Talmud do Jewamot 3:10
שְׁנַיִם שֶׁקִדְּשׁוּ שְׁתֵּי נָשִׁים, וּבִשְׁעַת כְּנִיסָתָן לַחֻפָּה הֶחֱלִיפוּ אֶת שֶׁל זֶה לָזֶה, וְאֶת שֶׁל זֶה לָזֶה, הֲרֵי אֵלּוּ חַיָּבִים מִשּׁוּם אֵשֶׁת אִישׁ. הָיוּ אַחִין, מִשּׁוּם אֵשֶׁת אָח. וְאִם הָיוּ אֲחָיוֹת, מִשּׁוּם אִשָּׁה אֶל אֲחוֹתָהּ. וְאִם הָיוּ נִדּוֹת, מִשּׁוּם נִדָּה. וּמַפְרִישִׁין אוֹתָן שְׁלֹשָׁה חֳדָשִׁים, שֶׁמָּא מְעֻבָּרוֹת הֵן. וְאִם הָיוּ קְטַנּוֹת שֶׁאֵינָן רְאוּיוֹת לֵילֵד, מַחֲזִירִין אוֹתָן מִיָּד. וְאִם הָיוּ כֹהֲנוֹת, נִפְסְלוּ מִן הַתְּרוּמָה:
Jeśli dwóch mężczyzn poślubiło dwie kobiety, a kiedy wzięli je w związek małżeński (tj. W konkubinacie), to (nieświadomie) wymienili je, ponoszą odpowiedzialność (ofiarę za grzech) z powodu cudzołóstwa. Jeśli byli braćmi, odpowiadają [dodatkowo] z powodu żony swego brata. A jeśli były siostrami (ponoszą dodatkowo odpowiedzialność) z powodu (zakazu) zabrania kobiety i jej siostry. A jeśli byli niddoth (są dodatkowo odpowiedzialni) z powodu (zakazu życia z) niddah. [Chociaż uważamy, że jeden zakaz nie jest nakładany na inny, ta tanna utrzymuje, że z issur kollel (obszerny zakaz), issur mosif (superdodatkowym) i issur bath-achath (jednoczesny interdykt), jak w tym na przykład, jeden zakaz nakłada się na drugi i każdy wymaga oddzielnej ofiary za grzech.] I są oddzielone [nie wracać do swoich mężów] przez trzy miesiące, aby nie zaszły w ciążę [a dzieci były mamzerimami. I konieczne jest rozróżnienie między nasieniem, które jest koszerne, a nasieniem, które nie jest, aby (to drugie) nie było przypisywane ich mężom)]. A jeśli byli to nieletni niezdolni do rodzenia, natychmiast wracają. A jeśli były córkami Cohanim, nie nadają się do jedzenia terumah [w domach swoich ojców, nawet po śmierci ich mężów, i chociaż nieświadomie zostały wymienione].