dzień stał się nieczysty dla zmarłego, ponosi odpowiedzialność tylko raz. Jeśli powiedziano mu: „Nie bądź nieczysty, nie bądź nieczysty”, a stał się nieczysty, ponosi odpowiedzialność za każdy czyn. Jeśli golił się przez cały dzień, ponosi odpowiedzialność tylko raz. Jeśli powiedziano mu: „Nie gol się, nie gol”, a on się golił, ponosi odpowiedzialność za każdy czyn. Jeśli przez cały dzień ubierał się w kilajim, odpowiada tylko raz. Gdyby mu powiedziano: „Nie wkładaj, nie wkładaj”, a on zdejmował i wkładał, odpowiada za każdy czyn. [(„jeśli go zdjął i włożył” :) Nie musi go całkowicie zdejmować, ale kiedy wystawi głowę i włoży z powrotem, jest odpowiedzialny. Gemara wyjaśnia, że ​​w rzeczywistości go nie zdejmuje, ale jest wystarczająco dużo czasu od ostrzeżenia do ostrzeżenia, aby mógł go zdjąć i założyć, w którym to przypadku jest odpowiedzialny za każde ostrzeżenie.]

יֵשׁ חוֹרֵשׁ תֶּלֶם אֶחָד וְחַיָּב עָלָיו מִשּׁוּם שְׁמֹנָה לָאוִין, הַחוֹרֵשׁ בְּשׁוֹר וַחֲמוֹר, וְהֵן מֻקְדָּשִׁים, בְּכִלְאַיִם בַּכֶּרֶם, וּבַשְּׁבִיעִית, וְיוֹם טוֹב, וְכֹהֵן וְנָזִיר בְּבֵית הַטֻּמְאָה. חֲנַנְיָא בֶּן חֲכִינַאי אוֹמֵר, אַף הַלּוֹבֵשׁ כִּלְאָיִם. אָמְרוּ לוֹ, אֵינוֹ הַשֵּׁם. אָמַר לָהֶם, אַף לֹא הַנָּזִיר הוּא הַשֵּׁם:

Można zaorać jedną bruzdę i być odpowiedzialnym za (przekroczenie) ośmiu negatywnych przykazań. [To, jeśli był ostrzeżony przed (wykroczeniem) ich wszystkich]: orze razem wołu i osła (razem), gdy zostaną poświęceni, [wół na ofiarę na ołtarzu; osioł za utrzymanie świątyni. W przypadku wołu jest przestępstwo (Powtórzonego Prawa 15:19): „Nie będziesz pracować przy pierworodnym cielcu”. Z osłem, napomnienie przeciwko me'ilah (nadużycie własności Świątyni), wywodzące się z tożsamości „grzech” (Kapłańska 5:15) - grzech (tamże 22: 9), z terumah. I przykazanie negatywne (Powtórzonego Prawa 22:10): „Nie będziesz orał razem wołu i osła”— (przekroczenie) trzech przykazań negatywnych], z kilajim (domieszką zakazaną) winnicy [Podczas orki przykrywa glebą pszenicę i jęczmień oraz ziarna (winogron), tym samym przekraczając (Księga Powtórzonego Prawa 22: 9): „Nie będziesz zasiej swoją winnicę kilajimami, „zarządzono, że ten, kto„ zakrywa ”kilajim, otrzymuje paski —chociaż ich nie zasiewa, tylko przykrywa je ziemią. To daje nam cztery negatywne przykazania. Rambam uważa kilajim winnicy za dwa przykazania negatywne, jedno (wykroczenie) z powodu kilajim nasion, przy czym są dwie odmiany nasion— pszenica i jęczmień —a inny z powodu kilajimów winnicy, z powodu ziaren. Uważa on „uświęconego wołu i osła” za (przekroczenie) tylko jednego negatywnego przykazania.], W szewi (rok szabatu), [tj. (Księga Kapłańska 25: 4): „… szabat na Lrd; pola waszego nie będziecie siać”], w święto [tj. (Tamże 23: 7): „Nie wykonuj żadnej pracy.”], A Cohein i Nazirejczyk w miejscu nieczystości, [tj. Na cmentarzu, na którym popełnia przestępstwo (Kapłańska 21: 1): ” Do zmarłej osoby nie stanie się nieczysty wśród swego ludu ", powiedział o Cohanim i (Lb 6: 6):" Na dusze zmarłego nie przyjdzie ", oznajmił w odniesieniu do nazirejczyków. Chanania b. Chachinai mówi: Również (może być uwzględniony) jeden ubrany w kilajim [jak orał]. Odpowiedzieli: To nie jest z powodu imienia [tj. Negatywne przykazanie przeciwko noszeniu kilajimów nie uzyskuje się z powodu bruzdy .] Odpowiedział: „Cohein i Nazirejczyk” także, [które uznaliście za (przekroczenie) przykazań negatywnych] nie są z powodu imienia! [tj. nie uzyskują z powodu orki, ale z powodu udania się na miejsce nieczystości. Jednak pierwsza tanna obejmuje ich, ponieważ nie może orać wołów, chyba że idzie z nimi i ich prowadzi.]

כַּמָּה מַלְקִין אוֹתוֹ, אַרְבָּעִים חָסֵר אַחַת. שֶׁנֶּאֱמַר (דברים כה) בְּמִסְפָּר אַרְבָּעִים, מִנְיָן שֶׁהוּא סָמוּךְ לְאַרְבָּעִים. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַרְבָּעִים שְׁלֵמוֹת הוּא לוֹקֶה. וְהֵיכָן הוּא לוֹקֶה אֶת הַיְתֵרָה, בֵּין כְּתֵפָיו:

Ile otrzyma pasków? O czterdzieści mniej, jest napisane (Powtórzonego Prawa 25: 2-3): „w liczbie. Czterdzieści”—liczba, która jest obok czterdziestu, [tj. powoduje, że po niej jest wymawiane „czterdzieści”; to znaczy trzydzieści dziewięć. Gdyby zapisano „czterdzieści w liczbie”, „rozumiałbym to jako„ liczba czterdziestu ”. Teraz, gdy jest napisane„ w liczbie czterdzieści ”, (rozumiem to jako) liczba, która powoduje, że po to, a mianowicie: trzydzieści dziewięć.] R. Juda mówi: Otrzymuje czterdzieści pełnych batów. I gdzie otrzyma dodatkowy [(czterdziesty), którego nie można „trzeciego”? Za trzydzieści dziewięć może być trzeci: jeden -trzeci z przodu i dwie trzecie, po jednej trzeciej na każdym ramieniu. Ale gdzie jest podawany czterdziesty?] Między jego ramionami. [Halacha jest niezgodna z R. Judą].

אֵין אוֹמְדִין אוֹתוֹ אֶלָּא בְמַכּוֹת הָרְאוּיוֹת לְהִשְׁתַּלֵּשׁ. אֲמָדוּהוּ לְקַבֵּל אַרְבָּעִים, לָקָה מִקְצָת וְאָמְרוּ שֶׁאֵינוֹ יָכוֹל לְקַבֵּל אַרְבָּעִים, פָּטוּר. אֲמָדוּהוּ לְקַבֵּל שְׁמֹנֶה עֶשְׂרֵה, מִשֶּׁלָּקָה אָמְרוּ שֶׁיָּכוֹל הוּא לְקַבֵּל אַרְבָּעִים, פָּטוּר. עָבַר עֲבֵרָה שֶׁיֶּשׁ בָּהּ שְׁנֵי לָאוִין, אֲמָדוּהוּ אֹמֶד אֶחָד, לוֹקֶה וּפָטוּר. וְאִם לָאו, לוֹקֶה וּמִתְרַפֵּא וְחוֹזֵר וְלוֹקֶה:

Ocenia się, że otrzymał tylko (kilka) pasków, które nadają się do „trzeciego stopnia”. [Bo w przypadku wszystkich, którzy otrzymywali paski w bet-din, należało najpierw ocenić (ile batów mogli znieść), aby nie umarli z ich powodu—jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 25: 3): „Nie doda”, co oznacza, że ​​jeśli musi umniejszyć, robi to. („które nadają się do trzeciego stopnia” :) i ocena nigdy nie jest przekraczana.] Gdyby oceniano go w wieku czterdziestu lat [tj. w wieku trzydziestu dziewięciu lat; język wersetu jest używany]—Jeśli po otrzymaniu części powiedzieli, że nie może znieść czterdziestu, jest zwolniony (od reszty). Gdyby oceniano go w wieku osiemnastu lat—Jeśli po tym, jak został uderzony, powiedzieli, że może znieść czterdzieści, jest zwolniony. Jeśli popełnił przestępstwo obejmujące dwa przykazania negatywne—Jeśli dokonali jednej oceny [za dwa bicze, np. Czterdzieści dwa bicze], zostaje uderzony (ta liczba) i zwolniony (z więcej). A jeśli nie, [to znaczy, jeśli ocenili go tylko za jedno chłostanie], jest uderzony, odzyskuje przytomność i znowu jest bity.

כֵּיצַד מַלְקִין אוֹתוֹ, כּוֹפֵת שְׁתֵּי יָדָיו עַל הָעַמּוּד הֵילָךְ וְהֵילָךְ, וְחַזַּן הַכְּנֶסֶת אוֹחֵז בִּבְגָדָיו, אִם נִקְרְעוּ נִקְרָעוּ, וְאִם נִפְרְמוּ נִפְרָמוּ, עַד שֶׁהוּא מְגַלֶּה אֶת לִבּוֹ. וְהָאֶבֶן נְתוּנָה מֵאַחֲרָיו, חַזַּן הַכְּנֶסֶת עוֹמֵד עָלֶיהָ. וּרְצוּעָה שֶׁל עֵגֶל בְּיָדוֹ, כְּפוּלָה אֶחָד לִשְׁנַיִם וּשְׁנַיִם לְאַרְבָּעָה, וּשְׁתֵּי רְצוּעוֹת עוֹלוֹת וְיוֹרְדוֹת בָּהּ:

Jak on jest oczarowany? Jego dwie ręce są przywiązane po obu stronach do słupa [utkniętego w ziemi i wystarczająco wysoko, by się na nim oprzeć], a paciorek zgromadzenia [zastępca bet-din] chwyta jego szaty. Jeśli są rozdarte, są rozdarte; a jeśli są rozdarte [w szwie], są rozdarte—dopóki nie odsłoni swego serca. A za nim kładzie się kamień [ten, który ma zostać uderzony]. Pocisk zgromadzenia stoi na nim z rzemieniem cielęcia w ręku [jest napisane (Powtórzonego Prawa 25: 3): „Czterdziestu uderzy go , "a następnie (4):" Nie będziesz zakładać kagańca wółowi podczas jego młócenia. "], podwojony, jeden do dwóch i dwa do czterech [tj. cztery rzemienie przyszyte jeden na drugim] i dwa [cienkie] rzemienie osła, biegnąc przez niego w górę iw dół [jako opaska na siodło. Uzasadnienie: Jest napisane (Iz 1: 3): „Wół zna swego właściciela, a osioł - żłób swojego pana”. Święty Błogosławiony On powiedział: „Niech ten (osioł), który rozpoznaje szopkę swego pana, przyjdzie i wymierzy karę temu, który nie rozpoznał szopki swego Mistrza”].

יָדָהּ טֶפַח וְרָחְבָּהּ טֶפַח, וְרֹאשָׁהּ מַגַּעַת עַל פִּי כְרֵסוֹ. וּמַכֶּה אוֹתוֹ שְׁלִישׁ מִלְּפָנָיו וּשְׁתֵּי יָדוֹת מִלְּאַחֲרָיו. וְאֵינוֹ מַכֶּה אוֹתוֹ לֹא עוֹמֵד וְלֹא יוֹשֵׁב אֶלָּא מֻטֶּה, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים כה) וְהִפִּילוֹ הַשֹּׁפֵט. וְהַמַּכֶּה מַכֶּה בְיָדוֹ אַחַת בְּכָל כֹּחוֹ:

Jego rączka [tj. Rączka, do której przymocowane jest rzemienie] ma szerokość dłoni [długą], a jej szerokość (szerokość rzemienia łydki) to szerokość dłoni, a jej czubek (rzemienia) sięga pępka. [Z tego powodu w rączce musi być otwór, dzięki któremu koralik może wydłużyć lub skrócić rzemień w razie potrzeby; bo jeden jest uderzony tylko rzemieniem, którego koniec sięga do pępka.] I zostaje uderzony, jedna trzecia z przodu i dwie trzecie z tyłu [jest napisane (Powtórzonego Prawa 25: 2): „I uderzy go przed nim według jego niegodziwości. " „Przed nim” według jednej niegodziwości (tj. Jedna trzecia) i za nim, jedna trzecia na jednym ramieniu i jedna trzecia na drugim.] I nie bije go ani stojąc, ani siedząc, ale pochylił się, jest napisane (Tamże): „Wtedy sędzia go pochyli”. A ten, kto uderza, robi to jedną ręką [(ale gdy podnosi rzemyk, robi to obiema rękami)], z całej siły [jest napisane (tamże 3): „wielki cios”].

וְהַקּוֹרֵא קוֹרֵא (שם כח) אִם לֹא תִשְׁמֹר לַעֲשׂוֹת וְגוֹ' וְהִפְלָא ה' אֶת מַכֹּתְךָ וְאֵת מַכּוֹת וְגוֹ', וְחוֹזֵר לִתְחִלַּת הַמִּקְרָא (שם כט) וּשְׁמַרְתֶּם אֶת דִּבְרֵי הַבְּרִית הַזֹּאת וְגוֹ', וְחוֹתֵם (תהלים עח) וְהוּא רַחוּם יְכַפֵּר עָוֹן וְגוֹ', וְחוֹזֵר לִתְחִלַּת הַמִּקְרָא. וְאִם מֵת תַּחַת יָדוֹ, פָּטוּר. הוֹסִיף לוֹ עוֹד רְצוּעָה אַחַת וָמֵת, הֲרֵי זֶה גוֹלֶה עַל יָדוֹ. נִתְקַלְקֵל בֵּין בְּרֶעִי בֵּין בְּמַיִם, פָּטוּר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, הָאִישׁ בְּרֶעִי וְהָאִשָּׁה בְּמָיִם:

A czytelnik czyta, [jest napisane (Księga Kapłańska 19:20): „bikkoreth tihyeh” —„Ona będzie poddana czytaniu (kriah)”, czytane jest nad uderzonym: „Jeśli nie zważasz na to, itd.” Starszy sędzia czyta, drugi liczy, a trzeci „wywołuje” każde uderzenie. I jest micwą dla czytelnika, aby zakończyć czytanie uzupełnieniem pasków. W przeciwnym razie szybko powtarza czytanie, aby jego zakończenie pokrywało się z wypełnieniem pasków.] („Czytelnik czyta” :) (Powtórzonego Prawa 28:58): „Jeśli nie zważasz na… to L rd uczyni twoje uderzenia i uderzenia, itp. ”I wraca do początku wersetu. (Tamże 29: 8): „I będziecie strzegli słów tego przymierza itd.” I konkluduje (Psalm 78:38): „a On, będąc miłosiernym, odpokutuje za grzech itd.” I wraca do początku wersetu. A jeśli umrze z jego ręki, nie ponosi odpowiedzialności [uderzył go władzą]. Jeśli dorzucił chłostę, [błądząc w liczbie] i umarł, zostaje wygnany. Jeśli brudzi się, czy to ekskrementami, czy uryną [podczas bicia], to z wyjątkiem (z pozostałych pręg) [jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 25: 3): „a twój brat zostanie poniżony na twoich oczach”—i jest tak poniżony.] R. Juda mówi: Człowiek z ekskrementami; kobieta, [nawet] z moczem, [jej wstyd jest większy. Halacha nie jest zgodna z R. Yehudah.]

כָּל חַיָּבֵי כְרֵתוֹת שֶׁלָּקוּ, נִפְטְרוּ יְדֵי כְרֵתָתָן, שֶׁנֶאֱמַר (דברים כה) וְנִקְלָה אָחִיךָ לְעֵינֶיךָ, כְּשֶׁלָּקָה הֲרֵי הוּא כְאָחִיךָ, דִּבְרֵי רַבִּי חֲנַנְיָא בֶּן גַּמְלִיאֵל. אָמַר רַבִּי חֲנַנְיָא בֶּן גַּמְלִיאֵל, מָה אִם הָעוֹבֵר עֲבֵרָה אַחַת, נוֹטֵל נַפְשׁוֹ עָלֶיהָ, הָעוֹשֶׂה מִצְוָה אַחַת, עַל אַחַת כַּמָּה וְכַמָּה שֶׁתִּנָּתֵן לוֹ נַפְשׁוֹ. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, מִמְּקוֹמוֹ הוּא לָמֵד, שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא יח) וְנִכְרְתוּ הַנְּפָשׁוֹת הָעֹשֹׂת וְגוֹ', וְאוֹמֵר (שם) אֲשֶׁר יַעֲשֶׂה אֹתָם הָאָדָם וָחַי בָּהֶם. הָא, כָּל הַיּוֹשֵׁב וְלֹא עָבַר עֲבֵרָה, נוֹתְנִין לוֹ שָׂכָר כְּעוֹשֶׂה מִצְוָה. רַבִּי שִׁמְעוֹן בַּר רַבִּי אוֹמֵר, הֲרֵי הוּא אוֹמֵר (דברים יב) רַק חֲזַק לְבִלְתִּי אֲכֹל הַדָּם כִּי הַדָּם הוּא הַנָּפֶשׁ וְגוֹ', וּמָה אִם הַדָּם שֶׁנַּפְשׁוֹ שֶׁל אָדָם קָצָה מִמֶּנּוּ, הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ מְקַבֵּל שָׂכָר, גָּזֵל וַעֲרָיוֹת שֶׁנַּפְשׁוֹ שֶׁל אָדָם מִתְאַוָּה לָהֶן וּמְחַמַּדְתָּן, הַפּוֹרֵשׁ מֵהֶן עַל אַחַת כַּמָּה וְכַמָּה שֶׁיִּזְכֶּה לוֹ וּלְדוֹרוֹתָיו וּלְדוֹרוֹת דּוֹרוֹתָיו עַד סוֹף כָּל הַדּוֹרוֹת:

Wszyscy podlegający kareth (odcięcie), którzy otrzymali chłostę, są zwolnieni z kareth [jeśli się nawrócili], jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 25: 3): „... a twój brat zostanie poniżony na twoich oczach” —Kiedy zostanie poniżony, jest jak twój brat. To są słowa R. Chanania ur. Gamliel. R. Chanina ur. Gamliel powiedział: Teraz, jeśli komuś, kto popełnia jeden (kareth) występek, odbiera się mu duszę, to temu, kto wykonuje jedną micwę, o ileż bardziej (to z tego wynika), że jego dusza zostanie mu „udzielona”! [Niektórzy rozumieją to jako odnoszące się do tych, którzy są podatni na kareth, którzy zostali uderzeni, a mianowicie: "... wtedy ten, kto akceptuje jego osąd i robi micwę, będąc uderzonym, o ileż bardziej (wynika) z tego, że jego dusza będzie" przyznane "jemu, a będzie zwolniony z kareth!" Albowiem „Jego miara nagrody jest większa niż miara kary”. A inni rozumieją to jako niezależne oświadczenie, aby powiadomić nas o nagrodzie za mitvoth, a fortiori, od kary za przewinienia.] R. Shimon mówi: Wywodzi się ze swojego miejsca [tj. Z odpowiedzialności kareth, z którą mamy do czynienia , że jeśli ktoś siedzi i nie popełnia przestępstwa, otrzymuje nagrodę, jak gdyby zrobił micwę], jest napisane [w odniesieniu do niedozwolonych stosunków] (Kapłańska 18:29): „A dusze, które to czynią, zostaną ucięte off ”i (tamże. 5):„… i ten (który przestrzega ustaw o zakazanych stosunkach) będzie w nich mieszkał ”[po czym następuje (6):„ Człowiek, człowiek, do wszystkich krewnych jego ciała nie zbliżać się, aby odsłonić nagość ”], z którego wynika, że ​​jeśli ktoś siedzi i nie popełnia grzechu [przez„ odsłanianie nagości ”], otrzymuje nagrodę tak, jak gdyby zrobił micwę. [Pismo mówi: „i będzie w nich mieszkał”—tak jak kareth jest wskazany dla tego, kto popełnił przestępstwo. To tylko wtedy, gdy przestępstwo „ujawniło się”, a on przezwyciężył swoje złe skłonności i oparł się, jak Josef Hatzaddik (z żoną Potyfara) i tym podobne. R. Shimon ur. Rebbi mówi (Księga Powtórzonego Prawa 12:23): „Wzmacniaj się tylko, aby nie jeść krwi, bo krew jest duszą… aby była dobra dla ciebie i dla twoich dzieci po tobie itd.”: Teraz, jeśli krew, od dusza człowieka się cofa, ale jeśli się od niej powstrzyma, otrzymuje nagrodę— następnie kradzież i nielegalne stosunki, których pożąda dusza ludzka, o ileż bardziej ten, kto się od nich powstrzymuje, zasługuje na nagrodę dla siebie samego, dla swoich pokoleń i dla swoich pokoleń aż do końca wszystkich pokoleń!

רַבִּי חֲנַנְיָא בֶּן עֲקַשְׁיָא אוֹמֵר, רָצָה הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא לְזַכּוֹת אֶת יִשְׂרָאֵל, לְפִיכָךְ הִרְבָּה לָהֶם תּוֹרָה וּמִצְוֹת, שֶׁנֶּאֱמַר (ישעיה מב) יְיָ חָפֵץ לְמַעַן צִדְקוֹ יַגְדִּיל תּוֹרָה וְיַאְדִּיר:

R. Chananya ben Akashya mówi: „Niech będzie Błogosławiony Święty, który chciał przyznać Izraelowi zasługi, dlatego pomnożył dla nich Torę i micwot, jak jest napisane (Izajasz 42:21):„ Pragnął prawdy dla swego [Izraela] ze względu na sprawiedliwość [aby ich usprawiedliwić i nadać im zasługi], aby Tora była wywyższana i wychwalana. " [(„On rozmnażał się dla nich itd.” :) jak np. Rozdział o zakazanych („obrzydliwych”) zwierzętach i gadach, aby „pomnożyć nagrodę” za powstrzymanie się od nich. Bo nawet gdyby nie było im to zabronione, nie zjadłyby ich, człowiek w naturalny sposób się od nich odsuwa].