Related do Beca 2:7
אַף הוּא אָמַר שְׁלֹשָׁה דְבָרִים לְהָקֵל, מְכַבְּדִין בֵּין הַמִּטּוֹת, וּמַנִּיחִין אֶת הַמֻּגְמָר בְּיוֹם טוֹב, וְעוֹשִׂין גְּדִי מְקֻלָּס בְּלֵילֵי פְסָחִים. וַחֲכָמִים אוֹסְרִין:
On (R. Gamliel) również przyjął pobłażliwy pogląd w trzech sprawach: dozwolone jest zamiatanie między łóżkami (w dniu jom tov). [Siadali na łóżkach i jedli. Ponieważ przestrzeń (między łóżkami) jest niewielka, nie obawiamy się, że może on wyrównać dziury (w podłodze z piasku), tak jak robimy to w przypadku domu, który będąc dużym, musi mieć dziury.] I to ma pozwolenie na robienie mugmar na jom tov [tj. umieszczanie kadzidła na węglach w celu wdychania aromatu; ale wszyscy utrzymują, że zabronione jest perfumowanie odzieży.] I wolno robić mekule gedi (koźlę) w noc Pesach. ["mekulas"—pieczony z nogami i wnętrznościami u boku, na pamiątkę ofiary Pesach, o której jest napisane (Wj 12: 9): „jego głowa z nogami i wnętrznościami”. „mekulas”, jako wojownik niosący broń. Targum (I Samuela 17: 5): „i miedziany hełm” to „vekulas dinechash”. Rambam interpretuje „mekulas” jako „charakterystyczne”, jak w „kilus”]. A mędrcy zabraniają [wszystkich trzech: zamiatania, ponieważ mógłby wyrównać dziury; „mugmar”, ponieważ nie wszyscy go potrzebują, ale tylko rozpieszczeni i pobłażali sobie oraz ci, którzy mają zapach ciała; „mekulas”, ponieważ sprawia wrażenie jedzenia konsekrowanego jedzenia na zewnątrz (w wyznaczonym miejscu). Halacha jest zgodna z mędrcami.]