Related do Beca 1:3
בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, אֵין מוֹלִיכִין אֶת הַסֻּלָּם מִשּׁוֹבָךְ לְשׁוֹבָךְ, אֲבָל מַטֵּהוּ מֵחַלּוֹן לְחַלּוֹן. וּבֵית הִלֵּל מַתִּירִין. בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, לֹא יִטֹּל, אֶלָּא אִם כֵּן נִעֲנֵעַ מִבְּעוֹד יוֹם. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, עוֹמֵד וְאוֹמֵר זֶה וָזֶה אֲנִי נוֹטֵל:
Beth Shammai mówi: Drabiny nie można przenosić z jednego gołębia do drugiego, ale można ją przechylać od okna do okna; i Beth Hillel na to pozwala. [W przypadku drabiny na wyższym piętrze wszyscy zgadzają się, że jest to zabronione; a także z drabiną z gołębicy, Beth Hillel przyznaje, że nie wolno jej nosić w domenie publicznej. Bo ktoś, kto go zobaczy, może pomyśleć, że niesie go, żeby naprawić swój dach i że będzie pracował na jom tov. Gdzie się różnią? Kiedy nosi go w prywatnej domenie i nikt go nie widzi. Beth Shammai uważa, że nie może tego zrobić, ponieważ wszystko, czego mędrcy zabronili z powodu „marith ayin” (sprawiającego złe wrażenie), jest zabronione nawet w całkowitej prywatności. Beth Hillel pozwala na to, chociaż generalnie jest to zabronione—tutaj, ze względu na „radość z yom tov” (tj. spożywanie na nim posiłku), jest to dozwolone. („Ale może być nachylona od okna do okna” :) w tym samym gołębicy. Gołębie zazwyczaj mają gniazdo dla każdej pary (ptaków) i okno dla każdego gniazda.] Beth Shammai mówi: Nie może ich zabierać, chyba że przeniósł je przed jom tov, a Beth Hillel mówi: Wstaje i mówi: " Ja wezmę to i to. " [Beth Shammai i Beth Hillel różnią się tylko pod względem pierwszego lęgu, opiekunowie gołębicy generalnie oszczędzają pierwszy lęg (pierwsze dwa pisklęta, z którymi matki same się „rozprawiają” i które nie odchodzą). Beth Shammai wygłasza przemówienie (oznaczenie) nie wystarczy; bo kiedy weźmie je następnego dnia, może zlitować się nad nimi i zmienić zdanie, tak że poruszyłby je bez potrzeby (co jest zabronione na jom tov). Ale jeśli poruszy ich i poczuje, że przed jom tov myśli o zabiciu ich (na jom tov), a nie lituje się nad nimi (w tym czasie), nie pojmujemy już, że zlituje się nad nimi później. A Beth Hillel utrzymuje, że nie postanawiamy na wypadek, gdyby się nad nimi zlitował, nawet przy pierwszym wylęgu.]