Komentarz do Sanhedryn 3:4
וְאֵלּוּ הֵן הַקְּרוֹבִין, אָבִיו וְאָחִיו וַאֲחִי אָבִיו וַאֲחִי אִמּוֹ וּבַעַל אֲחוֹתוֹ וּבַעַל אֲחוֹת אָבִיו וּבַעַל אֲחוֹת אִמּוֹ וּבַעַל אִמּוֹ וְחָמִיו וְגִיסוֹ, הֵן וּבְנֵיהֶן וְחַתְנֵיהֶן, וְחוֹרְגוֹ לְבַדּוֹ. אָמַר רַבִּי יוֹסֵי, זוֹ מִשְׁנַת רַבִּי עֲקִיבָא. אֲבָל מִשְׁנָה רִאשׁוֹנָה, דּוֹדוֹ וּבֶן דּוֹדוֹ. וְכָל הָרָאוּי לְיָרְשׁוֹ, וְכָל הַקָּרוֹב לוֹ בְּאוֹתָהּ שָׁעָה. הָיָה קָרוֹב וְנִתְרַחֵק, הֲרֵי זֶה כָּשֵׁר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אֲפִלּוּ מֵתָה בִתּוֹ וְיֶשׁ לוֹ בָנִים מִמֶּנָּה, הֲרֵי זֶה קָרוֹב:
A oto są (unieważnieni) krewni (wobec osądzania i zeznań): jego ojciec, jego brat, brat jego ojca, brat jego matki, mąż jego siostry, [mąż jest jak jego żona], mąż siostry jego matki , mąż jego matki, jego teść, jego szwagier [tj. mąż siostry jego żony] —oni, ich synowie i zięciowie. [Tylko synowie i córki, które jego szwagier ma od siostry żony. Ale jeśli ma synów z innej żony lub zięciów poślubionych córkom z innej żony, nie są oni uważani za krewnych.] I tylko jego pasierb [jest uważany za krewnego, ale nie jest synem jego pasierba ani synem pasierba… prawo. I może nie świadczyć o żonie swojego pasierba, bo kobieta jest jak jej mąż. A bracia, jeden w stosunku do drugiego, czy to od ojca, czy od matki, są pierwsi (krewni) na pierwszym miejscu (tj. Vis-à-vis). Ich synowie, naprzeciw siebie, zajmują drugie miejsce. A synowie swoich synów zajmują trzecie miejsce w stosunku do siebie. Trzeci w pierwszym jest zawsze kasher i jest oczywiste, że trzeci w drugim. Ale drugi w drugim i, rzecz jasna, drugi w pierwszym, obaj są pasul (niezdolni). I tak jak liczysz na mężczyzn, tak też liczysz na kobiety. A każda kobieta, do której jesteś pasul, jest pasulem do jej męża. A każdy mężczyzna, do którego jesteś pasulem, jesteś pasulem jego żony.] R. Yossi powiedział: To jest Miszna R. Akiwy, ale wcześniejsza Miszna (uważana za rodzinnego unieważnionego) jego wuja i syna jego wuja. [Halacha nie jest zgodna z wcześniejszą Miszną.] I (także pasul) wszyscy, którzy są zdolni do odziedziczenia go [To jest konkluzja Miszny R. Akiwy, a nie wcześniejszej Miszny. („wszyscy, którzy mogą go odziedziczyć:”) tj. krewni ojca. Ale krewni matki, tacy jak „brat jego matki” powyżej, są kaserami (aby świadczyć) o nim. Ponieważ brat jego matki nie nadaje się do dziedziczenia. On jednak jest w stanie odziedziczyć brata swojej matki, z tego powodu jest pasul, aby świadczyć o nim.] I wszystkich, którzy są z nim spokrewnieni w tamtym czasie (czas świadectwa). Gdyby był (kiedyś) krewnym [np. Jego zięciem, który może go odziedziczyć ze względu na żonę (zięcia)] i został usunięty, [jego żona umarła zanim on był świadkiem tego (potencjalnego) świadectwa], on jest kaser. R. Juda mówi: Nawet jeśli jego córka umarła, ale miał od niej dzieci, jest on (uważany) za krewnego. [Halacha nie jest zgodna z R. Akivą.]
English Explanation of Mishnah Sanhedrin
English Explanation of Mishnah Sanhedrin
A suitor’s father, brother, father’s brother, mother’s brother, sister’s husband, father’s sister’s husband, mother’s sister’s husband, mother’s husband, father-in-law, or wife’s sister’s husband them and their sons and their sons-in-law; also the suitor’s step-son only [but not the stepsons’ sons]. Rabbi Yose said, “Such was the mishnah of Rabbi Akiva, but the first mishnah taught: ‘a suitor’s uncle, or his uncle’s son, and all that are qualified to be his heir. The first section lists relatives who are disqualified from testifying. The list is self explanatory, and only a few require explanation. A mother’s husband refers to someone who is not the suitor’s father. Any son or son-in-law of any of these listed relatives is likewise forbidden to testify. For instance one’s father’s brother’s son (a cousin) is forbidden to testify. The only exception is that the suitor’s stepson, i.e. his wife’s son from another marriage, is forbidden to testify but stepson’s son is allowed. Rabbi Yose gives us a glimpse into the development of the Mishnah. The previous clause was the mishnah of Rabbi Akiva, who lived from about 50-135 C.E. Rabbi Yose then relates the way it was taught before this time. While there are some legal differences between the two formulations, the most basic difference is that “first mishnah” used language that approximated Biblical style (see Lev. 25:49). This change from the earlier language to the later style which was more distinct from the Biblical language, may signify the growing independence of the Oral Torah from the Written Torah. It seems likely that in an earlier stage the Oral Torah was usually preserved as an exegesis or midrash on the verses of the Torah. The advantage to this system was that the Torah was a text known to most. The second advantage was that it was clear that Rabbinic law attained its authority by its being an interpretation of Biblical law. However, the biggest detriment was its lack of organization. Many laws appear in parallel forms in several books of the Torah. For instance laws concerning slavery appear in Exodus, Leviticus and Deuteronomy. Laws concerning the redemption of the first born appear in Exodus, Leviticus, Numbers and Deuteronomy. One who wished to know the law would not know where to find it. One of the innovations of Rabbi Akiva was to sort Jewish law into topical tractates. In our mishnah we see that as this processed developed the language of the laws changed from Biblical to Rabbinic Hebrew. As far as substantive differences between the first mishnah and Rabbi Akiva’s mishnah. There are three potential differences: his mother’s sister’s husband, his mother’s husband and his wife’s sister’s husband. These three men are not potential inheritors and therefore could testify according to the first mishnah, but they may not according to Rabbi Akiva’s mishnah.