Talmud do Meila 3:6
כָּל הָרָאוּי לַמִּזְבֵּחַ וְלֹא לְבֶדֶק הַבַּיִת, לְבֶדֶק הַבַּיִת וְלֹא לַמִּזְבֵּחַ, לֹא לַמִּזְבֵּחַ וְלֹא לְבֶדֶק הַבַּיִת, מוֹעֲלִין בּוֹ. כֵּיצַד, הִקְדִּישׁ בּוֹר מָלֵא מַיִם, אַשְׁפָּה מְלֵאָה זֶבֶל, שׁוֹבָךְ מָלֵא יוֹנִים, אִילָן מָלֵא פֵרוֹת, שָׂדֶה מְלֵאָה עֲשָׂבִים, מוֹעֲלִין בָּהֶם וּבְמַה שֶּׁבְּתוֹכָן. אֲבָל אִם הִקְדִּישׁ בּוֹר וְאַחַר כָּךְ נִתְמַלֵּא מַיִם, אַשְׁפָּה וְאַחַר כָּךְ נִתְמַלְאָה זֶבֶל, שׁוֹבָךְ וְאַחַר כָּךְ נִתְמַלֵּא יוֹנִים, אִילָן וְאַחַר כָּךְ נִתְמַלֵּא פֵרוֹת, שָׂדֶה וְאַחַר כָּךְ נִתְמַלְאָה עֲשָׂבִים, מוֹעֲלִין בָּהֶן, וְאֵין מוֹעֲלִין בְּמַה שֶּׁבְּתוֹכָן, דִּבְרֵי רַבִּי יְהוּדָה. וְרַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, הַמַּקְדִּישׁ שָׂדֶה וְאִילָן, מוֹעֲלִין בָּהֶם וּבְגִדּוּלֵיהֶם, מִפְּנֵי שֶׁהֵן גִּדּוּלֵי הֶקְדֵּשׁ. וְלַד מְעֻ שֶּׂרֶת לֹא יִינַק מִן הַמְעֻשֶּׂרֶת. וַאֲחֵרִים מִתְנַדְּבִים כֵּן. וְלַד מֻקְדָּשִׁין לֹא יִינַק מִן הַמֻּקְדָּשִׁין. וַאֲחֵרִים מִתְנַדְּבִים כֵּן. הַפּוֹעֲלִים לֹא יֹאכְלוּ מִגְּרוֹגָרוֹת שֶׁל הֶקְדֵּשׁ. וְכֵן פָּרָה לֹא תֹאכַל מִכַּרְשִׁינֵי הֶקְדֵּשׁ:
Wszystko [uświęcone], co nadaje się do ołtarza, ale nie nadaje się do utrzymania świątyni ani do konserwacji, ale nie do ołtarza, ani do konserwacji, ani do ołtarza, podlega prawom meila . Jak to? Jeśli poświęcił dół wypełniony wodą, dół na odchody pełen nawozu, gołębicę wypełnioną gołębiami, drzewo pełne owoców, pole pełne traw, to zarówno oni, jak i to, co w nich jest, podlega meilah . Ale jeśli poświęcił dół, który później został wypełniony wodą, dół na odchody, który został później wypełniony obornikiem, gołębnik, który później został wypełniony gołębiami, drzewo, które później zostało wypełnione owocami, pole, które później zostało wypełnione trawą , podlegają meilah , ale nie temu, co w nich jest, tak mówi rabin Jehuda. Rabin Szimon mówi, że ten, kto poświęcił swoje pole lub drzewo, oni i wszystko, co z nich wyrasta, podlegają meilah, ponieważ są one owocami uświęconych rzeczy. Potomstwo ma'aser [zwierząt dziesięciny] nie powinno karmić się zwierzętami ma'aser [ich matek], dlatego inni oddawaliby swoje zwierzęta w tym celu [do karmienia]. Potomstwo uświęconych zwierząt nie powinno karmić się innymi konsekrowanymi zwierzętami, a zatem inni oddawaliby swoje zwierzęta do tego celu [do karmienia]. Pracownicy nie powinni jeść suszonych fig, które zostały uświęcone, podobnie krowa nie powinna jeść z uświęconej paszy.