Ketuwot 8

הָאִשָּׁה שֶׁנָּפְלוּ לָהּ נְכָסִים עַד שֶׁלֹּא תִתְאָרֵס, מוֹדִים בֵּית שַׁמַּאי וּבֵית הִלֵּל שֶׁמּוֹכֶרֶת וְנוֹתֶנֶת וְקַיָּם. נָפְלוּ לָהּ מִשֶּׁנִּתְאָרְסָה, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, תִּמְכֹּר, וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, לֹא תִמְכֹּר. אֵלּוּ וָאֵלּוּ מוֹדִים, שֶׁאִם מָכְרָה וְנָתְנָה, קַיָּם. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, אָמְרוּ לִפְנֵי רַבָּן גַּמְלִיאֵל, הוֹאִיל וְזָכָה בָאִשָּׁה, לֹא יִזְכֶּה בַנְּכָסִים. אָמַר לָהֶם, עַל הַחֲדָשִׁים אָנוּ בוֹשִׁין, אֶלָּא שָׁאַתֶּם מְגַלְגְּלִין עָלֵינוּ אֶת הַיְשָׁנִים. נָפְלוּ לָהּ מִשֶּׁנִּשֵּׂאת, אֵלּוּ וָאֵלּוּ מוֹדִים שֶׁאִם מָכְרָה וְנָתְנָה שֶׁהַבַּעַל מוֹצִיא מִיַּד הַלָּקוֹחוֹת. עַד שֶׁלֹּא נִשֵּׂאת וְנִשֵּׂאת, רַבָּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, אִם מָכְרָה וְנָתְנָה, קַיָּם. אָמַר רַבִּי חֲנִינָא בֶּן עֲקִיבָא, אָמְרוּ לִפְנֵי רַבָּן גַּמְלִיאֵל, הוֹאִיל וְזָכָה בָאִשָּׁה, לֹא יִזְכֶּה בַנְּכָסִים. אָמַר לָהֶם, עַל הַחֲדָשִׁים אָנוּ בוֹשִׁין, אֶלָּא שֶׁאַתֶּם מְגַלְגְּלִים עָלֵינוּ אֶת הַיְשָׁנִים:

Jeśli majątek spadł na kobietę, zanim została zaręczona [a następnie została zaręczona], Beth Shammai i Beth Hillel zgadzają się, że może ją sprzedać lub podarować w prezencie, i to (transakcja) trwa. Jeśli spadło na nią po jej zaręczynach, Beth Shammai mówi: Może go sprzedać [gdy jest jeszcze zaręczona, ale nie po ślubie], a Beth Hillel mówi: Nie może tego sprzedać. Obie zgadzają się, że jeśli ją sprzedała lub podarowała, to stoi. R. Juda powiedział: Oni powiedzieli przed R. Gamlielem: Jeśli on nabywa kobietę, [kobieta staje się jego narzeczoną], czy nie powinien nabyć majątku! Odpowiedział: „Wstydzimy się tego nowego [, które spadło na nią po jej ślubie. Dlaczego mędrcy uznali za stosowne powiedzieć, że jeśli sprzedała go lub dała w prezencie, jej mąż może go odebrać odbiorcy], a ty byś "rzucił" na nas stare! " [majątek, który spadł na nią, gdy była jeszcze zaręczona, mówiąc, że jeśli ją sprzedała, sprzedaż jest nieważna, ponieważ jej mąż ją nabył]. Jeśli spadła na nią po ślubie, oboje zgadzają się, że jeśli ją sprzedała lub oddała jako prezent, jej mąż może go odebrać odbiorcy. (Jeśli spadło na nią) zanim wyszła za mąż, a potem wyszła za mąż, R. Gamliel mówi: Jeśli ją sprzedała lub dała w prezencie, to jest. R. Chanina ur. Akiwa powiedział: Powiedzieli przed R. Gamlielem: Jeśli on kupi kobietę, czy nie powinien nabyć własności! Odpowiedział: "Jesteśmy zawstydzeni z powodu nowego, a ty rzuciłbyś na nas stare!"

רַבִּי שִׁמְעוֹן חוֹלֵק בֵּין נְכָסִים לִנְכָסִים. נְכָסִים הַיְדוּעִים לַבַּעַל, לֹא תִמְכֹּר. וְאִם מָכְרָה וְנָתְנָה, בָּטֵל. שֶׁאֵינָן יְדוּעִים לַבַּעַל, לֹא תִמְכֹּר. וְאִם מָכְרָה וְנָתְנָה, קַיָּם:

R. Szimon rozróżnia majątek i majątek. Nieruchomość, która jest znana mężowi, nie może jej sprzedać; a jeśli ją sprzedała lub podarowała, jest nieważna. Majątek nieznany mężowi nie może sprzedać; a jeśli ją sprzedała lub podarowała, to stoi. [Niektórzy rozumieją „własność, która jest znana” jako ziemia, a „własność, która nie jest znana” jako ruchomość. Inni rozumieją oba te zjawiska jako „majątek znany”, a to, co spadło na nią za granicą, kiedy tu mieszkała, jako „majątek nieznany”. Halacha polega na tym, że zarówno majątek, który spadł na nią, zanim została zaręczona, jak i majątek, który spadł na nią po jej zaręczynach—jeśli sprzedała ją po ślubie, jej mąż może odebrać odbiorcy owoce za jej życia, a ziemię po jej śmierci. A halacha jest zgodna z R. Szimonem, który rozróżnia majątek znany mężowi od majątku nieznanego mężowi.]

נָפְלוּ לָהּ כְּסָפִים, יִלָּקַח בָּהֶן קַרְקַע וְהוּא אוֹכֵל פֵּרוֹת. פֵּרוֹת הַתְּלוּשִׁין מִן הַקַּרְקַע, יִלָּקַח בָּהֶן קַרְקַע וְהוּא אוֹכֵל פֵּרוֹת. וְהַמְחֻבָּרִין בַּקַּרְקַע, אָמַר רַבִּי מֵאִיר, שָׁמִין אוֹתָן כַּמָּה הֵן יָפִין בְּפֵרוֹת וְכַמָּה הֵן יָפִין בְּלֹא פֵרוֹת, וְהַמּוֹתָר, יִלָּקַח בָּהֶן קַרְקַע וְהוּא אוֹכֵל פֵּרוֹת. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, הַמְחֻבָּרִין לַקַּרְקַע, שֶׁלּוֹ. וְהַתְּלוּשִׁין מִן הַקַּרְקַע, שֶׁלָּהּ, וְיִלָּקַח בָּהֶן קַרְקַע וְהוּא אוֹכֵל פֵּרוֹת:

Jeśli spadły na nią pieniądze, kupuje się za nią ziemię, a on je owoce. (Jeśli spadły na nią) owoce wyrwane z ziemi, kupuje się im ziemię, a on je owoce. A co do tego, co jest związane z ziemią, R. Meir powiedział: Ziemia jest oceniana—ile wart jest z owocami, a ile wart jest bez owoców, a ziemia jest kupowana z różnicą, a on je owoce. [Uważa bowiem, że to, co wyrosło w jego domenie, nazywa się „owocami”, a to, co nie wyrosło w jego domenie, nazywane jest „keren” (główne). Dlatego teraz większą wartość ziemi z powodu plonów jest „keren” i trzeba jej dać pieniądze, kupić ziemię i zjadać owoce.] I mędrcy mówią: „Co jest przywiązane do ziemi, jest jego. [Nawet to, co nie rosło w jego królestwie, otrzymało status „owoców”, ponieważ ziemia „stoi” za nią. Halacha jest zgodna z mędrcami.], A to, co jest wyrwane z ziemi, należy do niej, i kupuje im ziemię, a on je owoce.

רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, מְקוֹם שֶׁיָּפֶה כֹחוֹ בִכְנִיסָתָהּ, הוּרַע כֹּחוֹ בִיצִיאָתָהּ. מְקוֹם שֶׁהוּרַע כֹּחוֹ בִכְנִיסָתָהּ, יָפֶה כֹחוֹ בִיצִיאָתָהּ. פֵּרוֹת הַמְחֻבָּרִין לַקַּרְקַע, בִּכְנִיסָתָהּ שֶׁלּוֹ וּבִיצִיאָתָהּ שֶׁלָּהּ. וְהַתְּלוּשִׁין מִן הַקַּרְקַע, בִּכְנִיסָתָהּ שֶׁלָּהּ וּבִיצִיאָתָהּ שֶׁלּוֹ:

R. Szimon mówi: Miejsce, w którym jego siła jest większa, kiedy wchodzi, jego siła jest mniejsza, kiedy odchodzi [jeśli przychodzi, by się z nią rozwieść]; a miejsce, w którym jego siła jest mniejsza, kiedy wchodzi, jego siła jest większa, kiedy odchodzi. Owoce związane z ziemią należą do niego, kiedy ona wchodzi [to znaczy, kiedy ziemia spada na nią, są jego, jak mówią mędrcy.], A kiedy ona wychodzi, są jej. A co jest wyrwane z ziemi—kiedy ona wchodzi, są jej, a kiedy wychodzi, są jego. [Mędrcy i R. Szimon będą się różnić w odniesieniu do owoców związanych z ziemią, kiedy ona wyjeżdża, a mędrcy o nich nie wspominają. Nie zgadzają się z R. Shimonem, że kiedy odchodzi, są jej, i uważają, że to, co rośnie w jego królestwie, jest jego. Halacha jest zgodna z R. Szimonem.]

נָפְלוּ לָהּ עֲבָדִים וּשְׁפָחוֹת זְקֵנִים, יִמָּכְרוּ וְיִלָּקַח בָּהֶן קַרְקַע וְהוּא אוֹכֵל פֵּרוֹת. רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, לֹא תִמְכֹּר, מִפְּנֵי שֶׁהֵן שְׁבַח בֵּית אָבִיהָ. נָפְלוּ לָהּ זֵיתִים וּגְפָנִים זְקֵנִים, יִמָּכְרוּ לְעֵצִים וְיִלָּקַח בָּהֶן קַרְקַע וְהוּא אוֹכֵל פֵּרוֹת. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, לֹא תִמְכֹּר, מִפְּנֵי שֶׁהֵן שְׁבַח בֵּית אָבִיהָ. הַמּוֹצִיא הוֹצָאוֹת עַל נִכְסֵי אִשְׁתּוֹ, הוֹצִיא הַרְבֵּה וְאָכַל קִמְעָא, קִמְעָא וְאָכַל הַרְבֵּה, מַה שֶּׁהוֹצִיא הוֹצִיא, וּמַה שֶּׁאָכַל אָכָל. הוֹצִיא וְלֹא אָכַל, יִשָּׁבַע כַּמָּה הוֹצִיא וְיִטֹּל:

Gdyby padli na nią starzy niewolnicy i niewolnice, są sprzedawani, kupuje się im ziemię, a on je owoce. R. Szimon b. Gamliel mówi: Nie wolno ich sprzedawać, bo są „dumą” domu jej ojca. [Ona może temu zapobiec. Halacha jest zgodna z nim.] Jeśli spadły na nią stare oliwki i winorośle, sprzedaje się je za drewno i kupuje im ziemię, a on je owoce. R. Juda mówi: Nie wolno ich sprzedawać, bo są „dumą” domu jej ojca. [Halacha jest z nim zgodna] Jeśli ktoś wydał pieniądze na majątek swojej żony— jeśli wydał dużo i zjadł mało, [nawet niewielki wierzchowiec], lub jeśli wydał trochę i zjadł dużo —co wydawał, wydawał, a co jadł, jadł. Jeśli wydał i nie jadł, przysięga, ile wydał i bierze. [Ta przysięga jest podobna do przysięgi na Torę. Dzieje się tak, gdy uznanie było równe wydatkowi lub więcej; ale jeśli wydatek był większy niż uznanie, składa przysięgę na Torę, którą wydał na uznanie, i bierze tylko kwotę uznania, a resztę traci. A wszystko to, gdy mąż się z nią rozwiódł. Ale jeśli się zbuntowała, niezależnie od tego, czy mąż jadł, czy nie, przysięga, ile wydał i bierze wbrew wdzięczności. A jeśli chodzi o własność tzon-barzel (mortmain), cała wdzięczność należy do niego, ponieważ mówimy: „Jeśli wzrosła (wartość), wzrosła dla niego”].

שׁוֹמֶרֶת יָבָם שֶׁנָּפְלוּ לָהּ נְכָסִים, מוֹדִים בֵּית שַׁמַּאי וּבֵית הִלֵּל שֶׁמּוֹכֶרֶת וְנוֹתֶנֶת וְקַיָּם. מֵתָה, מַה יַּעֲשׂוּ בִכְתֻבָּתָהּ וּבַנְּכָסִים הַנִּכְנָסִין וְהַיּוֹצְאִין עִמָּהּ. בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, יַחֲלֹקוּ יוֹרְשֵׁי הַבַּעַל עִם יוֹרְשֵׁי הָאָב. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, נְכָסִים בְּחֶזְקָתָן, כְּתֻבָּה בְּחֶזְקַת יוֹרְשֵׁי הַבַּעַל, נְכָסִים הַנִּכְנָסִים וְהַיּוֹצְאִים עִמָּהּ בְּחֶזְקַת יוֹרְשֵׁי הָאָב:

Oczekująca na yibum, na którą spadł majątek [z domu jej ojca, kiedy ona wciąż czekała na yibum] —Beth Shammai i Beth Hillel zgadzają się, że może go sprzedać i podarować w prezencie, i pozostaje. Jeśli umarła, co należy zrobić z jej kethubą [jedną maną lub dwiema manami, dodatkiem i posagiem, który mu przyniosła i za który przyjął odpowiedzialność] oraz z majątkiem, który wchodzi i wychodzi z domu jej [nichsei melog, który kiedy ona wchodzi, wchodzi z nią, a kiedy opuszcza męża, wychodzi z nią]? Beth Shammai mówi: Spadkobiercy męża (tj. Yavam) dzielą go ze spadkobiercami ojca [istnieje możliwość, że jest (uważana) za mężatkę yavama, który nabywa połowę spadku zgodnie z tą możliwością .], a Beth Hillel mówi: Majątek [tzon barzel] pozostaje w swoim statusie [I nie jest określone, czy w statusie (tj. własności) spadkobierców męża, w tym, że był za nie odpowiedzialny, czy w statusie spadkobierców kobiety, majątek należał do niej. Ta Miszna znajduje się w czwartym rozdziale Yevamoth (4: 3)], a jej kethuba jest dziedziczką męża. Majątek wchodzący i wychodzący z nią ma status spadkobierców ojca.

הִנִּיחַ אָחִיו מָעוֹת, יִלָּקַח בָּהֶן קַרְקַע וְהוּא אוֹכֵל פֵּרוֹת. פֵּרוֹת הַתְּלוּשִׁין מִן הַקַּרְקַע, יִלָּקַח בָּהֶן קַרְקַע וְהוּא אוֹכֵל פֵּרוֹת. הַמְחֻבָּרִין בַּקַּרְקַע, אָמַר רַבִּי מֵאִיר, שָׁמִין אוֹתָן כַּמָּה הֵן יָפִין בְּפֵרוֹת וְכַמָּה הֵן יָפִין בְּלֹא פֵרוֹת, וְהַמּוֹתָר, יִלָּקַח בָּהֶן קַרְקַע וְהוּא אוֹכֵל פֵּרוֹת. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, פֵּרוֹת הַמְחֻבָּרִים בַּקַּרְקַע, שֶׁלּוֹ. וְהַתְּלוּשִׁין מִן הַקַּרְקַע, כָּל הַקּוֹדֵם זָכָה בָהֶן. קָדַם הוּא, זָכָה. קָדְמָה הִיא, יִלָּקַח בָּהֶן קַרְקַע וְהוּא אוֹכֵל פֵּרוֹת. כְּנָסָהּ, הֲרֵי הִיא כְאִשְׁתּוֹ לְכָל דָּבָר, וּבִלְבַד שֶׁתְּהֵא כְתֻבָּתָהּ עַל נִכְסֵי בַעְלָהּ הָרִאשׁוֹן:

Jeśli brat jego [yavama] zostawił pieniądze, trzeba za to kupić ziemię, a on będzie jadł owoce. [Albowiem jej kethuba spoczywa na majątku jej pierwszego męża, więc majątek zmarłego brata stanowi zabezpieczenie dla jej kethuba. Po prostu yavam zjada owoce, jeśli weźmie ją w yibum. On (ta tanna) utrzymuje, że majątek jest związany (jako zabezpieczenie) dla jej kethuba.] (Jeśli jego brat opuścił) owoce wyrwane z ziemi, kupuje dla nich ziemię i je owoce. (Jeśli jego brat zostawił owoce) przywiązane do ziemi, R. Meir powiedział: Ziemia jest oceniana—ile wart jest z owocami, a ile wart jest bez owoców, a ziemia jest kupowana z różnicą, a on je owoce. [Albowiem cokolwiek wyrosło w królestwie zmarłego brata, jest związane (jako zabezpieczenie) dla kethuba.] I mędrcy mówią: Owoce przywiązane do ziemi są jego. [Gemara pyta: Ale czy cały jego majątek nie jest związany jako zabezpieczenie kethuba? I odpowiada: Przeczytaj to „jej” (zamiast „jego”)] Owoce wyrwane z ziemi—Kto pierwszy je bierze, nabywa je. [Utrzymują, że ten majątek nie jest związany (jako zabezpieczenie) dla kethuba, chyba że go przejęła; i taki atak jest konieczny za życia męża. Różnią się również pod względem pieniędzy. Czym bowiem różnią się pieniądze (w zasadzie) od zerwanych owoców? A halacha jest zgodna z mędrcami.] Jeśli on (yavam) wziął je pierwszy, to je nabywa. Jeśli zabrała je pierwsza, będzie im kupiona ziemia, a on zjada owoce. Jeśli ją poślubił, jest pod każdym względem podobna do jego żony. [Rozwiedzie się z nią i może ją zabrać z powrotem, a my nie mówimy: Tora mówiła (Powtórzonego Prawa 25: 5): „Veyibmah” („I weźmie ją w lewiracie”), a jej pierwszy yibum (obowiązek) nadal ciąży na niej, więc zdobycie nie wystarczy. I podobnie, gdy się z nią rozwiódł, powiemy: On już wykonał micwę narzuconą mu przez Torę, więc teraz powinna pozostać mu zakazana jako „żona jego brata”, a on nie mógł jej zabrać plecy. Dlatego Tora powiadamia nas (tamże): „I weźmie ją sobie za żonę”. Kiedy już ją zabrał, jest dla niego żoną (pod każdym względem).] Tylko że jej kethuba spoczywa na majątku jej pierwszego męża.

לֹא יֹאמַר לָהּ, הֲרֵי כְתֻבְּתִיךְ מֻנַּחַת עַל הַשֻּׁלְחָן, אֶלָּא כָּל נְכָסָיו אַחֲרָאִין לַכְּתֻבָּה. וְכֵן לֹא יֹאמַר אָדָם לְאִשְׁתּוֹ, הֲרֵי כְתֻבְּתִיךְ מֻנַּחַת עַל הַשֻּׁלְחָן, אֶלָּא כָל נְכָסָיו אַחֲרָאִין לִכְתֻבָּתָהּ. גֵּרְשָׁהּ, אֵין לָהּ אֶלָּא כְתֻבָּתָהּ. הֶחֱזִירָהּ, הֲרֵי הִיא כְּכָל הַנָּשִׁים וְאֵין לָהּ אֶלָּא כְתֻבָּתָהּ בִּלְבָד:

Yavam) nie może jej powiedzieć: „Oto (pieniądze do pokrycia) twoja kethuba leżąca na stole”; ale cały jego majątek [który odziedziczył po swoim bracie] jest związany (jako zabezpieczenie) z jej kethuba. Podobnie mężczyzna nie może powiedzieć swojej żonie: „Oto twoja ketuba leżąca na stole”, ale cały jego majątek jest związany z jej kethuba. Jeśli on (yavam) rozwiódł się z nią, ona otrzyma tylko (tyle) jej kethubah. [Ale dopóki nie rozwiódł się z nią, jest jak wszystkie inne kobiety i ma tylko swoją (oryginalną) kethubę. [Dla tego, kto rozwodzi się z żoną i zabiera ją z powrotem, zabiera ją z powrotem w ramach jej pierwszej kethuba. I trzeba nas powiadomić, że to również osiąga się w przypadku yevamy; że nie mówimy, że tak jest tylko z jego żoną, którą napisał kethuba spoczywającą na jego majątku, ale nie z yevamah, gdzie jej nie napisał, ale gdzie majątek jej pierwszego męża został związany jako zabezpieczenie dla tego—tak więc w przypadku, gdy się z nią rozwiódł i zabrał ją z powrotem, mógłbym pomyśleć, że musiałby zapewnić jej własną kethubę. Niniejszym informujemy, że tak nie jest.]