Talmud do Terumot 4:3

שִׁעוּר תְּרוּמָה, עַיִן יָפָה, אֶחָד מֵאַרְבָּעִים. בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, מִשְּׁלֹשִׁים. וְהַבֵּינוֹנִית, מֵחֲמִשִּׁים. וְהָרָעָה, מִשִּׁשִּׁים. תָּרַם וְעָלָה בְיָדוֹ אֶחָד מִשִּׁשִּׁים, תְּרוּמָה, וְאֵינוֹ צָרִיךְ לִתְרֹם. חָזַר וְהוֹסִיף, חַיָּב בְּמַעַשְׂרוֹת. עָלָה בְיָדוֹ מִשִּׁשִּׁים וְאֶחָד, תְּרוּמָה, וְיַחֲזֹר וְיִתְרֹם כְּמוֹת שֶׁהוּא לָמוּד, בְּמִדָּה וּבְמִשְׁקָל וּבְמִנְיָן. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף שֶׁלֹּא מִן הַמֻּקָּף:

Ilość Terumah : Jasnooka [hojna ilość]: jedna na czterdzieści. Beit Shammai mówi: z trzydziestu. Średnia [kwota]: z pięćdziesięciu. Skąpy [ilość]: z sześćdziesięciu. Jeśli odłożył Terumah na bok i stwierdził, że był to tylko jeden z sześćdziesięciu, [to jest ważne] Terumah i nie musi odkładać [więcej] Terumah . Jeśli wróci i doda [więcej Terumah ], [dodatkowa kwota] wymaga dziesięciny. Gdyby odkrył, że była to tylko jedna z sześćdziesięciu pięciu terumah [jest to ważne] , musi ponownie odłożyć Terumah na bok zgodnie ze swoją zwyczajową praktyką, miarą, wagą lub liczbą. Rabin Yehudah mówi: [może] nawet [odłożyć Terumah ] nie z otaczającego [produktu].

Jerusalem Talmud Demai

HALAKHAH: Rebbi Eleazar⁵¹The paragraph does not belong here but in Terumot 2:4, where the text is identical except for בטילה instead of בטיבולה. The Mishnah in Terumot assumes that somebody gives a seah to a Levite and a seah to the poor; according to R. Meïr then he, or his worker, can eat eight seah based on the tithes he gave. The Sages permit only to eat according to the percentage of the tithe that still exists. Maimonides and R. Simson give two possible interpretations, one that the Mishnah there is a corollary to the Mishnah here and deals with a worker who receives food from his employer and sees the employer give to the Levite and the poor but does not know whether he gave as tithes or as gifts. R. Hoshaiah declares that the position of the Sages in that Mishnah is identical with the position of the Tanna in our Mishnah. in the name of Rebbi Hoshaiah: They considered him a worker who does not trust his employer. The following is obvious: If the produce was burned, the heave is ṭevel⁵²Since heave is taken to permit the rest to be eaten, if nothing can be eaten there is no heave, and heave and tithes have to be separated anew from the remainder. This refers to the case where the produce burned before the heave was delivered to the Cohen. If the heave burned after he declared it, the farmer did his duty.. If the heave is burned, when the produce is eaten the heave will have been sanctified retroactively.

Ask RabbiBookmarkShareCopy

Poprzedni werset Cały rozdział Następny werset