Miszna do Middot 2:3
לִפְנִים מִמֶּנּוּ, סוֹרֵג, גָּבוֹהַּ עֲשָׂרָה טְפָחִים. וּשְׁלשׁ עֶשְׂרֵה פְרָצוֹת הָיוּ שָׁם, שֶׁפְּרָצוּם מַלְכֵי יָוָן. חָזְרוּ וּגְדָרוּם, וְגָזְרוּ כְנֶגְדָּם שְׁלשׁ עֶשְׂרֵה הִשְׁתַּחֲוָיוֹת. לִפְנִים מִמֶּנּוּ, הַחֵיל, עֶשֶׂר אַמּוֹת. וּשְׁתֵּים עֶשְׂרֵה מַעֲלוֹת הָיוּ שָׁם. רוּם הַמַּעֲלָה חֲצִי אַמָּה, וְשִׁלְחָהּ חֲצִי אַמָּה. כָּל הַמַּעֲלוֹת שֶׁהָיוּ שָׁם, רוּם מַעֲלָה חֲצִי אַמָּה, וְשִׁלְחָהּ חֲצִי אַמָּה, חוּץ מִשֶּׁל אוּלָם. כָּל הַפְּתָחִים וְהַשְּׁעָרִים שֶׁהָיוּ שָׁם, גָּבְהָן עֶשְׂרִים אַמָּה, וְרָחְבָּן עֶשֶׂר אַמּוֹת, חוּץ מִשֶּׁל אוּלָם. כָּל הַפְּתָחִים שֶׁהָיוּ שָׁם, הָיוּ לָהֶן דְּלָתוֹת, חוּץ מִשֶּׁל אוּלָם. כָּל הַשְּׁעָרִים שֶׁהָיוּ שָׁם, הָיוּ לָהֶן שְׁקוֹפוֹת, חוּץ מִשַּׁעַר טָדִי, שֶׁהָיוּ שָׁם שְׁתֵּי אֲבָנִים מֻטּוֹת זוֹ עַל גַּב זוֹ. כָּל הַשְּׁעָרִים שֶׁהָיוּ שָׁם, נִשְׁתַּנּוּ לִהְיוֹת שֶׁל זָהָב, חוּץ מִשַּׁעַר נִקָּנוֹר, מִפְּנֵי שֶׁנַּעֲשָׂה בָהֶן נֵס. וְיֵשׁ אוֹמְרִים, מִפְּנֵי שֶׁנְּחֻשְׁתָּן מַצְהִיב:
Wewnątrz [ściany Wzgórza Świątynnego] znajdował się Soreg [niskie ogrodzenie wokół Świątyni, które służyło za granicę, poza którą wstęp dla nieczystych był zabroniony] wysoki na dziesięć tefachimów . Było w nim trzynaście naruszeń, dokonanych pierwotnie przez królów greckich, a kiedy Żydzi naprawili te wyrwy, wykonali trzynaście pokłonów równoważnych im. Wewnątrz Soreg znajdował się Cheil , [który był] dziesięć amot [szeroki]. Było tam dwanaście stopni, a wysokość każdego stopnia wynosiła pół amah , a stopień jego to pół amah . Wszystkie stopnie, które tam były [w świątyni] miały wysokość pół ama i stopień pół amah , z wyjątkiem tych prowadzących do przedsionka. Wszystkie wejścia, które były tam dwadzieścia Amot wysoki i dziesięć Amot szeroki wyjątkiem przedsionku. Wszystkie wejścia, które tam były, miały drzwi z wyjątkiem przedsionka. Wszystkie bramy, które tam były, miały nadproża, z wyjątkiem bramy Tadi [bramy], która miała dwa kamienie oparte jeden na drugim. Wszystkie [drzwi] bram zostały zamienione na złote [z miedzi] z wyjątkiem bram Nikanor, ponieważ wydarzył się z nimi cud. Niektórzy mówią, że to dlatego, że jego miedź lśniła [jak złoto].