Talmud do Gittin 2:4

אֵין כּוֹתְבִין בִּמְחֻבָּר לַקַּרְקַע. כְּתָבוֹ בִמְחֻבָּר, תְּלָשׁוֹ וַחֲתָמוֹ וּנְתָנוֹ לָהּ, כָּשֵׁר. רַבִּי יְהוּדָה פוֹסֵל, עַד שֶׁתְּהֵא כְתִיבָתוֹ וַחֲתִימָתוֹ בְּתָלוּשׁ. רַבִּי יְהוּדָה בֶּן בְּתֵירָא אוֹמֵר, אֵין כּוֹתְבִין לֹא עַל הַנְּיָר הַמָּחוּק וְלֹא עַל הַדִּפְתְּרָא, מִפְּנֵי שֶׁהוּא יָכוֹל לְהִזְדַּיֵּף. וַחֲכָמִים מַכְשִׁירִין:

Gittin nie są napisane na tym, co jest przyczepione do ziemi, [brak „cięcia”]. Jeśli było napisane na tym, co było załączone, oderwane, podpisane i przekazane jej, to jest ważne. [To ma na myśli: jeśli napisał tofess (całość z wyłączeniem miejsca mężczyzny, kobiety i daty) na czymś przyczepionym do ziemi, a to zostało oderwane i podpisane—to znaczy, jeśli spisał numer referencyjny (miejsce mężczyzny i kobiety oraz datę) po jej zerwaniu, jest ważny. Bo skoro na tym, co zostało zerwane, wypisane było, to chociaż na tym, co było przyczepione, było napisane, jest ono ważne.] R. Juda orzeka, że ​​jest nieważny, dopóki nie zostanie napisany i podpisany na tym, co jest odłączone. R. Yehudah ur. Betheira mówi: Gittin nie są napisane ani na skasowanym papierze, ani na diftera, ponieważ nadaje się do kucia. I mędrcy na to pozwalają. [("ani na wymazanym papierze" :) Albowiem może wymazać, co chce, do (podpisów) świadków i napisać nad tym, co chce, bez zauważenia niczego, świadkowie również mogą być podpisani na tym, co jest wymazany. ("diftera" :) Jego usunięcie nie jest zauważalne. Diftera to skórka przygotowana z soli i mąki, ale nie z orzeszkami żółciowymi. („I mędrcy na to pozwalają” :) tylko z gittin, mędrcy utrzymują, że świadkowie porodu (dojścia do kobiety) dokonują rozwodu, a nie świadkowie podpisania. Ale z innymi pismami, w których opierają się świadkowie podpisu, mędrcy zgadzają się, że nie są one spisane ani na skasowanym papierze, ani na diftera. Halacha jest zgodna z mędrcami.]

Poznaj talmud do Gittin 2:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.