Demaj 6

הַמְקַבֵּל שָׂדֶה מִיִּשְׂרָאֵל, מִן הַנָּכְרִי וּמִן הַכּוּתִי, יְחַלֵּק לִפְנֵיהֶם. הַחוֹכֵר שָׂדֶה מִיִּשְׂרָאֵל, תּוֹרֵם וְנוֹתֵן לוֹ. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, אֵימָתַי, בִּזְמַן שֶׁנָּתַן לוֹ מֵאוֹתָהּ הַשָּׂדֶה וּמֵאוֹתוֹ הַמִּין, אֲבָל אִם נָתַן לוֹ מִשָּׂדֶה אַחֶרֶת אוֹ מִמִּין אַחֵר, מְעַשֵּׂר וְנוֹתֵן לוֹ:

Ktoś, kto otrzymał pole [jako dzierżawca] od Żyda, nie-Żyda lub Cuthite, powinien podzielić [plon] w ich obecności. Ten, kto dzierżawi pole od Żyda, musi oddzielić Terumah [produkt poświęcony do konsumpcji kapłańskiej], a następnie oddać [właścicielowi] jego część. Rabin Jehuda powiedział: Kiedy to jest? Gdy płatność dotyczy tego samego pola i tego samego gatunku; jednakże, jeśli płatność pochodzi z innego pola lub innego gatunku, musi on oddzielić dziesięcinę, a następnie oddać [właścicielowi] swoją część.

הַחוֹכֵר שָׂדֶה מִן הַנָּכְרִי, מְעַשֵּׂר וְנוֹתֵן לוֹ. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף הַמְקַבֵּל שְׂדֵה אֲבוֹתָיו מִן הַנָּכְרִי, מְעַשֵּׂר וְנוֹתֵן לוֹ:

Ten, kto dzierżawi pole od nie-Żyda, musi oddzielić dziesięcinę, a następnie oddać [właścicielowi] jego część. Rabin Yehudah mówi, że także ten, kto nabywa swoje rodowe pole od nie-Żyda, musi oddzielić dziesięcinę, a następnie oddać [nie-Żydowi] jego część.

כֹּהֵן וְלֵוִי שֶׁקִּבְּלוּ שָׂדֶה מִיִּשְׂרָאֵל, כְּשֵׁם שֶׁחוֹלְקִין בַּחֻלִּין כָּךְ חוֹלְקִין בַּתְּרוּמָה. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, אַף הַמַּעַשְׂרוֹת שֶׁלָּהֶן, שֶׁעַל מְנָת כֵּן בָּאוּ:

Kapłan i Lewita, którzy otrzymali pole [jako dzierżawcy] od Żyda; tak jak dzielą Chulin [ nieświęcone produkty z właścicielem pola], tak dzielą Terumah . Rabin Eliezer mówi: Nawet dziesięciny należą do nich [tj. Kapłana i lewity], ponieważ przybyli [pracować na polu] pod tym warunkiem.

יִשְׂרָאֵל שֶׁקִּבֵּל מִכֹּהֵן וּמִלֵּוִי, הַמַּעַשְׂרוֹת לַבְּעָלִים. רַבִּי יִשְׁמָעֵאל אוֹמֵר, הַקַּרְתָּנִי שֶׁקִּבֵּל שָׂדֶה מִירוּשַׁלְמִי, מַעֲשֵׂר שֵׁנִי שֶׁל יְרוּשַׁלְמִי. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, יָכוֹל הוּא הַקַּרְתָּנִי לַעֲלוֹת וּלְאָכְלוֹ בִירוּשָׁלָיִם:

Żyd, który otrzymał [pole] od kapłana lub lewity; dziesięciny trafiają do właściciela. Rabin Jiszmael mówi: „Ten z prowincji, który otrzymał pole od Jerozolimy; Ma'aser Sheni [druga dziesięcina, którą należy spożyć w Jerozolimie] jest własnością Jerozolimy”. Mędrcy mówią: „Ten z prowincji może pójść do Jerozolimy i sam ją tam zjeść”.

הַמְקַבֵּל זֵיתִים לְשֶׁמֶן, כְּשֵׁם שֶׁחוֹלְקִין בַּחֻלִּין כָּךְ חוֹלְקִין בַּתְּרוּמָה. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, יִשְׂרָאֵל שֶׁקִּבֵּל מִכֹּהֵן וּמִלֵּוִי זֵיתִים לְשֶׁמֶן לְמַחֲצִית שָׂכָר, הַמַּעַשְׂרוֹת לַבְּעָלִים:

Ten, kto otrzymuje oliwki za oliwę; tak jak dzielą Chulina , tak też dzielą Terumah . Rabin Yehudah mówi: [w przypadku] Izraelity, który otrzymuje oliwę od kapłana lub od Lewity jako częściową zapłatę, dziesięcina należy do właściciela.

בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, לֹא יִמְכֹּר אָדָם אֶת זֵיתָיו אֶלָּא לְחָבֵר. בֵּית הִלֵּל אוֹמְרִים, אַף לִמְעַשֵּׂר. וּצְנוּעֵי בֵית הִלֵּל הָיוּ נוֹהֲגִין כְּדִבְרֵי בֵית שַׁמָּאי:

Ci, którzy podążają za szkołą Szammaja, mówią: człowiek nie powinien sprzedawać swoich oliwek tylko Chaver [temu, który skrupulatnie przestrzega praw czystości]. Ci, którzy podążają za domem Hillela, mówią: nawet za dziesięcinę. A skromni spośród tych, którzy podążają za szkołą Hillela, będą postępować zgodnie ze słowami tych, którzy podążają za szkołą Shamai.

שְׁנַיִם שֶׁבָּצְרוּ אֶת כַּרְמֵיהֶם לְתוֹךְ גַּת אַחַת, אֶחָד מְעַשֵּׂר וְאֶחָד שֶׁאֵינוֹ מְעַשֵּׂר, הַמְעַשֵּׂר מְעַשֵּׂר אֶת שֶׁלּוֹ, וְחֶלְקוֹ בְּכָל מָקוֹם שֶׁהוּא:

Dwóch, którzy zebrali plony ze swoich winnic w jednej prasie, jeden, który daje dziesięcinę, i ten, który oddaje dziesięcinę, ten, który daje dziesięcinę, powinien oddawać dziesięcinę ze swoich produktów, a jego część jest wszędzie.

שְׁנַיִם שֶׁקִּבְּלוּ שָׂדֶה בַאֲרִיסוּת, אוֹ שֶׁיָּרְשׁוּ אוֹ שֶׁנִּשְׁתַּתְּפוּ, יָכוֹל הוּא לוֹמַר, טֹל אַתָּה חִטִּים שֶׁבְּמָקוֹם פְּלוֹנִי וַאֲנִי חִטִּים שֶׁבְּמָקוֹם פְּלוֹנִי, אַתָּה יַיִן שֶׁבְּמָקוֹם פְּלוֹנִי וַאֲנִי יַיִן שֶׁבְּמָקוֹם פְּלוֹנִי. אֲבָל לֹא יֹאמַר לוֹ, טֹל אַתָּה חִטִּים וַאֲנִי שְׂעוֹרִים, טֹל אַתָּה יַיִן וַאֲנִי אֶטֹּל שָׁמֶן:

Dwaj, którzy otrzymali pole jako uprawiający wspólnie lub odziedziczyli [je] lub połączyli jako wspólnicy, jeden może powiedzieć drugiemu: „Wy bierzecie pszenicę z takiego a takiego obszaru, a ja pszenicę z takiego a takiego obszaru, wy [weź] wino z takiego a takiego obszaru, a ja wino z takiego a takiego obszaru. " Jednak nie może mu powiedzieć: „Ty weź pszenicę, a ja jęczmień, ty weź wino, a ja wezmę oliwę”.

חָבֵר וְעַם הָאָרֶץ שֶׁיָּרְשׁוּ אֶת אֲבִיהֶם עַם הָאָרֶץ, יָכוֹל הוּא לוֹמַר לוֹ, טֹל אַתָּה חִטִּים שֶׁבְּמָקוֹם פְּלוֹנִי וַאֲנִי חִטִּים שֶׁבְּמָקוֹם פְּלוֹנִי, אַתָּה יַיִן שֶׁבְּמָקוֹם פְּלוֹנִי וַאֲנִי יַיִן שֶׁבְּמָקוֹם פְּלוֹנִי. אֲבָל לֹא יֹאמַר לוֹ, טֹל אַתָּה חִטִּים וַאֲנִי שְׂעוֹרִים, טֹל אַתָּה הַלַּח וַאֲנִי אֶטֹּל אֶת הַיָּבֵשׁ:

Chaver i Am Haaretz [kto nie dba przestrzegając prawa czystości], który odziedziczył po swoim Am Haaretz ojca: on [ Chaver może] mówi do niego: „Bierzesz pszenicę z takim a takim obszarze i pszenica z takiego a takiego obszaru, ty wino z takiego a takiego obszaru, a ja wino z takiego a takiego obszaru. " Jednak nie może mu powiedzieć: „Ty bierzesz pszenicę, a ja jęczmień, ty bierzesz świeżą, a ja suszę”.

גֵּר וְגוֹי שֶׁיָּרְשׁוּ אֶת אֲבִיהֶם גּוֹי, יָכוֹל הוּא לוֹמַר, טֹל אַתָּה עֲבוֹדָה זָרָה וַאֲנִי מָעוֹת, אַתָּה יַיִן וַאֲנִי פֵרוֹת. וְאִם מִשֶּׁבָּאוּ לִרְשׁוּת הַגֵּר, אָסוּר:

Nawrócony i nie-Żyd, który dziedziczy po swoim nieżydowskim ojcu: on [nawrócony] może powiedzieć do niego: „Ty bierzesz kult bożka, a ja pieniądze, ty wino, a ja owoc”. Ale jeśli weszli w posiadanie konwertyty, jest to zabronione.

אהַמּוֹכֵר פֵּרוֹת בְּסוּרְיָא, וְאָמַר מִשֶּׁל אֶרֶץ יִשְׂרָאֵל הֵן, חַיָּב לְעַשֵּׂר. מְעֻשָּׂרִין הֵן, נֶאֱמָן, שֶׁהַפֶּה שֶׁאָסַר הוּא הַפֶּה שֶׁהִתִּיר. מִשֶּׁלִּי הֵן, חַיָּב לְעַשֵּׂר, מְעֻשָּׂרִין הֵן, נֶאֱמָן, שֶׁהַפֶּה שֶׁאָסַר הוּא הַפֶּה שֶׁהִתִּיר. וְאִם יָדוּעַ שֶׁיֶּשׁ לוֹ שָׂדֶה אֶחָד בְּסוּרְיָא, חַיָּב לְעַשֵּׂר:

Kto sprzedaje owoce w Syrii i mówi: „Te [owoce] są z ziemi izraelskiej”, ten musi oddać dziesięcinę [zakupiony owoc]. [Jeśli sprzedawca mówi:] "Dziesięcina została pobrana z tych [owoców]", jest mu zaufany, ponieważ usta, które spowodowały zakaz [mówiąc, że pochodzą z Izraela i dlatego wymagają dziesięciny], są ustami, które pozwoliły im [ mówiąc, że dziesięciny zostały już pobrane]. [Jeśli sprzedawca mówi:] „Są moje”, trzeba oddać dziesięcinę. [Jeśli sprzedawca mówi:] „Otrzymali dziesięcinę”, jest mu ufany, ponieważ usta, które spowodowały zakaz, są ustami, które uczyniły je dozwolonymi. Jeśli jednak wiadomo, że [sprzedawca] ma pole w Syrii, trzeba oddać dziesięcinę.

בעַם הָאָרֶץ שֶׁאָמַר לְחָבֵר, קַח לִי אֲגֻדַּת יָרָק, קַח לִי גְלֻסְקָן אֶחָד, לוֹקֵחַ סְתָם וּפָטוּר. וְאִם אָמַר, שֶׁלִּי זֶה, וְזֶה שֶׁל חֲבֵרִי, וְנִתְעָרְבוּ, חַיָּב לְעַשֵּׂר, וַאֲפִלּוּ הֵן מֵאָה:

Am Haaretz , który mówi do Chaver „Kup mi wiązkę warzyw”, „kup mi jeden bochenek”: kupuje bez określania i jest zwolniona z płacenia dziesięciny. Jeśli [kupuje również dla siebie] mówi: „to jest moje, a to mojego przyjaciela” i mieszają się, jest zobowiązany do oddania dziesięciny, nawet jeśli kupił 100 rzeczy.