Miszna
Miszna

Talmud do Ketuwot 4:3

הַגִּיּוֹרֶת שֶׁנִּתְגַּיְּרָה בִתָּהּ עִמָּהּ, וְזִנְּתָה, הֲרֵי זוֹ בְּחֶנֶק. אֵין לָהּ לֹא פֶתַח בֵּית הָאָב, וְלֹא מֵאָה סָלַע. הָיְתָה הוֹרָתָהּ שֶׁלֹּא בִקְדֻשָּׁה וְלֵדָתָהּ בִּקְדֻשָּׁה, הֲרֵי זוֹ בִסְקִילָה. אֵין לָהּ לֹא פֶתַח בֵּית הָאָב וְלֹא מֵאָה סָלַע. הָיְתָה הוֹרָתָהּ וְלֵדָתָהּ בִּקְדֻשָּׁה, הֲרֵי הִיא כְבַת יִשְׂרָאֵל לְכָל דָּבָר. יֶשׁ לָהּ אָב וְאֵין לָהּ פֶּתַח בֵּית הָאָב, יֶשׁ לָהּ פֶּתַח בֵּית הָאָב וְאֵין לָהּ אָב, הֲרֵי זוֹ בִסְקִילָה. לֹא נֶאֱמַר פֶּתַח בֵּית אָבִיהָ, אֶלָּא לְמִצְוָה:

Ojciec ma prawa do swojej córki [gdy jest ona nieletnia lub na'ara] w jej zaręczynach za pieniądze [jej pieniądze za zaręczyny należące do niego, napisane w odniesieniu do hebrajskiej służącej (Wj 21:11) : „Wtedy wyjdzie wolna, bez pieniędzy”, co jest wyjaśnione: Pieniądze nie wracają do tego pana (to znaczy pana, który ją kupił, od którego wychodzi wolna, ze znakami na'ary) , ale pieniądze wracają do innego pana. I kto to jest? Jej ojciec, pieniądze za zaręczyny wracają do niego, nawet gdy jest na'arą, dopóki nie stanie się bogereth.], Czynem i wspólnym pożyciem. [Otrzymuje za nią akt zaręczynowy i przedstawia ją na współżycie na zaręczyny, komu chce, napisano (Pwt 24: 2): „I wyjdzie… i będzie” „istotami” (tj. , wzięty do małżeństwa), a mianowicie: tak jak pieniądze, które są jedną z „istot”, są w domenie jej ojca, tak zaręczyny na mocy czynu i współżycia są w domenie jej ojca.], i nabywa jej metziah [z powodu eivah (uraza, tj. zaniechania jej karmienia)] i pracy jej rąk [jest napisane (2 Mojż. 21: 7): "A jeśli mężczyzna sprzedaje swoją córkę jako służącą "— Podobnie jak dzieło służącej należy do jej pana, tak dzieło córki należy do jej ojca] i rozgrzeszenie jej ślubów [jest to napisane (w związku z tym) (Lb 30:17): „… w okresie jej panieństwa, w domu jej ojca ”], i otrzymuje jej zdobycz [jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 24: 2):„ I wyjdzie… i będzie ” —„wyjście” (małżeństwo) jest porównane do „bycia”. Tak jak jej ojciec otrzymuje zaręczyny, gdy jest nieletnia, a gdy jest na'arah, tak on otrzymuje jej zdobycz], a on nie je owoców za jej życia. [Jeśli ziemia spadła na nią z domu matki jej ojca, jej ojciec nie zjada ich owoców za jej życia, chyba że umrze, a on ją odziedziczy.] Wyższy od niego (prawnie) jest jej mąż, [który ma wszystkie wspomniane wyżej prawa, które ojciec ma w swojej córce i] który (dodatkowo) zjada owoce [majątku, który spadł na nią w spadku po tym, jak go poślubiła]. A on (mąż) jest zobowiązany ją nakarmić, wykup ją [jeśli została wzięta do niewoli] i pochowaj ją, [gdy mędrcy postanowili, że ją pochowają; to ze względu na jej dziedzictwo, jej mąż odziedziczył ją po jej śmierci.] R. Juda mówi: Nawet biedak w Izraelu nie powinien dawać mniej (przy pogrzebie swojej żony) niż dwa flety (na pochwałę) i zawodzenie kobieta.

Jerusalem Talmud Yevamot

MISHNAH: The sons of a female convert who converted with her do neither perform ḥalîṣah nor levirate66Even if they biologically are children of the same father, they legally are not since the rules of family relationships are restricted to Jews. even if a first [son] was not conceived in holiness67Before conversion. but born in holiness and a second [son] was conceived and born in holiness. The same applies to a slave girl68Who before manumission already was Jewish as a slave. who was freed together with her sons.
Ask RabbiBookmarkShareCopy

Jerusalem Talmud Yevamot

There are Tannaim who state that ḥalîṣah is shameful; there are Tannaim who state that ḥalîṣah is praiseworthy. Rav Ḥisda said, he who says that ḥalîṣah is shameful follows the early Mishnah, that ḥalîṣah is praiseworthy follows the late Mishnah140Mishnah Bekhorot 1:7: “The obligation of levirate has precedence over ḥalîṣah. That was in earlier times, when people had the intent to fulfill the commandment, but now, when people do not have the intent to fulfill the commandment (but to enjoy the marriage) they said, the obligation of ḥalîṣah has precedence over levirate.”. Rebbi Yose said, you might even say, in both cases one follows the early Mishnah, or in both cases one follows the late Mishnah. He who says that ḥalîṣah is shameful, since he damaged one thing in the Torah he shall come and take his damage: “his house shall be called in Israel the house of the one stripped of shoe.117Deut. 25:9.” He who says that ḥalîṣah is praiseworthy, it mentions here “calling” and it is said there: “My name will be called about them141Gen. 48:16. This verse is a blessing.”. Since “calling” there is a praise, so here it is a praise.
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Poprzedni wersetCały rozdziałNastępny werset