Talmud do Nedarim 11:2

וְאֵלּוּ הֵם נִדְרֵי עִנּוּי נֶפֶשׁ. אָמְרָה, קוֹנָם פֵּרוֹת הָעוֹלָם עָלָי, הֲרֵי זֶה יָכוֹל לְהָפֵר. פֵּרוֹת מְדִינָה עָלָי, יָבִיא לָהּ מִמְּדִינָה אַחֶרֶת. פֵּרוֹת חֶנְוָנִי זֶה עָלָי, אֵינוֹ יָכוֹל לְהָפֵר. וְאִם לֹא הָיְתָה פַרְנָסָתוֹ אֶלָּא מִמֶּנּוּ, הֲרֵי זֶה יָפֵר, דִּבְרֵי רַבִּי יוֹסֵי:

A to są śluby ucisku: jeśli ona powiedziała: „Konam, (abym nie jadł) owoców świata”, może je unieważnić. (Jeśli powiedziała: „Konam, żebym nie jadł) owoców tego kraju”, może przynieść jej owoce z innego kraju. „owoce tego sklepikarza”, nie może tego anulować. A jeśli jego (męża) utrzymanie pochodziło tylko od niego (tego sklepikarza) [sklepikarza udzielającego mężowi kredytu, dopóki nie zarobił i nie zwrócił mu], może je unieważnić. To są słowa R. Yossiego. [R. Yossi zgadza się ze swoim poglądem, że mąż nie unieważnia każdego przysięgi cierpienia, rozróżniając między utrapieniem wielkim a cierpieniem umiarkowanym oraz utrapieniem długotrwałym i krótkotrwałym. A wszystkie misznajoty tego rozdziału są według niego, a nie halachą. Ale mąż może unieważnić każdy ślub ucisku, czy to jednodniowy, jednogodzinny, czy długoterminowy; czy pociąga to za sobą wielkie cierpienie, czy umiarkowane cierpienie. Podobnie, może unieważnić przysięgi i przysięgi w sprawach „między nim a nią”, nawet jeśli nie pociąga to za sobą żadnej przykrości, jak wtedy, gdy przysięgała lub ślubowała, że nie maluje oczu ani nie przyozdabia się. Podobnie, jeśli ślubowała, że nie będzie jadła owoców tego kraju, mąż może to unieważnić, sprowadzając je z innego kraju, co pociąga za sobą wysiłek. To są rzeczy, które są „między nim a nią”. Jaka jest różnica między ślubami i przysięgami, które są między nim a nią, a ślubami i przysięgami ucisku? Śluby i przysięgi ucisku unieważnia zarówno dla siebie, jak i dla innych, np. Jeśli ślubowała nie jeść mięsa lub nie pić wina, unieważnia to i może jeść i pić, nawet po tym, jak jest wdową lub po rozwodzie i poślubieniu innej osoby . I przysięgi i przysięgi „między nim a nią”, np. Jeśli zakazała sobie wspólnego życia ze wszystkimi mężczyznami na zawsze lub malowania lub ozdabiania się na zawsze, on unieważnia to, co go dotyczy, a ona mieszka z nim i maluje i ozdabia się tak długo, jak ona jest jego żoną. A kiedy jest owdowiała lub rozwiedziona, nie wolno jej mieszkać z jakimkolwiek mężczyzną, a także malować i ozdabiać; i podobnie w podobnych przypadkach.]

Jerusalem Talmud Ketubot

For whom is it needed⁹The clause in the Mishnah that the husband has only the usufruct of any inheritance coming to his wife during the marriage.? For Rebbi Meïr! Even though for Rebbi Meïr the hand of the slave is his master’s hand¹⁰Similarly, R. Meïr holds that a wife cannot act legally except as her husband’s representative. It would seem reasonable that a wife can retain separate property by prenuptial agreement (cf. Yebamot 7:1, Note 1), but for R. Meïr one would expect that a wife can only acquire an inheritance as representative for her husband. Therefore, it is essential that the Mishnah state that an inheritance becomes the wife’s sole property for which the husband has to act as administrator. Cf. Nedarim 11:8, Note 70; Ma‘aser Šeni 4:4, Note 95; Babli Nedarim 88b, Qiddušin 23b. and if the wife acquired title the husband should have acquired it; he agrees that his rights over it¹¹The inheritance. are restricted to the use of the yield. There, we have stated¹²Mishnah Baba Meṣi‘a 1:5.: “The finds of his underage son and daughter or of his Canaanite slave¹³It is not required that the slave be Phoenician. Any non-Jewish slave who became semi-Jewish by circumcision (for a male) and immersion in a miqweh is called “Canaanite slave”. In the theory of the Babli, the Canaanite slave’s body is the property of his master; therefore, if the slave lifts a find to acquire it, it is legally his master whose hand took it. or slave-girl as well as his wife’s find belong to him,” for he can direct them to do other work. Why do we say: “The finds of his adult son and daughter or of his Hebrew slave¹⁴While the rules for the treatment of Hebrew slaves (Ex. 21:1–11) are a frequent topic in the Talmudim, the subject is purely theoretical since the institution of Hebrew slavery disappeared with the end of the First Commonwealth. It is asserted that only the working capability of the slave is the master’s, not his body. Therefore, if he lifts a find to acquire it, it is not the master’s hand which lifts the find. or slave-girl belong to them,” because he cannot direct them to do other work¹⁵Obviously, the master can direct the Hebrew slave to perform any task he asks of him; but he cannot direct him not to use his hands for anything else.. But his wife he cannot direct to do other work¹⁶In Chapter 5, an exhaustive list was given of work the husband can demand from his wife. The wife’s body certainly is not her husband’s property. Therefore, one does not understand why her find should be her husband’s. and you say that her find belongs to him! Rebbi Joḥanan said, there is another reason for his wife. What is the other reason for his wife? Rebbi Ḥaggai says, because of quarrel¹⁷One has such a poor opinion of Jewish husbands that one is afraid he would be offended if the wife would not share her find with him [mentioned also in Baba Meṣi‘a 1:5 (8a 1. 15)]. This is the only explanation offered in the Babli, 96a; it is called “because of jealousy”.. Rebbi Yose does not say so, but that she should not smuggle away¹⁸Meaning: stealing. any of her husband’s property and say, I found it. Think of it, if another person gave it to her as a gift¹⁹The gift can be given on condition that the husband have no right to it. Should the wife not be believed if she says she received a gift?! A gift is public knowledge, a find is not public knowledge. Think of it, if she found it in the presence of witnesses! This because of that²⁰R. Yose will agree that in the case of a find in the presence of other people his reason is invalid. He holds that, nevertheless, the rabbinic decree giving the find to the husband stands because ịt would be impractical to admit exceptions.. Rebbi Yoḥanan said, if they²¹This refers to the adult children to whom the Mishnah in Baba Meṣi‘a assigns their finds. This is qualified; the Mishnah applies only if the children are financially independent. In the Babli, this is formulated that “they are not dependent on their father’s table.” Cf. Peah 4:6, Note 107; Baba Meṣi‘a 1:5 (8a 1.3); Babli Baba Meṣi‘a 12b. are not dependent on their father. But if they are dependent on their father, their finds belong to him.

Ask RabbiBookmarkShareCopy

Poprzedni werset Cały rozdział Następny werset