Talmud do Chagiga 1:2

בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, הָרְאִיָּה שְׁתֵּי כֶסֶף, וַחֲגִיגָה מָעָה כֶסֶף. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, הָרְאִיָּה מָעָה כֶסֶף, וַחֲגִיגָה שְׁתֵּי כָסֶף:

Beth Shammai mówi: (ofiara) „widzenia” (re'iah) to dwa srebro (monety). [Dorosły, który przychodzi „zobaczyć”, musi przynieść całopalenie, tj. (Księga Wyjścia 23:15): „Nie widać mojej twarzy z pustymi rękami”. Ofiara może kosztować nie mniej niż dwie ma'ah srebra, co stanowi wagę trzydziestu dwóch ziaren jęczmienia rafinowanego srebra] i ofiara świąteczna (chagigah) [święta ofiara pokojowa, a mianowicie. (Wj 12:14): „I będziecie to obchodzić jako święto Lrd”; to znaczy przynieś festiwalowe ofiary pokojowe. Mogą kosztować nie mniej niż] jedną ma'ah srebra. I chociaż nie ma ustalonej kwoty na ofiarę „widzenia” i ofiarę świąteczną, jest napisane (Powtórzonego Prawa 16:17): „Każdy człowiek według daru swojej ręki”, mędrcy ustalili dolną granicę poniżej której nie może iść.] Beth Hillel mówi: Ofiara „widzenia”, jedna ma'ah ze srebra; oferta festiwalowa, dwie. [Albowiem (części) ofiary pokoju składane są na Wysokości odpowiednio dla kapłanów i właścicieli, z tego powodu są droższe niż ofiary całopalne, które są całkowicie (spalane) w Wysokości. Oprócz całopalenia „widzenia” i świątecznych ofiar pokojowych, o których mowa w naszej Misznie, musieli także przynieść inny rodzaj ofiar pokojowych, zwanych „pokojowymi ofiarami radości” (shalmei simchah), a mianowicie. (Tamże 27: 7): „I będziecie zabijać ofiary pokojowe i tam je jeść, i będziecie się radować, itd.” Te radosne ofiary pokoju nie są tutaj wymienione, a mędrcy nie przydzielili im ustalonej kwoty. A kobiety są w nich zobowiązane jak mężczyźni, kobiety są zobowiązane do radowania się (w święto), a mianowicie. (Tamże 14:26): „I będziesz się radował, ty i twój dom”.]

Jerusalem Talmud Peah