Edujot 1

שַׁמַּאי אוֹמֵר, כָּל הַנָּשִׁים דַּיָּן שְׁעָתָן. וְהִלֵּל אוֹמֵר, מִפְּקִידָה לִפְקִידָה, אֲפִלּוּ לְיָמִים הַרְבֵּה. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, לֹא כְדִבְרֵי זֶה וְלֹא כְדִבְרֵי זֶה, אֶלָּא מֵעֵת לְעֵת מְמַעֶטֶת עַל יַד מִפְּקִידָה לִפְקִידָה, וּמִפְּקִידָה לִפְקִידָה מְמַעֶטֶת עַל יַד מֵעֵת לְעֵת. כָּל אִשָּׁה שֶׁיֶּשׁ לָהּ וֶסֶת, דַּיָּהּ שְׁעָתָהּ. הַמְשַׁמֶּשֶׁת בְּעִדִּים, הֲרֵי זוֹ כִפְקִידָה, מְמַעֶטֶת עַל יַד מֵעֵת לְעֵת וְעַל יַד מִפְּקִידָה לִפְקִידָה:

Beth Shammai mówi: „Wszystkie kobiety —ich czas jest wystarczający. ”[Wszystkim kobietom, które widzą krew, ich czas jest wystarczający, aby oddać nieczystą lewitycznie czystą żywność (taharoth), której dotknęła, od momentu ujrzenia (krwi) i odtąd. I nie mówimy, że było także krew przed nimi, ale ściany kobiety nie pozwoliły jej wyjść, i że była nieczysta jeszcze przed jej ujrzeniem. Wszystkie kobiety czynią taharoth nieczystym (kiedy znajdą krew) w zewnętrznym otworze, mimo że krew ma nie wyjdzie. Powodem, dla którego Shammai nie obawia się, że krew mogła tam znajdować się przed jej badaniem, jest to, że podczas stosunku zawsze można się martwić, że krew wyleje się i oddzieliłby się od swojej żony, dzięki czemu córki Izraela nie miałyby dzieci.] Hillel mówi: „Od badania do badania, nawet przez wiele dni.” [tj. jeśli zbadała się dzisiaj i stwierdziła, że ​​jest czysta i zbadała się ponownie pod koniec tygodnia i okaże się, że jest nieczysta, martwimy się o dowiedzieć się, czego dotykała od pierwszego egzaminu. Być może wraz z wycofaniem jej rąk (z pierwszego badania) pojawiła się krew, której ściany macicy uniemożliwiły jej wydostanie się. I nie martwimy się o zawieszenie konkubinatu. Albowiem tylko z powodu taharoth czynią (ich) nieczystymi od jednego badania do następnego. Ale (my) nie (czynimy jej nieczystą) w odniesieniu do (wspólnego zamieszkania z) jej mężem. A Shammai utrzymuje, że jeśli uczynicie ją nieczystą w stosunku do taharoth, będzie niespokojny i odłączy się od współżycia.] A mędrcy mówią: „Ani jeden ani taki jak drugi”. [Ani jak Shammai, który jest zbyt wyrozumiały i nie tworzy ogrodzenia dla swoich słów; ani jak Hillel, który jest zbyt rygorystyczny. Albowiem łono nie utrzymuje się we krwi przez tak długi okres czasu.] Ale „me'eth le'eth” [tj. Dwadzieścia cztery godziny] (czasami) skraca al yad (tj. Po) „badanie do badania , "i" egzamin do egzaminu "(czasami) skraca al yad" me'eth le'eth "[tj. dwa okresy są wymienione w odniesieniu do kobiety w odniesieniu do wstecznego uczynienia taharoth nieczystym, a opcja łagodniejsza jest stosowana w w obu przypadkach. Oznacza to, że jeśli „egzamin na egzamin” trwa dłużej niż „me'eth le'eth”, przestrzegane jest „me'eth le'eth” i tylko taharoth, którego dotknęła wczoraj o tej porze, staje się nieczysta. A jeśli „me'eth le'eth” trwa dłużej niż „egzamin na badanie”, tak jak wtedy, gdy badała się rano i stwierdziła, że ​​jest czysta, a wieczorem okazała się nieczysta, tylko te taharoth od pierwszego badania do drugie są nieczyste. A halacha jest zgodna z mędrcami. („al yad” należy tutaj rozumieć jako „po”, jak w Nekhemiasza 3: 8, 10, 12)]. Każda kobieta, która ma [regularny] okres [ustalony przez trzy obserwacje; i zbadała siebie w spodziewanym czasie i stwierdziła, że ​​jest nieczysta], jej [oczekiwany] czas jest wystarczający [i nie obawiamy się, że jej potok nastąpił przed jej czasem, gdyż z pewnością „gość” przychodzi na czas]. jeśli używa się ubrań, uważa się to za badanie. [Tutaj uczymy się dwóch rzeczy, a mianowicie: Jest to micwa dla każdej kobiety, aby używać dwóch ubrań do badań podczas stosunku, jednego przed i jednego po. „To (drugie ubranie) jest uważane za egzamin”, a mianowicie] „skraca” poprzez „me'eth le'eth” lub „egzamin do badania” (odpowiednio). [Bo mógłbym pomyśleć, że mogła tam być kropla krwi wielkości ziarnka gorczycy, która była pokryta nasieniem, więc to nie stanowiło badania; Dlatego Miszna powiadamia nas, że ed (ubranie) po stosunku jest uważane za badanie. Ale ed przed stosunkiem nie jest uważane za egzamin. Ponieważ w swoim pośpiechu do wspólnego pożycia może nie uważać, aby włożyć ed we wszystkie szczeliny].

שַׁמַּאי אוֹמֵר, מִקַּב לְחַלָּה. וְהִלֵּל אוֹמֵר, מִקַּבָּיִם. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, לֹא כְדִבְרֵי זֶה וְלֹא כְדִבְרֵי זֶה, אֶלָּא קַב וּמֶחֱצָה חַיָּבִים בְּחַלָּה. וּמִשֶּׁהִגְדִּילוּ הַמִּדּוֹת אָמְרוּ, חֲמֵשֶׁת רְבָעִים חַיָּבִין. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, חֲמִשָּׁה, פְּטוּרִין. חֲמִשָּׁה וָעוֹד, חַיָּבִין:

Shammai mówi: „Z kav, for challah” [tj. Kav ciasta podlega chałce (część ciasta należąca do Coheina)]. Hillel mówi: „Od dwóch kavimów”. A mędrcy mówią: „Ani jeden ani taki jak drugi, ale półtora kav podlega chałce”. [„półtorej kav”—siedem kłód, jajko i jedna piąta jajka według miary pustyni, to jest omer na głowę ”(Wj 16:16), pół efy, która podlega chałce, jak jest napisane ( Lb 15:20): „Pierwsze ciasto, chałka, itd.” Według ciasta pustyni ”. I dodali szóstą w Yerushalmiyoth. Okazuje się więc, że sześć pustynnych kłód znajduje się w pięciu Jeruszalmijotach; a pozostała kłoda, jajko i jedna piąta jajka składają się na dziennik Yerushalmi. Na dzienniku pustyni było sześć jajek. Umieść je w pięciu dużych jajach, a zobaczysz, że w kłodzie brakuje dużego jajka. Daj jajko i jedną piątą za duże jajko, piąta część jajka jest szóstą oprócz jajka, znajdujemy sześć dużych jaj, które są dużym kłodą, więc (w sumie) znajdujemy sześć dużych kłód—półtora kav (które podlegają chałce.)] A kiedy rozmiary zostały powiększone [do standardu Sepphoris, o jedną szóstą więcej niż Jeruszalmith, tak że sześć kłód stało się pięcioma, co stanowi pięć czwartych kav, kav to cztery kłody], powiedzieli: „Pięć czwartych kav podlega (chałce”). R. Yossi mówi: „Pięć (ćwiartek) jest zwolnionych (z chałki), pięć i więcej podlega temu”. [R. Yossi utrzymuje, że miara pustyni była (jajka) większa niż nasza, jedna dwudziesta jajka na każde jajko. A halacha jest zgodna z mędrcami, że shiur (minimalna miara) dla chałki to Jeruszalmith kav i pół; to znaczy sześć dzienników Jeruszalmith, które według standardu pustyni to siedem kłód i jedno jajko i jedna piąta jajka—w sumie czterdzieści trzy jajka i jedna piąta jajka. Rambam zważył, przeszukał, wyregulował i zbadał, i stwierdził, że waga pięćset dwudziestu derahamów mąki pszennej to sziur mąki podlegającej chałce. A waga deraham jest obecnie znana w Egipcie i w Eretz Israel jako waga około sześćdziesięciu jeden ziaren jęczmienia.]

הִלֵּל אוֹמֵר, מְלֹא הִין מַיִם שְׁאוּבִין פּוֹסְלִין אֶת הַמִּקְוֶה, אֶלָּא שֶׁאָדָם חַיָּב לוֹמַר בִּלְשׁוֹן רַבּוֹ. וְשַׁמַּאי אוֹמֵר, תִּשְׁעָה קַבִּין. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, לֹא כְדִבְרֵי זֶה וְלֹא כְדִבְרֵי זֶה, אֶלָּא עַד שֶׁבָּאוּ שְׁנֵי גַרְדִּיִּים מִשַּׁעַר הָאַשְׁפּוֹת שֶׁבִּירוּשָׁלַיִם וְהֵעִידוּ מִשּׁוּם שְׁמַעְיָה וְאַבְטַלְיוֹן, שְׁלֹשֶׁת לֻגִּין מַיִם שְׁאוּבִין פּוֹסְלִין אֶת הַמִּקְוֶה, וְקִיְּמוּ חֲכָמִים אֶת דִּבְרֵיהֶם:

Hillel mówi, że cały hin [dwanaście kłód] pobranej wody unieważnia mykwę [jeśli wpadną do niej, zanim jej shiur (minimalna ilość nie czerpanej wody) zostanie ukończona. Ale po jej zakończeniu, nawet jeśli wrzucił do niej całą czerpaną wodę na świecie, nie jest ona unieważniona.] Należy używać terminologii jego nauczyciela [tj. „Hin” nie jest terminologią Miszny, lecz terminologią Tory. Ale to właśnie usłyszał od swoich nauczycieli, Shemayah i Avtalyon. I Rambam otrzymał od swego ojca, błogosławionej pamięci, że Szemaja i Awtalion, będąc prawymi nawróconymi (gerei cedek), nie mogli wymówić „hin” i zamiast tego powiedzieli „in” (jak [wielu] ludzi dzisiaj, którzy nie potrafią wymówić aleph , cheth, heh i ayin), tak że Hillel również powiedział „in”, tak jak jego nauczyciele, gerei cedek, Shemayah i Avtalyon.] Shammai mówi, że dziewięć kavin. I mędrcy mówią: Ani jeden ani taki jak drugi; ale dopóki nie przybyło dwóch tkaczy z Bramy Gnojowej w Jerozolimie i zeznali w imieniu Shemayah i Avtalyon, że trzy kłody pobranej wody unieważniają mykwę, a mędrcy potwierdzili swoje słowa. [„Gnojowa Brama”: Tanna wspomniał o swoim zawodzie i miejscu, aby uczyć, że nie należy trzymać się z dala od domu nauki. Nie ma bowiem zawodu bardziej podrzędnego niż zawód tkacza, który nie jest królem ani arcykapłanem. W Jerozolimie nie ma innej bramy niż Brama Gnojowa, a mimo to w swoim świadectwie przeważali nad wszystkimi mędrcami Izraela.]

וְלָמָּה מַזְכִּירִין אֶת דִּבְרֵי שַׁמַּאי וְהִלֵּל לְבַטָּלָה, לְלַמֵּד לַדּוֹרוֹת הַבָּאִים שֶׁלֹּא יְהֵא אָדָם עוֹמֵד עַל דְּבָרָיו, שֶׁהֲרֵי אֲבוֹת הָעוֹלָם לֹא עָמְדוּ עַל דִּבְרֵיהֶם:

I dlaczego na próżno wspomina się o słowach Szammaja i Hillela? Uczyć przyszłe pokolenia, że ​​nie należy twardo opierać się na jego słowach, [to znaczy, że jego zdaniem nie powinien być nieprzejednany]; albowiem „ojcowie świata” [Hillel i Shammai] nie trzymali się mocno swoich słów.

וְלָמָּה מַזְכִּירִין דִּבְרֵי הַיָּחִיד בֵּין הַמְרֻבִּין, הוֹאִיל וְאֵין הֲלָכָה אֶלָּא כְדִבְרֵי הַמְרֻבִּין. שֶׁאִם יִרְאֶה בֵית דִּין אֶת דִּבְרֵי הַיָּחִיד וְיִסְמֹךְ עָלָיו, שֶׁאֵין בֵּית דִּין יָכוֹל לְבַטֵּל דִּבְרֵי בֵית דִּין חֲבֵרוֹ עַד שֶׁיִּהְיֶה גָדוֹל מִמֶּנּוּ בְחָכְמָה וּבְמִנְיָן. הָיָה גָדוֹל מִמֶּנּוּ בְחָכְמָה אֲבָל לֹא בְמִנְיָן, בְּמִנְיָן אֲבָל לֹא בְחָכְמָה, אֵינוֹ יָכוֹל לְבַטֵּל דְּבָרָיו, עַד שֶׁיִּהְיֶה גָדוֹל מִמֶּנּוּ בְחָכְמָה וּבְמִנְיָן:

I dlaczego wspominamy słowa jednego spośród wielu, jeśli halacha jest zgodna tylko z wieloma? Tak więc, jeśli bet-din trzyma się poglądu jednego i opiera się na nim [wbrew poglądowi wielu], to [przyszły] bet-din nie może unieważnić słów swego bliźniego bet-din, chyba że jest większy w mądrości niż pierwszego] i pod względem liczby [to znaczy, że liczba uczniów w drugim jest większa niż liczba uczniów w pierwszym.] Gdyby była większa w mądrości, ale nie w liczbie lub w liczbie, ale nie w liczbie mądrość, nie może unieważnić swoich słów, chyba że będzie większa (niż pierwsza) zarówno pod względem mądrości, jak i liczby.

אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, אִם כֵּן לָמָּה מַזְכִּירִין דִּבְרֵי הַיָּחִיד בֵּין הַמְרֻבִּין לְבַטָּלָה. שֶׁאִם יֹאמַר הָאָדָם כָּךְ אֲנִי מְקֻבָּל, יֵאָמֵר לוֹ, כְּדִבְרֵי אִישׁ פְּלוֹנִי שָׁמָעְתָּ:

R. Juda powiedział: Jeśli tak, to dlaczego na próżno wymieniamy słowa jednostki, [zgodnie z której poglądem nie działał żaden bet-din], pośród wielu? Tak więc, jeśli ktoś powie [ze zdumieniem, widząc, że nie jest wspierany przez bet-din]: „Ale ja tak otrzymałem”, mogą mu powiedzieć: „Otrzymałeś to na podstawie tego i tego pogląd człowieka ”[ale został odrzucony].

בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, רֹבַע עֲצָמוֹת מִן הָעֲצָמִים, בֵּין מִשְּׁנַיִם בֵּין מִשְּׁלֹשָׁה. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, רֹבַע עֲצָמוֹת מִן הַגְּוִיָּה, מֵרֹב הַבִּנְיָן אוֹ מֵרֹב הַמִּנְיָן. שַׁמַּאי אוֹמֵר, אֲפִלּוּ מֵעֶצֶם אֶחָד:

Beth Shammai mówi: Ćwierć [kav] kości [umarłych], czy to z dwóch, czy trzech, [powoduje nieczystość w namiocie. A mniej niż jedna czwarta powoduje nieczystość tylko przez dotykanie lub noszenie, ale nie w namiocie. A Beth Shammai utrzymuje, że jedna czwarta kav powoduje tumah (nieczystość), nawet jeśli są z wielu umarłych.] A Beth Hillel mówi: Ćwierć (kav) kości ciała. [To znaczy z ciała jednego zmarłego, a nie z wielu zmarłych. I nawet od jednego martwego człowieka nie ma tumah, chyba że w ćwiartce kav jest albo] większość zbudowanych [tj. Większość zbudowanych ciał] lub większość liczby [kości mężczyzny—sto dwadzieścia pięć, kości człowieka w liczbie dwustu czterdziestu ośmiu] Beth Shammai mówią: Nawet jedna kość. [tj. jeśli jedna kość zmarłego wypełnia jedną czwartą kav, powoduje to nieczystość namiotu. Halacha jest zgodna z Beth Hillel.]

כַּרְשִׁינֵי תְרוּמָה, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, שׁוֹרִין וְשָׁפִין בְּטָהֳרָה, וּמַאֲכִילִין בְּטֻמְאָה. בֵּית הִלֵּל אוֹמְרִים, שׁוֹרִין בְּטָהֳרָה, וְשָׁפִין וּמַאֲכִילִין בְּטֻמְאָה. שַׁמַּאי אוֹמֵר, יֵאָכְלוּ צָרִיד. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, כָּל מַעֲשֵׂיהֶם בְּטֻמְאָה:

Karszinim (wyka) z terumah —[W języku arabskim nazywają się „karshena”. Są paszą dla wielbłądów i są wykorzystywane do spożycia przez ludzi tylko w roku głodu. Terumah jest od nich oddzielony, ponieważ mężczyźni czasami je jedzą, gdy są do tego zmuszeni. I nie są uświęceni, jak inne terumoty]—Beth Shammai mówią: Są moczone [w wodzie] i wcierane [w skórę] w czystości [tj. Po umyciu rąk (netilath yadayim), zgodnie z hałasem wszystkich innych potraw terumah. Ręce bowiem mają status nieczystości drugiego stopnia i unieważniają terumah]; i są karmieni [zwierzętami] w nieczystości, [nie troszcząc się o to, że nie czyści ich rękami, gdy karmi zwierzęta. Ale kiedy nie są karmione zwierzętami, zabronione jest czynienie ich rękami nieczystymi.] Beth Hillel mówi: Są przemoczeni w czystości [zmoczenie ich w wodzie czyni je podatnymi na nieczystość; a jeśli zmoczy ich w nieczystości, zbiegną się ich tumah i podatność. I tylko tego zabrania Beth Hillel jako znak, aby było wiadomo, że są terumah] i są wcierane (na skórę) i karmione (zwierzętom) w nieczystości. Shammai mówi: Niech będą spożywane cary [„na sucho”, jak w „carid of menachoth”, gdzie jest miejsce w ofiarach posiłków, do którego nie docierała oliwa. Tutaj również niech będą spożywane na sucho, aby nie było na nich płynu, gdy są jedzone, aby nie było rozpoznane, że stali się podatni na nabycie nieczystości.] R. Akiva mówi: Wszystko, co się z nimi dzieje [ nawet moczenie] może nastąpić w nieczystości. [Halacha jest zgodna z Beth Hillel.]

הַפּוֹרֵט סֶלַע מִמְּעוֹת מַעֲשֵׂר שֵׁנִי, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, בְּכָל הַסֶּלַע מָעוֹת, וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, בְּשֶׁקֶל כֶּסֶף וּבְשֶׁקֶל מָעוֹת. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, אֵין מְחַלְּלִין כֶּסֶף וּפֵרוֹת עַל הַכֶּסֶף. וַחֲכָמִים מַתִּירִין:

Ten, kto wymienia pieniądze z drugiej dziesięciny na wartość sela [tj. Ten, kto ma miedziane monety z drugiej dziesięciny (ma'aser sheni) i przychodzi, aby wymienić je na srebrne sela, aby zabrać je do Jerozolimy z powodu ciężar drogi] —Beth Shammai mówi: za całe sela monety. [tzn. jeśli przyjdzie, aby je wymienić, wymienia je wszystkie i daje (miedziane) monety za całą selę.] A Beth Hillel mówi: (Powinien zabrać ze sobą) szekla [pół sela] w srebrze i szekla w monetach (miedzianych). [Bo kiedy przybędzie do Jerozolimy, będzie potrzebował natychmiast monet, aby kupić to, co będzie mu potrzebne; a jeśli wszyscy pobiegną do kantora, aby wymienić (cały sela na miedziane monety), monety staną się drogie, a ma'aser sheni poniesie stratę. Dlatego powinni wziąć ze sobą (miedziane) monety na swoje najpilniejsze potrzeby, a kiedy rozdają, powinni stopniowo wymieniać posiadane srebro.] R. Meir mówi: Srebra i owoców nie można wykupić za srebro [tj. jeśli ktoś ma pół dinara srebrnego z pieniędzy z drugiej dziesięciny i owoce z drugiej dziesięciny warte pół dinara, nie powinien łączyć ich w celu wykupienia ich na dinara]. I mędrcy na to pozwalają [w takim przypadku , łącząc go z owocami, ponieważ ma tylko pół dinara srebra. Ale żeby wymienić srebrnego dinara i owoce warte jednego dinara za pół sela, czyli dwa dinary—mędrcy zgadzają się, że nie należy tego robić. Halacha jest zgodna z mędrcami.]

הַפּוֹרֵט סֶלַע שֶׁל מַעֲשֵׂר שֵׁנִי בִּירוּשָׁלַיִם, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, בְּכָל הַסֶּלַע מָעוֹת, וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, בְּשֶׁקֶל כֶּסֶף וּבְשֶׁקֶל מָעוֹת. הַדָּנִים לִפְנֵי חֲכָמִים אוֹמְרִים, בִּשְׁלֹשָׁה דִינָרִים כֶּסֶף וּבְדִינָר מָעוֹת. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, בִּשְׁלֹשָׁה דִינָרִים כֶּסֶף וּבִרְבִיעִית כֶּסֶף בִּרְבִיעִית מָעוֹת. וְרַבִּי טַרְפוֹן אוֹמֵר, אַרְבָּעָה אַסְפְּרֵי כָסֶף. שַׁמַּאי אוֹמֵר, יַנִּיחֶנָּה בַחֲנוּת וְיֹאכַל כְּנֶגְדָּהּ:

Ten, kto wymienia sela pieniędzy z drugiej dziesięciny w Jerozolimie [tj. Gdyby wymienił sela, który miał, na miedziane monety, aby wydać je na potrzeby posiłku z drugiej dziesięciny —Beth Shammai mówi: Za całe sela monety [tzn. Jeśli chce wymienić wszystkie selaim, które posiada, może to uczynić.] A Beth Hillel mówi: Sykel w srebrze i sykel w monetach. [tzn. powinien wymienić tylko połowę, aby nie został w mieście, dopóki nie wyda ich wszystkich i nie zdeponuje ich w mieście do następnego święta, a monety ulegną zniszczeniu. A jeśli wymieni je ponownie na selaim, kantor zyska dwa razy, a ma'aser sheni straci.] Ci, którzy naradują w obecności mędrców, [tj. Shimon b. Azzai, Shimon b. Zoma i Chanan Hamitzri] mówią: za trzy dinary srebrne i za jednego dinara monety. [tzn. powinien brać monety tylko za jednego dinara, a trzy srebrne dinary powinny pozostać.] R. Akiva mówi: Za trzy dinary srebrne; a po czwartej ćwierć monet. [tj. za czwarty srebrny dinar powinien wziąć tylko jedną czwartą w miedzianych monetach i trzy czwarte srebra, tak aby otrzymać jedną szesnastą sela w samych miedzianych monetach.] R. Tarfon mówi: Cztery esperi, srebrny. [Srebrny dinar to pięć esperi (grecka moneta, wciąż nazywana tą samą nazwą), tak więc sela równa się dwudziestu esperi. Dlatego w zamian za dinara otrzymuje cztery srebrne esperi i jedno espero miedzi (monety), a kończy z jedną dwudziestą sela w samych miedzianych monetach.] Shammai mówi: Zostaw go w sklepie i jedz zgodnie z tym. [tj. nie powinien w ogóle wymieniać go na monety, aby nie zapomniał i nie uczynił ich żłobiącymi (tj. nie uświęconymi); ale niech zostawi selę u sklepikarza i będzie jadł odpowiednią ilość, aż się zużyje. Halacha jest zgodna jedynie z Beth Hillel.]

כִּסֵּא שֶׁל כַּלָּה שֶׁנִּטְּלוּ חִפּוּיָיו, בֵּית שַׁמַּאי מְטַמְּאִין, וּבֵית הִלֵּל מְטַהֲרִין. שַׁמַּאי אוֹמֵר, אַף מַלְבֵּן שֶׁל כִּסֵּא טָמֵא. כִּסֵּא שֶׁקְּבָעוֹ בַעֲרֵבָה, בֵּית שַׁמַּאי מְטַמְּאִין, וּבֵית הִלֵּל מְטַהֲרִין. שַׁמַּאי אוֹמֵר, אַף הֶעָשׂוּי בָּהּ:

Krzesło ślubne, z którego usunięto chipuyim —Beth Shammai orzeka, że ​​jest nieczysty (jeśli usiadł na nim zav), a Beth Hillel orzeka, że ​​jest czysty. [(„czyje chipuyim zostały usunięte” :) Nasi rabini rozumieją „chipuyim” jako „chafei pothachath” (Szabat 81a), czyli zęby (tj. wypustki) wystające z kluczy, które robią na ziemiach arabskich. Tutaj także wykonują projekcje na krześle dla nowożeńców, na którym się opierają. Rambam rozumie to jako rzeźby i figury wykonane z drewna lub kamienia przymocowane do krzesła dla nowożeńców. „Beth Shammai rządzi tym nieczystym” (tamei): ponieważ nadal nadaje się do siedzenia. „A Beth Hillel rządzi nim w czystości” (tahor): ponieważ nie nadaje się na pannę młodą i uważa się go za złamany.] Shammai mówi: Nawet rama (malbein) krzesła jest tamei. [Oznacza to, że nawet sama rama bez siedzenia jest tamei; o ile bardziej samo siedzenie bez jego wyposażenia. ("malbein" :) forma kwadratowej cegły wykonanej na siedzisku, na którym siedzi.] Siedzisko przymocowane do rynny do ugniatania [Jeśli ktoś przyniósł siedzenie z innego miejsca i przymocował je do dzieży ugniatającej, aby usiąść na (a samo naczynie do ugniatania nie staje się tamei, jeśli jest na nim siedzące, ponieważ jest przeznaczone do ugniatania, a nie do siedzenia)]—Beth Shammai rządzi it tamei, [gdyż siedzenie nie jest „zneutralizowane” (batel) przez dzieżę do ugniatania]. A Beth Hillel rządzi nim tahor [jeśli usiadła, gdyż siedzenie jest neutralizowane przez dzieżę do ugniatania. (Ale jeśli siedzenie jest wbudowane w samą rynnę do ugniatania, zarówno Beth Shammai, jak i Beth Hillel zgadzają się, że jest to tahor)]. Shammai mówi: Nawet jeśli był w to wbudowany [tj. Nawet jeśli siedzenie było wbudowane w samą rynnę do ugniatania, to jest tamei, gdy jest na nim zav.]

אֵלּוּ דְבָרִים שֶׁחָזְרוּ בֵית הִלֵּל לְהוֹרוֹת כְּדִבְרֵי בֵית שַׁמָּאי. הָאִשָּׁה שֶׁבָּאָה מִמְּדִינַת הַיָּם וְאָמְרָה מֵת בַּעְלִי, תִּנָּשֵׂא. מֵת בַּעְלִי, תִּתְיַבֵּם. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, לֹא שָׁמַעְנוּ אֶלָּא בְּבָאָה מִן הַקָּצִיר בִּלְבָד. אָמְרוּ לָהֶם בֵּית שַׁמַּאי, אַחַת הַבָּאָה מִן הַקָּצִיר וְאַחַת הַבָּאָה מִן הַזֵּיתִים וְאַחַת הַבָּאָה מִמְּדִינַת הַיָּם, לֹא דִבְּרוּ בַקָּצִיר אֶלָּא בַהֹוֶה. חָזְרוּ בֵית הִלֵּל לְהוֹרוֹת כְּבֵית שַׁמָּאי. בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, תִּנָּשֵׂא וְתִטֹּל כְּתֻבָּתָהּ. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, תִּנָּשֵׂא וְלֹא תִטֹּל כְּתֻבָּתָהּ. אָמְרוּ לָהֶם בֵּית שַׁמַּאי, הִתַּרְתֶּם אֶת הָעֶרְוָה הַחֲמוּרָה, לֹא תַתִּירוּ אֶת הַמָּמוֹן הַקָּל. אָמְרוּ לָהֶם בֵּית הִלֵּל, מָצִינוּ שֶׁאֵין הָאַחִים נִכְנָסִין לַנַּחֲלָה עַל פִּיהָ. אָמְרוּ לָהֶם בֵּית שַׁמַּאי, וַהֲלֹא מִסֵּפֶר כְּתֻבָּתָהּ נִלְמֹד, שֶׁהוּא כוֹתֵב לָהּ, שֶׁאִם תִּנָּשְׂאִי לְאַחֵר, תִּטְּלִי מַה שֶּׁכָּתוּב לִיךְ. חָזְרוּ בֵית הִלֵּל לְהוֹרוֹת כְּדִבְרֵי בֵית שַׁמָּאי:

Oto przypadki, w których Beth Hillel odwróciła się (ich orzeczenie), aby nauczać zgodnie z Beth Shammai: jeśli kobieta przybyła z zagranicy i powiedziała: „Mój mąż umarł”, może ponownie wyjść za mąż; „mój mąż umarł”, może zawrzeć małżeństwo lewiratu. A Beth Hillel powiedziała: "Nie słyszeliśmy (że wolno jej ponownie wyjść za mąż), chyba że przyszła z żniwa pszenicy) [jak w przypadku, który miał miejsce, kiedy ludzie poszli zbierać pszenicę, a wąż ugryzł i zabił jednego z nich a jego żona przyszła i powiadomiła o tym bet-din, po czym wysłali i stwierdzili, że jej konto jest poprawne. I pozwolili na to tylko w podobnych okolicznościach; ale nie uwierzono jej (aby świadczyła) o tym, co się wydarzyło za granicą.] (Na to) Beth Shammai powiedziała do nich: (Może ponownie wyjść za mąż), czy przyszła z żniwa pszenicy, czy z oliwek iz zagranicy. Mędrcy stwierdzili „zbiory pszenicy” tylko w takim przypadku, [ale to samo dotyczy wszystkich miejsc]—po czym Beth Hillel wycofała się (ich orzeczenie), by rządzić zgodnie z Beth Shammai. Beth Shammai mówi: Ona wychodzi za mąż i bierze kethubę (zapłatę). Beth Hillel mówi: Ona wychodzi za mąż, ale nie przyjmuje swojej kethuba—po czym Beth Shammai powiedziała do nich: Pozwoliliście na ervah (tj. ponowne zawarcie małżeństwa), które jest bardziej rygorystyczne, i nie pozwoliliście na pieniądze, które są mniej rygorystyczne! Beth Hillel odpowiedziała: „Dowiedzieliśmy się, że jej bracia nie wchodzą w dziedzictwo [jej męża] na podstawie jej świadectwa [jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 19:15):„ Słowem dwóch świadków itd. ”, Ale vis-à - widząc jej małżeństwo, rabini byli wyrozumiali, aby nie pozostała agunah.] Beth Shammai odpowiedziała: Ale czy nie powinniśmy się dowiedzieć (orzeczenia) ze zwoju jej kethuba [tj. z formuły czynu kethubah], gdzie pisze do niej: „Jeśli poślubisz innego, weź to, co jest napisane do ciebie” [a ona wyszła ponownie za mąż, dlatego powinna wziąć kethubę (zapłatę)!]— po czym Beth Hillel wycofała się (ich orzeczenie), by rządzić zgodnie z Beth Shammai.

מִי שֶׁחֶצְיוֹ עֶבֶד וְחֶצְיוֹ בֶּן חוֹרִין, עוֹבֵד אֶת רַבּוֹ יוֹם אֶחָד וְאֶת עַצְמוֹ יוֹם אֶחָד, דִּבְרֵי בֵית הִלֵּל. אָמְרוּ לָהֶם בֵּית שַׁמַּאי, תִּקַּנְתֶּם אֶת רַבּוֹ, וְאֶת עַצְמוֹ לֹא תִקַּנְתֶּם. לִשָּׂא שִׁפְחָה, אֵינוֹ יָכוֹל. בַּת חוֹרִין, אֵינוֹ יָכוֹל. לִבָּטֵל, וַהֲלֹא לֹא נִבְרָא הָעוֹלָם אֶלָּא לִפְרִיָּה וּרְבִיָּה, שֶׁנֶּאֱמַר (ישעיה מה), לֹא תֹהוּ בְרָאָהּ לָשֶׁבֶת יְצָרָהּ. אֶלָּא, מִפְּנֵי תִקּוּן הָעוֹלָם, כּוֹפִין אֶת רַבּוֹ וְעוֹשֶׂה אוֹתוֹ בֶן חוֹרִין וְכוֹתֵב שְׁטָר עַל חֲצִי דָמָיו. חָזְרוּ בֵית הִלֵּל לְהוֹרוֹת כְּבֵית שַׁמָּאי:

Jeśli ktoś był w połowie niewolnikiem, w połowie wolnym, [jako niewolnik dwóch partnerów, który został uwolniony przez jednego z nich, lub jako ten, którego pan otrzymał od niego połowę jego (wykupu) pieniędzy, przez co jego połowa została uwolniona ], jednego dnia służy swemu panu, a innego sobie. To są słowa Beth Hillel. Beth Shammai powiedział do nich: Pomogliście jego panu, [który nic nie traci], ale nie pomogliście mu! Nie może poślubić niewolnicy [z powodu tej części jego, która jest wolna] i nie może (poślubić) wolnej kobiety [ze względu na część jego, która jest niewolnikiem]. Czy powinien powstrzymać się od małżeństwa? Czy świat nie został stworzony do posiadania dzieci? mianowicie. (Izajasz 5:18): „Nie bez powodu go stworzył; aby być utwierdzonym, uformował go!” Ale w przypadku poprawki świata (tikkun haolam), zmuszamy jego pana do uwolnienia go, a on pisze (swojemu panu) list (zadłużenia) za połowę swojej wartości. [(To samo dotyczy sytuacji, gdy był niewolnikiem stu partnerów; wszyscy są zmuszeni go uwolnić)]— po czym Beth Hillel wycofała się, by rządzić zgodnie z Beth Shammai.

כְּלִי חֶרֶס מַצִּיל עַל הַכֹּל, כְּדִבְרֵי בֵית הִלֵּל. וּבֵית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, אֵינוֹ מַצִּיל אֶלָּא עַל הָאֳכָלִין וְעַל הַמַּשְׁקִין וְעַל כְּלֵי חָרֶס. אָמְרוּ לָהֶם בֵּית הִלֵּל, מִפְּנֵי מָה. אָמְרוּ לָהֶם בֵּית שַׁמַּאי, מִפְּנֵי שֶׁהוּא טָמֵא עַל גַּב עַם הָאָרֶץ, וְאֵין כְּלִי טָמֵא חוֹצֵץ. אָמְרוּ לָהֶם בֵּית הִלֵּל, וַהֲלֹא טִהַרְתֶּם אֳכָלִים וּמַשְׁקִין שֶׁבְּתוֹכוֹ. אָמְרוּ לָהֶם בֵּית שַׁמַּאי, כְּשֶׁטִּהַרְנוּ אֳכָלִים וּמַשְׁקִין שֶׁבְּתוֹכוֹ, לְעַצְמוֹ טִהַרְנוּ. אֲבָל כְּשֶׁטִּהַרְתָּ אֶת הַכְּלִי, טִהַרְתָּ לְךָ וָלוֹ. חָזְרוּ בֵית הִלֵּל לְהוֹרוֹת כְּדִבְרֵי בֵית שַׁמָּאי:

Naczynie gliniane [którego pokrywa jest (całkowicie) przymocowana do niego] chroni wszystko, co w nim jest (od nieczystości namiotu), według Beth Hillel [jest napisane (Lb 19:15): "I każde otwarte naczynie, którego przykrycie jest nie przymocowany do niej jest nieczysty. " Ale jeśli jest na nim przymocowana jego pokrywa, to i to, co w nim jest, czy to naczynia, czy jedzenie i napoje, jest czyste. A werset mówi o naczyniu glinianym, jest napisane: „I każde naczynie otwarte”, co oznacza naczynie, które kurczy się tumah poprzez otwarcie, a nie przez jego grzbiet (tj. Naczynie gliniane).] A Beth Shammai mówi: Chroni tylko żywność i napoje oraz naczynia gliniane (które się w nim znajdują) [ale nie inne naczynia]. Beth Hillel zapytała ich: Dlaczego? Beth Shammai odpowiedziała: Ponieważ to (gliniane naczynie zawierające je) jest tamei poprzez am ha'aretz (ignoramus) [Ponieważ wszystko, co znajduje się z am ha'aretz, zarówno naczynia, jak i jedzenie i napoje, ma status tamei, ponieważ nie są biegli w halachot tumah i tahara i myślą, że to, co jest tamei, to tahor], a nieczyste naczynie nie interweniuje [tj. nie chroni przed tumah, ale tylko czyste naczynie to robi. Nieczyste naczynie nie chroni tego, co w nim jest (przed nieczystością namiotu). A naczynia am ha'aretz, ponieważ są w statusie tamei, nie chronią.] (Na to) Beth Hillel zapytała ich: Ale czy nie rządziliście „tahor” jedzeniem i piciem w nim? Beth Shammai odpowiedziała: Kiedy rządziliśmy jedzeniem i piciem „tahor”, zrobiliśmy to dla niego [sam am ha'aretz]. I nie obawiamy się, że przyjdzie badacz Tory, aby ich użyć, ponieważ oddzielają się od nich. A nawet bez tego całe ich jedzenie jest tamei. Dlatego, jeśli chodzi o naczynia spożywcze i napoje oraz naczynia gliniane, których nie można oczyścić w mykwie, które znajdowały się w naczyniu am ha'aretz, którego pokrywa była (całkowicie) zamknięta—mówimy im, że są tahorami. I nie obawiamy się, że uczony w Torze pożyczy od nich i użyje ich, ponieważ mają one dla nich status tamei i nigdy nie można ich uczynić tahorem. Ale z naczyniami, które można zanurzyć (w mykwie), obawiamy się, że uczony w Torze może pożyczyć od nich i używać ich bez haza'ah (spryskiwania wody oczyszczającej) na nich trzeciego i siódmego dnia, nie wiedząc, że stały się tamei w namiocie zmarłych i myśląc, że samo zanurzenie (w mykwie) wystarczy im, aby uwolnić ich od tumah, które skurczyli się przez am ha'aretz], ale kiedy ty (Beth Hillel) rządziłaś naczyniem „tahor”, zrobiłeś to dla siebie i dla niego. [Dla uczonego w Torze może przyjść go użyć. Dlatego (Beth Shammai) rządzili tak samo dla wszystkich, że naczynie, które można zanurzyć, nie jest chronione zapieczętowaną pokrywą, ani dla uczonego w Torze, ani dla am ha'aretz. Gdyby zdecydowali, że gliniane naczynie am ha'aretz nigdy nie „chroni” (nawet) zapiętą pokrywą, ponieważ jest w statusie tamei, amei ha'aretz nigdy by tego nie zaakceptowali, myśląc, że są eksperta (w tych prawach) i że oni zachowują tehor na swoich statkach, i że ich statki „chronią”.] I Beth Hillel wycofała się, by rządzić zgodnie z Beth Shammai.