Mikwaot 9

אֵלּוּ חוֹצְצִין בָּאָדָם, חוּטֵי צֶמֶר וְחוּטֵי פִשְׁתָּן וְהָרְצוּעוֹת שֶׁבְּרָאשֵׁי הַבָּנוֹת. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, שֶׁל צֶמֶר וְשֶׁל שֵׂעָר אֵינָם חוֹצְצִין, מִפְּנֵי שֶׁהַמַּיִם בָּאִין בָּהֶם:

Poniżej przedstawiono [elementy, które są brane pod uwagę] wstawienie się na osobę [zanurzenie się w mykwie , a tym samym zapobieganie'zanurzenie się przed ważnością]: nici wełniane i lniane oraz wstążki [noszone] na głowach dziewcząt. Rabin Jehuda mówi: wełna i sierść nie wchodzą, bo woda może do nich dostać się.

קִלְקֵי הַלֵּב וְהַזָּקָן, וּבֵית הַסְּתָרִים בָּאִשָּׁה, לִפְלוּף שֶׁחוּץ לָעַיִן, וְגֶלֶד שֶׁחוּץ לַמַּכָּה, וְהָרְטִיָּה שֶׁעָלֶיהָ, וּשְׂרָף הַיָּבֵשׁ, וְגִלְדֵי צוֹאָה שֶׁעַל בְּשָׂרוֹ, וּבָצֵק שֶׁתַּחַת הַצִּפֹּרֶן, וְהַמִּלְמוּלִין, וְטִיט הַיָּוֵן, וְטִיט הַיּוֹצְרִים, וְגֵץ יְוֵנִי. אֵיזֶהוּ טִיט הַיָּוֵן, זֶה טִיט הַבּוֹרוֹת, שֶׁנֶּאֱמַר (תהלים מ), וַיַּעֲלֵנִי מִבּוֹר שָׁאוֹן מִטִּיט הַיָּוֵן. טִיט הַיּוֹצְרִין, כְּמַשְׁמָעוֹ. רַבִּי יוֹסֵי מְטַהֵר בְּשֶׁל יוֹצְרִין וּמְטַמֵּא בְּשֶׁל מָרֵקָה. וְגֵץ יְוֵנִי, אֵלּוּ יִתְדוֹת הַדְּרָכִים, שֶׁאֵין טוֹבְלִין בָּהֶן וְלֹא מַטְבִּילִין אוֹתָן. וּשְׁאָר כָּל הַטִּיט, מַטְבִּילִין בּוֹ כְּשֶׁהוּא לַח. וְלֹא יִטְבֹּל בָּאָבָק שֶׁעַל רַגְלָיו. לֹא יִטְבֹּל אֶת הַקֻּמְקְמוּס בַּפֶּחָמִין, אֶלָּא אִם כֵּן שִׁפְשֵׁף:

[Za wstawienia u osoby próbującej się zanurzyć również uważa się:] sploty [włosów] na klatce piersiowej lub brodzie lub w ukrytych obszarach kobiety, wydzielinę poza okiem lub strupkę na zewnątrz rany lub opatrunku, który jest na niej, lub zaschniętego soku lub stwardniałego kału na jednym'mięso lub ciasto pod paznokciem, cząsteczki brudu, grecka glina lub garncarze'glina lub greckie błoto. Co to jest grecka glina? To jest glina użyta do dołów, jak stwierdza werset (Psalm 40) „I podniósł mnie z dołu zgiełku, z greckiej gliny”. Garncarze'glina jest taka, jaka się wydaje. Rabin Yose uznałby, że garncarze są czyste [tj. A nie są wstawkami uniemożliwiającymi oczyszczenie czegoś przez zanurzenie], i uznałby za nieczyste [tj. A zatem wstawkę] tę [ziemię], której używano do polerowania i naprawiania statki. A jeśli chodzi o błoto greckie, to jest to [z białej ziemi robiono] kołki drogowe, w których nie wolno ani zanurzać, ani ich zanurzać [tj. Nie wolno zanurzać, dopóki są na jego ciele]. A jeśli chodzi o każdą inną glinę, można w niej zanurzyć się, gdy jest wilgotna. I nie należy zanurzać się w kurzu na stopach. Nie należy zanurzać czajnika w sadzy, chyba że go wytarł.

אֵלּוּ שֶׁאֵין חוֹצְצִין, קִלְקֵי הָרֹאשׁ, וּבֵית הַשֶּׁחִי, וּבֵית הַסְּתָרִים בָּאִישׁ. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, אֶחָד הָאִישׁ וְאֶחָד הָאִשָּׁה, כָּל הַמַּקְפִּיד עָלָיו, חוֹצֵץ. וְשֶׁאֵין מַקְפִּיד עָלָיו, אֵין חוֹצֵץ:

Oto [przedmioty, które są uważane], a nie wstawienie [na osobę próbującą zanurzyć]: sploty [włosów] na głowie lub pod pachą lub ukryte obszary mężczyzny. Rabin Eliezer mówi: jeśli chodzi o mężczyznę lub kobietę, wstawia się wszystko, na czym nam zależy; a to, na czym się nie przejmuje, nie wstawia.

לִפְלוּף שֶׁבָּעַיִן, וְגֶלֶד שֶׁעַל הַמַּכָּה, וּשְׂרָף הַלַּח, וְלִכְלוּכֵי צוֹאָה שֶׁעַל בְּשָׂרוֹ, וְצוֹאָה שֶׁתַּחַת הַצִּפֹּרֶן, וְצִפֹּרֶן הַמְדֻלְדֶּלֶת, כְּשׁוּת שֶׁל קָטָן, לֹא טָמֵא וְלֹא מְטַמֵּא. קְרוּם שֶׁעַל הַמַּכָּה, טָמֵא וּמְטַמֵּא:

Sekrecja w jednym'oko i strup na ranie, a wilgotny sok i wilgotne odchody na jednym'ciało i odchody pod paznokciem, cząsteczki brudu i zwisający gwóźdź, i (tymczasowo) cienkie włosy niemowlęcia, [to wszystko] nie stają się nieczyste i nie czynią nieczystości [tj. jeśli są na jeden'ciała, nie staje się nieczysty, jeśli stają się nieczyste, ani też nie staje się nieczysty przez dotykanie ich, gdy są na ciele kogoś, kto jest nieczysty]. Błona nad raną staje się nieczysta [tj. Staje się nieczysty, jeśli staje się nieczysty na jego ciele], i czyni nieczystym [tj. Ten, kto dotyka jej, gdy jest na ciele kogoś nieczystego, sam staje się nieczysty].

אֵלּוּ חוֹצְצִים בַּכֵּלִים. הַזֶּפֶת וְהַמּוֹר בִּכְלֵי זְכוּכִית, בֵּין מִבִּפְנִים בֵּין מִבַּחוּץ. עַל הַשֻּׁלְחָן וְעַל הַטַּבְלָה וְעַל הַדַּרְגָּשׁ, עַל הַנְּקִיִּים, חוֹצְצִין. עַל הַבְּלוּסִין, אֵינָן חוֹצְצִין. עַל מִטּוֹת בַּעַל הַבַּיִת, חוֹצֵץ. וְעַל שֶׁל עָנִי, אֵינוֹ חוֹצֵץ. עַל אִכּוּף שֶׁל בַּעַל הַבַּיִת, חוֹצֵץ. וְעַל שֶׁל זַקָּקִין, אֵינוֹ חוֹצֵץ. וְעַל הַמַּרְדַּעַת, חוֹצֵץ. רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, עַד כְּאִסָּר הָאִיטַלְקִי:

Oto wstawki w naczyniach (uniemożliwiające ich oczyszczenie poprzez zanurzenie): smoła lub mirra na szklanym naczyniu, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Jeśli chodzi o stół, deskę lub kanapę, kiedy są czyste, te rzeczy [smoła i mirra, jeśli są na nich], pojawiają się; kiedy są brudne, nie wstawiają się. [Kiedy są] na łóżkach właściciela domu, każdy z nich wstawia się; na łóżku biednej osoby nie wstawał. Na siodle właściciela domu wtrąciłby się; na jednym używanym do [noszenia] skór wodnych, nie wstawał. Wstawałby na poduszkę do jazdy. Rabban Szymon ben Gamliel mówi: [nie wstawia się], dopóki [wysokość tonu lub mirry] nie osiągnie rozmiaru włoskiego issara [określonej jednostki pieniędzy].

עַל הַבְּגָדִים, מִצַּד אֶחָד, אֵינוֹ חוֹצֵץ. מִשְּׁנֵי צְדָדִין, חוֹצֵץ. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר מִשּׁוּם רַבִּי יִשְׁמָעֵאל, אַף מִצַּד אֶחָד. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, שֶׁל בַּנָּאִים, מִצַּד אֶחָד. וְשֶׁל בּוּר, מִשְּׁנֵי צְדָדִין:

Na ubraniu [jeśli smoła lub mirra jest] po jednej stronie, nie występuje; z dwóch stron wstawia. Rabin Jehuda mówi w imieniu rabina Jiszmaela: [to wstawia] nawet z jednej strony. Rabin Yose mówi: w odniesieniu do tych [ubrań], które należą do budowniczych, [wstawia się, gdy jest] po jednej stronie; a jeśli chodzi o tych, którzy należą do prostaków, [wstawia się] po obu stronach.

מִטְפַּחַת שֶׁל זַפָּתִין וְשֶׁל יוֹצְרִין וְשֶׁל מְפַסְּלֵי אִילָנוֹת, אֵין חוֹצְצִין. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף שֶׁל קַיָּצִין, כַּיּוֹצֵא בָהֶן. זֶה הַכְּלָל, כָּל הַמַּקְפִּיד עָלָיו, חוֹצֵץ. וְשֶׁאֵינוֹ מַקְפִּיד עָלָיו, אֵינוֹ חוֹצֵץ:

Jeśli chodzi o fartuchy pracowników smoły, garncarzy i żywopłotów, to [smoła i mirra] nie wstawiają się. Rabin Jehuda mówi: nawet te [fartuchy] suszarek do fig są do nich podobne. Oto ogólna zasada: wszystko, na czym nam zależy, wstawia się; a to, na czym się nie przejmuje, nie wstawia.