Meila 3

וְלַד חַטָּאת וּתְמוּרַת חַטָּאת וְחַטָּאת שֶׁמֵּתוּ בְעָלֶיהָ, יָמוּתוּ. שֶׁעָבְרָה שְׁנָתָהּ, וְשֶׁאָבְדָה וְשֶׁנִּמְצֵאת בַּעֲלַת מוּם, אִם מִשֶּׁכִּפְּרוּ הַבְּעָלִים, תָּמוּת, וְאֵינָהּ עוֹשָׂה תְמוּרָה, וְלֹא נֶהֱנִים, וְלֹא מוֹעֲלִין. וְאִם עַד שֶׁלֹּא כִפְּרוּ הַבְּעָלִים, תִּרְעֶה עַד שֶׁתִּסְתָּאֵב, וְתִמָּכֵר, וְיָבִיא בְדָמֶיהָ אַחֶרֶת, וְעוֹשָׂה תְמוּרָה, וּמוֹעֲלִים בָּהּ:

Potomstwo chatata i temurah [substytut] chatata i chatata, którego właściciel zmarł, musi umrzeć. Jeśli minął rok, zaginął lub został znaleziony ze skazą, jeśli właściciele już odpokutowali [inną ofiarą], trzeba go zostawić na śmierć i nie może on uczynić temury [substytutu], nie można uzyskać z tego korzyści, ale nikt nie jest odpowiedzialny za meilah . Jeśli właściciele nie pokutowali, należy pozostawić go na pastwisku, aż pojawi się skaza, a następnie zostanie sprzedany, a jego pieniądze zostaną wykorzystane na zakup innej ofiary [ chatat ], i może zrobić temurah i podlega meilah .

הַמַּפְרִישׁ מָעוֹת לִנְזִירוּתוֹ, לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִין, מִפְּנֵי שֶׁהֵן רְאוּיִין לָבֹא כֻלָּן שְׁלָמִים. מֵת, הָיוּ סְתוּמִים, יִפְּלוּ לִנְדָבָה. הָיוּ מְפֹרָשִׁים, דְּמֵי חַטָּאת יֵלְכוּ לְיָם הַמֶּלַח, לֹא נֶהֱנִים וְלֹא מוֹעֲלִין בָּהֶן. דְּמֵי עוֹלָה, יָבִיאוּ עוֹלָה וּמוֹעֲלִין בָּהֶן. וּדְמֵי שְׁלָמִים, יָבִיאוּ שְׁלָמִים, וְנֶאֱכָלִים לְיוֹם אֶחָד, וְאֵינָן טְעוּנִין לָחֶם:

Ten, kto oddziela pieniądze na swoje nazirowskie ofiary, nie może czerpać z nich korzyści i nie podlega meilah, ponieważ one [pieniądze] nadają się do wykorzystania na szlamim. Jeśli on [nazir] umarł, a pieniądze były nieokreślone [na jaką ofiarę mają być przeznaczone], powinny zostać wykorzystane na dobrowolne ofiary. Jeśli zostaną określone, na jaką ofiarę mają być przeznaczone, pieniądze na chatat należy wrzucić do Morza Martwego, nie można z niego czerpać korzyści i nie podlega meilah . Pieniądze na olah należy przeznaczyć na przyniesienie olah i podlegają one meilah . Pieniądze za szelamim powinny zostać wykorzystane na zakup szelamów i mogą być spożywane przez jeden dzień, ale nie wymagają towarzyszącego chleba [ofiary nazirejskiej].

רַבִּי יִשְׁמָעֵאל אוֹמֵר, הַדָּם, קַל בִּתְחִלָּתוֹ וְחָמוּר בְּסוֹפוֹ, וְהַנְּסָכִים, חֹמֶר בִּתְחִלָּתָן וְקַל בְּסוֹפָן. הַדָּם, בַּתְּחִלָּה אֵין מוֹעֲלִים בּוֹ. יָצָא לְנַחַל קִדְרוֹן, מוֹעֲלִים בּוֹ. הַנְּסָכִים, בַּתְּחִלָּה מוֹעֲלִים בָּהֶן. יָצְאוּ לַשִּׁיתִין, אֵין מוֹעֲלִים בָּהֶם:

Rabin Jiszmael mówi, że krew [ofiar] jest łagodna na początku i surowa na końcu, ale libacje są surowe na początku, ale łagodne na końcu. Krew na początku nie podlega meilah , ale gdy wyjdzie [ze świątyni] do doliny Cedron, staje się poddana meilah . Libacje na początku podlegają meilah, ale gdy tylko uciekną do dołów [znajdujących się pod ołtarzem], nie podlegają już meilah .

דִּשּׁוּן מִזְבֵּחַ הַפְּנִימִי וְהַמְּנוֹרָה, לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִין. הַמַּקְדִּישׁ דִּשּׁוּן בַּתְּחִלָּה, מוֹעֲלִים בּוֹ. תּוֹרִים שֶׁלֹּא הִגִּיעַ זְמַנָּן, וּבְנֵי יוֹנָה שֶׁעָבַר זְמַנָּן, לֹא נֶהֱנִים וְלֹא מוֹעֲלִים. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, תּוֹרִין שֶׁלֹּא הִגִּיעַ זְמַנָּן, מוֹעֲלִין בָּהֶן. וּבְנֵי יוֹנָה שֶׁעָבַר זְמַנָּן, לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִין:

Z popiołów usuniętych z wewnętrznego ołtarza i menory nie można czerpać pożytku z nich, ale nie podlegają one meilah . Jeśli ktoś uświęca [usunięte] popioły, podlegają one meilah . Turkawiczki, które jeszcze nie osiągnęły swojego czasu [nieletnie] i gołębie, które przekroczyły swój czas [nadwyżka], nie mogą czerpać z nich korzyści, ale nie podlegają meilah . Rabin Szimon mówi, że turkawki, które nie osiągnęły jeszcze swojego czasu, podlegają meilah, ale gołębie, które minęły, nie mogą czerpać z nich korzyści, ale nie podlegają meilah .

חֲלֵב הַמֻּקְדָּשִׁין וּבֵיצֵי תוֹרִין, לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִים. בַּמֶּה דְבָרִים אֲמוּרִים, בְּקָדְשֵׁי מִזְבֵּחַ. אֲבָל בְּקָדְשֵׁי בֶדֶק הַבַּיִת, הִקְדִּישׁ תַּרְנְגֹלֶת, מוֹעֲלִין בָּהּ וּבְבֵיצָתָהּ. חֲמוֹר, מוֹעֲלִין בָּהּ וּבַחֲלָבָהּ:

Z mleka uświęconych zwierząt i jaj [uświęconych] synogarlic nie można czerpać pożytku, ale nie podlegają one meilah. W jakim przypadku zostały one powiedziane? W trosce o rzeczy poświęcone na ołtarz, ale rzeczy uświęcone na utrzymanie świątyni [na przykład], jeśli ktoś poświęcił kurę, ona [kura] i jej jaja podlegają meilah . [Jeśli ktoś poświęcił] osła, to i jego mleko podlega meilah .

כָּל הָרָאוּי לַמִּזְבֵּחַ וְלֹא לְבֶדֶק הַבַּיִת, לְבֶדֶק הַבַּיִת וְלֹא לַמִּזְבֵּחַ, לֹא לַמִּזְבֵּחַ וְלֹא לְבֶדֶק הַבַּיִת, מוֹעֲלִין בּוֹ. כֵּיצַד, הִקְדִּישׁ בּוֹר מָלֵא מַיִם, אַשְׁפָּה מְלֵאָה זֶבֶל, שׁוֹבָךְ מָלֵא יוֹנִים, אִילָן מָלֵא פֵרוֹת, שָׂדֶה מְלֵאָה עֲשָׂבִים, מוֹעֲלִין בָּהֶם וּבְמַה שֶּׁבְּתוֹכָן. אֲבָל אִם הִקְדִּישׁ בּוֹר וְאַחַר כָּךְ נִתְמַלֵּא מַיִם, אַשְׁפָּה וְאַחַר כָּךְ נִתְמַלְאָה זֶבֶל, שׁוֹבָךְ וְאַחַר כָּךְ נִתְמַלֵּא יוֹנִים, אִילָן וְאַחַר כָּךְ נִתְמַלֵּא פֵרוֹת, שָׂדֶה וְאַחַר כָּךְ נִתְמַלְאָה עֲשָׂבִים, מוֹעֲלִין בָּהֶן, וְאֵין מוֹעֲלִין בְּמַה שֶּׁבְּתוֹכָן, דִּבְרֵי רַבִּי יְהוּדָה. וְרַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, הַמַּקְדִּישׁ שָׂדֶה וְאִילָן, מוֹעֲלִין בָּהֶם וּבְגִדּוּלֵיהֶם, מִפְּנֵי שֶׁהֵן גִּדּוּלֵי הֶקְדֵּשׁ. וְלַד מְעֻ שֶּׂרֶת לֹא יִינַק מִן הַמְעֻשֶּׂרֶת. וַאֲחֵרִים מִתְנַדְּבִים כֵּן. וְלַד מֻקְדָּשִׁין לֹא יִינַק מִן הַמֻּקְדָּשִׁין. וַאֲחֵרִים מִתְנַדְּבִים כֵּן. הַפּוֹעֲלִים לֹא יֹאכְלוּ מִגְּרוֹגָרוֹת שֶׁל הֶקְדֵּשׁ. וְכֵן פָּרָה לֹא תֹאכַל מִכַּרְשִׁינֵי הֶקְדֵּשׁ:

Wszystko [uświęcone], co nadaje się do ołtarza, ale nie nadaje się do utrzymania świątyni ani do konserwacji, ale nie do ołtarza, ani do konserwacji, ani do ołtarza, podlega prawom meila . Jak to? Jeśli poświęcił dół wypełniony wodą, dół na odchody pełen nawozu, gołębicę wypełnioną gołębiami, drzewo pełne owoców, pole pełne traw, to zarówno oni, jak i to, co w nich jest, podlega meilah . Ale jeśli poświęcił dół, który później został wypełniony wodą, dół na odchody, który został później wypełniony obornikiem, gołębnik, który później został wypełniony gołębiami, drzewo, które później zostało wypełnione owocami, pole, które później zostało wypełnione trawą , podlegają meilah , ale nie temu, co w nich jest, tak mówi rabin Jehuda. Rabin Szimon mówi, że ten, kto poświęcił swoje pole lub drzewo, oni i wszystko, co z nich wyrasta, podlegają meilah, ponieważ są one owocami uświęconych rzeczy. Potomstwo ma'aser [zwierząt dziesięciny] nie powinno karmić się zwierzętami ma'aser [ich matek], dlatego inni oddawaliby swoje zwierzęta w tym celu [do karmienia]. Potomstwo uświęconych zwierząt nie powinno karmić się innymi konsekrowanymi zwierzętami, a zatem inni oddawaliby swoje zwierzęta do tego celu [do karmienia]. Pracownicy nie powinni jeść suszonych fig, które zostały uświęcone, podobnie krowa nie powinna jeść z uświęconej paszy.

שָׁרְשֵׁי אִילָן שֶׁל הֶדְיוֹט בָּאִין בְּשֶׁל הֶקְדֵּשׁ וְשֶׁל הֶקְדֵּשׁ בָּאִין בְּשֶׁל הֶדְיוֹט, לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִין. הַמַּעְיָן שֶׁהוּא יוֹצֵא מִתּוֹךְ שְׂדֵה הֶקְדֵּשׁ, לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִין. יָצָא חוּץ לַשָּׂדֶה, נֶהֱנִין מִמֶּנּוּ. הַמַּיִם שֶׁבְּכַד שֶׁל זָהָב, לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִין. נִתְּנוּ בִצְלוֹחִית, מוֹעֲלִין בָּהֶם. עֲרָבָה, לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִין. רַבִּי אֶלְעָזָר בְּרַבִּי צָדוֹק אוֹמֵר, נוֹתְנִין הָיוּ מִמֶּנָּה זְקֵנִים בְּלוּלְבֵיהֶם:

Korzenie drzewa należącego do laika, które rozciągają się na uświęcony obszar i korzenie uświęconego drzewa, które sięgają do obszaru laika, nie mogą czerpać z nich korzyści, ale nie podlegają meilah . Ze źródła, które emanuje [płynie] z uświęconego pola, nie można z niego czerpać korzyści, ale nie podlega ono meilah . Jeśli wypływa poza pole, można z tego czerpać korzyści. Wody w złotych dzbanach [używanej do libacji w święto Sukkot] nie można czerpać z niej pożytku, ale nie podlega ona meili . Jeśli następnie został umieszczony w dzbanie [do wylania na ołtarzu], podlega meilah . Gałąź wierzby [używana w Świątyni podczas Sukot] nie można z niej czerpać korzyści, ale nie podlega meilah . Rabbi Elazer, syn rabina Tsadoka, mówi, że starsi korzystali z tego i używali go w swoich lulavim.

קֵן שֶׁבְּרֹאשׁ הָאִילָן שֶׁל הֶקְדֵּשׁ, לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִין. שֶׁבַּאֲשֵׁרָה, יַתִּיז בְּקָנֶה. הַמַּקְדִּישׁ אֶת הַחֹרֶשׁ, מוֹעֲלִין בְּכֻלּוֹ. הַגִּזְבָּרִים שֶׁלָּקְחוּ אֶת הָעֵצִים, מוֹעֲלִין בָּעֵצִים, וְאֵין מוֹעֲלִין לֹא בַשִּׁפּוּי וְלֹא בַנְּוִיָּה:

Ptasie gniazdo, które jest na drzewie należącym do Świątyni, nie może z niego czerpać korzyści, ale nie podlega prawom meila . Jeśli znajduje się w aszerze [drzewie lub gaju poświęconym bałwochwalstwu], może go strącić gałęzią. Ten, kto poświęca las, wszystko [wszystko w nim] podlega meilah. Jeśli skarbnicy świątyni kupili [nieprzetworzone] drzewa, drewno podlega meilah , ale kora i liście nie podlegają meilah .