Talmud sobre Terumot 1:5
אֵין תּוֹרְמִין מִן הַלֶּקֶט, וּמִן הַשִּׁכְחָה, וּמִן הַפֵּאָה, וּמִן הַהֶפְקֵר, וְלֹא מִמַּעֲשֵׂר רִאשׁוֹן שֶׁנִּטְּלָה תְּרוּמָתוֹ, וְלֹא מִמַּעֲשֵׂר שֵׁנִי וְהֶקְדֵּשׁ שֶׁנִּפְדּוּ, וְלֹא מִן הַחַיָּב עַל הַפָּטוּר, וְלֹא מִן הַפָּטוּר עַל הַחַיָּב, וְלֹא מִן הַתָּלוּשׁ עַל הַמְחֻבָּר, וְלֹא מִן הַמְחֻבָּר עַל הַתָּלוּשׁ, וְלֹא מִן הֶחָדָשׁ עַל הַיָּשָׁן, וְלֹא מִן הַיָּשָׁן עַל הֶחָדָשׁ, וְלֹא מִפֵּרוֹת הָאָרֶץ עַל פֵּרוֹת חוּצָה לָאָרֶץ, וְלֹא מִפֵּרוֹת חוּצָה לָאָרֶץ עַל פֵּרוֹת הָאָרֶץ. וְאִם תָּרְמוּ, אֵין תְּרוּמָתָן תְּרוּמָה:
Não se pode deixar de lado Terumah dos Leket [ reflexões caídas dadas aos pobres], ou dos Shikhecha [feixes esquecidos dados aos pobres], ou do Pe'ah [canto do campo que deve ser dado aos pobres] , ou do Hefker [sem dono], e não do primeiro dízimo cujo Terumah já foi tirado, ou de Ma'aser Sheni [segundo dízimo, que deve ser comido em Jerusalém] ou Hekdesh [doação consagrada] que foi resgatada, e não daquilo que é obrigado [em Terumah ] pelo que não é obrigado, e não daquilo que não é obrigado ao que é obrigado, e não dos escolhidos para os não escolhidos, e não dos não escolhidos para os escolhidos, e não do Chadash [grão do ano atual em que é proibido comer] para o Yashan [grão do ano anterior que é permitido comer], e não do Yashan para o Chadash , e não dos frutos de a Terra [de Israel] para frutas de fora da Terra, e não de frutas fora da Terra pelos frutos da terra. E se alguém abandonou Terumah [desses tipos de produtos], o Terumah não é [válido] Terumah .
Jerusalem Talmud Orlah
Jerusalem Talmud Challah
If a qab of new grain and one of old bit one another38While two doughts together are obligated for ḥallah as noted in the previous Halakhah, it is forbidden to give heave from one year’s harvest for another year’s (Mishnah Terumot 1:5). Everybody agrees that ḥallah must be given from both kinds of grain; the question is only how this has to be done., Rebbi Ismael says one should take from the middle but the Sages prohibit this. If somebody takes ḥallah from a single qab, Rebbi Aqiba declares it to be ḥallah but the Sages say, it is not ḥallah.
If ḥallah of two qabim was taken separately, when he then combinrd them together into one dough, Rebbi Aqiba exempts but the Sages obligate; it turns out that the severity39Of R. Aqiba who treats ḥallah from less than the minimal volume as genuine ḥallah. becomes a leniency.