Talmud do Joma 3:8

בָּא לוֹ אֵצֶל פָּרוֹ, וּפָרוֹ הָיָה עוֹמֵד בֵּין הָאוּלָם וְלַמִּזְבֵּחַ, רֹאשׁוֹ לַדָּרוֹם וּפָנָיו לַמַּעֲרָב, וְהַכֹּהֵן עוֹמֵד בַּמִּזְרָח וּפָנָיו לַמַּעֲרָב, וְסוֹמֵךְ שְׁתֵּי יָדָיו עָלָיו וּמִתְוַדֶּה. וְכָךְ הָיָה אוֹמֵר, אָנָּא הַשֵּׁם, עָוִיתִי פָּשַׁעְתִּי חָטָאתִי לְפָנֶיךָ אֲנִי וּבֵיתִי. אָנָּא הַשֵּׁם, כַּפֶּר נָא לָעֲוֹנוֹת וְלַפְּשָׁעִים וְלַחֲטָאִים, שֶׁעָוִיתִי וְשֶׁפָּשַׁעְתִּי וְשֶׁחָטָאתִי לְפָנֶיךָ אֲנִי וּבֵיתִי, כַּכָּתוּב בְּתוֹרַת משֶׁה עַבְדֶּךָ (ויקרא טז), כִּי בַיּוֹם הַזֶּה יְכַפֵּר עֲלֵיכֶם לְטַהֵר אֶתְכֶם מִכֹּל חַטֹּאתֵיכֶם לִפְנֵי יְיָ תִּטְהָרוּ. וְהֵן עוֹנִין אַחֲרָיו, בָּרוּךְ שֵׁם כְּבוֹד מַלְכוּתוֹ לְעוֹלָם וָעֶד:

Przybył do swojego cielca, który stał między Ulamem a ołtarzem [Cała północ azary jest według prawa (Tory) kaser, w której cielec mógł stać, a wszystko to zostało nazwane „przed L rd”; ale stali cielca między Ulamem a ołtarzem w pobliżu sanktuarium z uwagi na słabość arcykapłana, aby nie musiał się wysilać, by nieść daleko misy do zraszania], z głową na południe i twarzą na zachód. [Słusznie, jego głowa powinna być skierowana w stronę sanktuarium na zachodzie, a tyłem do ołtarza, ale ponieważ może się ewakuować (w tym przypadku poniża się, że otwór skierowany jest w stronę ołtarza), został umieszczony z głową na południu i ogonem na północy, jest to bardziej odpowiednie. Środek jego ciała znajdował się między Ulamem a ołtarzem, a jego głowa była zwrócona tak, że była zwrócona na zachód.] I kapłan stoi na wschodzie [tj. Plecami do wschodu], a twarzą na zachód i umieszcza jego dwie ręce na nim i wyznaje. I tak powiedział: „Ana Hashem” („Błagam Cię, stary”)— „Zgrzeszyłem, zgrzeszyłem, zgrzeszyłem przed Tobą — Ja i mój dom — Ana Hashem, odpokutuj, błagam Cię za występki i występki, i grzechy, które popełniłem, zgrzeszyłem i zgrzeszyłem przed Tobą — Ja i mój dom, jak jest napisane w Torze Mosze, twego sługi (Księga Kapłańska 16:30): „Albowiem w tym dniu On odpokutuje za was itd.” „A oni odpowiadają za nim:„ Błogosławione niech będzie imię chwała Jego królestwa na wieki. "

Jerusalem Talmud Sotah

MISHNAH: How is the priestly blessing? In the countryside they recited it as three blessings¹⁷⁸Each one of the verses Num. 6:24–26 to be answered by “Amen”., but in the Temple as one blessing¹⁷⁹To be answered by the people at the end by “praised be the Name of the glory of His kingdom forever and ever”.. In the Temple one says the Name as it is written, but in the countryside by its circumlocution¹⁸⁰“The Lord” אֲדוֹנָי or κύριος.. In the countryside the Cohanim lift their hands to the height of their shoulders but in the Temple over their heads except for the High Priest who does not lift his hands over the diadem. Rebbi Jehudah says, the High Priest also lifts his hands over his head, as it is said¹⁸¹Lev. 9:22; since the ritual of blessing with raised hands is derived from this verse, it would be unreasonable to have the Cohanim not conform to Aaron’s, the High Priest’s, example.: “Aaron lifted his hands towards the people and blessed them.” How are the blessings of the High Priest¹⁸²On the Day of Atonement; cf. Mishnah Yoma 7:1.? The organizer of the synagogue¹⁸³On the Temple Mount. This is a non-scriptural ceremony, purely Pharisaic, but followed, at least since Hasmonean times, even by Sadducee High Priests. takes a Torah scroll and gives it to the president of the synagogue; the president of the synagogue gives it to the Second¹⁸⁴The second in command in the Temple after the High Priest; in effect his executive officer.; the Second gives it to the High Priest. The High priest receives it standing, he stands and reads “after the death¹⁸⁵Lev. 16:1–34, the description of the Atonement service.” and “but on the tenth¹⁸⁶Lev. 23:26–32. Winding from Chap. 17 to 23 does not take much time.”; he rolls the Torah tight, puts it in his bosom and says: More than what I read before you is written here. “And on the tenth” in Numbers¹⁸⁷Num. 29:7–11. he recites by heart, and recites eight benedictions¹⁸⁸These are detailed in Halakhah 7.: For the Torah, for the Temple service, for thanksgiving, for forgiveness of sins, for the Temple, for Israel, for the Cohanim, and the remainder of the prayer.

Ask RabbiBookmarkShareCopy

Jerusalem Talmud Sukkah

“And its window closed.” That they could not use it for their knives, as we have stated there¹⁶⁹Mishnah Middot4:7. The window being closed meant that there was no hollow space in the wall. Just as with the rings, the Cohanim from Bilgah had to use spaces dedicated to other watches to store their knives.: “this was called the place of the sharp knives since there they hid the knives.”

Ask RabbiBookmarkShareCopy

Poprzedni werset Cały rozdział Następny werset