Talmud do Meila 3:7

שָׁרְשֵׁי אִילָן שֶׁל הֶדְיוֹט בָּאִין בְּשֶׁל הֶקְדֵּשׁ וְשֶׁל הֶקְדֵּשׁ בָּאִין בְּשֶׁל הֶדְיוֹט, לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִין. הַמַּעְיָן שֶׁהוּא יוֹצֵא מִתּוֹךְ שְׂדֵה הֶקְדֵּשׁ, לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִין. יָצָא חוּץ לַשָּׂדֶה, נֶהֱנִין מִמֶּנּוּ. הַמַּיִם שֶׁבְּכַד שֶׁל זָהָב, לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִין. נִתְּנוּ בִצְלוֹחִית, מוֹעֲלִין בָּהֶם. עֲרָבָה, לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִין. רַבִּי אֶלְעָזָר בְּרַבִּי צָדוֹק אוֹמֵר, נוֹתְנִין הָיוּ מִמֶּנָּה זְקֵנִים בְּלוּלְבֵיהֶם:

Korzenie drzewa należącego do laika, które rozciągają się na uświęcony obszar i korzenie uświęconego drzewa, które sięgają do obszaru laika, nie mogą czerpać z nich korzyści, ale nie podlegają meilah . Ze źródła, które emanuje [płynie] z uświęconego pola, nie można z niego czerpać korzyści, ale nie podlega ono meilah . Jeśli wypływa poza pole, można z tego czerpać korzyści. Wody w złotych dzbanach [używanej do libacji w święto Sukkot] nie można czerpać z niej pożytku, ale nie podlega ona meili . Jeśli następnie został umieszczony w dzbanie [do wylania na ołtarzu], podlega meilah . Gałąź wierzby [używana w Świątyni podczas Sukot] nie można z niej czerpać korzyści, ale nie podlega meilah . Rabbi Elazer, syn rabina Tsadoka, mówi, że starsi korzystali z tego i używali go w swoich lulavim.

Poznaj talmud do Meila 3:7. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.