Talmud do Szewuot 2:1
יְדִיעוֹת הַטֻּמְאָה שְׁתַּיִם שֶׁהֵן אַרְבַּע. נִטְמָא וְיָדַע וְנֶעֶלְמָה מִמֶּנּוּ הַטֻּמְאָה וְזָכוּר אֶת הַקֹּדֶשׁ, נֶעְלַם מִמֶּנּוּ הַקֹּדֶשׁ וְזָכוּר אֶת הַטֻּמְאָה, נֶעֶלְמוּ מִמֶּנּוּ זֶה וָזֶה וְאָכַל אֶת הַקֹּדֶשׁ וְלֹא יָדַע, וּמִשֶּׁאָכַל יָדַע, הֲרֵי זֶה בְעוֹלֶה וְיוֹרֵד. נִטְמָא וְיָדַע וְנֶעֶלְמָה מִמֶּנּוּ טֻמְאָה וְזָכוּר אֶת הַמִּקְדָּשׁ, נֶעְלַם מִמֶּנּוּ מִקְדָּשׁ וְזָכוּר אֶת הַטֻּמְאָה, נֶעֶלְמוּ מִמֶּנּוּ זֶה וָזֶה וְנִכְנַס לַמִּקְדָּשׁ וְלֹא יָדַע, וּמִשֶּׁיָּצָא יָדַע, הֲרֵי זֶה בְעוֹלֶה וְיוֹרֵד:
Świadomości nieczystości są dwa, czyli cztery. Gdyby stał się nieczysty i wiedział [że był nieczysty w czasie zetknięcia lub później], a nieczystość była (później) przed nim ukryta i pamiętał o świętości [i z powodu tej „ukrycia” (nieczystości) ) zjadał uświęcone jedzenie—jeden; albo wszedł do sanktuarium—dwa. Oto dwa, które są napisane. (Księga Kapłańska 5: 2): „I niech będzie zakryte przed nim, a on jest nieczysty” oznacza, że nieczystość jest przed nim ukryta. A ponieważ nie ponosi odpowiedzialności, dopóki nie jest świadomy na początku, że stał się nieczysty, po czym został przed nim ukryty, mamy „świadomość”.] Jeśli świętość byłaby przed nim ukryta [tj. Fakt, że jest on uświęcony pokarmem albo fakt, że jest to sanktuarium, a on zjadł jedno lub wszedł do drugiego] i przypomniał sobie o swojej nieczystości [—To są dwa inne, które nie zostały zapisane.] Jeśli obaj byli przed nim ukrywani i zjadł uświęcony pokarm nieświadomie, a po zjedzeniu stał się świadomy, jest odpowiedzialny za ofiarę oleh veyored. [To nie jest część liczby. Jesteśmy właśnie powiadamiani, że chociaż zjadł uświęcony pokarm lub wszedł do sanktuarium, nie pamiętał ani o nieczystości, ani o sanktuarium, jest odpowiedzialny za ofiarę oleh veyored.] Jeśli stał się nieczysty i wiedział o tym, a nieczystość była ukryta od niego i wspominał o sanktuarium; jeśli świątynia była przed nim ukryta, a on pamiętał o swojej nieczystości; jeśli obaj byli przed nim ukryci i wszedł do sanktuarium nieświadomie, a kiedy wyszedł, zdał sobie sprawę, że jest odpowiedzialny za ofiarę oleh veyored.
Jerusalem Talmud Horayot
For R. Simeon ben Laqish, the dedication of the sacrifice to atone for two infractions requires a new sacrifice for the third. For R. Joḥanan, the one sacrifice automatically is valid for the third also.] For Rebbi Joḥanan said, if part of the sin was atoned for, all of the sin was atoned for. Rebbi Simeon ben Laqish said, if part of the sin was atoned for, not all of the sin was atoned for.