Talmud do Makkot 2:7
נִגְמַר דִּינוֹ בְלֹא כֹהֵן גָּדוֹל, הַהוֹרֵג כֹּהֵן גָּדוֹל, וְכֹהֵן גָּדוֹל שֶׁהָרַג, אֵינוֹ יוֹצֵא מִשָּׁם לְעוֹלָם. וְאֵינוֹ יוֹצֵא לֹא לְעֵדוּת מִצְוָה וְלֹא לְעֵדוּת מָמוֹן וְלֹא לְעֵדוּת נְפָשׁוֹת. וַאֲפִלּוּ יִשְׂרָאֵל צְרִיכִים לוֹ, וַאֲפִלּוּ שַׂר צְבָא יִשְׂרָאֵל כְּיוֹאָב בֶּן צְרוּיָה, אֵינוֹ יוֹצֵא מִשָּׁם לְעוֹלָם, שֶׁנֶּאֱמַר (במדבר לה) אֲשֶׁר נָס שָׁמָּה, שָׁם תְּהֵא דִירָתוֹ, שָׁם תְּהֵא מִיתָתוֹ, שָׁם תְּהֵא קְבוּרָתוֹ. כְּשֵׁם שֶׁהָעִיר קוֹלֶטֶת, כָּךְ תְּחוּמָהּ קוֹלֵט. רוֹצֵחַ שֶׁיָּצָא חוּץ לַתְּחוּם וּמְצָאוֹ גוֹאֵל הַדָּם, רַבִּי יוֹסֵי הַגְּלִילִי אוֹמֵר, מִצְוָה בְיַד גּוֹאֵל הַדָּם, וּרְשׁוּת בְּיַד כָּל אָדָם. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, רְשׁוּת בְּיַד גּוֹאֵל הַדָּם, וְכָל אָדָם אֵין חַיָּבִין עָלָיו. אִילָן שֶׁהוּא עוֹמֵד בְּתוֹךְ הַתְּחוּם וְנוֹפוֹ נוֹטֶה חוּץ לַתְּחוּם, אוֹ עוֹמֵד חוּץ לַתְּחוּם וְנוֹפוֹ נוֹטֶה לְתוֹךְ הַתְּחוּם, הַכֹּל הוֹלֵךְ אַחַר הַנּוֹף. הָרַג בְּאוֹתָהּ הָעִיר, גּוֹלֶה מִשְּׁכוּנָה לִשְׁכוּנָה. וּבֶן לֵוִי, גוֹלֶה מֵעִיר לְעִיר:
Ten, którego wyrok został zakończony bez najwyższego kapłana, [tj. Gdyby nie było arcykapłana], ten, który zabija arcykapłana i arcykapłan, który zabija, nigdy nie opuszcza (swojego miasta schronienia), i ( ten, który jest wygnany) nie wychodzi ani na świadectwo micwy, ani na zeznania w sprawach pieniężnych, ani w sprawach dotyczących kapitału. Nawet jeśli Izrael go potrzebował; nawet gdyby był dowódcą w Izraelu, jak Yoav ben Tzeruyah, nigdy nie opuszcza, ponieważ jest napisane (Lb 35:25): „… że uciekł tam”—tam będzie jego mieszkanie; tam umrze; tam zostanie pochowany. Tak jak miasto udziela schronienia, tak samo schronienie daje jego tchum (jego granica, dwa tysiące łokci wokół miasta). Zabójca, który wyszedł poza krocze i został znaleziony przez odkupiciela krwi—R. Yossi mówi: Jest to micwa dla odkupiciela krwi (zabić go) i wszyscy inni mogą to zrobić. R. Akiva mówi: Odkupicielowi krwi wolno to zrobić, a wszyscy inni nie ponoszą za to odpowiedzialności. [Wszyscy inni, oprócz odkupiciela krwi, który zabił go poza miastem ucieczki, nie ponoszą odpowiedzialności, jak napisano (Lb 35:27): „Nie ma krwi”; a odkupicielowi krwi wolno go zabić (ab initio)]. Jeśli drzewo stoi pośrodku granic (miasta schronienia), a jego gałęzie wychodzą poza granice; lub jeśli stoi poza granicami, a jego konary rozciągają się w granicach, wszystko idzie zgodnie z konarami. [Gemara wyjaśnia, że "także według konarów" to jest to, co ma na myśli, tj. Jeśli jego pień znajdował się w granicach miasta schronienia, a jego konary rozciągają się poza granice, jeśli stoi pod konarami, jest " wchłonięty ”, ponieważ jego główna część znajduje się wewnątrz, a jego konary są uważane za przedłużenie głównej części. A jeśli główna część jest na zewnątrz, a konary wewnątrz, aby nie mógł go zabić pod konarami, nie może również zabić go w pobliżu głównej części, ponieważ główną część uważa się za przedłużenie jej łuków ze względu na surowość ( pod tym względem). Jeśli zabił w tym mieście, zostaje wygnany z jednej dzielnicy do drugiej (w tym mieście). Lewita zostaje wygnany z jednego miasta do drugiego.