Odniesienie do Sanhedryn 3:6
כֵּיצַד בּוֹדְקִים אֶת הָעֵדִים, הָיוּ מַכְנִיסִין אוֹתָן וּמְאַיְּמִין עֲלֵיהֶן וּמוֹצִיאִין אֶת כָּל הָאָדָם לַחוּץ, וּמְשַׁיְּרִין אֶת הַגָּדוֹל שֶׁבָּהֶן, וְאוֹמְרִים לוֹ אֱמֹר הֵיאַךְ אַתָּה יוֹדֵעַ שֶׁזֶּה חַיָּב לָזֶה. אִם אָמַר, הוּא אָמַר לִי שֶׁאֲנִי חַיָּב לוֹ, אִישׁ פְּלוֹנִי אָמַר לִי שֶׁהוּא חַיָּב לוֹ, לֹא אָמַר כְּלוּם, עַד שֶׁיֹּאמַר, בְּפָנֵינוּ הוֹדָה לוֹ שֶׁהוּא חַיָּב לוֹ מָאתַיִם זוּז. וְאַחַר כָּךְ מַכְנִיסִין אֶת הַשֵּׁנִי וּבוֹדְקִים אוֹתוֹ. אִם נִמְצְאוּ דִבְרֵיהֶם מְכֻוָּנִים, נוֹשְׂאִין וְנוֹתְנִין בַּדָּבָר. שְׁנַיִם אוֹמְרִים זַכַּאי, וְאֶחָד אוֹמֵר חַיָּב, זַכַּאי. שְׁנַיִם אוֹמְרִים חַיָּב, וְאֶחָד אוֹמֵר זַכַּאי, חַיָּב. אֶחָד אוֹמֵר זַכַּאי, וְאֶחָד אוֹמֵר חַיָּב, וַאֲפִלּוּ שְׁנַיִם מְזַכִּין אוֹ שְׁנַיִם מְחַיְּבִין וְאֶחָד אוֹמֵר אֵינִי יוֹדֵעַ, יוֹסִיפוּ הַדַּיָּנִין:
W jaki sposób przesłuchiwani są świadkowie (aby upewnić się, że mówią prawdę)? Przyprowadzali ich i zastraszali. [Informowali ich, że najemcy fałszywych świadków sami ich lekceważą i nazywają ich niegodziwcami, a mianowicie w odniesieniu do Nawoty (1 Krl 21:10): „I posadźcie naprzeciw siebie dwóch bezwartościowych ludzi i niech zeznają (fałszywie) , „sami doradcy królewscy, którzy doradzali zatrudnianie ich, nazywając ich„ bezwartościowymi ”]. A oni wyprowadzali wszystkich i zostawiali tam starszego (świadka) i mówili mu:„ Skąd wiesz, że ten winien ten?" Jeśli powiedział: „On (pożyczkobiorca) powiedział mi, że jest mu winien”, „Ten człowiek powiedział mi, że jest mu winien”, nic nie powiedział. [bo ludzie często mówią, że są winni, aby nie uważali się za bogatych.] (Nie jest przyjmowany jako świadek), dopóki nie powie: „Przed nami przyznał się mu, że jest mu winien dwieście zuz”. [tj. obaj byli przed nami, a jego zamiarem było uznanie długu i sprawienie, by byli świadkami uznania]. Następnie wprowadza się drugiego i jest badany. Jeśli ich historie się zgadzają, (bet-din) zastanawiają się. Jeśli dwóch powie „Brak odpowiedzialności”, a jeden powie „Odpowiedzialny”, on (pożyczkobiorca) nie ponosi odpowiedzialności. Jeśli dwóch powie „Odpowiedzialny”, a jeden „Nie odpowiada”, on ponosi odpowiedzialność. Jeśli ktoś mówi „nie ponosi odpowiedzialności”, a ktoś mówi „odpowiedzialny”— i nawet jeśli dwóch powie „Nie ponoszę odpowiedzialności” lub dwóch powie „Odpowiedzialny”, a jeden powie „Nie wiem” —dodają sędziów. [I chociaż gdyby różnił się od innych, to będąc w mniejszości, zostałby unieważniony, kiedy mówi „nie wiem”, to tak, jakby nie zasiadał na sądzie, więc jest tak, jakby wyrok był z dwoma, a my wymagamy trzech].