Odniesienie do Nedarim 6:2
הַנּוֹדֵר מִמַּעֲשֵׂה קְדֵרָה, אֵינוֹ אָסוּר אֶלָּא מִמַּעֲשֵׂה רְתַחְתָּה. אָמַר, קוֹנָם הַיּוֹרֵד לַקְּדֵרָה שֶׁאֵינִי טוֹעֵם, אָסוּר בְּכָל הַמִּתְבַּשְּׁלִין בַּקְּדֵרָה:
Jeśli ktoś pożegna się z daniem kedeirah, [czymś zrobionym z mąki gotowanej w garnku], nie wolno mu tylko gotować potraw. Jeśli powiedział: „Konam, próbuję tego, co wchodzi do kedeirah”, nie wolno mu (jeść) wszystkiego, co jest ugotowane w kedeirah. [Zasada: w przypadku ślubów kryterium jest język czasu i miejsca. A jeśli jest miejsce, w którym „pieczenie” nazywa się „gotowane”, a „gotowane” nazywa się „pieczone”, to jeśli ktoś odmawia sobie tego, co jest „ugotowane”, nie wolno mu (jeść) tego, co jest pieczone, i jak. A jeśli większość używa jednego określenia, a mniejszość innego, nie mówimy: „Podążaj za większością”, ale zachodzi możliwość złożenia przysięgi, a gdziekolwiek jest taka możliwość, stosuje się opcję rygorystyczną].