Talmud do Gittin 4:1
הַשּׁוֹלֵחַ גֵּט לְאִשְׁתּוֹ וְהִגִּיעַ בַּשָּׁלִיחַ, אוֹ שֶׁשָּׁלַח אַחֲרָיו שָׁלִיחַ וְאָמַר לוֹ, גֵּט שֶׁנָּתַתִּי לְךָ בָּטֵל הוּא, הֲרֵי זֶה בָטֵל. קָדַם אֵצֶל אִשְׁתּוֹ אוֹ שֶׁשָּׁלַח אֶצְלָהּ שָׁלִיחַ וְאָמַר לָהּ, גֵּט שֶׁשָּׁלַחְתִּי לִיךְ בָּטֵל הוּא, הֲרֵי זֶה בָטֵל. אִם מִשֶּׁהִגִּיעַ גֵּט לְיָדָהּ, שׁוּב אֵינוֹ יָכוֹל לְבַטְּלוֹ:
Jeśli ktoś wysłał dostawcę do swojej żony, a on natknął się na posłańca, lub jeśli wysłał za nim posłańca i powiedział mu: „Zdobycie, które ci dałem, jest nieważne”, to jest nieważne. [(„jeśli natknął się na posłańca” :) bez ścigania go, aby go dogonić, ale posłaniec zatrzymał się po drodze, a mąż wpadł na niego i unieważnił zdobycz. Mimo to jest nieważne i nie mówimy, że po prostu z niego szydził i że gdyby naprawdę chciał go unieważnić, ścigałby go.] Gdyby najpierw dotarł do swojej żony lub wysłał do niej posłańca, mówiąc ona: „To, co ci wysłałem, jest nieważne”, jest nieważne. Gdy zdobycz dotrze do jej ręki (jednak) nie może już jej unieważnić. [Niniejszym jesteśmy powiadamiani, że chociaż widzimy go pochylonego nad unieważnieniem go, nie mówimy, że jest to wyraźna wskazówka, że została unieważniona. I w przypadku, gdy mężczyzna daje żonie zysk (efekt) w określonym czasie lub przy (spełnieniu) określonego warunku—jeśli powie jej: „To jest twoja zdobycz od teraz (aby odniosła skutek) w tym czasie” lub „jeśli ten warunek zostanie spełniony”, kiedy zdobycz dotrze do jej ręki, nie może już jej unieważnić, a ona jest rozwiedziony w tym czasie lub ze spełnieniem tego warunku. A jeśli nie powiedział jej: „od teraz”, to nawet po dotarciu do jej ręki może ją unieważnić.]