Odniesienie do Megilla 2:5
כָּל הַיּוֹם כָּשֵׁר לִקְרִיאַת הַמְּגִלָּה, וְלִקְרִיאַת הַהַלֵּל, וְלִתְקִיעַת שׁוֹפָר, וְלִנְטִילַת לוּלָב, וְלִתְפִלַּת הַמּוּסָפִין, וְלַמּוּסָפִין, וּלְוִדּוּי הַפָּרִים, וּלְוִדּוּי הַמַּעֲשֵׂר, וּלְוִדּוּי יוֹם הַכִּפּוּרִים, לַסְּמִיכָה, לַשְּׁחִיטָה, לַתְּנוּפָה, לַהַגָּשָׁה, לַקְּמִיצָה וְלַהַקְטָרָה, לַמְּלִיקָה, וְלַקַּבָּלָה, וְלַהַזָּיָה, וּלְהַשְׁקָיַת סוֹטָה, וְלַעֲרִיפַת הָעֶגְלָה, וּלְטַהֲרַת הַמְּצֹרָע:
Cały dzień (tj. Dzień) jest koszerny na: czytanie Megillah, recytowanie Hallel, dęcie w szofar, branie lulavu, recytowanie modlitwy mussaf, ofiarowanie mussaf, spowiedź na cielce [cielca namaszczonego arcykapłana i cielca zapomnienia zboru, z którego wyznaje się grzechy, za które zostały przyniesione, wyznanie dziesięciny [(Powtórzonego Prawa 26:13)]: „Usunąłem rzeczy święte z domu itp. "], wyznanie Jom Kipur, ułożenie rąk (s'michah) [(Kapłańska 1: 4):" I położy rękę na głowie całopalenia , „ubój, podnoszenie (omeru i części ofiary pokoju), prezentacja [Najpierw przedstawia ofiarę z posiłku w południowo-zachodnim rogu ołtarza; potem bierze garść], paląc [garść, która odpowiada w ofiarowaniu posiłku pokropieniu krwi ofiarami, a która jest kaserowa tylko w ciągu dnia, w przeciwieństwie do spalania tłuszczów i kończyn, które jest kaser przez całą noc (2: 6)], melika ("szczypanie" ptasiej głowy), przyjmowanie [krwi w misce do zraszania], spryskiwanie (hazayah) [pokropienie (na pokrywie arki) krwi cielce, które są spalane i wszystkie wewnętrzne ofiary za grzech; a pokropienie krwią ołtarza jest również nazywane „haają”], podawaniem przeciągu soty, łamaniem szyi czerwonej jałówki i oczyszczaniem trędowatego.