Menachot 1

כָּל הַמְּנָחוֹת שֶׁנִּקְמְצוּ שֶׁלֹּא לִשְׁמָן, כְּשֵׁרוֹת, אֶלָּא שֶׁלֹּא עָלוּ לַבְּעָלִים מִשּׁוּם חוֹבָה, חוּץ מִמִּנְחַת חוֹטֵא, וּמִנְחַת קְנָאוֹת. מִנְחַת חוֹטֵא וּמִנְחַת קְנָאוֹת שֶׁקְּמָצָן שֶׁלֹּא לִשְׁמָן, נָתַן בַּכְּלִי, וְהִלֵּךְ, וְהִקְטִיר שֶׁלֹּא לִשְׁמָן, אוֹ לִשְׁמָן וְשֶׁלֹּא לִשְׁמָן, אוֹ שֶׁלֹּא לִשְׁמָן וְלִשְׁמָן, פְּסוּלוֹת. כֵּיצַד לִשְׁמָן וְשֶׁלֹּא לִשְׁמָן, לְשֵׁם מִנְחַת חוֹטֵא וּלְשֵׁם מִנְחַת נְדָבָה, אוֹ שֶׁלֹּא לִשְׁמָן וְלִשְׁמָן, לְשֵׁם מִנְחַת נְדָבָה וּלְשֵׁם מִנְחַת חוֹטֵא:

Wszystkie ofiary zbożowe, z których wzięto garście nie dla nich samych, są ważne, ale nie wypełniają obowiązku ich właścicieli. [To prawda] z wyjątkiem ofiary zbożowej grzesznika lub ofiary zbożowej przyniesionej z zazdrości [przez podejrzaną cudzołożnicę]. Ofiary zbożowe grzesznika i zazdrości, z których zbierano garści nie dla ich samego, albo które były wkładane do naczynia, albo które były wnoszone [do ołtarza], albo też były spalane nie dla nich samych, albo dla jednego [ działanie zostało zrobione dla ich własnego dobra, a drugie nie lub dla nich samych, albo jedno [działanie zostało zrobione] nie dla ich własnego dobra, a drugie [zostało zrobione] dla ich własnego dobra, są nieważne. Co [oznacza] [„czynność wykonana] dla ich własnego dobra, a [wykonana] nie dla ich własnego dobra?” Ze względu na ofiarę pokarmową grzesznika i ze względu na dobrowolną ofiarę pokarmową. [A co oznacza „czyn dokonany] nie dla ich własnego dobra i [zrobiony] dla ich własnego dobra”? Z zamiarem dobrowolnej ofiary zbożowej iz zamiarem złożenia ofiary zbożowej grzesznika.

אַחַת מִנְחַת חוֹטֵא וְאַחַת כָּל הַמְּנָחוֹת שֶׁקְּמָצָן זָר, אוֹנֵן, טְבוּל יוֹם, מְחֻסַּר בְּגָדִים, מְחֻסַּר כִּפּוּרִים, שֶׁלֹּא רְחוּץ יָדַיִם וְרַגְלַיִם, עָרֵל, טָמֵא, יוֹשֵׁב, עוֹמֵד עַל גַּבֵּי כֵלִים, עַל גַּבֵּי בְהֵמָה, עַל גַּבֵּי רַגְלֵי חֲבֵרוֹ, פָּסָל. קָמַץ בִּשְׂמֹאל, פָּסָל. בֶּן בְּתֵירָא אוֹמֵר, יַחֲזִיר וְיַחֲזֹר וְיִקְמֹץ בְּיָמִין. קָמַץ וְעָלָה בְיָדוֹ צְרוֹר אוֹ גַרְגִּיר מֶלַח אוֹ קֹרֶט שֶׁל לְבוֹנָה, פָּסַל, מִפְּנֵי שֶׁאָמְרוּ, הַקֹּמֶץ הַיָּתֵר וְהֶחָסֵר, פָּסוּל. אֵיזֶה הוּא הַיָּתֵר, שֶׁקְּמָצוֹ מְבֹרָץ. וְחָסֵר, שֶׁקְּמָצוֹ בְרָאשֵׁי אֶצְבְּעוֹתָיו. כֵּיצַד הוּא עוֹשֶׂה, פּוֹשֵׁט אֶת אֶצְבְּעוֹתָיו עַל פַּס יָדוֹ:

Ofiara zbożowa grzesznika i ofiary zbożowe, z których garści zabrał zar [nie-kapłan], osoba w żałobie [dla krewnego, który nie został jeszcze pochowany], przez tevul yom [osoba, która zanurzył się tego dnia, aby się oczyścić, ale który musi czekać, aż zapadająca noc będzie w pełni czysta] przez osobę, która nie ma [kapłańskich] szat, przez mechusar kippurim [osobę, która jest zobowiązana do złożenia ofiary pokuty przed uczestnictwem w ofiara], przez osobę z nieumytymi rękami i nogami, przez nieobrzezanego człowieka, przez osobę nieczystą, przez osobę siedzącą lub przez osobę stojącą na naczyniach, zwierzę lub nogi jego przyjaciela - te [ofiary] są nieważne. Jeśli wziął garść lewą [ręką], to [ofiara] jest nieważna. Ben Betera mówi: powinien go zwrócić i ponownie wziąć garść prawą. Jeśli wziął garść, a kamień lub kawałek soli lub resztka kadzidła w ręku, jest to nieważne, ponieważ powiedzieli: kto bierze za dużo lub za mało [jako] garść, to jest nieważny. Co to za dużo? Gdyby wziął garść. I za mało? Jeśli wziął garść opuszkami palców. Jak powinien to zrobić? Wyciągnij palce na dłoni [i przyłóż mąkę trzema środkowymi palcami do dłoni].

רִבָּה שַׁמְנָהּ, וְחִסַּר שַׁמְנָהּ, חִסַּר לְבוֹנָתָהּ, פְּסוּלָה. הַקּוֹמֵץ אֶת הַמִּנְחָה לֶאֱכֹל שְׁיָרֶיהָ בַחוּץ, אוֹ כַזַּיִת מִשְּׁיָרֶיהָ בַחוּץ, לְהַקְטִיר קֻמְצָהּ בַּחוּץ, אוֹ כַזַּיִת מִקֻּמְצָהּ בַּחוּץ, אוֹ לְהַקְטִיר לְבוֹנָתָהּ בַּחוּץ, פָּסוּל וְאֵין בּוֹ כָרֵת. לֶאֱכֹל שְׁיָרֶיהָ לְמָחָר, אוֹ כַזַּיִת מִשְּׁיָרֶיהָ לְמָחָר, לְהַקְטִיר קֻמְצָהּ לְמָחָר, אוֹ כַזַּיִת מִקֻּמְצָהּ לְמָחָר, אוֹ לְהַקְטִיר לְבוֹנָתָהּ לְמָחָר, פִּגּוּל וְחַיָּבִין עָלָיו כָּרֵת. זֶה הַכְּלָל, כָּל הַקּוֹמֵץ, וְהַנּוֹתֵן בִּכְלִי, וְהַמְהַלֵּךְ, וְהַמַּקְטִיר, לֶאֱכֹל דָּבָר שֶׁדַּרְכּוֹ לֶאֱכֹל, וּלְהַקְטִיר דָּבָר שֶׁדַּרְכּוֹ לְהַקְטִיר, חוּץ לִמְקוֹמוֹ, פָּסוּל וְאֵין בּוֹ כָרֵת. חוּץ לִזְמַנּוֹ, פִּגּוּל וְחַיָּבִין עָלָיו כָּרֵת, וּבִלְבַד שֶׁיִּקְרַב הַמַּתִּיר כְּמִצְוָתוֹ. כֵּיצַד קָרַב הַמַּתִּיר כְּמִצְוָתוֹ. קָמַץ בִּשְׁתִיקָה וְנָתַן בַּכְּלִי וְהִלֵּךְ וְהִקְטִיר חוּץ לִזְמַנּוֹ, אוֹ שֶׁקָּמַץ חוּץ לִזְמַנּוֹ וְנָתַן בַּכְּלִי וְהִלֵּךְ וְהִקְטִיר בִּשְׁתִיקָה, אוֹ שֶׁקָּמַץ וְנָתַן בַּכְּלִי וְהִלֵּךְ וְהִקְטִיר חוּץ לִזְמַנּוֹ, זֶה הוּא שֶׁקָּרַב הַמַּתִּיר כְּמִצְוָתוֹ:

Jeśli użył za dużo oleju lub za mało oleju lub za mało kadzidła, jest to nieważne. Ten, kto bierze garść z ofiary zbożowej [z zamiarem] spożycia pozostałej [ofiary] poza [Świątynią] lub oliwą's luzem na zewnątrz; Albo spalić garść albo oliwkę'większość garści na zewnątrz; lub spalić jego kadzidło na zewnątrz, jest nieważne, ale nie pociąga za sobą karet [narzucona przez Boga kara polegająca na śmierci w młodym wieku bez potomstwa]. [Ten, kto bierze garść z ofiary zbożowej z zamiarem] zjeść pozostałą część następnego dnia lub oliwę'masowo następnego dnia; albo spalić garść następnego dnia albo oliwkę'większość garści następnego dnia; lub spalić jego kadzidło następnego dnia, To jest piggul [ofiara, która staje się niezdatna z powodu intencji urzędującego kapłana, aby skonsumować ją poza dozwolonym czasem], i byliby odpowiedzialni za karet [bosko nałożoną karę polegającą na śmierci w młodym wieku bez potomstwa]. Taka jest ogólna zasada: każdy, kto bierze garść, wkłada ją do naczynia, niesie do ołtarza lub pali, [zamierza] zjeść [ilość], która jest normalnie zjadana, lub spalić [ilość] ] który jest normalnie spalany: poza wyznaczonym miejscem [dziedzińcem świątyni] [minha] jest nieważna, ale nie skutkuje karetem ; po wyznaczonym czasie jest piggul [ofiara niezdolna z powodu zamiaru spożycia jej poza wyznaczonym czasem] i skutkuje karetem , pod warunkiem, że [część, na którą] pozwala, jest ofiarowana zgodnie z wymaganiami. W jaki sposób [porcja, która] pozwala, ofiarowana jest zgodnie z wymaganiami? ”Jeśli ktoś wziął garść w milczeniu [tj. Bez wyraźnego zamiaru], włożył ją do naczynia, nosił i spalił, [zamierzając zjeść] po jej w wyznaczonym czasie; Albo jeśli ktoś wziął garść [zamierzającą spożyć ofiarę pokarmową] po wyznaczonym czasie, włożył ją do naczynia, niósł i spalił w milczeniu, albo wziął garść i włożył do naczynia. naczynie, wyniósł je i spalił [zamierzając spożyć ofiarę pokarmową] po wyznaczonym czasie. To jest ofiarowanie części, na którą pozwala, jak potrzeba.

כֵּיצַד לֹא קָרַב הַמַּתִּיר כְּמִצְוָתוֹ. קָמַץ חוּץ לִמְקוֹמוֹ, וְנָתַן בַּכְּלִי וְהִלֵּךְ וְהִקְטִיר חוּץ לִזְמַנּוֹ, אוֹ שֶׁקָּמַץ חוּץ לִזְמַנּוֹ וְנָתַן בַּכְּלִי וְהִלֵּךְ וְהִקְטִיר חוּץ לִמְקוֹמוֹ, אוֹ שֶׁקָּמַץ וְנָתַן בַּכְּלִי וְהִלֵּךְ וְהִקְטִיר חוּץ לִמְקוֹמוֹ, מִנְחַת חוֹטֵא וּמִנְחַת קְנָאוֹת שֶׁקְּמָצָן שֶׁלֹּא לִשְׁמָן וְנָתַן בַּכְּלִי וְהִלֵּךְ וְהִקְטִיר חוּץ לִזְמַנָּן, אוֹ שֶׁקָּמַץ חוּץ לִזְמַנָּן, וְנָתַן בַּכְּלִי וְהִלֵּךְ וְהִקְטִיר שֶׁלֹּא לִשְׁמָן, אוֹ שֶׁקָּמַץ וְנָתַן בַּכְּלִי וְהִלֵּךְ וְהִקְטִיר שֶׁלֹּא לִשְׁמָן, זֶה הוּא שֶׁלֹּא קָרַב הַמַּתִּיר כְּמִצְוָתוֹ. לֶאֱכֹל כַּזַּיִת בַּחוּץ וְכַזַּיִת לְמָחָר, כַּזַּיִת לְמָחָר וְכַזַּיִת בַּחוּץ, כַּחֲצִי זַיִת בַּחוּץ וְכַחֲצִי זַיִת לְמָחָר, כַּחֲצִי זַיִת לְמָחָר וְכַחֲצִי זַיִת בַּחוּץ, פָּסוּל וְאֵין בּוֹ כָרֵת. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, זֶה הַכְּלָל, אִם מַחֲשֶׁבֶת הַזְּמָן קָדְמָה לְמַחֲשֶׁבֶת הַמָּקוֹם, פִּגּוּל וְחַיָּבִים עָלָיו כָּרֵת. וְאִם מַחֲשֶׁבֶת הַמָּקוֹם קָדְמָה לְמַחֲשֶׁבֶת הַזְּמָן, פָּסוּל וְאֵין בּוֹ כָרֵת. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, זֶה וָזֶה פָּסוּל וְאֵין בּוֹ כָרֵת. לֶאֱכֹל כַּחֲצִי זַיִת וּלְהַקְטִיר כַּחֲצִי זַיִת, כָּשֵׁר, שֶׁאֵין אֲכִילָה וְהַקְטָרָה מִצְטָרְפִין:

W jaki sposób [część, która] pozwala, nie jest oferowana tak, jak jest to wymagane? Jeśli ktoś wziął garść [zamierzającą ją spożyć] poza wyznaczone miejsce, [i] włożył ją do naczynia, zaniósł do ołtarza i spalił [z zamiarem spożycia] po wyznaczonym czasie; Albo jeśli ktoś wziął garść [z zamiarem spożycia] po wyznaczonym czasie, [i] włożył do naczynia, zaniósł do ołtarza i spalił [z zamiarem spożycia] poza wyznaczonym miejscem, albo gdyby ktoś wziął garść, włożyli ją do naczynia, zanieśli do ołtarza i spalili [z zamiarem spożycia] poza wyznaczonym czasem. Jeśli ktoś wziął garść grzesznika'Ofiarę pokarmową lub ofiarę pokarmową zazdrości nie dla nich samych i włożyli do naczynia, zanieśli do ołtarza i spalili [zamierzając je spożyć] po wyznaczonym czasie; Albo jeśli ktoś wziął garść [od nich, zamierzając zjeść] po wyznaczonym czasie, [i] włożył ją do naczynia, zaniósł do ołtarza i nie spalił dla siebie, albo gdyby ktoś wyjął garść włóż ją do naczynia, zaniosłem do ołtarza i spalono ze względu na coś innego - to jest ta część, która nie pozwala ofiarować jej tak, jak jest to wymagane. [Jeśli ktoś chciał] zjeść oliwkę'luzem poza wyznaczonym miejscem [i] oliwka'luzem następnego dnia [lub] oliwka'masę następnego dnia [i] oliwkę'luzem poza wyznaczonym miejscem; Pół oliwki'luzem poza wyznaczonym miejscem [i] pół oliwki'masę następnego dnia; Pół oliwki'luzem następnego dnia [i] pół oliwki'Większość poza wyznaczonym miejscem, [ofiara] jest niezdolna i nie pociąga za sobą karet . Rabin Judah powiedział: taka jest ogólna zasada: gdzie [niewłaściwy] zamiar czasu poprzedza [niewłaściwy] zamiar miejsca, [ofiara] jest piggul i byliby odpowiedzialni za karet ; ale jeśli [niewłaściwy] zamiar miejsca poprzedza [niewłaściwy] zamiar czasu, jest nieważny i nie pociąga za sobą karet . Ale Mędrcy mówią: w obu przypadkach [ofiara] jest nieważna i nie pociąga za sobą karet . [Jeśli ktoś ma zamiar] zjeść pół oliwki's masę [po przewidzianym czasie lub poza wyznaczonym miejscem] [i] spalić pół oliwki's bulk [podobnie] - to jest ważne, ponieważ jedzenie i spalanie nie łączą się [co równa się masie oliwki].