Miszna
Miszna

Related do Demaj 6:11

אהַמּוֹכֵר פֵּרוֹת בְּסוּרְיָא, וְאָמַר מִשֶּׁל אֶרֶץ יִשְׂרָאֵל הֵן, חַיָּב לְעַשֵּׂר. מְעֻשָּׂרִין הֵן, נֶאֱמָן, שֶׁהַפֶּה שֶׁאָסַר הוּא הַפֶּה שֶׁהִתִּיר. מִשֶּׁלִּי הֵן, חַיָּב לְעַשֵּׂר, מְעֻשָּׂרִין הֵן, נֶאֱמָן, שֶׁהַפֶּה שֶׁאָסַר הוּא הַפֶּה שֶׁהִתִּיר. וְאִם יָדוּעַ שֶׁיֶּשׁ לוֹ שָׂדֶה אֶחָד בְּסוּרְיָא, חַיָּב לְעַשֵּׂר:

Kto sprzedaje owoce w Syrii i mówi: „Te [owoce] są z ziemi izraelskiej”, ten musi oddać dziesięcinę [zakupiony owoc]. [Jeśli sprzedawca mówi:] "Dziesięcina została pobrana z tych [owoców]", jest mu zaufany, ponieważ usta, które spowodowały zakaz [mówiąc, że pochodzą z Izraela i dlatego wymagają dziesięciny], są ustami, które pozwoliły im [ mówiąc, że dziesięciny zostały już pobrane]. [Jeśli sprzedawca mówi:] „Są moje”, trzeba oddać dziesięcinę. [Jeśli sprzedawca mówi:] „Otrzymali dziesięcinę”, jest mu ufany, ponieważ usta, które spowodowały zakaz, są ustami, które uczyniły je dozwolonymi. Jeśli jednak wiadomo, że [sprzedawca] ma pole w Syrii, trzeba oddać dziesięcinę.

Tosefta Demai

[Produce purchased in] Cheziv [=Achziv, a town in northern Israel] alone is exempt from Demai (cf. Dem. 1:3). [But] the presumption is that [produce purchased elsewhere in] the Land of Israel is liable, unless it is known [with certainty] that it is exempt. [Conversely] the presumption is that [produced purchased] outside the Land of Israel is exempt until it is known [with certainty] that it is liable. [One who purchases produce from] Israelite landowners [who are presently residing] in Syria need not separate Demai [for the purpose of tithing], but if it is known that the majority of the produce is theirs (i.e., grown on their land in Israel), behold, it is liable.
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Poprzedni wersetCały rozdziałNastępny werset