Talmud do Berachot 5:3
הָאוֹמֵר עַל קַן צִפּוֹר יַגִּיעוּ רַחֲמֶיךָ, וְעַל טוֹב יִזָּכֵר שְׁמֶךָ, מוֹדִים מוֹדִים, מְשַׁתְּקִין אוֹתוֹ. הָעוֹבֵר לִפְנֵי הַתֵּיבָה וְטָעָה, יַעֲבֹר אַחֵר תַּחְתָּיו, וְלֹא יְהֵא סָרְבָן בְּאוֹתָהּ שָׁעָה. מִנַּיִן הוּא מַתְחִיל, מִתְּחִלַּת הַבְּרָכָה שֶׁטָּעָה בָהּ:
Jeśli ktoś powie: „Aż do gniazda ptaków, niech wasze miłosierdzie rozciąga się” [tak jak zmiłował się nad ptakami i zarządził (Księga Powtórzonego Prawa 22: 6): „Nie weźmiesz ptaka-matki z młodymi” bądź dla nas współczujący i miłosierny, ma zostać uciszony. On bowiem sprawia, że micwot Świętego Błogosławionego jest funkcjami miłosierdzia, podczas gdy są one niczym innym jak tylko dekretami Króla dla jego poddanych.]; lub (jeśli mówi): „Za dobre niech będzie pamiętane Twoje imię” [implikacja brzmi: uznamy Cię za dobre, ale nie za złe—ale musimy błogosławić zarówno za zło, jak i za dobre.]; lub: „Dziękujemy Ci”, „Dziękujemy Ci” [wrażenie, że przyjmuje się dwa bóstwa. (W Jeruszalmi jest wyjaśnione, że dotyczy to modlitwy w zborze, ale w przypadku jednostki jest to (uzasadniona) prośba)], należy go uciszyć. Jeśli przywódca modlitwy pomylił się, powinien zostać wyznaczony inny na jego miejsce, a on (ten drugi) nie powinien się wtedy sprzeciwiać [tak jak generalnie ten, który ma służyć jako lider modlitwy, powinien odrzucić pierwszą prośbę. W tym przypadku jednak nie powinien odmawiać, gdyż przerywanie modlitwy jest poniżające]. Od którego momentu zaczyna? Od początku błogosławieństwa, w którym pierwszy się pomylił.