Mishná
Mishná

Menajot 7

CommentaryAudioShareBookmark
1

הַתּוֹדָה הָיְתָה בָאָה חָמֵשׁ סְאִין יְרוּשַׁלְמִיּוֹת, שֶׁהֵן שֵׁשׁ מִדְבָּרִיּוֹת, שְׁתֵּי אֵיפוֹת, הָאֵיפָה שָׁלשׁ סְאִין, עֶשְׂרִים עִשָּׂרוֹן, עֲשָׂרָה לֶחָמֵץ וַעֲשָׂרָה לַמַּצָּה. עֲשָׂרָה לֶחָמֵץ, עִשָּׂרוֹן לְחַלָּה. וַעֲשָׂרָה לַמַּצָּה, וּבַמַּצָּה שְׁלשָׁה מִינִין, חַלּוֹת וּרְקִיקִים וּרְבוּכָה. נִמְצְאוּ שְׁלשָׁה עֶשְׂרוֹנוֹת וּשְׁלִישׁ לְכָל מִין, שָׁלשׁ חַלּוֹת לְעִשָּׂרוֹן. בְּמִדָּה יְרוּשַׁלְמִית הָיוּ שְׁלשִׁים קַב, חֲמִשָּׁה עָשָׂר לֶחָמֵץ, וַחֲמִשָּׁה עָשָׂר לַמַּצָּה. חֲמִשָּׁה עָשָׂר לֶחָמֵץ, קַב וָחֵצִי לְחַלָּה. וַחֲמִשָּׁה עָשָׂר לַמַּצָּה, וְהַמַּצָּה שְׁלשָׁה מִינִין, חַלּוֹת וּרְקִיקִים וּרְבוּכָה, נִמְצְאוּ חֲמֵשֶׁת קַבִּים לְכָל מִין, שְׁתֵּי חַלּוֹת לְקָב:

La ofrenda de acción de gracias fue traída de cinco se'im [unidad de volumen específica] de harina de la medida de Jerusalén, que son seis se'im de la medida del desierto. [Esto era equivalente a] dos eifot [unidad de volumen específica, cada] eifah es tres se'im [y dos eifot también equivalen a] veinte issaron , diez de los cuales para pan con levadura y diez para pan sin levadura. Diez para los fermentados [significaba que] cada pan [estaba hecho de] un issaron entero [de harina]. Los diez para el pan sin levadura - y en el pan sin levadura [había] tres variedades: panes, obleas y albóndigas fritas - por lo tanto, había tres y un tercer issaron para cada variedad, tres panes para cada issaron . En las medidas de Jerusalén, eran treinta kav [unidad de volumen particular], quince para los leudados y quince para los sin levadura. Quince para los fermentados [significaba que] cada pan [estaba hecho de] un kav y medio . Quince para el pan sin levadura, y en el pan sin levadura [había] tres variedades: hogazas, obleas y bolas de masa hervida fritas, por lo tanto, había cinco kav para cada variedad, dos panes para cada kav .

RecursosPreguntar al rabinoCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
2

הַמִּלּוּאִים הָיוּ בָאִים כַּמַּצָּה שֶׁבַּתּוֹדָה, חַלּוֹת וּרְקִיקִים וּרְבוּכָה. הַנְּזִירוּת הָיְתָה בָאָה שְׁתֵּי יָדוֹת בַּמַּצָּה שֶׁבַּתּוֹדָה, חַלּוֹת וּרְקִיקִים, וְאֵין בָּהּ רְבוּכָה, נִמְצְאוּ עֲשָׂרָה קַבִּים יְרוּשַׁלְמִיּוֹת, שֶׁהֵן שִׁשָּׁה עֶשְׂרוֹנוֹת וַעֲדוּיָן. וּמִכֻּלָּן הָיָה נוֹטֵל אֶחָד מֵעֲשָׂרָה תְּרוּמָה, שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא ז), וְהִקְרִיב מִמֶּנּוּ אֶחָד מִכָּל קָרְבָּן תְּרוּמָה לַה'. אֶחָד, שֶׁלֹּא יִטֹּל פָּרוּס. מִכָּל קָרְבָּן, שֶׁיְּהוּ כָל הַקָּרְבָּנוֹת שָׁוִין, וְשֶׁלֹּא יִטֹּל מִקָּרְבָּן לַחֲבֵרוֹ. לַכֹּהֵן הַזֹּרֵק אֶת דַּם הַשְּׁלָמִים לוֹ יִהְיֶה, וְהַשְּׁאָר נֶאֱכָל לַבְּעָלִים:

[La ofrenda de granos en] la dedicación [del Templo] consistió en [varios tipos de] panes sin levadura, como los [traídos como parte] de la ofrenda de acción de gracias; [a saber] panes, obleas y pan graso. [La ofrenda de granos de] los nazareos consistía en dos partes de los [diversos tipos de] panes sin levadura [traídos como parte] de la ofrenda de acción de gracias; a saber, panes y obleas. Pero no pan graso; así, había diez kav por la medida de Jerusalén, que es un poco más de seis esronot . De cada uno [de los panes sin levadura traídos con la ofrenda de Acción de Gracias al sacerdote] tomaría una décima como ofrenda [para el sacerdote oficiante], como dice (Levítico 7:14) "Y él sacará de cada uno ofrenda, como separación para el Señor "; [La palabra] "Uno" [décimo, indica una hogaza entera] para que uno no pueda tomar una rebanada [o un pedazo de pan como regalo para el sacerdote]. [La frase] "De cada uno" [indica] que todas las ofrendas deben ser iguales [en medida] y que uno no puede tomar [la parte del sacerdote oficiante] de una ofrenda en nombre de otra [que tiene menos]. "al sacerdote oficiante que rocía la sangre de la ofrenda de paz" [indica que] el resto [de la ofrenda] es comido por el dueño.

RecursosPreguntar al rabinoCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
3

הַשּׁוֹחֵט אֶת הַתּוֹדָה בִּפְנִים, וְלַחְמָהּ חוּץ לַחוֹמָה, לֹא קָדַשׁ הַלָּחֶם. שְׁחָטָהּ עַד שֶׁלֹּא קָרְמוּ בַתַּנּוּר, וַאֲפִלּוּ קָרְמוּ כֻלָּן חוּץ מֵאַחַד מֵהֶן, לֹא קָדַשׁ הַלָּחֶם. שְׁחָטָהּ חוּץ לִזְמַנָּהּ וְחוּץ לִמְקוֹמָהּ, קָדַשׁ הַלָּחֶם. שְׁחָטָהּ וְנִמְצֵאת טְרֵפָה, לֹא קָדַשׁ הַלָּחֶם. שְׁחָטָהּ וְנִמְצֵאת בַּעֲלַת מוּם, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, קָדָשׁ, וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, לֹא קָדַשׁ. שְׁחָטָהּ שֶׁלֹּא לִשְׁמָהּ, וְכֵן אֵיל הַמִּלוּאִים וְכֵן שְׁנֵי כִבְשֵׂי עֲצֶרֶת שֶׁשְּׁחָטָן שֶׁלֹּא לִשְׁמָן, לֹא קָדַשׁ הַלָּחֶם:

Si uno sacrificó la ofrenda de acción de gracias dentro [del patio del Templo] mientras su pan estaba fuera del muro, el pan no está santificado. Si él masacró [la ofrenda de acción de gracias] antes de que [los panes] hubieran formado una costra en el horno, o incluso si todos [los panes] excepto uno hubieran formado una costra, el pan no está santificado. Si él sacrificó [la ofrenda de acción de gracias] fuera de su tiempo [designado] o fuera de su lugar [designado], el pan se santifica. Si él sacrificó [la ofrenda de acción de gracias] y se descubrió que era trefah [un animal con una condición mortal tal que moriría dentro de un año], el pan no está santificado. Si él mató [la ofrenda de acción de gracias] y se descubrió que tenía una mancha [que lo descalifica como ofrenda], el rabino Eliezer dice [que el pan está] santificado; los sabios dicen que [el pan] no está santificado. Si él sacrificó [al animal] pero no por su propio bien, y del mismo modo [en relación con] el carnero de la ceremonia de dedicación o los dos corderos de Shavuot sacrificados no por ellos, el pan no se santifica.

RecursosPreguntar al rabinoCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
4

נְסָכִין שֶׁקָּדְשׁוּ בִכְלִי וְנִמְצָא הַזֶּבַח פָּסוּל, אִם יֶשׁ שָׁם זֶבַח אַחֵר, יִקְרְבוּ עִמּוֹ. וְאִם לָאו, יִפָּסְלוּ בְלִינָה. וְלַד תּוֹדָה וּתְמוּרָתָהּ, וְהַמַּפְרִישׁ תּוֹדָתוֹ וְאָבְדָה וְהִפְרִישׁ אַחֶרֶת תַּחְתֶּיהָ, אֵינָן טְעוּנִים לֶחֶם, שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא ז), וְהִקְרִיב עַל זֶבַח הַתּוֹדָה, הַתּוֹדָה טְעוּנָה לֶחֶם, וְלֹא וְלָדָהּ וְלֹא חֲלִיפָתָהּ וְלֹא תְמוּרָתָהּ טְעוּנִין לָחֶם:

Las libaciones que se santificaron en una embarcación y su correspondiente] sacrificio se consideraron inválidas, si hay otro sacrificio deberían llevarse consigo, pero si no, [se les permite] volverse inválidas al dejarlas durante la noche. El hijo de una ofrenda de acción de gracias, o su sustituto, y uno que separa una ofrenda de acción de gracias, la pierde y luego separa a otra en su lugar, estos [sacrificios secundarios] no requieren pan, como se dice: (Levítico 7) "Y él debe traer con el sacrificio de acción de gracias". - [solo] el sacrificio de acción de gracias requiere pan; su hijo, su reemplazo o su sustituto no requieren pan.

RecursosPreguntar al rabinoCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
5

הָאוֹמֵר הֲרֵי עָלַי תּוֹדָה, יָבִיא הִיא וְלַחְמָהּ מִן הַחֻלִּין. תּוֹדָה מִן הַחֻלִּין וְלַחְמָהּ מִן הַמַּעֲשֵׂר, יָבִיא הִיא וְלַחְמָהּ מִן הַחֻלִּין. תּוֹדָה מִן הַמַּעֲשֵׂר וְלַחְמָהּ מִן הַחֻלִּין, יָבִיא. הַתּוֹדָה הִיא וְלַחְמָהּ מִן הַמַּעֲשֵׂר, יָבִיא. וְלֹא יָבִיא מֵחִטֵּי מַעֲשֵׂר שֵׁנִי, אֶלָּא מִמְּעוֹת מַעֲשֵׂר שֵׁנִי:

Quien dice "Acepto sobre mí mismo [traer] un sacrificio de acción de gracias" debe traerlo junto con su pan del dinero no sagrado. [Si dice: "Acepto llevar un sacrificio de acción de gracias con dinero no sagrado y el pan de ma'aser [ sheni ]" [el segundo diezmo del producto, que debe llevarse a Jerusalén y consumirse allí], debe traerlo y su pan de dinero no sagrado. [Si dice: "Acepto traer un sacrificio de acción de gracias de ma'aser [ sheni ] y el pan de dinero no sagrado", puede traerlo. [Si él dice: "Acepto llevar el pan y el sacrificio de ma'aser [ sheni ], él puede traerlo. Pero no puede traer [su ofrenda] del trigo de ma'aser sheni , más bien del dinero de ma'aser sheni .

RecursosPreguntar al rabinoCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
6

מִנַּיִן לָאוֹמֵר הֲרֵי עָלַי תּוֹדָה, לֹא יָבִיא אֶלָּא מִן הַחֻלִּין, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים טז), וְזָבַחְתָּ פֶּסַח לַה' אֱלֹהֶיךָ צֹאן וּבָקָר, וַהֲלֹא אֵין פֶּסַח בָּא אֶלָּא מִן הַכְּבָשִׂים וּמִן הָעִזִּים. אִם כֵּן, לָמָּה נֶאֱמַר צֹאן וּבָקָר. אֶלָּא לְהָקִישׁ כֹּל הַבָּא מִן הַבָּקָר וּמִן הַצֹּאן לַפֶּסַח, מַה הַפֶּסַח, שֶׁהוּא בָא בְחוֹבָה, אֵינוֹ בָא אֶלָּא מִן הַחֻלִּין, אַף כָּל דָּבָר שֶׁהוּא בָא בְחוֹבָה, לֹא יָבֹא אֶלָּא מִן הַחֻלִּין. לְפִיכָךְ, הָאוֹמֵר הֲרֵי עָלַי תּוֹדָה, הֲרֵי עָלַי שְׁלָמִים, הוֹאִיל וְהֵם בָּאִים חוֹבָה, לֹא יָבֹאוּ אֶלָּא מִן הַחֻלִּין. וְהַנְּסָכִים בְּכָל מָקוֹם לֹא יָבֹאוּ אֶלָּא מִן הַחֻלִּין:

¿De dónde [aprendemos] que [si] alguien que dice "Acepto un sacrificio de acción de gracias]", debe traerlo del dinero no sagrado? Como dice (Deuteronomio 16: 2) "Matarás la ofrenda de la Pascua al Señor, tu Dios: ovejas y ganado". Pero las ofrendas de la Pascua solo se traen de ovejas o cabras, entonces, ¿por qué dice "ovejas o vacas"? Más bien, es conectar todo lo que viene [como un sacrificio] del ganado vacuno u ovino a la ofrenda de la Pascua: así como la ofrenda de la Pascua que viene como una obligación, puede venir solo del dinero no sagrado, así también cualquier cosa que venga como un sacrificio. la obligación solo puede provenir de dinero no sagrado. Por lo tanto, uno que dice: "Acepto sobre mí mismo [traer] un sacrificio de acción de gracias o un shelamim [una ofrenda cuyas diversas partes son consumidas por sus dueños, los Kohanim y el fuego sobre el altar]", ya que vienen como una obligación, pueden provenir solo de dinero no sagrado. Las liberaciones en todos los casos pueden provenir solo de dinero no sagrado.

RecursosPreguntar al rabinoCopyNotesHighlightBookmarkSharePlay
Capítulo anteriorCapítulo siguiente