Jewamot 4

הַחוֹלֵץ לִיבִמְתּוֹ, וְנִמְצֵאת מְעֻבֶּרֶת וְיָלָדָה, בִּזְמַן שֶׁהַוָּלָד שֶׁל קְיָמָא, הוּא מֻתָּר בִּקְרוֹבוֹתֶיהָ, וְהִיא מֻתֶּרֶת בִּקְרוֹבָיו, וְלֹא פְסָלָהּ מִן הַכְּהֻנָּה. אֵין הַוָּלָד שֶׁל קְיָמָא, הוּא אָסוּר בִּקְרוֹבוֹתֶיהָ, וְהִיא אֲסוּרָה בִקְרוֹבָיו, וּפְסָלָהּ מִן הַכְּהֻנָּה:

Jeśli ktoś dał chalicę jego yevamie, a okazało się, że jest w ciąży, i urodziła —jeśli dziecko przeżyje, może poślubić jej krewnych, a ona może poślubić swoich krewnych, [to nie jest chalitzah, bo chalitzah była niepotrzebna. „Jej krewni” i „jego krewni” z naszej Miszny to ci, których nie wolno mężczyźnie zabrać ze względu na żonę oraz ci, których nie wolno kobiecie z powodu jej męża.], A ona nie jest niezdolna do kapłaństwa. Jeśli dziecko nie przeżyło [tzn. Jeśli było to poronienie], nie wolno mu przebywać z bliskimi, a ona jest zabroniona jego bliskim i jest niezdolna do kapłaństwa.

הַכּוֹנֵס אֶת יְבִמְתּוֹ, וְנִמְצֵאת מְעֻבֶּרֶת וְיָלָדָה, בִּזְמַן שֶׁהַוָּלָד שֶׁל קְיָמָא, יוֹצִיא וְחַיָּבִין בַּקָּרְבָּן. וְאִם אֵין הַוָּלָד שֶׁל קְיָמָא, יְקַיֵּם. סָפֵק בֶּן תִּשְׁעָה לָרִאשׁוֹן, סָפֵק בֶּן שִׁבְעָה לָאַחֲרוֹן, יוֹצִיא וְהַוָּלָד כָּשֵׁר, וְחַיָּבִין בְּאָשָׁם תָּלוּי:

Jeśli ktoś poślubił jego yevamę i znalazł ją w ciąży, a ona urodziła —jeśli dziecko przeżyło, musi je odesłać i muszą przynieść ofiarę (za grzech) [ponieważ mieszkał z żoną swojego brata poza kontekstem micwy (tj. yibum), a dziecko jest w każdym razie koszerne]. A jeśli dziecko nie żyje, zostaje z nim. Gdyby nie było jasne, czy dziecko urodziło się w ciągu dziewięciu miesięcy z pierwszego, czy z siedmiomiesięcznego urodzenia drugiego, musi je odesłać, dziecko jest kaser i muszą przynieść zawieszoną ofiarę winy. [Albowiem we wszystkich przypadkach, w których ktoś jest narażony na karę za umyślne przestępstwo i na ofiarę za grzech za nieświadome przestępstwo, jest narażony na zawieszoną ofiarę za grzech za możliwe przestępstwo].

שׁוֹמֶרֶת יָבָם שֶׁנָּפְלוּ לָהּ נְכָסִים, מוֹדִים בֵּית שַׁמַּאי וּבֵית הִלֵּל שֶׁמּוֹכֶרֶת, וְנוֹתֶנֶת, וְקַיָּם. מֵתָה, מַה יַּעֲשׂוּ בִכְתֻבָּתָהּ וּבַנְּכָסִים הַנִּכְנָסִים וְיוֹצְאִין עִמָּהּ, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, יַחֲלֹקוּ יוֹרְשֵׁי הַבַּעַל עִם יוֹרְשֵׁי הָאָב. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, נְכָסִים בְּחֶזְקָתָן, כְּתֻבָּה בְּחֶזְקַת יוֹרְשֵׁי הַבַּעַל, נְכָסִים הַנִּכְנָסִים וְיוֹצְאִים עִמָּהּ בְּחֶזְקַת יוֹרְשֵׁי הָאָב:

Shomereth yavam [kobieta oczekująca na yibum], której majątek spadł [z domu jej ojca] —Beth Shammai i Beth Hillel zgadzają się, że może go sprzedać lub oddać, i że (cokolwiek robi) pozostaje. Gdyby umarła, co mieliby zrobić z jej kethubą [sto lub dwieście osób, dodatek i posag, który mu przyniosła i za który wziął na siebie odpowiedzialność] oraz majątek, który wchodzi i wychodzi z nią [nichsei melog (użytkowanie), które, gdy ona wchodzi do męża, wchodzi z nią, a która, gdy wychodzi, wychodzi z nią]? Beth Shammai mówi: Spadkobiercy męża i spadkobiercy ojca powinni go podzielić [ponieważ istnieje możliwość, że jest (uważana) za mężatkę (yavam), tak aby yavam nabył połowę jej majątku, mąż dziedziczący jego żona, prawdopodobnie będąc jego żoną, dając mu połowę.], a Beth Hillel mówi: Posiadłość [tzon barzel (mortmain)] zachowuje swój status. [A Beth Hillel nie sprecyzowała, czy chodzi o spadkobierców kobiety, majątek należał do niej, czy też do spadkobierców męża, który wziął na siebie odpowiedzialność. Jeśli chodzi o halachę, dzielą ją nawet według Beth Hillel.] Jej kethuba ma status (tj. Jest własnością) spadkobierców męża. Majątek wchodzący i wychodzący z nią ma status spadkobierców ojca.

כְּנָסָהּ, הֲרֵי הִיא כְאִשְׁתּוֹ לְכָל דָּבָר, וּבִלְבַד שֶׁתְּהֵא כְתֻבָּתָהּ עַל נִכְסֵי בַעְלָהּ הָרִאשׁוֹן:

Jeśli ją zabrał (tj. Zamieszkał z nią razem), ona (yewama) jest pod każdym względem podobna do jego żony. [Rozwiedzie się z nią i nie potrzebuje chalicy, a jeśli zechce, może ją zabrać z powrotem, a ona nie zostaje mu zakazana].—tylko że jej kethuba będzie (związana) z własnością jej pierwszego męża, [aby ziemia jej pierwszego męża była zabezpieczeniem dla jej kethuba. A jeśli brak jej kethuba od jej pierwszego męża, yavam wypisze jej stu ketuba tylko na swoją własność.]

מִצְוָה בַגָּדוֹל לְיַבֵּם. לֹא רָצָה, מְהַלְּכִין עַל כָּל הָאַחִין. לֹא רָצוּ, חוֹזְרִין אֵצֶל גָּדוֹל וְאוֹמְרִים לוֹ, עָלֶיךָ מִצְוָה, אוֹ חֲלֹץ אוֹ יַבֵּם:

Wykonywanie yibum przez starszego brata jest micwą [jak wyprowadzamy z (Powtórzonego Prawa 25: 5): "I będzie to pierworodny itd." (patrz 2: 8)]. Jeśli odmówił, „przejdziemy” przez wszystkich braci (w porządku malejącym według wieku). Jeśli odmówili, wracamy do najstarszego i mówimy mu: „Micwa cię ogarnia— albo daj jej chalicę, albo weź ją w yibum! "

תָּלָה בַקָּטָן עַד שֶׁיַּגְדִּיל, אוֹ בַגָּדוֹל עַד שֶׁיָּבֹא מִמְּדִינַת הַיָּם, אוֹ בַחֵרֵשׁ, אוֹ בַשּׁוֹטֶה, אֵין שׁוֹמְעִין לוֹ, אֶלָּא אוֹמְרִים לוֹ, עָלֶיךָ מִצְוָה, אוֹ חֲלֹץ אוֹ יַבֵּם:

Jeśli on (jeden z braci) zdegradował go (yibum) do (brata, który był) nieletni, kiedy będzie pełnoletni, lub do najstarszego brata, kiedy wróci z zagranicy [tj. Jeśli najstarszy z braci przebywali za granicą, a najstarszy z braci przed nami zdeponował go do niego, mówiąc: „Czekaj na niego, bo jest starszy ode mnie”] albo do głuchoniemego lub prostaka [aż zostanie „wyleczony”], nie zwraca uwagi; ale mówimy mu: „Mitzwa cię ogarnie!—albo daj jej chalicę, albo weź ją w yibum. "[Nawet jeśli twój brat, który jest za granicą, jest starszy od ciebie, ponieważ jesteś najstarszy z braci przed nami, micwa spadnie na ciebie"; bo micwoty nie są opóźnione.]

הַחוֹלֵץ לִיבִמְתּוֹ, הֲרֵי הוּא כְאֶחָד מִן הָאַחִין לַנַּחֲלָה. וְאִם יֶשׁ שָׁם אָב, נְכָסִים שֶׁל אָב. הַכּוֹנֵס אֶת יְבִמְתּוֹ, זָכָה בַנְּכָסִים שֶׁל אָחִיו. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, בֵּין כָּךְ וּבֵין כָּךְ, אִם יֶשׁ שָׁם אָב, נְכָסִים שֶׁל אָב. הַחוֹלֵץ לִיבִמְתּוֹ, הוּא אָסוּר בִּקְרוֹבוֹתֶיהָ, וְהִיא אֲסוּרָה בִקְרוֹבָיו. הוּא אָסוּר בְּאִמָּהּ, וּבְאֵם אִמָּהּ, וּבְאֵם אָבִיהָ, וּבְבִתָּהּ, וּבְבַת בִּתָּהּ, וּבְבַת בְּנָהּ, וּבַאֲחוֹתָהּ בִּזְמַן שֶׁהִיא קַיֶּמֶת. וְהָאַחִין מֻתָּרִין. וְהִיא אֲסוּרָה בְאָבִיו, וּבַאֲבִי אָבִיו, וּבִבְנוֹ, וּבְבֶן בְּנוֹ, בְּאָחִיו, וּבְבֶן אָחִיו. מֻתָּר אָדָם בִּקְרוֹבַת צָרַת חֲלוּצָתוֹ, וְאָסוּר בְּצָרַת קְרוֹבַת חֲלוּצָתוֹ:

Jeśli ktoś daje chalicę swojej yevamah, jest jak jeden z braci w stosunku do dziedzictwa [i nie traci swojego udziału, ponieważ dał chalitzę. (Bo moglibyśmy pomyśleć, że powinien zostać ukarany za to, że pozbawił ją yibum, czyniąc ją niezdolną do innych braci.)] Jeśli jest ojciec, własność (zmarłego brata) przechodzi na ojca, napisano (Powtórzonego Prawa 25: 6): „I będzie to pierworodny itd.” Tak jak pierworodny nie dziedziczy niczego za życia ojca, tak i yavam. (To nie jest halacha; ale jeśli ktoś weźmie jeewamę, nabywa majątek swego brata, nawet jeśli ojciec żyje.] Jeśli ktoś poślubi jego yevamę, nabywa majątek swego brata. R. Juda mówi: W każdym przypadku jeśli ojciec żyje, ojciec otrzymuje majątek. Jeśli ktoś daje chalicę swojej jeewamie, nie wolno mu przychodzić do jej krewnych [tak, jakby była jego żoną. Wszyscy krewni zabronieni ze względu na (pokrewieństwo) z żoną rozporządzenia rabinicznego ze względu na (pokrewieństwo) z jego chalucą], a ona jest zabroniona jego krewnym. Zakazuje się jego matce, matce jej matki, matce jej ojca, jej córce, córce jej córki, córce jej syna i jej siostrze tak długo, jak ona żyje. [Odnosi się to do jej siostry, a nie do drugiej arayoth.] A bracia są dozwolone (jej krewnym). A ona jest zabroniona jego ojcu, ojcu jego ojca, jego synowi, synowi jego syna , jego brat i syn jego brata .Dozwolony jest jeden z krewnych cara jego chaluca [a my nie mówimy, że car jest podobny do chaluca, że ​​jest zabroniony siostrze cara jego chaluca, tak jak jest mu to zabronione dla siostry jego chaluca], i jest zabroniony dla cara krewnych jego chaluca. [np. Reuven dał chalitzę Lei, a Rachel (jej siostra) wyszła za mąż za nieznajomego. Rachela miała carę. Jeśli obcy umrze, tej carowi nie wolno wejść do Reuvena. Powód: kiedy Lea otrzymuje chalicę, zabiera ze sobą Rachelę, swoją siostrę, na bet-din. Ludzie nie wiedzą, któremu z nich dał chalicę. Niektórzy myślą, że dał chalicę Racheli, więc jeśli poślubi carę Racheli (która jest carą z rodu jego chaluca), mówią, że poślubił carę swojej chalucy, bo myślą, że Rachela i jej carami są żony jego brata, który dał chalicę (jak myślą) Racheli. Ale yevama nie przyprowadza ze sobą swojej cara, gdy otrzymuje chalicę. Dlatego jeśli poślubi siostrę cara, nie mówią, że ożenił się z siostrą swojego chaluca.]

הַחוֹלֵץ לִיבִמְתּוֹ, וְנָשָׂא אָחִיו אֶת אֲחוֹתָהּ, וָמֵת, חוֹלֶצֶת וְלֹא מִתְיַבֶּמֶת. וְכֵן הַמְגָרֵשׁ אֶת אִשְׁתּוֹ, וְנָשָׂא אָחִיו אֶת אֲחוֹתָהּ, וָמֵת, הֲרֵי זוֹ פְּטוּרָה מִן הַחֲלִיצָה וּמִן הַיִּבּוּם:

Jeśli ktoś daje chalicę swojej jeewamie, a jego brat poślubił jej siostrę i umarł, daje jej chalicę i nie przyjmuje jej w yibum. Podobnie, jeśli ktoś rozwodzi się z żoną, a jego brat poślubił jej siostrę i umarł, ona jest zwolniona z chalicy i yibum. [Gemara pyta: „Podobnie?” Powiedz raczej: Ale jeśli się rozwodzi z żoną itd., Bo siostra swojej rozwódki jest zakazana przez Torę, z tego powodu jest ona zwolniona od chalicy i yibum, podczas gdy siostrze czyjejś chaluci zakazuje się tylko przez zarządzenie uczeni w Piśmie, z tego powodu otrzymuje chalicę i nie jest przyjmowana w yibum.]

שׁוֹמֶרֶת יָבָם שֶׁקִּדֵּשׁ אָחִיו אֶת אֲחוֹתָהּ, מִשּׁוּם רַבִּי יְהוּדָה בֶן בְּתֵירָא אָמְרוּ, אוֹמְרִים לוֹ, הַמְתֵּן עַד שֶׁיַּעֲשֶׂה אָחִיךָ הַגָּדוֹל מַעֲשֶׂה. חָלַץ לָהּ אָחִיו, אוֹ כְנָסָהּ, יִכְנֹס אֶת אִשְׁתּוֹ. מֵתָה הַיְּבָמָה, יִכְנֹס אֶת אִשְׁתּוֹ. מֵת יָבָם, יוֹצִיא אֶת אִשְׁתּוֹ בְגֵט, וְאֵשֶׁת אָחִיו בַּחֲלִיצָה:

Shomereth yavam [kobieta oczekująca na yibum] — jeśli jego brat poślubił swoją siostrę [Jeśli jeden z braci zaręczył się z siostrą po tym, jak pierwszy upadł przed nimi za yibum, a ona była połączona (dla yibum) z nimi wszystkimi] —W imieniu R. Yehudah ur. Betheira zostało powiedziane: Powiedziano mu: Poczekaj [zanim ją poślubisz, abyś nie naruszył „siostry swojego powiązanego”], aż twój starszy brat wykona jakiś czyn [tj. Dopóki nie weźmie jej w yibum lub nie da jej chalicy i rozwiązuje jej więź z tobą.] Kiedy jego brat daje jej chalicę lub bierze ją w yibum, może poślubić swoją narzeczoną. Jeśli yevama umarł, może poślubić swoją narzeczoną. [Bo nawet gdyby zabrał ją w yibum, a ona umarła, wolno mu poślubić jej siostrę.] Jeśli yavam umrze [i nie pozostanie żaden inny brat oprócz tego, który zaręczył jej siostrę], wysyła swoją narzeczoną z a get, a żona jego brata z chalitzah. [Ale on nie bierze jej do yibum z powodu „siostry jego rozwódki”. Gemara rządzi zgodnie z R. Yehudah b. Betheira.]

הַיְבָמָה לֹא תַחֲלֹץ וְלֹא תִתְיַבֵּם, עַד שֶׁיֶּשׁ לָהּ שְׁלֹשָׁה חֳדָשִׁים. וְכֵן כָּל שְׁאָר הַנָּשִׁים לֹא יִתְאָרְסוּ וְלֹא יִנָּשְׂאוּ, עַד שֶׁיִּהְיוּ לָהֶן שְׁלֹשָׁה חֳדָשִׁים. אֶחָד בְּתוּלוֹת וְאֶחָד בְּעוּלוֹת, אֶחָד גְּרוּשׁוֹת וְאֶחָד אַלְמָנוֹת, אֶחָד נְשׂוּאוֹת וְאֶחָד אֲרוּסוֹת. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, הַנְּשׂוּאוֹת יִתְאָרְסוּ, וְהָאֲרוּסוֹת יִנָּשְׂאוּ, חוּץ מִן הָאֲרוּסוֹת שֶׁבִּיהוּדָה, מִפְּנֵי שֶׁלִּבּוֹ גַּס בָּהּ. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, כָּל הַנָּשִׁים יִתְאָרְסוּ, חוּץ מִן הָאַלְמָנָה, מִפְּנֵי הָאִבּוּל:

Jewama nie otrzymuje chalicy, a do yibum przyjmuje się ją dopiero po trzech miesiącach. [Powód jest podany w gemara, a mianowicie. (Księga Powtórzonego Prawa 25: 7): „Jeśli człowiek nie zechce zabrać swojej yevamah, wtedy jego yevama pójdzie do bramy” (chalitzah). Ale jeśli ma ochotę, bierze ją w pychę— skąd: Wszyscy, którzy podlegają yibum, podlegają chalice.] Podobnie, wszystkie inne kobiety nie są zaręczone i wychodzą za mąż dopiero po trzech miesiącach —obie dziewice [(dekret z powodu nie-dziewic)] i zaręczone, [(z powodu małżeństwa). A to jest halacha. (Te trzy miesiące to dziewięćdziesiąt dni, z wyłączeniem dnia, w którym umarł jej mąż lub w którym się rozwiodła, oraz dnia, w którym została zaręczona.)], Nie dziewice, rozwiedzione, wdowy, zamężne lub zaręczone. R. Juda mówi: Małżonkowie mogą być zaręczeni, [jest to zabronione (normalnie) tylko po to, aby odróżnić nasienie pierwszego od nasienia drugiego— aby nie urodziła dziecka wątpliwego statusu (dziewięć miesięcy do pierwszego lub siedem miesięcy do drugiego?). Ale to nie dotyczy tych, którzy byli zaręczeni], a zaręczeni mogą być małżeństwem [nie poczęwszy od pierwszy] —z wyjątkiem zaręczonych kobiet w Judzie, które znała ich narzeczona. [W Judzie zamykali pannę młodą z panem młodym przed ślubem, aby przyzwyczaił się do niej i rozprawił się z nią, a oni nie wstydzili się (pierwszego) związku małżeńskiego micwy. Dlatego obawiamy się, że mógł z nią wtedy mieszkać.] R. Yossi mówi: Wszystkie kobiety mogą być zaręczone, z wyjątkiem wdowy, z powodu jej żałoby. [Ponieważ R. Yehudah nie rozróżnia między wdową a rozwiedzioną, i pozwala wdowie na zaręczyny nawet w ciągu trzydziestu dni jej żałoby, R. Yossi przychodzi, by się z nim różnid w tej sprawie i zabrania wdowie zawierania ślubów w ciągu trzydziestu dni jej żałoby.]

אַרְבָּעָה אַחִין נְשׂוּאִין אַרְבַּע נָשִׁים, וָמֵתוּ, אִם רָצָה הַגָּדוֹל שֶׁבָּהֶם לְיַבֵּם אֶת כֻּלָּן, הָרְשׁוּת בְּיָדוֹ. מִי שֶׁהָיָה נָשׂוּי לִשְׁתֵּי נָשִׁים, וָמֵת, בִּיאָתָהּ אוֹ חֲלִיצָתָהּ שֶׁל אַחַת מֵהֶן פּוֹטֶרֶת צָרָתָהּ. הָיְתָה אַחַת כְּשֵׁרָה, וְאַחַת פְּסוּלָה, אִם הָיָה חוֹלֵץ, חוֹלֵץ לַפְּסוּלָה. וְאִם הָיָה מְיַבֵּם, מְיַבֵּם לַכְּשֵׁרָה:

Jeśli czterech braci było żonaty z czterema kobietami i umarli —jeśli najstarszy brat chce przyjąć je wszystkie w yibum, może to zrobić. [To samo dotyczy większej liczby. Jeśli może je wszystkie utrzymać, może je wszystkie zabrać. „Czterech” jest określane jako „dobra rada”, a mianowicie. Cztery, a nie więcej, aby mógł wypełniać swoje małżeństwo przynajmniej raz w miesiącu.] Jeśli jeden był żonaty z dwiema kobietami i umarł, mieszkając z jedną z nich lub danie jej chalicy zwalnia jej carę [i nie bierze obu w yibum, jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 25: 9): „… kto by nie zbudował domu swego brata”—buduje jeden dom, a nie dwa. I nie daje chalicy obojgu, bo kto nie podlega yibum, nie podlega chalice. A ponieważ oboje razem nie podlegają yibum (jak stwierdzono: „On buduje jeden dom itd.”), Oni również nie podlegają chalicy]. Jeśli jedna z kobiet była kaserą (dla kapłaństwa), a inne, nieodpowiednie—jeśli daje chalicę, to daje ją temu, kto jest niezdolny [aby nie zdyskwalifikować nadającego się z kapłaństwa (małżeństwa). Albowiem chaluca nie nadaje się do kapłaństwa. „Niech nie wylewa wody ze swojej studni, jeśli inni ich potrzebują”], a jeśli wybierze yibum, bierze tego, który jest w dobrej kondycji.

הַמַּחֲזִיר גְּרוּשָׁתוֹ, וְהַנּוֹשֵׂא חֲלוּצָתוֹ, וְהַנּוֹשֵׂא קְרוֹבַת חֲלוּצָתוֹ, יוֹצִיא, וְהַוָּלָד מַמְזֵר, דִּבְרֵי רַבִּי עֲקִיבָא. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, אֵין הַוָּלָד מַמְזֵר. וּמוֹדִים בְּנוֹשֵׂא קְרוֹבַת גְּרוּשָׁתוֹ, שֶׁהַוָּלָד מַמְזֵר:

Ten, który odbiera swoją rozwódkę [po tym, jak wyszła ponownie za mąż], i ten, który poślubia swoją chalucę, [której zakazuje mu (Księga Powtórzonego Prawa 25: 9): „który nie zbuduje domu swego brata” —Skoro jej nie zbudował (dając chalice), nie może już jej budować], a ten, kto poślubi krewnych jego chaluca, [R. Akiwa uważał, że jego chaluta jest jak jego żona, a Pismo mówi o niej jako o swoim „domu”, a mianowicie. (Tamże. 10): „dom zdjętego buta” (chaluc hana'al), a także R. Akiva utrzymujący, że dziecko z małżeństwa objętego zakazem jest mamzerem. (Halacha nie jest taka.)] Musi ją wysłać, a dziecko jest mamzerem. To są słowa R. Akivy. A mędrcy mówią: dziecko nie jest mamzerem. I przyznają, że jeśli ktoś poślubi krewnych swojej rozwódki, dziecko jest mamzerem, [bo jego rozwódka jest jak jego żona, a jej matka i jej siostra są objęte zakazem krithuth].

אֵיזֶהוּ מַמְזֵר, כָּל שְׁאֵר בָּשָׂר שֶׁהוּא בְלֹא יָבֹא דִּבְרֵי רַבִּי עֲקִיבָא. שִׁמְעוֹן הַתִּימְנִי אוֹמֵר, כָּל שֶׁחַיָּבִין עָלָיו כָּרֵת בִּידֵי שָׁמַיִם. וַהֲלָכָה כִדְבָרָיו. רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ אוֹמֵר, כָּל שֶׁחַיָּבִים עָלָיו מִיתַת בֵּית דִּין. אָמַר רַבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן עַזַּאי, מָצָאתִי מְגִלַּת יֻחֲסִין בִּירוּשָׁלַיִם וְכָתוּב בָּהּ, אִישׁ פְּלוֹנִי מַמְזֵר מֵאֵשֶׁת אִישׁ, לְקַיֵּם דִּבְרֵי רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ. אִשְׁתּוֹ שֶׁמֵּתָה, מֻתָּר בַּאֲחוֹתָהּ. גֵּרְשָׁהּ וָמֵתָה, מֻתָּר בַּאֲחוֹתָהּ. נִשֵּׂאת לְאַחֵר וָמֵתָה, מֻתָּר בַּאֲחוֹתָהּ. יְבִמְתּוֹ שֶׁמֵּתָה, מֻתָּר בַּאֲחוֹתָהּ. חָלַץ לָהּ וָמֵתָה, מֻתָּר בַּאֲחוֹתָהּ:

Który to mamzer? (Dziecko) krewnych, z którymi małżeństwo jest zabronione. To są słowa R. Akivy. Shimon Hatemani mówi: (dziecko) wszystkich krewnych, z którymi małżeństwo jest zabronione przez kareth z rąk nieba [ale nie (tylko) przez negatywne przykazanie]. I to jest halacha [tj., Że dziecko z małżeństwa objętego zakazem kareth jest mamzerem (z wyjątkiem dziecka niddah), ale dziecko z małżeństwa objętego zakazem (samo) nie jest mamzerem] R. Yehoshua mówi: Wszyscy krewni, z którymi małżeństwo jest zabronione przez sądową karę śmierci. R. Szimon b. Azzai powiedział: Znalazłem w Jerozolimie zwój rodowodu, w którym było napisane: „Taki a taki jest mamzer z cudzołożnego związku (na potwierdzenie słowa R. Jehoszuy). Jeśli czyjaś żona umarła, może ją poślubić. siostra. Jeśli się z nią rozwiódł, a ona umarła, może poślubić jej siostrę. Jeśli poślubiła inną, a ona umarła, może poślubić jej siostrę. Jeśli jeden z nich umarł, może poślubić jej siostrę. Jeśli dał jej chalicę, a ona umarła, może poślubić jej siostrę.