Talmud do Szewuot 2:2
אֶחָד הַנִּכְנָס לָעֲזָרָה וְאֶחָד הַנִּכְנָס לְתוֹסֶפֶת הָעֲזָרָה, שֶׁאֵין מוֹסִיפִין עַל הָעִיר וְעַל הָעֲזָרוֹת אֶלָּא בְמֶלֶךְ וְנָבִיא וְאוּרִים וְתֻמִּים וּבְסַנְהֶדְרִין שֶׁל שִׁבְעִים וְאֶחָד וּבִשְׁתֵּי תוֹדוֹת וּבְשִׁיר. וּבֵית דִּין מְהַלְּכִין וּשְׁתֵּי תוֹדוֹת אַחֲרֵיהֶם, וְכָל יִשְׂרָאֵל אַחֲרֵיהֶם. הַפְּנִימִית נֶאֱכֶלֶת וְהַחִיצוֹנָה נִשְׂרָפֶת. וְכֹל שֶׁלֹּא נַעֲשָׂה בְכָל אֵלּוּ, הַנִּכְנָס לְשָׁם אֵין חַיָּבִין עָלֶיהָ:
(On jest odpowiedzialny za ofiarę) czy wejdzie do azary [pierwszego dziedzińca świątyni], czy do jego [później] dodatku; bo żadne dodatki nie są dokonywane w mieście i na azarocie bez upoważnienia [(z tego powodu jest on uświęcony jako pierwszy)] króla, proroka, urim vetumim, sanhedrynu siedemdziesięciu jeden, dwóch ofiar dziękczynnych i piosenka. Idą bet-din i dwa podziękowania za nimi, a za nimi cały Izrael. Wewnętrzna jest zjadana, a zewnętrzna spalana. A jeśli to wszystko nie zostanie osiągnięte, jeśli ktoś wejdzie tam (w stanie nieczystości), nie będzie odpowiedzialny (za ofiarę oleh veyored). [(„z królem” :) jest napisane (Wj 25: 9): „Zgodnie ze wszystkim, co wam pokazuję: kształt przybytku i kształt wszystkich jego naczyń, a tak uczynicie”. To („i tak będziecie robić”) jest wersetem zbędnym, który należy wyjaśnić jako odnoszący się do przyszłych pokoleń. Za dni Mojżesza był on królem i prorokiem, a jego brat, arcykapłanem. Byli też Urim vetumim i siedemdziesięciu starszych—a tym samym dla przyszłych pokoleń. („dwie dziękczynienia” :) dwa chleby dziękczynne. Nosili je w kręgu do końca uświęconej granicy, gdzie pierwsza miała zostać zjedzona, a druga spalona. To wywodzi się z (rytuału) Nechemiah ben Chachalyah, a mianowicie. (Nechemiasz 12:31): „Wtedy złożyłem dwa wielkie dziękczynienia”. („pieśń” :) intonowali (Psalmy 30) „Będę Cię wychwalał, stary, bo mnie podniosłeś”. A w drugiej Świątyni, chociaż nie było ani króla, ani Urim vetumim, pierwotne uświęcenie Świątyni przez Salomona „zajęło” swój czas i przyszłość, a to, co uczynił Nechemiasz, było wyłącznie upamiętnieniem.] I wszystko ( dodatki), które zostały wykonane bez tego wszystkiego (ceremonie)— Jeśli ktoś (który był tamei) wszedł tam, to on (bet-din lub namaszczony arcykapłan, zależnie od przypadku) nie ponosi odpowiedzialności (za cielca zapomnienia).