Ten, kto recytuje Szemę, nie zmuszając się do jej usłyszenia, spełnia ten obowiązek. R. Yossi mówi: On nie wypełnia zobowiązania. [Albowiem jest napisane (Powtórzonego Prawa 6: 4): „Słuchajcie”—Niech twoje ucho usłyszy, co mówią twoje usta. A pierwsza tanna trzyma: „Słuchaj”—w jakimkolwiek języku, który słyszysz. A halacha jest zgodna z pierwszą tanną.] Jeśli wyrecytował ją bez dokładności co do jej liter [aby je wyraźnie wymawiać, w przypadku dwóch słów, w których drugie słowo zaczyna się od tej samej litery, na której kończy się pierwsza litera, jak w „al levavcha”, „esev besadecha”, „va'avadetem meherah”. Jeśli nie zostawi miejsca między nimi, aby je rozdzielić, brzmi to tak, jakby wymawiał dwie litery jako jedną.]—R. Yossi mówi: Wypełnił swoje zobowiązanie. [A halacha jest według R. Yossiego. Jednak ab initio musi wymawiać listy. Podobnie musi uważać, aby nie spocząć ruchomej szewy i nie poruszyć spoczynku, a także nie osłabić (wymawiając bez dagesh) silnej formy i nie wzmocnić słabej. I musi akcentować zayin „tizkeru”, żeby nie brzmiało jak „tiskeru”, to znaczy „żebyś zgromadził nagrodę”. Albowiem nie wypada służyć Panu dla nagrody. R. Juda mówi: Nie wypełnił swego zobowiązania. Jeśli ktoś recytuje go w odwrotnej kolejności [jeśli recytuje trzeci werset przed drugim, drugi przed pierwszym i tym podobne], to nie dopełnił swego zobowiązania [jest napisane (Powtórzonego Prawa 6: 6): "i te słowa niech będzie"—pozostaną w swojej pierwotnej formie, tj. zgodnie z porządkiem zawartym w Torze. Jednakże, jeśli posunie się naprzód, recytując vayomer przed Vehaya im shamoa i Vehaya im shamoa przed Shemą, wydaje się, że nie jest to uważane za „odwrócone” i wypełnia swój obowiązek; bo nie są one tak ułożone, jeden po drugim, w Torze.] Jeśli on to recytował i popełnił błąd, wraca do punktu błędu. [Jeśli pomylił się między jedną sekcją a drugą, nie wiedząc, z którą sekcją skończył i do której początku powinien wrócić, wraca do pierwszego wersetu, Vehaya im shamoa. (Rambam mówi: Veahavta eth Hashem.) A jeśli zatrzymał się w środku sekcji, wiedząc, którą sekcję skończył, ale nie wiedząc, gdzie w tej sekcji skończył, wraca do początku tej sekcji. Jeśli recytował „uchethavtam”, ale nie wiedział, czy było to słowo Shemy, czy „Vehaya im Shamoa”, wraca do „uchethavtam” Szemy. A jeśli miał wątpliwości po rozpoczęciu leman yirbu, nie powraca, ponieważ może polegać na „zwyczaju swego języka”].
Tosefta Megillah
One who reads the Megillah out of order does not fill [his obligation], and so too with Hallel and so too with tefillah (i.e., the Amidah), and so too with the recitation of the Shema. [If] the [public] reader of the Megillah errors or skips over one of its verses, he does not go back and read the verse by itself, but he begins from the same verse and continues until the very end [of the Megillah], and so too with Hallel, and so too with tefillah, and so too with the recitation of the Shema. One who enters the synagogue and found that they had [already] read half [of the Megillah], and he finishes with them, he does not go back and read it from the beginning until the place [where they were when he arrived], but rather he starts from the beginning and continues until the very end, and so too with Hallel, and so too with tefillah, and so too with the recitation of the Shema.
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Tosefta Berakhot
One that reads the Shema backwards [i.e. out of order] does not fulfill his obligation [of saying the Shema]. And the same [applies] to Hallel, to prayer [of Shemoneh Esreh], and to the Megillah [of Esther].
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Tosefta Berakhot
One who was reading the Shema and made a mistake, and skipped in it one verse, [he] should not begin to read that verse by itself, but rather should go back to that verse and complete [the Shema, from that point on] until the end. And the same [applies] to Hallel, to prayer [of Shemoneh Esreh], and to the Megillah [of Esther]. One who entered a synagogue and found that [the congregation] has read half of it (i.e. the Shema) and [he] completed [the remaining half of the Shema] with them, [he] should not go back and read it (i.e. the Shema) from the beginning until that place, but rather [he] should begin from the beginning and complete it until the end. And the same [applies] to Hallel, to Tefillah (prayer) [of Shemoneh Esreh], and to the Megillah [of Esther].
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Tosefta Berakhot
One who reads the Shema and makes a mistake, and [he] does not know where he made the mistake, [he] should go back to the beginning of the [first] paragraph. If he made a mistake in the middle of a paragraph, he should go back to the beginning of [that] paragraph. If he made a mistake between the first [verse that mentions] writing and the second [verse that mentions] writing, he should go back to the first [verse that mentions] writing.
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Tosefta Berakhot
“A man who had a seminal emission (Baal Keri) who does not have water to dip in may read the Shema, but he may not [read it loud enough so that he can] hear [himself talking] with his own ear, and does not say the Beracha (blessing) not before it and not after it.” [These are] the words of Rebbi Meir. And the Chachamim (Sages) say, ”He may read the Shema and he may [read it loud enough so that he can] hear [himself talking] with his own ear, and he says the Beracha [both] before it and after it.” Rebbi Meir said, “One time we were sitting in the Bet Midrash (Study Hall) in front of Rebbi Akiva and we were reading the Shema, but we were not saying it loud enough to be able to hear ourselves, because of one inquisitor who was standing by the door.” They (i.e. Chachamim) said [back] to him, “The time of danger is not a proof.”
