Talmud do Jewamot 15:4
הַכֹּל נֶאֱמָנִים לַהֲעִידָהּ, חוּץ מֵחֲמוֹתָהּ, וּבַת חֲמוֹתָהּ, וְצָרָתָהּ, וִיבִמְתָּהּ, וּבַת בַּעְלָהּ. מַה בֵּין גֵּט לְמִיתָה, שֶׁהַכְּתָב מוֹכִיחַ. עֵד אוֹמֵר מֵת, וְנִשֵּׂאת, וּבָא אַחֵר וְאָמַר לֹא מֵת, הֲרֵי זוֹ לֹא תֵצֵא. עֵד אוֹמֵר מֵת, וּשְׁנַיִם אוֹמְרִים לֹא מֵת, אַף עַל פִּי שֶׁנִּשֵּׂאת, תֵּצֵא. שְׁנַיִם אוֹמְרִים מֵת, וְעֵד אוֹמֵר לֹא מֵת, אַף עַל פִּי שֶׁלֹּא נִשֵּׂאת, תִּנָּשֵׂא:
Wszyscy mogą zeznawać (że jej mąż zmarł) z wyjątkiem jej teściowej, córki jej teściowej, jej cara, jej jewamy i córki męża. [Powodem wszystkiego jest to, że jej nienawidzą i pragną jej zguby. Jej teściowa jej nienawidzi, myśląc: „Ten zje” cały mój trud! Córka swojej teściowej jej nienawidzi, myśląc: ten odziedziczy cały trud mego ojca i matki! Jej yevama obawia się, że w końcu nie zostanie jej carą. Córka jej męża myśli: ta przyszła w miejsce mojej matki i „zjadła” cały jej trud!] Jaka jest różnica między otrzymaniem a śmiercią, [że mówimy, że nawet te kobiety, którym nie powierzono powiedzenia, że jej mąż umarł są zaufane, że przyniosą jej zdobycz]? Potwierdza to bowiem pismo, [tzn. Polegamy przede wszystkim na zdobywcach (chociaż również na nich polegamy, wymagano od nich, by mówili: „Przede mną to było napisane, a przede mną podpisane”)]. przyszedł świadek i powiedział: „Umarł, a ona wyszła ponownie za mąż” [niekoniecznie to, że wyszła ponownie za mąż, ale pozwolili jej ponownie wyjść za mąż], a inny przyszedł i powiedział, że on nie umarł, ona nie odchodzi [jej pierwsza sankcja. ] Jeśli jeden świadek powiedział, że umarł, a dwóch powiedziało, że nie umarł, nawet jeśli ona wyszła ponownie za mąż, jest wysyłana. [To w przypadku, gdy obaj są niezdolni do składania zeznań. Dowiadujemy się, że skoro Tora wierzyła jednemu świadkowi (w tym zakresie), instytucja świadków nie jest tu (technicznie) dostępna i że podobnie jak (zeznanie) jednego świadka jest tu zabawione, tak (zeznanie) osoby niezdolne do składania zeznań są również zabawiane, a większość zeznań jest wykonywana, niezależnie od tego, czy (świadkowie) są zdolni, czy niezdolni.] Jeśli dwóch powiedziało, że umarł, a jeden powiedział, że nie umarł, nawet jeśli jeszcze nie wyszła za mąż, może to zrobić. [Niniejszym powiadamiamy nas, że zeznania większościowe są stosowane w przypadku świadków niezdolnych do pracy, czy to w celu złagodzenia kary, czy też w celu surowości]