Talmud do Eruwin 3:8
וְעוֹד אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, מַתְנֶה אָדָם עַל הַכַּלְכָּלָה בְּיוֹם טוֹב רִאשׁוֹן וְאוֹכְלָהּ בַּשֵּׁנִי. וְכֵן בֵּיצָה שֶׁנּוֹלְדָה בָרִאשׁוֹן, תֵּאָכֵל בַּשֵּׁנִי. וְלֹא הוֹדוּ לוֹ חֲכָמִים:
A R. Juda powiedział dalej: W pierwszym dniu święta zastrzega się kosz, a drugiego zjada. [Kosz z owocami tevel (produkty bez tytułu)—jeden zastrzega to w pierwszy dzień Rosz ha-Szana, mówiąc: „Jeśli dzisiaj jest chol (nie jom tov), niech to będzie terumah dla tych; a jeśli dzisiaj jest kodesz, to nic nie ma w moich słowach”. Bo terumoty nie są rozdzielane na jom tov. A następnego dnia mówi: „Jeśli wczoraj był kodesz, a dziś chol, to niech to, co wczoraj wyznaczyłem, będzie dla nich terumah; a jeśli dziś jest kodesz, a wczoraj chol, to już jest terumah”. I je (z) kosza na dziesięcinę i liście na terumie.] A mędrcy się z nim nie zgodzili. [„Mędrcami” są tutaj R. Yossi (jak wyżej), który utrzymuje, że są jedną świętością, a terumah nie może być rozdzielona. I tak jest tylko z dwoma dniami Rosz ha-Szana, jak wyjaśniono powyżej.] Podobnie (R. Juda powiedział, że) jajko wyklute pierwszego dnia [Rosz ha-Szana] można zjeść drugiego. [Bo jeśli pierwszy to kodesz, drugi to chol; a jajko wyklute na jom tov jest dozwolone na chol, nie ma hachanah („przygotowania”) na chol. A jeśli pierwszy to chol, a drugi kodesz, to cholera, odpowiednio, przygotowuje się do kodeszu.] I mędrcy nie zgodzili się z nim [w stosunku do samych dwóch dni Rosz ha-Szana, uważając ich za jedno. świętość; ale zgodzili się z nim w obliczu dwóch świątecznych dni wygnania.]