Talmud sobre Yadaim 4:3
בּוֹ בַיּוֹם אָמְרוּ, עַמּוֹן וּמוֹאָב, מַה הֵן בַּשְּׁבִיעִית. גָּזַר רַבִּי טַרְפוֹן, מַעְשַׂר עָנִי. וְגָזַר רַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה, מַעֲשֵׂר שֵׁנִי. אָמַר רַבִּי יִשְׁמָעֵאל, אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה, עָלֶיךָ רְאָיָה לְלַמֵּד, שֶׁאַתָּה מַחְמִיר, שֶׁכָּל הַמַּחְמִיר, עָלָיו רְאָיָה לְלַמֵּד. אָמַר לוֹ רַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה, יִשְׁמָעֵאל אָחִי, אֲנִי לֹא שִׁנִּיתִי מִסֵּדֶר הַשָּׁנִים, טַרְפוֹן אָחִי שִׁנָּה, וְעָלָיו רְאָיָה לְלַמֵּד. הֵשִׁיב רַבִּי טַרְפוֹן, מִצְרַיִם חוּץ לָאָרֶץ, עַמּוֹן וּמוֹאָב חוּץ לָאָרֶץ, מַה מִּצְרַיִם מַעְשַׂר עָנִי בַשְּׁבִיעִית, אַף עַמּוֹן וּמוֹאָב מַעְשַׂר עָנִי בַשְּׁבִיעִית. הֵשִׁיב רַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה, בָּבֶל חוּץ לָאָרֶץ, עַמּוֹן וּמוֹאָב חוּץ לָאָרֶץ, מַה בָּבֶל מַעֲשֵׂר שֵׁנִי בַשְּׁבִיעִית, אַף עַמּוֹן וּמוֹאָב מַעֲשֵׂר שֵׁנִי בַשְּׁבִיעִית. אָמַר רַבִּי טַרְפוֹן, מִצְרַיִם שֶׁהִיא קְרוֹבָה, עֲשָׂאוּהָ מַעְשַׂר עָנִי, שֶׁיִּהְיוּ עֲנִיֵּי יִשְׂרָאֵל נִסְמָכִים עָלֶיהָ בַּשְּׁבִיעִית, אַף עַמּוֹן וּמוֹאָב, שֶׁהֵם קְרוֹבִים, נַעֲשִׂים מַעְשַׂר עָנִי, שֶׁיִּהְיוּ עֲנִיֵּי יִשְׂרָאֵל נִסְמָכִים עֲלֵיהֶם בַּשְּׁבִיעִית. אָמַר לוֹ רַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה, הֲרֵי אַתָּה כִמְהַנָּן מָמוֹן, וְאֵין אַתָּה אֶלָּא כְמַפְסִיד נְפָשׁוֹת. קוֹבֵעַ אַתָּה אֶת הַשָּׁמַיִם מִלְּהוֹרִיד טַל וּמָטָר, שֶׁנֶּאֱמַר (מלאכי ג), הֲיִקְבַּע אָדָם אֱלֹהִים כִּי אַתֶּם קֹבְעִים אֹתִי וַאֲמַרְתֶּם בַּמֶּה קְבַעֲנוּךָ הַמַּעֲשֵׂר וְהַתְּרוּמָה. אָמַר רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ, הֲרֵינִי כְמֵשִׁיב עַל טַרְפוֹן אָחִי, אֲבָל לֹא לְעִנְיַן דְּבָרָיו. מִצְרַיִם מַעֲשֶׂה חָדָשׁ, וּבָבֶל מַעֲשֶׂה יָשָׁן, וְהַנִּדּוֹן שֶׁלְּפָנֵינוּ מַעֲשֶׂה חָדָשׁ. יִדּוֹן מַעֲשֶׂה חָדָשׁ מִמַּעֲשֶׂה חָדָשׁ, וְאַל יִדּוֹן מַעֲשֶׂה חָדָשׁ מִמַּעֲשֶׂה יָשָׁן. מִצְרַיִם מַעֲשֵׂה זְקֵנִים, וּבָבֶל מַעֲשֵׂה נְבִיאִים, וְהַנִּדּוֹן שֶׁלְּפָנֵינוּ מַעֲשֵׂה זְקֵנִים. יִדּוֹן מַעֲשֵׂה זְקֵנִים מִמַּעֲשֵׂה זְקֵנִים, וְאַל יִדּוֹן מַעֲשֵׂה זְקֵנִים מִמַּעֲשֵׂה נְבִיאִים. נִמְנוּ וְגָמְרוּ, עַמּוֹן וּמוֹאָב מְעַשְּׂרִין מַעְשַׂר עָנִי בַּשְּׁבִיעִית. וּכְשֶׁבָּא רַבִּי יוֹסֵי בֶּן דֻּרְמַסְקִית אֵצֶל רַבִּי אֱלִיעֶזֶר בְּלוֹד, אָמַר לוֹ, מַה חִדּוּשׁ הָיָה לָכֶם בְּבֵית הַמִּדְרָשׁ הַיּוֹם. אָמַר לוֹ, נִמְנוּ וְגָמְרוּ, עַמּוֹן וּמוֹאָב מְעַשְּׂרִים מַעְשַׂר עָנִי בַּשְּׁבִיעִית. בָּכָה רַבִּי אֱלִיעֶזֶר וְאָמַר, סוֹד ה' לִירֵאָיו וּבְרִיתוֹ לְהוֹדִיעָם (תהלים כה). צֵא וֶאֱמֹר לָהֶם, אַל תָּחֹשּׁוּ לְמִנְיַנְכֶם. מְקֻבָּל אֲנִי מֵרַבָּן יוֹחָנָן בֶּן זַכַּאי, שֶׁשָּׁמַע מֵרַבּוֹ, וְרַבּוֹ מֵרַבּוֹ עַד הֲלָכָה לְמשֶׁה מִסִּינַי, שֶׁעַמּוֹן וּמוֹאָב מְעַשְּׂרִין מַעְשַׂר עָנִי בַּשְּׁבִיעִית:
Naquele mesmo dia, eles disseram: Qual é o status [das terras] de Amon e Moav no sétimo [ano sabático do descanso agrário]? O rabino Tarphon decretou: [os que residem nessas terras devem pagar] o dízimo pelos pobres. E o rabino Elazar ben Azaria decretou: [eles devem trazer] ma'aser sheini [o segundo dízimo do produto, que deve ser levado a Jerusalém e consumido lá]. O rabino Yishmael disse: "Elazar ben Azaria, a responsabilidade recai sobre você para provar sua afirmação, pois você governa rigorosamente, e quem governa com mais rigor, a responsabilidade recai sobre ele para trazer provas!" O rabino Elazar ben Azaria disse-lhe: "Yishmael, meu irmão, não me desviei da ordem regular dos anos [no que diz respeito à série que indica quais dízimos é obrigado a trazer a cada ano], mas meu irmão Tarphon se desvia, portanto, o ônus de trazer provas repousa sobre ele! " O rabino Tarphon respondeu: "O Egito está fora da terra [de Israel], e Amon e Moav estão fora da terra [de Israel]; assim como o Egito [exige que seus habitantes paguem] dízimos pelos pobres durante o sétimo [ o ano sabático], também Amon e Moav [deveriam exigir que seus habitantes pagassem da mesma forma] dízimos pelos pobres durante o sétimo ". O rabino Elazar ben Azaria respondeu: "Babilônia está fora da terra [de Israel], e Amon e Moav estão fora da terra [de Israel]; assim como Babilônia [paga] ma'aser sheni durante o sétimo, também Amon e Moav [também deve pagar] ma'aser sheini durante o sétimo ". O rabino Tarphon disse: "O Egito, estando próximo [da terra de Israel], foi feito [para exigir o pagamento de] dízimos para os pobres, para que os pobres de Israel possam ser sustentados por ele durante o sétimo; também Amon e Moav, que estão perto da [terra de Israel], são feitos [para exigir o pagamento de] dízimos para os pobres, para que os pobres de Israel possam ser sustentados por eles durante o sétimo ". O rabino Elazar ben Azaria disse-lhe: "Assim, você é como alguém que lhes fornece dinheiro acrescido, mas verdadeiramente só perde almas! Você defraudaria os céus de não lançar nem orvalho nem chuva, como é dito (Malaquias 3: 8) "Será que alguém enganará a Deus? Pois você me enganou. Contudo, você diz: Através do que te enganamos? Através de dízimos e terumah." "O rabino Yehoshua disse:" Responderei, assim, a meu irmão Tarphon. seu raciocínio], embora não esteja relacionado ao assunto [específico] de que ele falou: [o decreto referente ao status do] Egito é uma nova promulgação, [enquanto que o referente a] Babilônia é uma promulgação antiga, e o assunto em questão diante de nós é uma nova promulgação; deixe uma conclusão relativa a uma nova promulgação ser tirada de uma nova promulgação e não permita que uma conclusão relativa a uma nova promulgação seja tirada de uma antiga promulgação! [Além disso, o decreto sobre o status do] Egito é uma promulgação de os anciãos, [considerando que a respeito] Babilônia é uma encenação de t ele profeta, e o assunto em questão diante de nós é uma encenação dos anciãos; deixe uma conclusão a respeito de uma encenação dos anciãos ser tirada de uma encenação dos anciãos, e não deixe que uma conclusão a respeito de uma encenação dos anciãos seja tirada de uma encenação dos profetas! "Eles [os Sábios] votaram e concluíram: [ As terras de] Amon e Moav devem dar o dízimo dos dízimos para os pobres durante o dia 7. Quando o rabino Yose ben Durmaskit chegou ao rabino Eliezer em Lod, ele lhe disse: "Que idéia inovadora havia entre vocês hoje no Beit Midrash?" Ele disse a ele: "Eles votaram e concluíram que Amon e Moav deveriam pagar o dízimo pelos pobres durante o sétimo." O rabino Eliezer chorou e exclamou (Salmos 25:14) "'Os segredos do Senhor são para aqueles que temem Ele e Sua aliança a serem conhecidos por eles! Vá em frente e diga a eles: 'Não pense no seu voto! Tenho uma tradição recebida de Rabban Yochanan ben Zakkai, que ouviu de seu rabino, e de seu rabino, até a lei de Moshe, do Sinai, de que Amon e Moabe diziam o dízimo para os pobres durante o sétimo. '"