Odniesienie do Jewamot 7:1
אַלְמָנָה לְכֹהֵן גָּדוֹל, גְּרוּשָׁה וַחֲלוּצָה לְכֹהֵן הֶדְיוֹט, הִכְנִיסָה לוֹ עַבְדֵי מְלוֹג וְעַבְדֵי צֹאן בַּרְזֶל, עַבְדֵי מְלוֹג לֹא יֹאכְלוּ בַתְּרוּמָה, עַבְדֵי צֹאן בַּרְזֶל יֹאכֵלוּ. וְאֵלּוּ הֵן עַבְדֵי מְלוֹג, אִם מֵתוּ, מֵתוּ לָהּ, וְאִם הוֹתִירוּ, הוֹתִירוּ לָהּ. אַף עַל פִּי שֶׁהוּא חַיָּב בִּמְזוֹנוֹתָן, הֲרֵי אֵלּוּ לֹא יֹאכְלוּ בַתְּרוּמָה. וְאֵלּוּ הֵן עַבְדֵי צֹאן בַּרְזֶל, אִם מֵתוּ, מֵתוּ לוֹ, וְאִם הוֹתִירוּ, הוֹתִירוּ לוֹ. הוֹאִיל וְהוּא חַיָּב בְּאַחֲרָיוּתָן, הֲרֵי אֵלּוּ יֹאכְלוּ בַתְּרוּמָה:
Wdowa po arcykapłanie, rozwódka lub chaluca po zwykłym księdzu —jeśli przyniosła mu melogowe niewolnice [To, co kobieta zostawia sobie i nie zapisuje w swojej ketubie, nazywa się „nichsei melog” („majątek zrywający”), gdyż mąż „wyrywa” je, tak jak wyrywa się kurczaki. Albowiem zjada owoce tej własności, a jeśli ich wartość maleje, zmniejszają się dla niej; a jeśli rosną, zwiększają dla niej] i niewolników tzon-barzel [Nichsei tzon-barzel jest majątkiem, który mu przynosi i który jest zapisany w kethubah: "To i za to ja (mąż) zobowiązuję się jej kethuba. " Nazywa się „tzon-barzel”, ponieważ główny pozostaje jak „żelazo”. Bo jeśli wszyscy umrą, mąż musi dokonać zadośćuczynienia. A ponieważ tak liczyli owce (tzon), a pasterz był za nie odpowiedzialny, nawet jeśli wszyscy zginęli, majątek, za który mąż wziął na siebie odpowiedzialność, nazywano „nichsei tzon barzel”].—niewolnicy melogów nie jedzą terumah [bo są jej, a ona jest Chalalah], a niewolnicy con-barzel jedzą. A ci są niewolnikami melogu: jeśli umrą, umrą dla niej; a jeśli się rozmnażają, to powiększają ją. Chociaż on (mąż) jest zobowiązany do ich karmienia, nie jedzą terumah. A ci są niewolnikami con-barzelów: jeśli umrą, umrą dla niego; a jeśli się rozmnażają, to powiększają go. Ponieważ musi dokonać restytucji (jeśli zginą), jedzą terumah.