Talmud do Jadaim 4:3
בּוֹ בַיּוֹם אָמְרוּ, עַמּוֹן וּמוֹאָב, מַה הֵן בַּשְּׁבִיעִית. גָּזַר רַבִּי טַרְפוֹן, מַעְשַׂר עָנִי. וְגָזַר רַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה, מַעֲשֵׂר שֵׁנִי. אָמַר רַבִּי יִשְׁמָעֵאל, אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה, עָלֶיךָ רְאָיָה לְלַמֵּד, שֶׁאַתָּה מַחְמִיר, שֶׁכָּל הַמַּחְמִיר, עָלָיו רְאָיָה לְלַמֵּד. אָמַר לוֹ רַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה, יִשְׁמָעֵאל אָחִי, אֲנִי לֹא שִׁנִּיתִי מִסֵּדֶר הַשָּׁנִים, טַרְפוֹן אָחִי שִׁנָּה, וְעָלָיו רְאָיָה לְלַמֵּד. הֵשִׁיב רַבִּי טַרְפוֹן, מִצְרַיִם חוּץ לָאָרֶץ, עַמּוֹן וּמוֹאָב חוּץ לָאָרֶץ, מַה מִּצְרַיִם מַעְשַׂר עָנִי בַשְּׁבִיעִית, אַף עַמּוֹן וּמוֹאָב מַעְשַׂר עָנִי בַשְּׁבִיעִית. הֵשִׁיב רַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה, בָּבֶל חוּץ לָאָרֶץ, עַמּוֹן וּמוֹאָב חוּץ לָאָרֶץ, מַה בָּבֶל מַעֲשֵׂר שֵׁנִי בַשְּׁבִיעִית, אַף עַמּוֹן וּמוֹאָב מַעֲשֵׂר שֵׁנִי בַשְּׁבִיעִית. אָמַר רַבִּי טַרְפוֹן, מִצְרַיִם שֶׁהִיא קְרוֹבָה, עֲשָׂאוּהָ מַעְשַׂר עָנִי, שֶׁיִּהְיוּ עֲנִיֵּי יִשְׂרָאֵל נִסְמָכִים עָלֶיהָ בַּשְּׁבִיעִית, אַף עַמּוֹן וּמוֹאָב, שֶׁהֵם קְרוֹבִים, נַעֲשִׂים מַעְשַׂר עָנִי, שֶׁיִּהְיוּ עֲנִיֵּי יִשְׂרָאֵל נִסְמָכִים עֲלֵיהֶם בַּשְּׁבִיעִית. אָמַר לוֹ רַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה, הֲרֵי אַתָּה כִמְהַנָּן מָמוֹן, וְאֵין אַתָּה אֶלָּא כְמַפְסִיד נְפָשׁוֹת. קוֹבֵעַ אַתָּה אֶת הַשָּׁמַיִם מִלְּהוֹרִיד טַל וּמָטָר, שֶׁנֶּאֱמַר (מלאכי ג), הֲיִקְבַּע אָדָם אֱלֹהִים כִּי אַתֶּם קֹבְעִים אֹתִי וַאֲמַרְתֶּם בַּמֶּה קְבַעֲנוּךָ הַמַּעֲשֵׂר וְהַתְּרוּמָה. אָמַר רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ, הֲרֵינִי כְמֵשִׁיב עַל טַרְפוֹן אָחִי, אֲבָל לֹא לְעִנְיַן דְּבָרָיו. מִצְרַיִם מַעֲשֶׂה חָדָשׁ, וּבָבֶל מַעֲשֶׂה יָשָׁן, וְהַנִּדּוֹן שֶׁלְּפָנֵינוּ מַעֲשֶׂה חָדָשׁ. יִדּוֹן מַעֲשֶׂה חָדָשׁ מִמַּעֲשֶׂה חָדָשׁ, וְאַל יִדּוֹן מַעֲשֶׂה חָדָשׁ מִמַּעֲשֶׂה יָשָׁן. מִצְרַיִם מַעֲשֵׂה זְקֵנִים, וּבָבֶל מַעֲשֵׂה נְבִיאִים, וְהַנִּדּוֹן שֶׁלְּפָנֵינוּ מַעֲשֵׂה זְקֵנִים. יִדּוֹן מַעֲשֵׂה זְקֵנִים מִמַּעֲשֵׂה זְקֵנִים, וְאַל יִדּוֹן מַעֲשֵׂה זְקֵנִים מִמַּעֲשֵׂה נְבִיאִים. נִמְנוּ וְגָמְרוּ, עַמּוֹן וּמוֹאָב מְעַשְּׂרִין מַעְשַׂר עָנִי בַּשְּׁבִיעִית. וּכְשֶׁבָּא רַבִּי יוֹסֵי בֶּן דֻּרְמַסְקִית אֵצֶל רַבִּי אֱלִיעֶזֶר בְּלוֹד, אָמַר לוֹ, מַה חִדּוּשׁ הָיָה לָכֶם בְּבֵית הַמִּדְרָשׁ הַיּוֹם. אָמַר לוֹ, נִמְנוּ וְגָמְרוּ, עַמּוֹן וּמוֹאָב מְעַשְּׂרִים מַעְשַׂר עָנִי בַּשְּׁבִיעִית. בָּכָה רַבִּי אֱלִיעֶזֶר וְאָמַר, סוֹד ה' לִירֵאָיו וּבְרִיתוֹ לְהוֹדִיעָם (תהלים כה). צֵא וֶאֱמֹר לָהֶם, אַל תָּחֹשּׁוּ לְמִנְיַנְכֶם. מְקֻבָּל אֲנִי מֵרַבָּן יוֹחָנָן בֶּן זַכַּאי, שֶׁשָּׁמַע מֵרַבּוֹ, וְרַבּוֹ מֵרַבּוֹ עַד הֲלָכָה לְמשֶׁה מִסִּינַי, שֶׁעַמּוֹן וּמוֹאָב מְעַשְּׂרִין מַעְשַׂר עָנִי בַּשְּׁבִיעִית:
Tego samego dnia powiedzieli: Jaki jest status [ziem] Ammona i Moav w siódmym [szabatowym roku odpoczynku rolnego]? Rabin Tarphon zarządził: [mieszkańcy tych ziem muszą płacić] dziesięcinę za biednych. I rabin Elazar ben Azaria zarządził: [muszą przynieść] ma'aser sheini [drugą dziesięcinę z plonów , którą trzeba zabrać do Jerozolimy i tam skonsumować]. Rabin Yishmael powiedział: „Elazar ben Azaria, na tobie spoczywa obowiązek udowodnienia swoich twierdzeń, ponieważ rządzisz surowo, a na każdym, kto rządzi bardziej rygorystycznie, spoczywa ciężar udowodnienia!”. Rabin Elazar ben Azaria powiedział do niego: „Jiszmaelu, mój bracie, nie odszedłem od zwykłego porządku lat [w odniesieniu do serii wskazującej, jaką dziesięcinę należy przynosić każdego roku], ale mój brat Tarphon zboczył z tego, dlatego spoczywa na nim ciężar dowodu! " Rabbi Tarphon odpowiedział: „Egipt jest poza krajem [Izraela], a Ammon i Moav są poza krajem [Izraela], tak jak Egipt [wymaga, aby jego mieszkańcy płacili] dziesięcinę za biednych w siódmym dniu [ rok sabatowy], podobnie Ammon i Moav [powinni wymagać od swoich mieszkańców, aby płacili] dziesięcinę za biednych w Siódmym dniu. " Rabin Elazar ben Azaria odpowiedział: „Babilon jest poza krajem [Izraela], a Ammon i Moav są poza krajem [Izraela]; tak jak Babilon [płaci] ma'aser sheni w siódmym dniu , tak samo Ammon i Moav [powinien również zapłacić] ma'aser sheini podczas Siódmego. " Rabbi Tarphon powiedział: „Egipt, będąc blisko [ziemi Izraela], został zmuszony [zażądać płacenia] dziesięciny za biednych, aby biedni Izraela mogli być przez niego utrzymani w siódmym dniu; podobnie Ammon i Moav, którzy są w pobliżu [ziemi Izraela], są zmuszani [żądać płacenia] dziesięciny za ubogich, aby ubodzy Izraela mogli być przez nich utrzymywani w siódmym dniu. Rabin Elazar ben Azaria powiedział do niego: „W ten sposób jesteś jak ten, który zapewnia im zwiększone pieniądze, a jednak naprawdę tylko tracisz dusze! Czy oszukałbyś niebiosa przed zesłaniem ani rosy, ani deszczu, jak to jest powiedziane” (Mal 3: 8) „Czy człowiek oszuka Boga? Bo wy oszukaliście Mnie. A ty mówisz: przez co oszukaliśmy Ciebie? Przez dziesięcinę i terumę.” „Rabin Jehoszua powiedział:„ W ten sposób odpowiem jak mojemu bratu Tarphonowi [tzn. jego rozumowanie], chociaż nie dotyczyło [konkretnej] sprawy, o której mówił: [dekret dotyczący statusu] Egiptu jest nowym aktem prawnym, [podczas gdy ten dotyczący] Babilonu jest starym aktem prawnym, a sprawa, o której mowa, jest nowy akt prawny; niech konkluzja dotycząca nowego aktu prawnego zostanie wyciągnięta z nowego aktu prawnego i nie pozwól, aby wniosek dotyczący nowego aktu był wyciągany ze starego aktu prawnego! [Ponadto dekret dotyczący statusu] Egipt jest aktem prawnym starsi, [podczas gdy to, co dotyczy] Babilonu jest uchwaleniem t proroków, a sprawa, o której mowa, przed nami jest uchwaleniem starszych; niech wnioski dotyczące uchwalenia starszych będą wyciągane z uchwały starszych i nie pozwólcie, aby wnioski dotyczące uchwalenia przez starszych były wyciągane z uchwały proroków! ”Oni [Mędrcy] głosowali i zakończyli: [ Ziemie] Ammona i Moava muszą oddawać dziesięcinę z dziesięciny dla biednych w Siódmym Siódmym dniu. Kiedy rabin José ben Durmaskit przybył do rabina Eliezera w Lod, powiedział mu: „Jaki nowatorski pomysł był wśród was w Beit Midraszu dzisiaj?”. Powiedział mu: „Głosowali i doszli do wniosku, że Ammon i Moav muszą płacić dziesięcinę z dziesięciny za biednych podczas Siódmego dnia”. Rabin Eliezer płakał i wykrzyknął: (Ps. 25:14) „Tajemnice Pana są dla tych, którzy się boją On i Jego przymierze, aby było im znane! Idź i powiedz im: „Nie myślcie o swoim głosowaniu! Otrzymałem tradycję od rabbana Yochanana ben Zakkai, który usłyszał ją od swojego rabina i jego rabina od swego rabina, aż do prawa Mosze z Synaju, że Ammon i Moab oddają dziesięcinę z dziesięciny za biednych w Siódmym dniu.