Komentarz do Edujot 1:8
כַּרְשִׁינֵי תְרוּמָה, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, שׁוֹרִין וְשָׁפִין בְּטָהֳרָה, וּמַאֲכִילִין בְּטֻמְאָה. בֵּית הִלֵּל אוֹמְרִים, שׁוֹרִין בְּטָהֳרָה, וְשָׁפִין וּמַאֲכִילִין בְּטֻמְאָה. שַׁמַּאי אוֹמֵר, יֵאָכְלוּ צָרִיד. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, כָּל מַעֲשֵׂיהֶם בְּטֻמְאָה:
Karszinim (wyka) z terumah —[W języku arabskim nazywają się „karshena”. Są paszą dla wielbłądów i są wykorzystywane do spożycia przez ludzi tylko w roku głodu. Terumah jest od nich oddzielony, ponieważ mężczyźni czasami je jedzą, gdy są do tego zmuszeni. I nie są uświęceni, jak inne terumoty]—Beth Shammai mówią: Są moczone [w wodzie] i wcierane [w skórę] w czystości [tj. Po umyciu rąk (netilath yadayim), zgodnie z hałasem wszystkich innych potraw terumah. Ręce bowiem mają status nieczystości drugiego stopnia i unieważniają terumah]; i są karmieni [zwierzętami] w nieczystości, [nie troszcząc się o to, że nie czyści ich rękami, gdy karmi zwierzęta. Ale kiedy nie są karmione zwierzętami, zabronione jest czynienie ich rękami nieczystymi.] Beth Hillel mówi: Są przemoczeni w czystości [zmoczenie ich w wodzie czyni je podatnymi na nieczystość; a jeśli zmoczy ich w nieczystości, zbiegną się ich tumah i podatność. I tylko tego zabrania Beth Hillel jako znak, aby było wiadomo, że są terumah] i są wcierane (na skórę) i karmione (zwierzętom) w nieczystości. Shammai mówi: Niech będą spożywane cary [„na sucho”, jak w „carid of menachoth”, gdzie jest miejsce w ofiarach posiłków, do którego nie docierała oliwa. Tutaj również niech będą spożywane na sucho, aby nie było na nich płynu, gdy są jedzone, aby nie było rozpoznane, że stali się podatni na nabycie nieczystości.] R. Akiva mówi: Wszystko, co się z nimi dzieje [ nawet moczenie] może nastąpić w nieczystości. [Halacha jest zgodna z Beth Hillel.]
Bartenura on Mishnah Eduyot
English Explanation of Mishnah Eduyot
And Beth Hillel says: “They must be soaked in purity, but can be rubbed and given for food in impurity.”
Shammai says: “They must be eaten dry.”
Rabbi Akiva says: “All actions in connection with them [can be carried out] in impurity.”
In order to understand this mishnah we must first explain several rules.
1) Terumah (heave offering) is a portion of produce separated to give to the priests. It is only given from human food and not from animal feed. Vetches, a type of bean, are generally given to animals, but can be eaten by humans in time of need.
2) It is forbidden to cause terumah to become impure. A person who touches terumah must have previously ritually washed his hands.
3) Food can receive impurity only once it has been made wet. While it is dry it cannot receive impurity.
Our mishnah discusses the preparation of vetches of terumah. According to Beth Shammai they must be prepared (both soaked and rubbed) with pure hands, lest the person decide to eat them himself, in which case it would be forbidden to make them impure. However, they may be given to animals by a person with impure hands, since animal food is not really terumah.
According to Beth Hillel, they must be soaked by a person with pure hands, since getting them wet enables them to receive impurity. However, when he rubs them or gives them to an animal it is obvious that they are not intended for humans, and therefore he can do so with impure hands.
Shammai himself is again, stricter than Beth Shammai. He holds that vetches must be eaten dry so that they will not be able to receive impurity. Assumedly, Shammai would agree that a person might also eat them with clean hands.
Rabbi Akiva’s opinion is the most lenient. He holds that vetches are not fit for human consumption and therefore one may do anything with them while his hands are impure. Since vetches are animal food the rules of the purity of terumah do not apply to them.