Talmud do Edujot 4:7
הָאִשָּׁה מִתְקַדֶּשֶׁת בְּדִינָר וּבְשָׁוֶה דִינָר, כְּדִבְרֵי בֵית שַׁמָּאי. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, בִּפְרוּטָה וּבְשָׁוֶה פְרוּטָה. וְכַמָּה הִיא פְרוּטָה, אֶחָד מִשְּׁמֹנָה בְאִסָּר הָאִיטַלְקִי. בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, פּוֹטֵר הוּא אֶת אִשְׁתּוֹ בְגֵט יָשָׁן, וּבֵית הִלֵּל אוֹסְרִין. אֵיזֶהוּ גֵט יָשָׁן. כָּל שֶׁנִּתְיַחֵד עִמָּהּ אַחַר שֶׁכְּתָבוֹ לָהּ. הַמְגָרֵשׁ אֶת אִשְׁתּוֹ וְלָנָה עִמּוֹ בְפֻנְדְּקִי, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, אֵינָהּ צְרִיכָה מִמֶּנּוּ גֵט שֵׁנִי. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, צְרִיכָה מִמֶּנּוּ גֵט שֵׁנִי. אֵימָתַי, בִּזְמַן שֶׁנִּתְגָּרְשָׁה מִן הַנִּשּׂוּאִין. אֲבָל אִם נִתְגָּרְשָׁה מִן הָאֵרוּסִין, אֵינָהּ צְרִיכָה מִמֶּנּוּ גֵט שֵׁנִי, מִפְּנֵי שֶׁאֵין לִבּוֹ גַס בָּהּ:
Kobieta jest zaręczona za dinara [dziewięćdziesiąt sześć ziaren jęczmienia o wadze srebra] lub za dinara, zgodnie ze słowami Beth Shammai. A Beth Hillel mówi: z p'rutah [waga srebra równa połowie jęczmienia] lub z wartością p'rutah. A ile kosztuje p'rutah? Jedna ósma włoskiego issara [waga czterech ziaren jęczmienia srebra, tak zwana, ponieważ została wyemitowana we Włoszech]. Beth Shammai mówi: Mężczyzna może rozwieść się z żoną ze starszym potomstwem [o czym napisał, aby rozwieść się z żoną, kontynuując mieszkać z nią po tym, jak napisał get. Beth Shammai utrzymuje, że nie orzekamy przeciwko temu, aby ludzie nie powiedzieli: „Ona nie wyprzedziła swego syna”, tj. Aby rok lub dwa minęły między napisaniem a dawaniem, a ona nie miała dzieci od niego w międzyczasie, a potem rozwiedła się z że dostać—tak, aby ludzie, widząc potomstwo jako poprzedzające narodziny jej syna, mogli pomyśleć, że potomstwo zostało jej dane w czasie pisania i przyszli, aby zrzucić skażenie na dziecko, mówiąc, że urodziło się ono z niezamężnej kobiety. ] I Beth Hillel tego zabroniła. Co to jest „stary produkt”? Zdobycie, po napisaniu którego nadal z nią mieszkał. [Halacha: Nie można rozwieść się z żoną ze starym dzieckiem. A jeśli się z nią rozwiódł i wyjechał do innego kraju, może ponownie wyjść za mąż przez to ab initio.] Jeśli ktoś rozwiódł się z żoną i spędziła z nim noc w gospodzie, [byli świadkowie, że byli razem sami, ale nie dlatego, że mieszkali razem], Beth Shammai mówi: Ona nie potrzebuje od niego ani jednej chwili. Beth Hillel mówi: potrzebuje od niego drugiej szansy. [Beth Hillel uważa, że świadkowie ich samotności są (uważani) za świadków wspólnego pożycia. A skoro mężczyzna nie zamieszkuje rozwiązłe, jeśli może to robić zgodnie z prawem, (zakładamy, że) poślubił ją tym wspólnym pożyciem. A Beth Shammai utrzymuje, że nie uważamy świadków ich bycia samotnymi za świadków wspólnego zamieszkiwania, dopóki faktycznie nie zaobserwują jej podczas aktu.] Kiedy tak jest? Gdyby rozwiodła się z małżeństwa. Ale jeśli rozwiodła się z zaręczyn, nie potrzebuje od niego drugiej strony, ponieważ nie jest jej zbyt zaznajomiony (i zakłada się, że nie mieszkał z nią).