Halakhah do Sanhedryn 3:7
גָּמְרוּ אֶת הַדָּבָר, הָיוּ מַכְנִיסִין אוֹתָן. הַגָּדוֹל שֶׁבַּדַּיָּנִים אוֹמֵר, אִישׁ פְּלוֹנִי אַתָּה זַכַּאי, אִישׁ פְּלוֹנִי אַתָּה חַיָּב. וּמִנַּיִן לִכְשֶׁיֵּצֵא אֶחָד מִן הַדַּיָּנִים לֹא יֹאמַר אֲנִי מְזַכֶּה וַחֲבֵרַי מְחַיְּבִין אֲבָל מָה אֶעֱשֶׂה שֶׁחֲבֵרַי רַבּוּ עָלָי, עַל זֶה נֶאֱמַר לֹא תֵלֵךְ רָכִיל בְּעַמֶּךָ (ויקרא יט), וְאוֹמֵר הוֹלֵךְ רָכִיל מְגַלֶּה סּוֹד (משלי יא):
Kiedy (bet-din) zakończyli sprawę, przyprowadzali ich [stron sporu] do środka. [Po wysłuchaniu ich roszczeń wyprowadzali ich, aby (bet-din) mogli naradzać się, a strony sporu nie słyszały, kto orzekł odpowiedzialny, a kto nie.] Starszy sędzia powiedziałby: „Tak i tak nie jesteś odpowiedzialny; tak i tak jesteś odpowiedzialny”. A skąd wynika, że kiedy jeden z sędziów wychodzi, nie powinien mówić: „Nie sądziłem, że jesteś odpowiedzialny, ale moi koledzy uznali cię za odpowiedzialnego. Co mogę zrobić? Oni są większością”. Z (Księga Kapłańska 19:16): „Nie chodź jako zwiastun opowieści do swego ludu” i (Przypowieści Salomona 11:13): „Kto ujawnia tajemnicę, jest zwiastunem”.