Tosefta do Berachot 5:1
אֵין עוֹמְדִין לְהִתְפַּלֵּל אֶלָּא מִתּוֹךְ כֹּבֶד רֹאשׁ. חֲסִידִים הָרִאשׁוֹנִים הָיוּ שׁוֹהִים שָׁעָה אַחַת וּמִתְפַּלְּלִים, כְּדֵי שֶׁיְּכַוְּנוּ אֶת לִבָּם לַמָּקוֹם. אֲפִלּוּ הַמֶּלֶךְ שׁוֹאֵל בִּשְׁלוֹמוֹ, לֹא יְשִׁיבֶנּוּ. וַאֲפִלּוּ נָחָשׁ כָּרוּךְ עַל עֲקֵבוֹ, לֹא יַפְסִיק:
Nie powinno się wstawać, aby się modlić, inaczej niż z koved rosh [pokora i strach, jest napisane (Ps. 2:11): „Służcie L-r z bojaźnią”; a ta „służba” jest modlitwą]. Pierwsi pobożni pozostawali godzinę [w miejscu, do którego przychodzili, aby się modlić], zanim zaczęli się modlić, aby skierować swoje myśli na L-pr. Nawet jeśli król go przywita (podczas modlitwy), może mu nie odpowiedzieć. [konkretnie króla Izraela; ale przerywa swoją modlitwę za pogańskiego króla, aby go nie zabić.] I nawet jeśli wąż jest owinięty wokół jego kostki, nie może przerywać swojej modlitwy. [konkretnie węża, ponieważ w większości przypadków nie gryzą; ale dla skorpiona lub żmii, które z pewnością gryzą i zabijają, przerywa to.]