Szewuot 3

שְׁבוּעוֹת שְׁתַּיִם שֶׁהֵן אַרְבַּע, שְׁבוּעָה שֶׁאֹכַל וְשֶׁלֹּא אֹכַל, שֶׁאָכַלְתִּי וְשֶׁלֹּא אָכַלְתִּי. שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֹכַל וְאָכַל כָּל שֶׁהוּא, חַיָּב, דִּבְרֵי רַבִּי עֲקִיבָא. אָמְרוּ לוֹ לְרַבִּי עֲקִיבָא, הֵיכָן מָצִינוּ בְּאוֹכֵל כָּל שֶׁהוּא שֶׁהוּא חַיָּב, שֶׁזֶּה חַיָּב. אָמַר לָהֶן רַבִּי עֲקִיבָא, וְכִי הֵיכָן מָצִינוּ בִּמְדַבֵּר וּמֵבִיא קָרְבָּן, שֶׁזֶּה מְדַבֵּר וּמֵבִיא קָרְבָּן. שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֹכַל וְאָכַל וְשָׁתָה, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא אַחַת. שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֹכַל וְשֶׁלֹּא אֶשְׁתֶּה וְאָכַל וְשָׁתָה, חַיָּב שְׁתָּיִם:

Są dwa przysięgi, a cztery: przysięgam, że będę jadł albo że nie będę jadł. [To są dwa, które są wyraźnie napisane. Mianowicie. (Kapłańska 5: 4): „czynić źle lub dobrze”, co oznacza, że ​​w przyszłości: nie będę jadł—„chorować”; Zjem—"czynić dobro."]; (Przysięgam), że zjadłem lub nie zjadłem [są to dodatkowe dwa wyprowadzone przez mędrców]. „Przysięgam, że nie będę jadł” i zjadł każdą ilość, ponosi odpowiedzialność. To są słowa R. Akivy. Zapytali go: Gdzie znajdujemy ten, kto zjada jakąkolwiek kwotę, jest odpowiedzialny, że ten powinien być odpowiedzialny! Odpowiedział: A gdzie znajdziemy tego, który mówi, przynosi ofiarę [za złamanie słowa], aby ten przemówił i przyniósł ofiarę! [A ponieważ to z powodu złamania jego słowa (że jest odpowiedzialny), to również jest złamaniem jego słowa. Gdy ktoś mówi „Nie będę jadł”, miał na myśli każdą kwotę] „Przysięgam, że nie będę jadł”, a jadł i pił, odpowiada tylko za jedną ofiarę. [Chociaż picie jest wliczone w jedzenie, odpowiada tylko za jednego, gdyż to tak, jakby jadł i znowu je w jednym akcie zapomnienia.] „Przysięgam, że nie będę jadł i nie będę pił, „a on jadł i pił, odpowiada za dwa. [To dwie przysięgi. I chociaż kiedy powiedział „Nie będę jadł”, picie (także) było mu zabronione, picie było wliczone do jedzenia, tak więc kiedy powiedział „Nie będę pił”, jest powód, by powiedzieć, że jedna przysięga nie nie „brać” innego (tego samego rodzaju), tu jest inaczej. Odkąd bowiem najpierw powiedział „nie będę jadł”, a następnie „nie będę pił”, jest to oczywiste, że przez „jeść” miał na myśli jedzenie w pojedynkę.]

שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֹכַל, וְאָכַל פַּת חִטִּין וּפַת שְׂעֹרִין וּפַת כֻּסְּמִין, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא אַחַת. שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֹכַל פַּת חִטִּין וּפַת שְׂעֹרִין וּפַת כֻּסְּמִין, וְאָכַל, חַיָּב עַל כָּל אַחַת וְאֶחָת:

„Przysięgam, że nie będę jadł” i zjadł bochenek pszenicy i bochenek jęczmienia, i bochenek orkiszu, odpowiada tylko za jeden. „Przysięgam, że nie zjem bochenka pszenicy i bochenka jęczmienia, ani bochenka orkiszu” i zjadł, za każdego odpowiada. [Jego powtarzające się „bochenek”, „bochenek” wskazuje, że zamierzał dla każdego z nich osobną przysięgę. Gdyby bowiem nie zamierzał nic więcej, jak tylko zabronić sobie tych rodzajów, i nic więcej, powiedziałby: „bochenek pszenicy, także jęczmienia, a także orkiszu”].

שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֶשְׁתֶּה וְשָׁתָה מַשְׁקִין הַרְבֵּה, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא אַחַת. שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֶשְׁתֶּה יַיִן וָשֶׁמֶן וּדְבַשׁ וְשָׁתָה, חַיָּב עַל כָּל אַחַת וְאֶחָת:

„Przysięgam, że nie będę pił”, a on pił wiele (różnych) napojów, odpowiada tylko za jeden. „Przysięgam, że nie będę pił wina, oliwy i miodu”, a on pił, za każdego odpowiada. [Gemara interpretuje to jako przykład, gdy ktoś go namawia: „Chodź i pij ze mną wino, oliwę i miód”. (Gdyby miał zamiar złożyć jedną przysięgę), powiedziałby: „Przysięgam, nie będę z tobą pił”, i nic więcej, przysięga dotyczyła tego, co go ponagla. Po co „wino, oliwa i miód”, jeśli nie po to, by je odróżnić?]

שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֹכַל, וְאָכַל אֳכָלִים שֶׁאֵינָן רְאוּיִין לַאֲכִילָה וְשָׁתָה מַשְׁקִין שֶׁאֵינָן רְאוּיִין לִשְׁתִיָּה, פָּטוּר. שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֹכַל, וְאָכַל נְבֵלוֹת וּטְרֵפוֹת שְׁקָצִים וּרְמָשִׂים, חַיָּב. רַבִּי שִׁמְעוֹן פּוֹטֵר. אָמַר, קוֹנָם אִשְׁתִּי נֶהֱנֵית לִי אִם אָכַלְתִּי הַיּוֹם, וְהוּא אָכַל נְבֵלוֹת וּטְרֵפוֹת שְׁקָצִים וּרְמָשִׂים, הֲרֵי אִשְׁתּוֹ אֲסוּרָה:

„Przysięgam, że nie będę jadł”, a jadł rzeczy, które nie nadają się do jedzenia, i pił rzeczy, które nie nadają się do picia, nie ponosi odpowiedzialności. „Przysięgam, że nie będę jadł” i zjadł padlinę i drzewo, zakazane zwierzęta i gady, ponosi odpowiedzialność. [Bo nadają się do jedzenia; po prostu Tora ich zabrania.] R. Szimon nie ponosi odpowiedzialności. [Albowiem on już jest zaprzysiężony (przez Torę) przeciwko nim. Spór między R. Szimonem a pierwszym tanna ma miejsce tam, gdzie on obejmuje rzeczy dozwolone i zakazane, jak mówi on: „Przysięgam, że nie będę jadł mięsa z uboju i drzewek”. Pierwsza tanna głosi, że skoro przysięga „bierze się” z mięsem ubojowym, to bierze się ją również z trefotem, gdyż jeden zakaz obowiązuje na inny w przypadku zakazu obejmującego. A R. Szimon utrzymuje, że tak nie jest. Halacha nie jest zgodna z R. Szimonem.] Jeśli ktoś powie: „Przysięgam żonie mojej pożytku ze mnie, jeśli jadłem dzisiaj”, a on jadł padlinę i treifot, zakazane zwierzęta i gady, jego żonie nie wolno ( czerp z niego korzyści). [Ponieważ zjadł jedzenie. I nawet R. Szimon (się z tym zgadza). Z tego powodu, że nie odpowiada w pierwszej kolejności, to nie to, że nie nadają się do jedzenia, ale dlatego, że przysięga nie obejmuje czegoś zabronionego.]

אֶחָד דְּבָרִים שֶׁל עַצְמוֹ, וְאֶחָד דְּבָרִים שֶׁל אֲחֵרִים, וְאֶחָד דְּבָרִים שֶׁיֵּשׁ בָּהֶן מַמָּשׁ, וְאֶחָד דְּבָרִים שֶׁאֵין בָּהֶם מַמָּשׁ. כֵּיצַד. אָמַר, שְׁבוּעָה שֶׁאֶתֵּן לְאִישׁ פְּלוֹנִי וְשֶׁלֹּא אֶתֵּן, שֶׁנָּתַתִּי וְשֶׁלֹּא נָתַתִּי, שֶׁאִישַׁן וְשֶׁלֹּא אִישַׁן, שֶׁיָּשַׁנְתִּי וְשֶׁלֹּא יָשַׁנְתִּי, שֶׁאֶזְרֹק צְרוֹר לַיָּם וְשֶׁלֹּא אֶזְרֹק, שֶׁזָּרַקְתִּי וְשֶׁלֹּא זָרַקְתִּי. רַבִּי יִשְׁמָעֵאל אוֹמֵר, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא עַל הֶעָתִיד לָבֹא, שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא ה) לְהָרַע אוֹ לְהֵיטִיב. אָמַר לוֹ רַבִּי עֲקִיבָא, אִם כֵּן אֵין לִי אֶלָּא דְבָרִים שֶׁיֵּשׁ בָּהֶן הֲרָעָה וַהֲטָבָה, דְּבָרִים שֶׁאֵין בָּהֶן הֲרָעָה וַהֲטָבָה מִנַּיִן. אָמַר לוֹ, מֵרִבּוּי הַכָּתוּב. אָמַר לוֹ, אִם רִבָּה הַכָּתוּב לְכָךְ, רִבָּה הַכָּתוּב לְכָךְ:

(Odpowiada) zarówno za rzeczy, które odnoszą się do niego samego, jak i za rzeczy, które odnoszą się do innych [w następujący sposób: „dam temu człowiekowi, itd.”], Zarówno za rzeczy materialne, jak i pozbawione treści. [Sugeruje się dwa typy: rzeczy takie jak sen i rzeczy pozbawione korzyści, np. „Wrzucę kamień do morza”]. Jak to? Przysięgam, że dam temu człowiekowi lub że nie dam. Które dałem lub czego nie dałem. Że będę spał lub że nie będę spał. Że spałem lub że nie spałem. Że wrzucę kamień do morza lub że nie wrzucę. Że rzuciłem lub nie rzuciłem. R. Yishmael mówi: Odpowiada tylko za przyszłość, jak jest napisane (Księga Kapłańska 5: 4): „czynić źle lub dobrze”. R. Akiva powiedział mu: Jeśli tak (powinien odpowiadać) tylko za złe lub dobre rzeczy. Skąd czerpię (za które on również ponosi odpowiedzialność) rzeczy, które nie dotyczą złego ani dobrego? Odpowiedział: Z wzmocnienia wersetu, [(tamże): „… za wszystko, co wypowie człowiek.”] R. Akiwa: Jeśli werset został wzmocniony dla tego (tj. Wszystkich rzeczy), został również wzmocniony za to (tj. aby objąć przeszłość). [Uzasadnienie) sporu między R. Akiwą i R. Yishmaelem: W całej Torze R. Akiva objaśnia wzmocnienie i ograniczenie, a R. Yishmael, ogólne i szczegółowe. R. Akiva wyjaśnia: „Albo jeśli dusza przysięga”—wzmocnienie; „czynić źle lub dobrze”—ograniczenie; „za wszystko, co wymówi człowiek”—powrót do wzmocnienia. Wzmocnienie - ograniczenie - wzmocnienie—Wszystko jest wliczone w cenę. Co jest wliczone? Wszystkie przeszłe rzeczy są uwzględnione (w przypadku zobowiązania przysięgi) tak samo jak przyszłość (rzeczy są wskazane). A co jest wyłączone? Przysięgi z udziałem micwotów. A R. Yishmael wyjaśnia: „Albo jeśli dusza przysięga”—generał; „czynić źle lub dobrze”—szczególny; „za wszystko, co wymówi człowiek”—powrót do ogólnego. Ogólne - szczegółowe - ogólne—To, co jest otrzymywane, musi być zgodne z naturą konkretu. Tak jak konkret jest wyraźnie w stanie przyszłym, tak wszystko musi być w stanie przyszłym. Halacha jest zgodna z R. Akivą.]

נִשְׁבַּע לְבַטֵּל אֶת הַמִּצְוָה וְלֹא בִטֵּל, פָּטוּר. לְקַיֵּם וְלֹא קִיֵּם, פָּטוּר. שֶׁהָיָה בַדִּין, שֶׁיְּהֵא חַיָּב, כְּדִבְרֵי רַבִּי יְהוּדָה בֶּן בְּתֵירָא. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה בֶּן בְּתֵירָא, מָה אִם הָרְשׁוּת שֶׁאֵינוֹ מֻשְׁבָּע עָלֶיהָ מֵהַר סִינַי, הֲרֵי הוּא חַיָּב עָלֶיהָ, מִצְוָה שֶׁהוּא מֻשְׁבָּע עָלֶיהָ מֵהַר סִינַי, אֵינוֹ דִין שֶׁיְּהֵא חַיָּב עָלֶיהָ. אָמְרוּ לוֹ, לֹא, אִם אָמַרְתָּ בִשְׁבוּעַת הָרְשׁוּת, שֶׁכֵּן עָשָׂה בָהּ לָאו כְּהֵן, תֹּאמַר בִּשְׁבוּעַת מִצְוָה שֶׁלֹּא עָשָׂה בָהּ לָאו כְּהֵן, שֶׁאִם נִשְׁבַּע לְבַטֵּל וְלֹא בִטֵּל, פָּטוּר:

Jeśli ktoś przysięgał powstrzymać się od (wykonania) micwy, ale tego nie uczynił, nie ponosi za to odpowiedzialności. Jeśli przysiągł, że go wypełni, ale tego nie uczynił, nie ponosi odpowiedzialności [z powodu przysięgi oświadczenia, ale ponosi odpowiedzialność z powodu przysięgi próżnej]. Albowiem zgodnie z R. Juda b. Betheira powinien ponosić odpowiedzialność [z powodu przysięgi ogłoszenia] (za) R. Yehudah ur. Betheira powiedział: Teraz, jeśli z czymś opcjonalnym, za co nie jest noszony z góry Synaj, jest za to odpowiedzialny—czy micwa, za którą jest noszony z góry Synaj, nie oznacza, że ​​powinien być za nią odpowiedzialny! Powiedzieli mu: Nie, tak jest z przysięgą na coś opcjonalnego, gdzie nie robienie jest utożsamiane z robieniem [jest napisane „czynić źle lub dobrze”, co oznacza coś, co można zrobić lub nie] w przeciwieństwie do przysięgi na micwę, w której brak działania nie jest utożsamiany z robieniem, więc jeśli przysięga, że ​​powstrzyma się od robienia tego i tego nie uczyni, nie powinien być za to odpowiedzialny. [Halacha nie jest zgodna z R. Yehudah.]

שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֹכַל כִּכָּר זוֹ, שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֹכֲלֶנָּה, שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֹכֲלֶנָּה, וַאֲכָלָהּ, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא אַחַת. זוֹ הִיא שְׁבוּעַת בִּטּוּי, שֶׁחַיָּבִין עַל זְדוֹנָהּ מַכּוֹת וְעַל שִׁגְגָתָהּ קָרְבָּן עוֹלֶה וְיוֹרֵד. שְׁבוּעַת שָׁוְא, חַיָּבִין עַל זְדוֹנָהּ מַכּוֹת וְעַל שִׁגְגָתָהּ פָּטוּר:

„Przysięgam, że nie zjem tego bochenka. Przysięgam, że go nie zjem. Przysięgam, że go nie zjem”, a on zjadł, odpowiada tylko za jednego. [Powodem, dla którego jest on odpowiedzialny tylko za jedną, jest to, że (druga) przysięga nie „przyjmuje” pierwszej. Ale jeśli najpierw powiedział: „Nie zjem tego”, a potem: „Nie zjem” i zjadł całość, odpowiada za dwa. Kiedy bowiem mówi: „Nie zjem tego”, nie ponosi odpowiedzialności, dopóki nie zjada całości, a kiedy powie: „Nie będę jadł”, kiedy zjada z niej oliwkę, ponosi odpowiedzialność. . Dlatego składa drugą przysięgę i jest odpowiedzialny, gdy zjada jej oliwkę. A kiedy zjada całość, ponosi odpowiedzialność na mocy pierwszej przysięgi. („Przysięgam, że tego nie zjem. Przysięgam, że tego nie zjem” :) Nawet jeśli druga przysięga „nie zjem tego” wystarczy, aby nas powiadomić, że jedna przysięga nie „przyjmuje” druga, trzecia wciąż uczy nas, aby przypominać nam, że chociaż nie ma żadnej odpowiedzialności za te ostatnie przysięgi, to są one jednak przysięgami, a nie próżnymi słowami, i jeśli mogą „znaleźć miejsce”, to przynoszą skutek. Bo jeśli mędrzec zwalnia go z pierwszej, druga nabiera mocy i jest mu zabroniona z powodu drugiej przysięgi. Podobnie, jeśli zostanie zwolniony z pierwszych dwóch, trzeci nabiera mocy. Mędrzec bowiem całkowicie wyrywa przysięgę, tak jakby nigdy nie złożył ślubowania, a drugi „bierze” z mocą wsteczną, przy czym pierwszy jest uważany za nieistniejący, gdy został z niego zwolniony.] To jest przysięga oświadczenia gdzie za umyślne przestępstwo naraża się na skaleczenie, a za nieświadome przestępstwo - na ofiarę oleh veyored. Z daremną przysięgą, za umyślne przestępstwo jest się narażonym na ranę, a za nieświadome przestępstwo nie ponosi odpowiedzialności.

אֵיזוֹ הִיא שְׁבוּעַת שָׁוְא, נִשְׁבַּע לְשַׁנּוֹת אֶת הַיָּדוּעַ לָאָדָם, אָמַר עַל הָעַמּוּד שֶׁל אֶבֶן שֶׁהוּא שֶׁל זָהָב, וְעַל הָאִישׁ שֶׁהוּא אִשָּׁה, וְעַל הָאִשָּׁה שֶׁהִיא אִישׁ. נִשְׁבַּע עַל דָּבָר שֶׁאִי אֶפְשָׁר, אִם לֹא רָאִיתִי גָמָל שֶׁפּוֹרֵחַ בָּאֲוִיר, וְאִם לֹא רָאִיתִי נָחָשׁ כְּקוֹרַת בֵּית הַבַּד. אָמַר לְעֵדִים בֹּאוּ וַהֲעִידוּנִי, שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא נְעִידֶךָ. נִשְׁבַּע לְבַטֵּל אֶת הַמִּצְוָה, שֶׁלֹּא לַעֲשׂוֹת סֻכָּה, וְשֶׁלֹּא לִטֹּל לוּלָב, וְשֶׁלֹּא לְהָנִיחַ תְּפִלִּין, זוֹ הִיא שְׁבוּעַת שָׁוְא, שֶׁחַיָּבִין עַל זְדוֹנָהּ מַכּוֹת וְעַל שִׁגְגָתָהּ פָּטוּר:

Która przysięga jest próżna? Przysięgając na to, co jest sprzeczne z tym, co jest znane człowiekowi: mówiąc o słupie kamiennym, że jest to złoto; o mężczyźnie, że jest kobietą; o kobiecie, że jest mężczyzną. Przeklinanie na niemożliwe: gdybym nie widział wielbłąda lecącego w powietrzu. [tj. niech mi zabronione będą wszystkie owoce na świecie, gdybym nie widział wielbłąda lecącego w powietrzu] i gdybym nie widział węża podobnego do belki tłoczni oliwek. [tj. w kształcie belki tłoczni do oliwek. Albowiem (gdyby powiedział) grubą jak belka tłoczni oliwek, nie byłaby to daremna przysięga, gdyż jest ich wiele]. Gdyby powiedział do świadków: „Przyjdźcie i złóżcie za mnie” (a oni powiedzieli :) „Przysięgamy, że nie będziemy za was świadczyć” (to jest próżna przysięga). [To jest zaprzeczeniem micwy, ponieważ są zobowiązani do złożenia świadectwa, jest to napisane (Księga Kapłańska 5: 1): „Jeśli on nie powie (tj. Nie zezna), poniesie swój grzech”]. Przysięgając, że nie wykona micwa: nie robić kuczki, nie brać lulav, nie nakładać tefiliny. To jest daremna przysięga, w której za umyślne przestępstwo ktoś jest narażony na ranę, a za nieświadome przestępstwo nie ponosi odpowiedzialności.

שְׁבוּעָה שֶׁאֹכַל כִּכָּר זוֹ, שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֹכֲלֶנָּה, הָרִאשׁוֹנָה שְׁבוּעַת בִּטּוּי וְהַשְּׁנִיָּה שְׁבוּעַת שָׁוְא. אֲכָלָהּ, עָבַר עַל שְׁבוּעַת שָׁוְא. לֹא אֲכָלָהּ, עָבַר עַל שְׁבוּעַת בִּטּוּי:

„Przysięgam, że zjem ten bochenek. Przysięgam, że go nie zjem” - pierwsza to przysięga oświadczenia; po drugie, próżna przysięga. Jeśli je zje, to złamie daremną przysięgę. Jeśli go nie zje, złamie przysięgę. [Taka jest intencja: jeśli je zje, przekroczy tylko próżną przysięgę. Jeśli go nie zje, złamie również przysięgę. Gdy bowiem przysięga: „Zjem ten bochenek”, jest zobowiązany go zjeść. Tak więc, kiedy przysięga „nie zjem tego”, przysięga, że ​​nie będzie wykonywał micwy i otrzymuje rany z powodu próżnej przysięgi, czy ją zje, czy nie. A jeśli go nie zje, ponosi podwójną odpowiedzialność: z powodu przysięgi próżnej i z powodu przysięgi oświadczenia.]

שְׁבוּעַת בִּטּוּי נוֹהֶגֶת בַּאֲנָשִׁים וּבְנָשִׁים, בִּרְחוֹקִים וּבִקְרוֹבִים, בִּכְשֵׁרִים וּבִפְסוּלִין, בִּפְנֵי בֵית דִּין וְשֶׁלֹּא בִּפְנֵי בֵית דִּין, מִפִּי עַצְמוֹ. וְחַיָּבִין עַל זְדוֹנָהּ מַכּוֹת וְעַל שִׁגְגָתָהּ קָרְבָּן עוֹלֶה וְיוֹרֵד:

Przysięga oświadczenia dotyczy mężczyzn i kobiet. [Skoro ma być nauczane (4: 1): „Przysięga świadectwa dotyczy mężczyzn, a nie kobiet, itd.”, Naucza się, że przysięga oświadczenia obowiązuje w przypadku wszystkich tych rzeczy.] krewni i krewni, [np. „dam temu człowiekowi”, czy to nie-krewni, czy krewni], czy kasher [zeznawać] czy nie, zarówno przed bet-dynem, jak i nie przed bet-dynem—własnymi ustami. [Musi wypowiedzieć przysięgę własnymi ustami, ale jeśli inni go błagali: „Czy jadłeś czy nie jadłeś?”. a on powiedział: „Nie jadłem”, kiedy to zrobił, lub odwrotnie—nie ponosi odpowiedzialności, jeśli nie odpowiedział „Amen”. A jeśli odpowiedział „Amen”, a potem go złorzeczył, to tak jakby przysięgał na siebie i byłby odpowiedzialny.] Za umyślne przestępstwo grozi chłosta; za nieświadome przestępstwo, na ofiarę oleh veyored.

שְׁבוּעַת שָׁוְא נוֹהֶגֶת בַּאֲנָשִׁים וּבְנָשִׁים, בִּרְחוֹקִים וּבִקְרוֹבִים, בִּכְשֵׁרִים וּבִפְסוּלִים, בִּפְנֵי בֵית דִּין וְשֶׁלֹּא בִּפְנֵי בֵית דִּין, וּמִפִּי עַצְמוֹ. וְחַיָּבִין עַל זְדוֹנָהּ מַכּוֹת וְעַל שִׁגְגָתָהּ פָּטוּר. אַחַת זוֹ, וְאַחַת זוֹ, הַמֻּשְׁבָּע מִפִּי אֲחֵרִים, חַיָּב. כֵּיצַד. אָמַר, לֹא אָכַלְתִּי הַיּוֹם וְלֹא הֵנָחְתִּי תְפִלִּין הַיּוֹם, מַשְׁבִּיעֲךָ אָנִי, וְאָמַר אָמֵן, חַיָּב:

Próżną przysięgę otrzymuje się od mężczyzn i kobiet, nie spokrewnionych i krewnych [np. Jeśli przysięgał o mężczyźnie, nie spokrewnionym lub krewnym, że jest kobietą], czy to kaser (aby zeznawać), czy nie, zarówno przed bet-din, jak i nie przed bet-din —własnymi ustami. Za rozmyślne przestępstwo grozi kara; za nieświadome przestępstwo nie ponosi odpowiedzialności. Zarówno z [próżną przysięgą, jak i przysięgą wypowiedzenia], jeśli ktoś go nęka, ponosi odpowiedzialność [jeśli odpowie: „Amen”]. Jak to? Jeśli powiedział: „Nie jadłem dzisiaj” lub „Nie nałożyłem dzisiaj tefilinu” (a inny powiedział: „Błagam cię”, a on odpowiedział „Amen”, jest odpowiedzialny.