Próżną przysięgę otrzymuje się od mężczyzn i kobiet, nie spokrewnionych i krewnych [np. Jeśli przysięgał o mężczyźnie, nie spokrewnionym lub krewnym, że jest kobietą], czy to kaser (aby zeznawać), czy nie, zarówno przed bet-din, jak i nie przed bet-din —własnymi ustami. Za rozmyślne przestępstwo grozi kara; za nieświadome przestępstwo nie ponosi odpowiedzialności. Zarówno z [próżną przysięgą, jak i przysięgą wypowiedzenia], jeśli ktoś go nęka, ponosi odpowiedzialność [jeśli odpowie: „Amen”]. Jak to? Jeśli powiedział: „Nie jadłem dzisiaj” lub „Nie nałożyłem dzisiaj tefilinu” (a inny powiedział: „Błagam cię”, a on odpowiedział „Amen”, jest odpowiedzialny.
Bartenura on Mishnah Shevuot
שבועת שוא, ברחוקים ובקרובים – he swears concerning a man that he is a woman, whether he is not related or whether he is related.
Ask RabbiBookmarkShareCopy
English Explanation of Mishnah Shevuot
Introduction
This mishnah is similar to the previous mishnah except that it discusses the vain oath. The end of the mishnah discusses a similarity between the two oaths: in both cases one person can adjure another person.
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Bartenura on Mishnah Shevuot
אחת זו ואחת זו – the oath taken in vain/false oath and the oath of testimony are one and the same, if others forced him to take an oath he is liable if he responded, “Amen.”
Ask RabbiBookmarkShareCopy
English Explanation of Mishnah Shevuot
A vain oath applies to men and women, to relatives and non-relatives, to those qualified [to bear witness] and those not qualified, [whether uttered] before the court, or not before the court, [but it must be uttered] with a man's own mouth. And he is liable, for intentional transgression, stripes, and for unintentional transgression he is exempt. This section is the same as the previous mishnah. It is here only to contrast it with the rules of the testimonial oath taught in the next chapter.
Ask RabbiBookmarkShareCopy
English Explanation of Mishnah Shevuot
[In the case of] both this and that [oath], if he was adjured by the mouth of others, he is liable. How so? If he said, “I have not eaten today,” or, “I have not put on tefillin today” [and the another person said,] “I adjure thee,” and he said, “Amen!”, he is liable [if his oath was false]. A person need not utter the entire oath on his own in order for it to be valid. If he makes a statement without using the language of an oath, and then another person adjures him with regards to the truth of his words, and he answers “amen”, he has sworn an oath. In this case his answer “amen” to another person using the language of an oath makes it as if he himself swore. If his oath is false he will be liable.
