Halakhah do Ketuwot 4:5
לְעוֹלָם הִיא בִרְשׁוּת הָאָב, עַד שֶׁתִּכָּנֵס לִרְשׁוּת הַבַּעַל לַנִּשּׂוּאִין. מָסַר הָאָב לִשְׁלוּחֵי הַבַּעַל, הֲרֵי הִיא בִרְשׁוּת הַבָּעַל. הָלַךְ הָאָב עִם שְׁלוּחֵי הַבַּעַל, אוֹ שֶׁהָלְכוּ שְׁלוּחֵי הָאָב עִם שְׁלוּחֵי הַבַּעַל, הֲרֵי הִיא בִרְשׁוּת הָאָב. מָסְרוּ שְׁלוּחֵי הָאָב לִשְׁלוּחֵי הַבַּעַל, הֲרֵי הִיא בִרְשׁוּת הַבָּעַל:
Ojciec nie jest zobowiązany do karmienia swojej córki [za życia. Po jego śmierci córki są karmione z jego majątku jako warunek kethubah. Odnosi się to nie tylko do jego córki, ale także do jego syna, od ojca, który nie musi karmić ani swoich synów, ani córki, kiedy są nieletni, chyba że jest człowiekiem zamożnym; to znaczy od bogatego człowieka, od którego bet-din bierze siłę (jako że mieszkańcy miasta są na ogół zmuszani do dawania jałmużny) i karmią nim jego młodych synów i córki. A jeśli nie jest człowiekiem rozsądnym, zganiaj go, mówiąc mu, że okrutne jest nie karmić swoich dzieci, że (jeśli odmówi ich karmienia) jest gorszy niż dzikie zwierzęta, które są miłosierne dla ich młody. Ale nie mogą go zmusić do karmienia ich, niezależnie od tego, czy są to mężczyźni, czy kobiety. Dzieje się tak tylko wtedy, gdy są (zaledwie) młodzi; ale jeśli są bardzo młode, poniżej szóstego roku życia, bet-din zmusić ojca i odebrać mu siłą, aby je nakarmić, niezależnie od tego, czy są to mężczyźni, czy kobiety. Wyjaśnił to R. Elazar b. Azaryah przed mędrcami w Winnicy Yavneh (tak zwanej, ponieważ siedzieli tam rząd za rzędem, na planie winnicy)]: „synowie odziedziczą, a córki będą nakarmione”. [Wśród warunków panujących na ketubie mężczyźni dziedziczą kethubę swojej matki, a kobiety karmią się z jego majątku.] Tak jak synowie nie dziedziczą [kethuba matki aż do śmierci ojca], tak córki nie są karmione. [z majątku ich ojca na warunkach ketuba] aż do śmierci ojca.
Arukh HaShulchan
But, we have not heard this (opinion) from any of the Halakhic authorities, and in the words of the Rambam which we (have already) brought, it is written: “This ‘yiḥud’ is called entrance into the ‘ḥupah’, and is (also) called (it constitutes) marriage universally.” Behold, this proves that it (“nisuin” and “ḥupah”) in (only) one thing. Thus it is in the Mishnah: “until she enters the authority of the husband for ‘nisuin’ ”. This definition means “ḥupah” because this has reference to the heave-offering; thus Rashi’s comment: “That is to say she enters the ‘ḥupah’ for the sake of marriage.”
There are those who read that this is the true meaning of “until she enters the ‘ḥupah’ ”, but we have found in the Gemera[illegible] in a Baraita where it is taught: “One who has intercourse with a married woman - (with her being defined as a married woman) as soon as she had entered under the authority of her husband in marriage” (ibid. 49a). Behold, this is (a crime punishable) by strangulation. The inference is made here (that they are two different things), (for) even though (it is not stated) “she entered under the ‘ḥupah’ yet”, behold these are two (separate) things, so it is necessary to say (add) that the term “nisuin” is an inclusive term, and lasts from before the “ḥupah” until after the “ḥupah”; the beginning of the “nisuin” is not yet the “ḥupah”, rather, “ḥupah” is the end of the “nisuin”.